ครัวไกลบ้าน

ต่อไปเป็นสำรวจหาดที่ไม่มี โรงแรม คือในระแวก 10 กิโลเมตรไม่มีโรงแรมและบ้านคนสักเท่าไหร่ หาดยังเป็นธรรมชาติ เกือบ 100 % จำซื้อหาดไม่ได้เพราะหลาย หาดเหลือเกิน สวย ๆ ทั้งนั้น ที่สำคัญน้ำเย็นและ สะอาดมากคะ ไม่มีกลิ่นขยะ กลิ่นของเสีย หรือกลิ่น ปลา คะ

น้ำใสมาก

ถ้าสังเกตดี ๆ จะเห็น "ปาน พยูน เกยตื้น"

ลูกสาวสนใจ ชาวบ้านตกปลา

เริ่มร้อนแหละ

เข้าไปดูว่าเขาได้ปลาอะไร บ้าง แต่ก็ไม่รู้จักอยู่ดี

อดไม่ไหว ล่อตาล่อใจเหลือเกิน แก้ผ้าซะเลย

ครอบครัวสุขสันต์ สังเกตรอบข้างไม่มีเตียงมีล้ม ไห้เสียบรรยากาศ ของเล่นเด็ก ๆ ก็ตามธรรมชาติ สีสันไม่ ฉูดฉาด หาได้ตามหาดนั้นก็คือ "กะลามะพร้าว"

กำลังซื้อสัปรส กันทานอยู่ ลูกละ 0.5 เหรีญ แพงอยู่แต่ก็ช่วยชาวบ้าน เพราะ ไม่รู้จะซื้ออะไร มีขายผ้าโสร่ง ที่บ้านก็เยอะแล้ว ขายกำไล ที่บ้านก็มี เลยซื้อของกินปานไม่เคยทานสัปรสมานัก ร่วม 20 ปีแต่ด้วย บรรยากาศ แห่งความสุข ก็เลยลองอีกสักครั้งนึง ว่าจะเป็นไรไป มาเที่ยวทั้งที สรุป ปากเป็นร้อนใน 3 วันแหละ (ครอบครัวชาวบ้านนะคะรูปนี้)

พ่อค้าสัปรส

เหล่าพ่อค้าแม่ค้าเริ่มถยอยมา ถ้าคุณซื้ออะไรสักอย่าง ภายในเวลาไม่ถึง 3 นาที รอบกายคุณจะกลายเป็นตลาดนัด ขนาดย่อมทันที

อีบู อีบู ประจำหาดคะ