แผลหลังคลอด เมื่อไรจะหายเจ็บคะ

[ป้ามุกดา]

ป้าแวะมายินดีกับสมาชิกใหม่ ตอนนี้อยากทราบว่าคุณแม่เป็นยังไงบ้าง ทั้งแผลและทั้งจิตใจ อารมณ์ ดีขึ้นใช่ไหมคะ อารมณ์เศร้าหลังคลอดเกิดขึ้นกับคุณแม่เกือบทุกคน ไม่ใช่ความผิด ป้ายังจำเมื่อคลอดลูกชายคนแรกได้ ป้านั่งๆอยู่แล้วเหลือบไปเห็นรองเท้าของลุ. เข้า ป้าก็เกิดอาการร้องห่มร้องไห้ว่ารองเท้าของลุงเก่า ต้องไปซื้อรองเท้าใหม่เดี๋ยวนี้ ลุงก็ปลอบว่ามีรองเท้าคู่อื่นที่ดีๆด้วย อย่าเพิ่งไปเลย พายุหิมะกำลังจะมา ป้าก็ไม่ยอม ณ เวลานั้น เรื่องรองเท้าคู่นั้นเป็นเรื่องสำคัญที่สุด ในที่สุดลุงต้องพาป้าแถมหอบลูกน้อยออกไปหาซื้อรองเท้าหนึ่งคู่ แล้วก็ฝ่าพายุหิมะกลับบ้าน มาคิดตอนนี้ก็งงว่าทำไมเราเป็นได้ถึงขนาดนั้น 5555 ดังนั้นหลานไม่ต้องคิดมาก แต่ก็ควรหาอะไรที่จะทำให้ใจเบิกบานมาทำหรือฟังหรือดูบ้างนะคะ ป้าขอเป็นกำลังใจค่ะ

[miipanda]

สวัสดีจ้ะน้องจ๋า

ไม่ได้เจอกันตั้งนานนึกว่าหายไปไหนที่แท้ก็แอบไปคลอดน้องนี้เอง
ขอแสดงความยินดีด้วยน่ะจ้ะ(เทวดาหรือนางฟ้าตัวน้อยจ้ะ)
พี่รสไม่มีประสบการณ์เรื่องนี้เลย...อยากมีบ้างแต่สงสัยต้องไปเกิดใหม่หรือไม่ก็หา...ใหม่...อิอิ
ประเด็นหลังคงจะยากซะแล้วเพราะว่าขบวบนี้ขบวบสุดท้ายชั้นพิเศษซะด้วย
เข้ามาแสดงความยินดีและคุยเล่ยเป็นเพื่อนให้ลืมอาการเจ็บแผลจ้ะ
หวังว่าคงจะพอช่วยได้บ้างน่ะจ้ะ....ขอให้ทั้งครอบครัวมีความสุขทุกๆวันจ้ะ
ตอนนี้ไม่เหงาแล้วเนอะ...มีเจ้าตัวน้อยแล้ว
คิดถึงน่ะจ้ะ....พี่รสฟินแลนด์ EM003

[pinkyjaja]

ป้าแวะมายินดีกับสมาชิกใหม่ ตอนนี้อยากทราบว่าคุณแม่เป็นยังไงบ้าง ทั้งแผลและทั้งจิตใจ อารมณ์ ดีขึ้นใช่ไหมคะ อารมณ์เศร้าหลังคลอดเกิดขึ้นกับคุณแม่เกือบทุกคน ไม่ใช่ความผิด ป้ายังจำเมื่อคลอดลูกชายคนแรกได้ ป้านั่งๆอยู่แล้วเหลือบไปเห็นรองเท้าของลุ. เข้า ป้าก็เกิดอาการร้องห่มร้องไห้ว่ารองเท้าของลุงเก่า ต้องไปซื้อรองเท้าใหม่เดี๋ยวนี้ ลุงก็ปลอบว่ามีรองเท้าคู่อื่นที่ดีๆด้วย อย่าเพิ่งไปเลย พายุหิมะกำลังจะมา ป้าก็ไม่ยอม ณ เวลานั้น เรื่องรองเท้าคู่นั้นเป็นเรื่องสำคัญที่สุด ในที่สุดลุงต้องพาป้าแถมหอบลูกน้อยออกไปหาซื้อรองเท้าหนึ่งคู่ แล้วก็ฝ่าพายุหิมะกลับบ้าน มาคิดตอนนี้ก็งงว่าทำไมเราเป็นได้ถึงขนาดนั้น 5555 ดังนั้นหลานไม่ต้องคิดมาก แต่ก็ควรหาอะไรที่จะทำให้ใจเบิกบานมาทำหรือฟังหรือดูบ้างนะคะ ป้าขอเป็นกำลังใจค่ะ

ขอบคุณกำลังใจจากป้ามุกดานะคะ เรื่องรองเท้าของลุงขำดี ฮอร์โมนนี่บงการเราได้จริงๆเลย
ตอนนี้จ๋าดีขึ้นมากแล้วค่ะ พอแผลหาย จิตใจก็ดีขึ้นตาม ช่วงนี้อากาศดีเลยพยายามออกข้างนอกมากขึ้นค่ะ

[pinkyjaja]

สวัสดีจ้ะน้องจ๋า

ไม่ได้เจอกันตั้งนานนึกว่าหายไปไหนที่แท้ก็แอบไปคลอดน้องนี้เอง
ขอแสดงความยินดีด้วยน่ะจ้ะ(เทวดาหรือนางฟ้าตัวน้อยจ้ะ)
พี่รสไม่มีประสบการณ์เรื่องนี้เลย...อยากมีบ้างแต่สงสัยต้องไปเกิดใหม่หรือไม่ก็หา...ใหม่...อิอิ
ประเด็นหลังคงจะยากซะแล้วเพราะว่าขบวบนี้ขบวบสุดท้ายชั้นพิเศษซะด้วย
เข้ามาแสดงความยินดีและคุยเล่ยเป็นเพื่อนให้ลืมอาการเจ็บแผลจ้ะ
หวังว่าคงจะพอช่วยได้บ้างน่ะจ้ะ....ขอให้ทั้งครอบครัวมีความสุขทุกๆวันจ้ะ
ตอนนี้ไม่เหงาแล้วเนอะ...มีเจ้าตัวน้อยแล้ว
คิดถึงน่ะจ้ะ....พี่รสฟินแลนด์ EM003.gif' /><!--endemo-->

สวัสดีค่ะพี่รส คิดถึงจังเลย
น้องเป็นผู้ชายค่ะ ช่วงนี้นอนกลางวันน้อยลง แม่เลยเหนื๊อยเหนื่อย พี่รสอยากมีเหรอคะ เหนื่อยน้า... งั้นเอาน้องโอเว่นไปเลี้ยงไหม อิอิ
ขอบคุณที่เข้าคุยเป็นเพื่อนนะคะพี่รส จุ๊บๆๆ

[poussin]

<span style='color:green'>น้องจ๋า พี่มาช้าไปเปล่าคะเนี่ย เป็นไงบ้างแล้วคะตอนนี้
ยินดีด้วยนะคะ สำหรับหนุ่มน้อยของครอบครัว
อาการซึมเศร้าพี่ก็เป็น แล้วพี่ผ่าคลอดนีทรมาณมาก
เวลาต้องให้นมลูก ลุกไปจกลูกจากที่นอน สยอง
ไม่อยากจะไปคิดถึงมันเลย เจ็บสุดๆ
พี่ขอให้น้องจ๋าผ่านพ้นช่วงเวลาของความซึมเศร้าไปได้
โดยเร็วนะคะ เดี๋ยวฮอร์โมนปรับตัวก็ดีขึ้นค่ะ
แล้วยิ่งเห็นลูกเราโตวันโตคืน น่ารักน่าเอ็นดู
เดี๋ยวก็เปลี่ยนเป็นชื่นใจแทนแล้วค่ะ</span>

[mama_jang]

ก่อนอื่น ยินดีด้วยนะคะกับสมาชิกใหม่

หยงก็เป็นคนหนึ่งที่คลอดเองเหมือนกันค่ะ แต่คลอดง่ายค่ะ
ถุงน้ำคล่ำแตกตอน 11 โมง ก็ ไปโรงพยาบาลเลย
หลังจากนั้นหมอบอกว่าคลอดประมานพรุ้งนี้เชาแต่จะให้นอนที่
โรงพยาบาลค่ะ พอเขาไปนอนในห้องไม่กี่ชั่วโมง
ประมาณ 6 โมงเย็น ก็คลอดแล้วค่ะ แต่น้องตัวเล็ก
แค่ ประมาณ2700 เองค่ะ เลยคลอดง่ายค่ะ
แผลนี้เจ็บเหมือนกันค่ะ แต่ค่อยๆหายได้ประมาณ 2เดือน หลัง
โรคซึมเศร้านี้ไม่เป็นค่ะ เพราะเหนื่อยกับการเลี้ยงลูกมากกว่า
พอลูกตี่นก็ตื่นตาม ลูกหลับก็หลับด้วย
เลยไม่ค่อยมีเวลาเคร้า แถมมีเวลาว่างไม่ทำไรค่ะ
นั้งชื่นชมลูกว่าลูกน่ารัก (แบบว่าเป็นคนชอบเด็กค่ะโดยเฉพาะเด็กอ่อน)
เลยไม่มีปัญหา
ช่วง1-4 เดือนเลี้ยงง่ายค่ะ ไม่ค่อยกวน
แต่ช่วง 4-6 นี้สุดยอดค่ะ หลังเที่ยงคืนไปไม่ได้นอนค่ะ ต้องอุ้มเดินจงกลมประมาณ
1 กิโลเมตรได้มั้งค่ะ อุ้มถึงตี 3-4 ของทุกวันเลยค่ะ
แต่หลังจาก 6เดือนไปแล้วก็ปรกติค่ะ

คุณจ๋า อย่ากังวัลไปเลยค่ะ เดี๋ยวก็ชิน
สัญชาติตะยาน(พิมพ์ถูกรึเปล่าก็ไม่รู้)แม่มีอยู่ในตัวผู้หญิงอยู่แล้วค่ะ
เดี๋ยวจากการกลัวและกังวัล
จะเปลี่ยนเป็นความสุขที่ได้เป็นแม่คนค่ะ

ปล มีปัญหาเรื่องการเลี้ยงลูกปรึกษาได้ค่ะ ยินดีค่ะ

[pamie]

น้องจ๋า สวัสดีคะ ดีขึ้นรึยังจ๊ะแผลนะ แล้วอาการเศร้าซึม ดีขึ้นบ้างไหมจ๊ะ พี่ได้แต่มาแอบดูการรักษาแผลจากคำแนะนำเพื่อนๆ ไม่ได้ทักจ๋าซะที โทษทีนะคะ เอาแต่เก็บข้อมูล อิ อิ ขอบคุณนะคะ ที่ไปแชร์ประสบการณ์คลอดในกระทู้พี่

ตอนนี้พี่ไม่จิตตก กลัวเรื่องคลอดลูกที่นี่แล้ว เพราะฟังจากเพื่อนๆทุกคน ใจดี ใจชื้น มีกำลังใจขึ้นเป็นกอง ว่าเขาคงดูแลเราดี น้องจ๋า ที่นี่คลอดแล้ว เขาส่องไฟให้แผลแห้งเหมือนบ้านเรารึเปล่าจ๊ะ ถ้าไม่ก็อย่างงี้แหละ แผลแห้งช้า เจ็บนานหน่อย พี่เห็นด้วยว่าพยายามอย่าให้แผลชื้นนะ พอเปียกแล้วก็ต้องซับน้องของเราให้แห้ง เป่าดรายเหมือนน้องปอนด์ ก็เวริค นะพี่ว่า

[prettypass2000]

เพิ่งเห็นกระทู้ค่ะ ลองนั่ง sit bathบ่อยๆนะคะ เผื่อช่วยได้ ไม่ทราบว่าคุณอยู่ที่ไหน ตอนที่มดคลอดลูก[อเมริกา]ทางรพ.ให้อ่างใบเล็กๆที่มีรูอยู่สองด้านแถมมีถุงน้ำแบบมีสายค่ะ เขาเรียกว่า sit bath พยาบาลแนะนำให้นั่งวันละสามถึงห้ารอบๆละสิบห้าถึงยี่สิบนาทีค่ะ ใช้น้ำอุ่นจัดๆหน่อยค่ะ ช่วยได้ดีมากเลยเพราะทำให้แผลระคายน้อยลง หากยังปวดมากแนะนำให้ใช้ soothing padนะคะ มันจะเป็นผ้าเย็นกลมๆค่ะ แปะที่ผ้าอนามัยแล้วเปลี่ยนทุกครั้งที่มันหายเย็นค่ะ ทำสลับกับนั่งอ่างก็จะช่วยได้มากเลยนะคะ หากทนไม่ไหวจริงๆก็ทานยาแก้ปวดค่ะ พอดีมีคู่มือที่รพ.ให้มา บางทีอาจจมีไหมหลุดนะคะ ตอนท้องแรกก็หลุดค่ะ แต่พอโทรไปหาหมอเขาบอกว่าปรกติหากหลุดหลังจากเกินหนึ่งสัปดาห์ไปแล้วแต่ไม่ควรหลุดมาก ขอให้หายเจ็บไวๆนะคะ