<span style='color:blue'>เข้ามาขอบคุณทุกท่านคะ ที่แสดงเจตนาที่ดีต่อกัน </span>
(จริง ๆ ก็อยากจะตอบทุกความเห็นแต่กลัวร้องไห้อีก ไม่ไหวแล้วร้องไห้เยอะมากคะ เพราะตอนนี้ที่บ้านเครียดและเศร้ากันด้วยอยากจะดึงสถาณการณ์กลับคืนมา)
ตอนนี้ก็แค่รออาศัยเวลาเท่านั้นคะ เศร้าใจทุกครั้งที่เห็นน้องหมาอีกตัวเดินไปมา น้องหมาที่เสียไปเขาเป็นตัวแรกที่เข้ามาอยู่ในบ้าน ซึ่งเปรียบเสมือนเป็นเจ้าของบ้าน พอเราเห็นน้องหมาอีกตัวที่ต้องกิน ตัวเดียวไม่มีใครแย้งกิน หรือวิ่งไล่กันไปหมา เวลาทำกับข้าวเขาชอบมานั่งทับเท้าเราแสดงความเป็นเจ้าของ ว่าเราเป็นของเขา เห็นภาพแล้ว คือในกิจกรรมที่ทำในบ้านต้องมีภาพเขาไห้เห็นตลอด ก็อดเศร้าทุกครั้ง เวลาเท่านั้นที่ช่วยได้คะ ทั้งบ้านเงียบกันทุกคน หาอะไรทำกันไปเพื่อไห้คลายความเศร้าได้บ้าง จริง ๆ มีเรื้องเล่าของน้องหมาเยอะมาก แต่ก็อยากจะทิ้ง ๆ อารมณ์เศร้าไห้เร็วที่สุด เพราะกลัวเป็นทำไห้เราซึมเศร้าคนรอบข้าง อาจจะเป็นห่วงคะและมีผลกระทบกับชีวิตประจำวันด้วย
เพราะปานก็เชื่อว่า เพื่อนสมาชิครทุกท่านก็คงพอเข้าใจกับความรู้สึกตอนนี้ดีคะ ตอนนี้ก็คงนอนจมความเศร้าไปก่อน
ขอบคุณจากใจจริงคะ

