early retirement ทำให้กังวลใจจังค่ะ

[Annie_anchovy]

พี่ตีเราไม่รู้จักเป็นการส่วนตัวแต่ขอแสดงความเห็นด้วยคนคงไม่ว่าไรนะคะ เรื่องของพี่ตีจริงๆแล้วไม่ได้หนักหนาอะไรมากนัก หนูหมายถึงพี่ก็ยังมีเงินจากการกเษียรของแฟนพี่อยู่ แต่มันอาจไม่มีมากเหมือนตะก่อน ถ้าหนูเป็นพี่นะหนูไม่ย้ายกลับเมืองไทยตอนนี้หรืออีกสามปีหรอก เหตุผลมีดังนี้

1) พี่ตียังไม่แก่เลย แฟนพี่ด้วย คำว่าแก่นี้หมายถึง ทำอะไรไม่ได้ไม่มีเรี่ยวแรงเดินไม่ไหวนั่นแปลว่าแก่ ตราบใดที่เรายังมีแรงเรายังไม่แก่นะ อยู่ที่อังกฤษดีกว่าเพราะเรายังหางานอะไรก็ได้ทำ ถ้ากลับไปเมืองไทยเราก็ยังหาอะไรทำก็ได้เหมือนกัน อย่างที่บอกเงินมันอยู่ทุกแห่งออกไปทำออกไปหาก็ได้มันมา แต่ว่าค่าของเงินที่อังกฤษมันใหญ่กว่า ออกไปทำงานแบบเดียวกันใช้แรงและเวลาเท่ากันกับที่เมืองไทย พี่ยังได้เงินเยอะกว่าทำที่เมืองไทยเลย จริงอยู่มันแพงกว่าแต่ถ้าเราหุงหากินเองไม่ฟุ่มเฟือยพี่ยังเก็บเงินได้เร็วกว่าที่เมืองไทย แล้วทำงานเมืองนอกถึงจะเป็นอะไอะไรกิ๊กก๊อกไม่หรูหราเหมือนงานที่เมืองไทย แต่ไม่มีใครสนใจไม่เหมือนที่เมืองไทย แล้วเผลอๆทำงานร้านอาหารยังได้เงินมากกว่าทำงานบริษัทเลย ลองคิดดูถ้าพี่ทำงานร้านอาหารไทยที่นี่พี่ยังเก็บเงินกลับบ้านได้ ในทางกลับกันถ้าพี่ทำงานที่เมืองไทยพี่อาจโดนภาษีสังคมเล่นงานแบบเลี่ยงไม่ได้ เงินเก็บอาจไม่มี ค่าเงินปอนด์มันใหญ่กว่าเงินบาท อยู่นี่ทำงานไปดีกว่า กลับไปก็ต้องไปทำงานเหมือนกัน ทำตอนนี้ไปเยอะๆตอนยังมีแรงอยู่ พี่กับแฟนพี่กลับไปเมืองไทยก็หางานได้อยู่แล้ว แต่พี่ก็ต้องไปนับหนึ่งใหม่ พี่ต้องไปแข่งกับประชากรวัยรุ่นทั้งหลาย พี่อาจไม่ได้งานอย่างที่คิดไว้ เครียดอีก ตอนนี้เครียดอยู่แล้วในแบบที่เคยชินแล้ว จะไปเริ่มต้นเครียดอีกทำไม พี่คิดดูคนไทยน่ะอาจมีอคติอาจไม่จ้างพี่ พี่เคยเข้าไปดูสมัครงานเมืองไทยป่าว บางทีระบุอายุไม่เกินเท่านั้นเท่านี้ เป็นการกีดกัน ถ้าเมืองนอกก็โดนฟ้องร้องกันไปแล้วว่าไม่เสมอภาคไม่ทัดเทียมกัน พี่อาจจะเจอนายจ้างที่ใจเปิดกว้างรับพี่ทำงาน แต่โอกาสเจอคงน้อยแล้วยิ่งพี่หายช่วงงานไปไม่ได้ทำต่อเนื่องนี่อาจใช้เวลาหางานนานหน่อย เครียดอีกจริงๆมั้ย

2) บ้าน บ้านพี่ผ่อนอยู่ก็ผ่อนต่อไปเหอะ คิดซะว่าเหมือนอยู่ฟรี ฟรียังไง ก็ถ้าไปเช่าบ้านเผลอๆจ่ายแพงกว่า อย่างน้อยแล้วเรามีบ้านแล้วซึ่งคิดซะว่าเราเหมือนจ่ายค่าเช่าทุกเดอืน แม้พี่จะต้องผ่อนนานเป็น 20ปี 30ปี สุดท้ายบ้านก็เป็นของพี่ แต่ถ้าพี่ขายบ้านตอนนี้หรืออีกสามปี มูลค่าของบ้านพี่ก็หยุดตรงนั้นได้เท่านั้นแต่พี่กับแฟนพี่ต้องอยู่ต่ออีกอย่างน้อย 30ปี แต่ถ้าพี่ยังอยู่ แล้วขายตอนแก่ซึ่งทำงานไม่ได้แล้ว พี่ยังได้เงินก้อนที่เพียงพอก่อนตายซึ่งพี่จะขายตอนนั้นเมื่อไหร่ก็ได้ถ้าพี่อยากกลับเมืองไทยใช้ชีวิตบั้นปลายยามแก่จริงๆก็อยู่สบายๆไม่ต้องดิ้นรน แต่ถ้าเปลี่ยนใจไม่ขายก็มีสมบัติให้ลูกต่อไป

3) แฟนพี่เสียภาษีมาทั้งชีวิต ลูกเมียยังไม่ได้ใช้สวัสดิการอะไรเลย บินหนีซะแล้ว กลับไปเมืองไทยพี่คิดว่าพี่จะได้สวัสดิการเหมือนที่นี่้เหรอ เครียดอีก แฟนพี่ไปอยู่เมืองไทยอยู่แรกๆอาจชอบ ได้เที่ยวพักผ่อนสบาย ง่ายๆ แต่ไม่รู้ว่าสถานการณ์จะเปลี่ยนรึป่าว แฟนพี่อาจอยู่นานๆแล้วไม่ชอบ อาจเขว อาจหงุดหงิด เพราะไม่เหมือนอยู่บ้านเมืองตัวเอง แล้วอาจทะเลาะกันแล้วอาจเจอสาวอื่นๆ อันนี้เราต้องระวังไว้ อิๆๆ เริ่มนอกประเด็นละ อันนี้แค่เผื่อไว้อ่ะ

4) ข้อนี้สำคัญเลย การศึกษาของน้องข้าหลวงกับน้องหมี่ ถ้าพี่ยังอยู่ที่อังกฤษสู้ต่อไป อย่างน้อยลูกๆพี่ก็ได้รับการศึกษาที่ดีจากที่นี่ และพูดภาษาอังกฤษได้ โอกาสของลูกพี่ในอนาคตยังไปได้สวย คนไทยหลายคนเสียเงินปีๆเป็นล้านๆบาทส่งลูกไปเรียนหนังสือต่างประเทศ แล้วพี่ซึ่งอยู่ในระบบเค้าอยู่แล้วไม่ต้องกังวลเรื่องวีซ่าให้ลูกค่าเรียนลูก รัฐบาลดูแลเรียนฟรีหรือถ้าไม่ฟรีก็ยังถูกกว่า (ถ้าไม่ส่งไปเรียนเอกชนแบบโรงเรียนอีตั้นอะไรแบบนั้น)ถ้าพี่อยู่เมืองไทยทำงานสองคนพี่คิดว่าจะส่งลูกมาเมืองนอกได้มั้ย แค่นี้พี่ก็คุ้มแล้ว โอกาสมันแปลงเป็นเงินไม่ได้นะ แล้วถึงวันนั้นพี่ตีอาจดีใจว่าพี่ตีตัดสินใจถูกแล้ว อีกอย่างพอน้องๆเค้าโต เรียนไฮสคูลก็ทำงานหาเงินเองได้แล้ว พี่ก็ไม่ต้องส่งเค้าตอนมหาลัย แต่ถ้าพี่อยู่เมืองไทย นอกจากสังคมพาไปแล้วน้องอาจจะไม่ชอบไปทำงานเองขอพ่อแม่ไปจนจบมหาลัยแบบเราๆเด็กไทยอ่ะ พี่ก็ลำบากนานหน่อยถ้าเป็นอย่างนั้น

ข้อสรุป อย่ากลับเลย กัดฟันทำงานที่นี่ต่อไป เดี๋ยวอะไรๆมันก็จะดีเอง โทษทีนะคะเขียนยาวเลย มันเสียเวลาเหมือนกันกว่าจะพิมพ์เสร็จเนีย เพราะต้องไปพิมพ์เว็บอื่นเพราะไม่มีคีย์บอร์ดภาษาไทยแล้วตัดแปะมาที่นี่ แต่อยากออกความเห็นซึ่งอาจเป็นประโยชน์ต่อพี่ตีด้วยเลยยอมเสียเวลาพิมพ์มาให้พี่อ่าน อีกอย่างพี่ตีไม่ต้องทุกข์มากหรอก ทุกคนก็มีความทุกข์กันทั้งสิ้นอ่ะนะ ทุกข์กันคนละแบบ สุขทุกข์ปนกันไปนะพี่ แบบชีวิตยังไม่สิ้นก็ดิ้นกันต่อไปน่ะ อย่าไปเครียดมากนะ

[meawmark]

เศรษฐกิจขึ้นแล้วก็ลง ไม่รู้จะขึ้นอีกเมื่อไหร่ เค้าบอกว่าของเมกาอีกสามถึงห้าปี(พวกที่มองในแง่ดี) ส่วนของอังกฤษก็คงไม่ต่างกันมาก กลุ่มยูโร มีทั้งดีทั้งทรุดโดยเฉพาะสเปน(คนตกงานประมาณยี่สิบเปอร์เซ็นต์) กรีส ไอรแลนด์ โปรตุกอลและอีกบางประเทศตอนนี้แย่มากๆ ส่วนประเทศที่ยังไม่มีผลกระทบก็ต้องเตรียมตัวไว้เพราะมันขึ้นแล้วก็ต้องมีลง,,,อันนี้นักเศรษฐศาสตร์ว่ามาอีกทีค่ะ

พวกเราก็คงฟังไว้และเตรียมตัวรัดเข็มขัดวางแผนล่วงหน้าไว้

เป็นกำลังใจให้พี่ตีจ๊ะ,, สามีเราก็หาทางป้องกันที่จะโดนตัดเงินเดือนเพราะมันเกินลิมิดในสนามบินเล็กซึ่งได้ยิ่นข่าวมาว่าเค้าจะดาวน์เกรดสนามบินที่ทำนะจ๊ะ ถึงจะเป็นข่าวลือก็ต้องวางแผนไว้ทุกอย่างเกิดได้เสมอ ซึ่งเธอก็อาจจะเลือกเกษียณเร็วๆนี้ก็ได้

[Sweet_Meaw]

เป็นกำลังใจให้เช่นเดียวกันค่ะ

[nongtai]

เศรษฐกิจขึ้นแล้วก็ลง  ไม่รู้จะขึ้นอีกเมื่อไหร่ เค้าบอกว่าของเมกาอีกสามถึงห้าปี(พวกที่มองในแง่ดี) ส่วนของอังกฤษก็คงไม่ต่างกันมาก  กลุ่มยูโร มีทั้งดีทั้งทรุดโดยเฉพาะสเปน(คนตกงานประมาณยี่สิบเปอร์เซ็นต์) กรีส ไอรแลนด์ โปรตุกอลและอีกบางประเทศตอนนี้แย่มากๆ  ส่วนประเทศที่ยังไม่มีผลกระทบก็ต้องเตรียมตัวไว้เพราะมันขึ้นแล้วก็ต้องมีลง,,,อันนี้นักเศรษฐศาสตร์ว่ามาอีกทีค่ะ

พวกเราก็คงฟังไว้และเตรียมตัวรัดเข็มขัดวางแผนล่วงหน้าไว้

เป็นกำลังใจให้พี่ตีจ๊ะ,, สามีเราก็หาทางป้องกันที่จะโดนตัดเงินเดือนเพราะมันเกินลิมิดในสนามบินเล็กซึ่งได้ยิ่นข่าวมาว่าเค้าจะดาวน์เกรดสนามบินที่ทำนะจ๊ะ ถึงจะเป็นข่าวลือก็ต้องวางแผนไว้ทุกอย่างเกิดได้เสมอ ซึ่งเธอก็อาจจะเลือกเกษียณเร็วๆนี้ก็ได้

<span style='color:red'> เค้าบอกว่าของเมกาอีกสามถึงห้าปี(พวกที่มองในแง่ดี) ส่วนของอังกฤษก็คงไม่ต่างกันมาก กลุ่มยูโร</span>

อ่านประโยคนี้แล้วยิ้มและก็ขำในใจ ชอบจังเลย ตลกดีค่ะ อิอิ เพราะมีอยู่วันต่ายนั่งดูรายการวิเคราห์เศรษฐกิจแถวยุโรปและก็อเมริกกับแฟน เค้าก็รวบรวมระดับนักเศรษฐศาสตร์ระดับต้นๆมาสำภาษณ์ เค้าบอกเป็นเสียงเดียวกันว่า เศรษฐกิจในยุโรปละอเมริกาเข้าขั้นตกที่นั่งลำบากยากเกินจะแก้ไขให้อะไรๆกลับมาดีในตอนนี้ กว่าทุกอย่างจะกลับมาฟื้นตัวให้เข้าทีเข้าทางคงใช้ระยะเวลาประมาณสิบกว่าปี ฟังแล้วก็หดหูใจเหมือนกันนะคะ เพราะเราก็อาศัยใช้เงินปอนด์ไปชื้อโน้นนี่ที่เมืองไทยเพื่อหวังจะสบายในอนาตรข้างหน้า แต่ค่าปอนด์ดอลล่าก็ต่ำเอาต่ำเอา ขอเป็นกำลังใจให้พี่ตีอีกคนนะคะ อะไรที่ยังไม่เกิดและมายังไม่ถึงกังวัลมากก็ทำให้เสียสุขภาพจิตนะคะ ชีวิตนี้ต้องสู่ต่อไปอีกนานค่ะ

[meawmark]

น้องต่ายอย่าพึ่งขำซิ... เราต้องมองโลกแบบ optimistic ถ้าคิดเหมือน pessimistic มีหวังตั้งหน้าเก็บเงินอย่างเดียวไม่กล้าใช้ เพราะกลัวมันเกินสิบปีนะสิ หุหุ เดียวจะเป็นเหมือนจีนเก็บอย่างเดียวไม่จ่าย

[mareecha]

เป็นกำลังใจให้นะคะพี่ตี

[ainsworth]

ปอมว่าพี่โจ๋ยคลอดลูกแล้วรึเปล่าเอ่ย? ปอมและสามีเสียความรู้สึกจริงๆพี่ เหมือนอย่างที่พี่เขียน เราไม่ได้รวย หามาเท่าไหร่ก็ก้มหน้าจ่ายภาษีตามพลเมืองที่ดี และมีคุณภาพ แต่รัฐไม่เคยปราณี กลับมาตัด child benefits ซึ่งเมื่อก่อนไม่ว่ายาจกยันเศรษฐีก็ได้รับกันหมดถ้ามีลูกอายุไม่เกินสิบหกปี เจอหยั่งงี้เสียความรู้สึกจริงๆ แต่ก็ต้องปลงอย่างที่พี่บอก เพื่อนปอมที่ทำงานลูกสาวเขามีเพื่อนอายุสิบหกมีลูกไม่มีปั๋วรับผิดชอบ หล่อนก็เคลม benefit ใช้สบายๆไม่เดือดร้อน บ้านก็มีให้ฟรี เงินรัฐก็จ่ายให้ ถึงไม่ทำให้รวยก็ทำให้เขาขี้เกียจ ไม่คิดจะทำงาน เด็กไม่มีความคิดอย่างลูกสาวเพื่อนปอมก็อยากทำตาม ร้องโอดโอยกับแม่ว่าอยากมีลูก ทั้งๆที่อายุสิบหก เพราะเห็นเพื่อนสบายไม่เดือดร้อน ใช้สมองคิดได้ไงเด็กสมัยนี้ รัฐน่าจะไปตัดผลประโยชน์พวกเนียะมากกว่า แทนทีจะมาเอาเปรียบเราที่ทำงานกันงกๆ แต่ได้ยินว่าเขาก็จะตัดงบพวกนี้อยู่นะพี่ ไม่รู้จริงรึเปล่า ถ้าจริง อังกฤษคงจะเจริญกว่านี้

พี่ยังไม่ได้คลอดน้องคะ ได้แต่รอ ร๊อ รอ จะทนไม่ไหวอยู่แล้วค่ะ อิอิ
น้องปอมและน้องหนูในท้องสบายดีนะคะ รักษาสุขภาพด้วยจ้า

[pamie]

อ้าวเหรอ !! นึกว่าแซงหน้าน้องไปก่อนแล้วซะอีก อิ อิ (ขอแซวพี่โจ๋ยหน่อยนะพี่ตีขา)

ปอมก็ยังไงหละพี่ ช่วงนี้เจ็บท้องแปล๊บๆช่วงหัวหน่าวอยู่เหมือนกัน เพราะยังทำงานอยู่ ทนไม่ไหว จับโน่น จับนี่โยนใส่ เติมของก็เลยเหนื่อยๆอยู่ ยิ่งช่วงนี้เครียดนิดสสสส'... เทรนเมเนเจอร์แบรนด์นิว ไม่มีประสบการณ์ เฮียแกทำอะไรไม่เป็นเลย ถึงทำก็ช้าเป็นเต่า น้องเลยช่วยเขาเยอะเกินจนเหนื่อย ไม่เป็นไรพี่ ต้นเดือนพฤศจินี่ หนูก็หยุดยาวแล้ว เฮ้ออออ.. รอแทบไม่ไหว เหนื่อยจัง

[Anne_in_Holland]

เป็นกำลังใจให้พี่ตีนะจ๊ะ

ขออนุญาต ทักทาย พี่ปอม สบายดีมั้ย รักษาสุขภาพ พักผ่อนเยอะๆจ๊ะ

[Isolabella]

<span style='color:purple'>เข้ามาเป็นกำลังใจให้พี่ตีและครอบครัวขอให้ผ่านพ้นปัญหาไปได้ด้วยดีนะคะ สู้ๆๆคะ พี่ตีเก่งอยู่แล้ว ทำน้ำพริกก็อร่อยๆๆ รับรองไม่อดตายแน่คะ อิอิ</span>

[timyuk]

พี่ตีคะหนูเพิ่งเข้ามาอ่าน....หนูมาเป็นกำลังใจให้อีกคนนะคะ...แฟนหนูก้อออกงานมาได้ เดึอนหนึ่งแล้วคะพี่ ยังนั่งกินเงินเก่าอยู่เลยแถมเร็วๆนี้อีกไม่กี่เดือนจะมีเจ้าตัวเล็กมาช่วยใช้อีก...สู้ๆๆๆนะคะพี่ตี

[Jawan]

ขอส่งพลังกำลังใจให้พี่ตีคนเก่งและครอบครัวนะคะ

[natkanasuta]

แน๊ตว่าพี่ตีเป็นคนขยัน ยังไงก็ไม่ลำบากอยู่แล้วค่ะไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนก็ตาม

แฟนแน๊ตเป็นข้าราชการ ใจแน๊ตอยากให้เขาเออร์ลี่เหมือนกันเพราะตอนนี้ทำงานหนักเหมือนหุ่นยนต์เลยค่ะ อยากกลับไปอยู่ที่ไทยเร็วๆ แต่เขาไม่ยอมค่ะ ก็คงทำงานจนถึงเกษียณอีกยี่สิบกว่าปีถึงจะได้ไปอยู่เมืองไทย

[เด็กชายข้าหลวง]

<span style='font-size:12pt;line-height:100%'><span style='color:green'>ขอบคุณทุกๆความคิดเห็นและกำลังใจค่ะ พี่ตีไม่ค่อยเข้ามาตอบกระทู้เพราะว่าต้องพิมพ์ในเวปคีย์บรอดไทยแล้วก๊อปมาแปะเลยมันช้ามากต้องขอโทษทุกๆคนนะคะหลายๆคำแนะนำ ที่แนะนำพี่ตีมา พี่ตีขอบคุณค่ะ แต่สถานะการณ์ของแต่ละครอบครัวไม่เหมือนกัน พี่ตีไม่สามารถบังคับหรือยื่นคำขาดให้สามีกลับไปทำงานจนเกษียณอายุ พี่ตีต้องสนับสนุนและเคารพในการตัดสินใจของสามี

บทสรุป คุณสา มีความสุขมากนั่งนับวันย้อนหลังทุกวันว่าเหลือกี่วันจะถึงวันสุดท้ายของการทำงานจะได้มีเวลานั่งเฝ้าหุ้นทุกวัน

ยังงั๊ยก็ขอบคุณทุกๆกำลัังใจนะคะ</span></span>