ครัวไกลบ้าน • แสดงกระทู้

โดย **Puimek** » อาทิตย์ ธ.ค. 12, 2010 7:24 pm

อ้อ... มีแถมท้ายอีกนิดหน่อย หลานสาวคนนี้จะพูดแปลกๆ อยู่ประโยคหนึ่งเสมอ
เวลาที่พ่อเขาดุ (พ่อเขา คือน้องชายปุย)... หลานสาวจะเถียงว่า พ่ออย่าดุหนูมากนะ
เพราะความจริงหนูเป็นพี่ของพ่อด้วย...

จำได้มั้ยคะ น้องลูกกรอกที่ปุยเล่าให้ฟังข้างต้น เขาตายในท้องแม่
จากนั้นน้องชายปุยถึงได้มาเกิด... ปุยเรียกน้องว่า "น้องลูกกรอก"
น้องชายปุยก็จะเรียกว่า "พี่ลูกกรอก"...

ที่หลานสาวพูด บางทีอาจเป็นแค่จำมาจากการ์ตูน หรืออะไรก็ได้
แต่ก็เล่นเอาน้องชายอึ้ง... เพราะแม่เชื่อว่าหลานสาวคนนี้เป็นน้องลูกกรอกกลับมาเกิด
และที่มาเกิดเป็นลูกน้องชาย ก็เพราะเขาต้องตายในท้อง เพื่อใ้ห้น้องชายได้มาเกิดก่อน
ตอนนี้น้องชายก็เลยต้องตอบแทนด้วยการเลี้ยงเขาในฐานะลูกสาวค่ะ...

เวลาหลานพูดแบบนี้... พี่สาวปุยจะแก้ปัญหาให้แทน (เพราะเจ้าน้องชายอึ้ง)
พี่สาวบอกว่า "ก่อนนี้หนูอาจเคยเป็นพี่ แต่ตอนนี้หนูเป็นลูก
ยังไงก็ต้องเชื่อฟังพ่อ... ถ้าไม่ฟังป้าต่ายจะตี เพราะต่อให้เมื่อก่อน หนูก็เป็นน้องป้า
ตอนนี้ก็ยังมาเป็นหลาน ขืนดื้อกับพ่อเมื่อไหร่ ป้าจะตีเมื่อนั้น..."
แค่นี้แหละ ยายหนูจอบเฮี๊ยบก็เงียบกริบเลยค่ะ...

โดย **tAd natchadapOrn** » จันทร์ ธ.ค. 13, 2010 10:54 am

ทัดก็เชื่อนะคะว่า มันเป็นเรื่องที่เป็นไปได้
และเป็นธรรมดา ที่บรรพบุรุษของเรา หรือสมาชิกในครอบครัว ในอดีต
ได้กลับมาเกิดใหม่ เป็นลูกเป็นหลาน....
เคยได้ยินได้ฟังมาหลายครั้งเลยค่ะ และก็มีการพิสูจน์กันต่างๆนาๆ....
พวกฝรั่งคงไม่เชื่อเรื่องพวกนี้แน่ๆ...

Puimek เขียน:แต่ก็เล่นเอาน้องชายอึ้ง... เพราะแม่เชื่อว่าหลานสาวคนนี้เป็นน้องลูกกรอกกลับมาเกิด

น้องปุยกะน้องทัดหวัดดีค่ะ

เมื่อวานป้าติ๋มเพิ่งอ่านเรื่องเล่า กฎแห่งกรรม ของหลวงพ่อจรัล วัดอัมพวัน จ.สิงห์บุรี
ให้คุณแม่ฟังเป็นนิทานก่อนนอนสำหรับผู้ใหญ่

ก็เข้ามาในทู้ที่หกเช้าเมืองไทยได้อ่านเม้นท์ของน้องปุยเรื่องน้องลูกกรอกเข้าพอดี

เรื่องการกลับชาติมาเกิดในบันทึกเรื่องเล่า "กุฏิกัมมัฎฐานของนางสอิ้ง" ที่วัดอัพวัน จ.สิงห์บุรี
ซึ่งผู้ที่เขียนตามคำบอกเล่าของพระเดชพระคุณหลวงพ่อจรัลให้ชื่อเรื่องว่า "หญิงสองร่างนางสองชาติ "
มีพยานเป็นทั้งบุคคลและลายลักษณ์อักษรว่าเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นจริง รายละเอียดเรื่องเล่ายาวมากก็
จึงไม่เล่าในที่นี้ต้องให้ผู้ติดตามเข้าไป search อ่านเอาเองจึงจะได้อรรถรส...(ดีฝ่า)

และก็เชื่อว่าแรงอธิษฐานจิตแผ่บุญกุศลของคุณพ่อคุณแม่ของน้องปุยที่มีให้แก่น้องลูกกรอกของน้องปุย
ก็คงส่งผลให้เธอมาเกิดเป็นคนในครอบครัวได้ตามแรงอธิษฐานและแรงรักผูกพันระหว่างครอบครัวที่มีให้ต่อกันก็เป็นไปได้ค่ะ

ขอบคุณป้าติ๋มมาก
วันนี้เจอเรื่องประหลาดกับตัวเอง
ทุกตอนบ่ายของวันจันทร์ จะเป็นเวลาที่ยุ่ง เพราะต้องดูแลคนแก่สามคนในเวลาไล่เรี่ยกัน
คนหนึ่งต้องหาอาหารให้ พอวางอาหารให้เสร็จ ต้องขับรถไปอีกบ้าน ไปเอาเสื้อผ้าลงเครื่อง
แล้วกลับไปอีกบ้าน ไปดูแลเรื่องยา

จากคนที่สอง ไปหาคนที่สามนั้น เป็นเรื่องที่น่าปวดหัว
เพราะคนที่สอง จะต้องไปดูด้วยว่า ตอนเช้ามีคนสามารถจับแกไปอาบน้ำได้หรือเปล่า
ถ้าไม่ได้ หญิงป้าก็จะต้องพูดจนแกรำคาญ ยอมลุกจากเตียง
แล้วระหว่างที่แกกระย่องกระแย่งออกจากเตียงมา ต้องพยายามติดต่อเพื่อนร่วมงานให้มาอาบน้ำ
โดยที่มีหญิงป้ายืนอยู่จนกว่าเพื่อนร่วมงานจะมา

จึงจะไปหาคนที่สามได้ แต่คนที่สามนี่ ต้องรักษาเวลาให้ทัน
ถ้าไปช้า แกจะหายเหมือนนกน้อยในไร่ส้ม หมูน้อยในไร่มัน
จากบ้านนี้ไปบ้านนั้น จึงต้องบึ่งรถ
ถนนนั้น จำได้ทุกสายว่า แต่ละสายต้องขับลิมิตเท่าไหร่
หญิงป้าจะเลือกสายที่ขับได้ ๕๐ กม/ชม เพราะเป็นสายกว้างนิดหน่อย
และเป็นถนนที่ไม่พลุกพล่าน

วันนี้ตอนขับออกจากบ้านคนแก่คนที่สอง หญิงป้าเหยียบคันเร่งไม่ขึ้น
ทำอย่างไรๆ ก็เหยียบไม่ขึ้น จึงคิดว่า เจ้าเรือรักเรือสำราญ ลำนี้ ต้องขาย
ระหว่างที่คิด ก็มองไปที่ลานจอดรถหน้าบ้าน ที่ติดกับถนน
ปรกติไม่เคยมอง เพราะตรงนั้นจะมีเพียงรถที่จอดสนิทเท่านั้น
แต่วันนี้ นอกจากจะเร่งคันเร่งไม่ขึ้นแล้ว ยังมองไปที่ซอกช่องว่างระหว่างรถ
แล้วฉับพลันก็มีเด็กถลันวิ่งออกมาจากซอกนั้น โดยไม่มองว่ามีรถบนถนนหรือเปล่า
หญิงป้าเหยียบเบรคเอี๊ยดทันที...เด็กยืนอยู่ตรงหน้ารถของหญิงป้า
แกตกใจมาก แล้วแกก็วิ่งต่อไปอีกฝั่งหนึ่ง
คนที่ยืนอยู่อีกฝั่งร้องกรี๊ด คงคิดว่าเด็กต้องนอนใต้ท้องรถของหญิงป้าแน่ๆ

หญิงป้านั่งตะลึงอยู่ในรถ คนที่ขับรถอยู่ทางตรงข้ามก็จอดมามองหญิงป้า
แล้วส่ายหน้าให้หญิงป้า เป็นทำนองติเด็กคนนั้น
แกก็วิ่งเดินหายไปตรงทางไปบ้านของแก

หญิงป้าก็เหยียบคันเร่ง คิดว่าเดี๋ยวจะไปให้อู่ดูเสียหน่อย
แต่ที่ไหนได้ พอเหยียบคันเร่ง รถก็แล่นตามปรกติ
วันนี้หลังเลิกงานลองขับขึ้นทางด่วน ก็ไม่มีปัญหาว่าจะเร่งความเร็วไม่ขึ้น

นึกได้ว่า วานนี้ตอนไปฟิตเนสคลับ บนลู่วิ่ง พระยาเทครัวบอกว่า ได้กลิ่นดอกมะลิ
หญิงป้ายังบอกว่า มีคนตามมาจากบ้าน พระยาเทครัวก็ยังทำท่าเขยิบให้เข้าไปเดินบนลู่เดียวกับเขา
พอนั่งมาในรถ ก็ยังได้กลิ่นดอกมะลิอยู่...

เหมือนว่าเขาจะรู้ล่วงหน้าว่าวันนี้ จะเกิดอะไรขึ้น
จึงมาช่วยให้คันเร่งไม่ทำงานในตอนนั้น มาช่วยให้หญิงป้ามองไปตรงนั้น

อานิสงส์ที่เรามีเมตตาแก่คนบนท้องถนนละมัง
จึงทำให้เรา ไม่ต้องมามีบาปเพราะไปชนเด็กที่ไม่ข้ามถนนบนทางม้าลาย
และไม่ดูให้ดีว่าถนนว่างหรือเปล่า วิ่งถลันออกมาอย่างนั้น...

กลับมาถึงบ้าน ลูกชายนั่งรออยู่ พอแม่เดินเข้าบ้านมา ก็เข้ามากอดแม่
บอกว่า รู้สึกว่าเหมือนมีอะไรให้ห่วงแม่อยู่ในใจ เลยไม่ได้ไปไหน
พอเห็นว่าแม่กลับมาถึงบ้านแล้ว จึงนั่งรถไฟ กลับไปหอพักของตัว

หญิงป้าจึงรู้ว่า ที่ยังสามารถใช้ชีวิตเป็นปรกติได้เช่นนี้
ก็เพราะว่า สวดมนต์ ฟังพระสวดมนต์ และเปิดบทสวดมนต์ดังๆ นั่นเอง

โดย **Puimek** » อังคาร ธ.ค. 14, 2010 1:37 am

น้องทัด ป้าติ๋มคะ
เรื่องนี้ปุยก็ไม่ได้เก็บมาคิดมากนานแล้วค่ะ
จะใช่น้องลูกกรอกหรือไม่ใช่ ชาตินี้เขาก็เป็นหลานเรา
พยายามไม่คิดถึงอดีต ไม่ว่าของตัวเองหรือคนอื่น
เอามาเล่าให้ฟังสนุกๆ คั่นรายการธรรมะเท่านั้นเองค่ะ
แต่ความจริงลึกๆ แล้วปุยเชื่อเสมอว่าเป็นไปได้
และยัยหนูหลานสาวคนนี้ เขาก็ชอบงอนปุยไม่มีเหตุผล
บางทีอยู่ๆ ก็บ่น "ป้าปุยไม่รักหนู"... พอถามว่าทำไมคิดยังงั้่น
เขาก็ตอบไม่ได้ พี่สาวบอกว่าสงสัยยังงอนที่ไม่พาวิญญาณเขามาเข้าท้องพี่ต่าย
(ยังกะอยากพาแล้วก็ทำได้ง่ายๆ งั้นแหละ)...

อยากอ่านเรื่องที่ป้าติ๋มพูดถึงค่ะ มีลิงค์มั้ยคะ ปุยจะตามไปอ่านค่ะ

โดย **Puimek** » อังคาร ธ.ค. 14, 2010 1:51 am

หญิงป้า เขียน: เหมือนว่าเขาจะรู้ล่วงหน้าว่าวันนี้ จะเกิดอะไรขึ้น
จึงมาช่วยให้คันเร่งไม่ทำงานในตอนนั้น มาช่วยให้หญิงป้ามองไปตรงนั้น

อานิสงส์ที่เรามีเมตตาแก่คนบนท้องถนนละมัง
จึงทำให้เรา ไม่ต้องมามีบาปเพราะไปชนเด็กที่ไม่ข้ามถนนบนทางม้าลาย
และไม่ดูให้ดีว่าถนนว่างหรือเปล่า วิ่งถลันออกมาอย่างนั้น...

ท่านหญิงป้าขา เรื่องนี้เป็นอานิสงส์ของการสวดมนต์แน่ๆ
หนูปุยก็เชื่อค่ะ... อ่านแล้วทำให้ต้องบอกและเตือนตัวเอง
ว่าอย่าได้หยุดสวดมนต์อีกเป็นอันขาด... อย่าได้ละเลยการทำดี
ไม่ว่าจะเล็กๆ น้อยๆ กับผู้คนรอบข้าง บนท้องถนน และทุกหนแห่ง

ตอนสมัยเรียนหนังสือ หนูปุยเคยเจอเรื่องคล้ายๆ กันค่ะหญิงป้า
สมัยเรียน มศว.ประสานมิตร ต้องขับรถกลับผ่านทางถนนเพชรบุรีทุกวัน
ยังจำกันได้มั้ยคะ อุบัติเหตุรถน้ำมันระเบิดเมื่อสิบกว่าปีก่อนบนถนนสายนั้น
ปุยเองเกือบไม่ได้มานั่งอยู่ตรงนี้แล้ว ถ้าไม่มีสิ่งศักดิ์สิทธิ์ช่วยไว้

อย่างที่เกริ่นข้างต้น ปรกติปุยจะใช้ถนนสายนั้นขับกลับบ้านทุกวัน
และจะผ่านเวลา 5-6 โมงเย็น เพราะชอบนั่งทำงานในห้องสมุดก่อนกลับ
พอถึงบ้านจะได้พักผ่อน ดูทีวี คุยกับพ่อแม่พี่น้องให้สบายใจ เป็นอย่างนี้ทุกวัน
ช่วงนั้น เป็นช่วงที่สวดมนต์สม่ำเสมอ... (มาหยุดเอาตอนย้ายมาอยู่เมืองนอก)
แต่ในบ่ายวันหนึ่ง อยู่ๆ ก็เกิดร้อนรุ่ม ไม่มีสมาธิ อยากกลับบ้านขึ้นมาเฉยๆ
ทั้งๆ ที่เพิ่งจะบ่ายสอง... วันนั้นไม่มีเรียนบ่าย จริงๆ แล้วจะนั่งทำงานในห้องสมุดได้นาน
แต่ก็ไม่อยากอยู่เหมือนทุกวัน ในเมื่อไม่มีสมาธิเสียแล้ว เลยตัดสินใจกลับบ้าน
ด้วยเส้นทางเดิม...

ปรากฏค่ำวันนั้นพอดูข่าว... ถึงได้เห็นว่าบนถนนสายเดียวกันที่เราใช้ทุกวัน
และในเวลาเดียวกันที่เรากลับบ้านทุกวัน... ได้เกิดเหตุการณ์สะเทือนขวัญ
โศกนาฏกรรมครั้งใหญ่ คือรถน้ำมันระเบิด ถ้าจำไม่ผิด น่าจะเป็นแก๊ส
มีคนตายเยอะมาก.... ถูกเผาสดกลางกรุง...

คืนนั้นรีบนั่งสมาธิ แผ่ส่วนกุศลให้คนที่ตายอย่างน่าสยดสยอง
หนึ่งในนั้นเกือบเป็นเรา... แล้วก็สวดมนต์ขอบคุณสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทุกพระองค์
ที่ดลใจให้กลับบ้านก่อนเกิดเหตุการณ์นั้น...

ใครเชื่อหรือไม่เชื่อ แต่ปุยเชื่อค่ะท่านหญิงป้า ตอนนี้กลับมาสวดมนต์ทุกวันแล้ว
สัญญากับตัวเองว่าจะไม่ห่างอีกเลย...

แต่วันนี้ปวดตัวไปหมดค่ะ เพราะไดร์ฟเวย์เป็นน้ำแข็ง ต้องนั่งแซะนั่งทุบหลายชั่วโมง
ทำท่าจะจับไข้อยู่แล้วเนี่ย... เดี๋ยวคงต้องรีบอาบน้ำ กินยา และนอน
ขออนุญาตสวดฉบับมินิหนึ่งคืนนะคะ...

โดย **PHAN** » อังคาร ธ.ค. 14, 2010 3:23 am

Puimek เขียน:
อานิสงส์ที่เรามีเมตตาแก่คนบนท้องถนนละมัง
จึงทำให้เรา ไม่ต้องมามีบาปเพราะไปชนเด็กที่ไม่ข้ามถนนบนทางม้าลาย
และไม่ดูให้ดีว่าถนนว่างหรือเปล่า วิ่งถลันออกมาอย่างนั้น...

ปรกติเวลา ผ่านหรือ เห็นภาพ ที่เศร้า เช่น ขอทาน หรือ สัตว์ที่โดนรถชน เดินขาลากอะไรประมาณนี้แม้กระทั้ง ซากสัตว์ ปานก็จะเลือกแผ่เมตตาแผ่ส่วนบุญส่วนกุศล ตลอดคะ

หญิงป้า เขียน:ขอบคุณป้าติ๋มมาก
วันนี้เจอเรื่องประหลาดกับตัวเอง........................
หญิงป้าจึงรู้ว่า ที่ยังสามารถใช้ชีวิตเป็นปรกติได้เช่นนี้
ก็เพราะว่า สวดมนต์ ฟังพระสวดมนต์ และเปิดบทสวดมนต์ดังๆ นั่นเอง

โอ้โหเขียนเม้นท์ตั้งเยอะแต่ submitted ไม่ได้ จานโจ๊กส่ง 'แสจิตมาหรือเปล่าไม่ให้เขียน5555

ก็แค่จะบอกว่าจานโจ๊กมีหน้าที่มาก่อบุญให้เกิดหน่อพุทธศาสนาให้แผ่กระจายไปในที่ๆจานโจ๊กไปค่ะ
จานโจ๊กไม่มีหน้าที่ก่อบาปหรืออกุศลกรรมใดๆ รู้สึกว่าสัมผัสได้อย่างนั้น
(ที่จริงเขียนยาวกว่านี้และชมความดีในธรรมของจานโจ๊กนะ คงไม่อยากให้ชมใช่หรือเปล่าหนอ..)

จานโจ๊กพูดถึงท่านยายด้วยความรักและแลเอาใจใส่ในคำสอนของท่านยาย
จึงเป็นเหมือนจุดประกายให้ป้าติ๋ม สำเหนียกในหน้าที่มนุษย์ได้ข้อนึงคือ อยากเป็นบุตรที่ดี
และให้แม่ที่เป็นเพื่อนสนิทในยามที่โหยหายาขนาไหนในโลกก็ไม่มีไม่สามารถรักษาได้ชงัดเหมือนยาตรา " แม่ " ไม่ได้สักขนานเดียว
และสิ่งตอบแทนอื่นเงินทองขนมนมเนยอาหารเสื้อผ้าแกก็ไม่อยากได้กลัวเราเปลืองตังค์ กลัวว่าลูกจะไม่มี
ก็เลยเอานิยายและเรื่องเล่าธรรมะทั้งในทู้สัมผัสที่หกอ่านให้แม่ฟังและอ่านเรื่องเล่าก่อนเข้ามาเป็นบรรพชิตของหลวงพ่อจรัล ฐิตธฺมโม
ซึ่งมีพื้นเพเป็นคนภาคกลางเหมือนแม่เป็นการ motivation ให้สนใจในธรรมะของท่าน น่าอ่านมากค่ะ...
และที่ดีใจและตั้งใจจะอ่านเรื่องเกี่ยวกับธรรมะให้แม่ฟัง เพราะแม่ชอบ
แล้วสังเกตว่าแม่นอนหลับได้สนิทมากขึ้น ไม่ตื่นกลางคืนบ่อยๆ เหมือนที่ผ่านมา

น้องปุยจ๊ะนอกจากลิ้งค์หลวงพ่อจรัลแล้ว ลูกศิษฐ์ลูกหาท่านจัดทำเป็นหนังสือเรื่องกฎแห่งกรรมหลายเล่มที่เดียวค่ะ <a href='http://www.jarun.org/v6/th/digitallibraly-lawofkarma.html' target='_blank'>http://www.jarun.org/v6/th/digitallibraly-lawofkarma.html</a>

แก้ไขคำผิดค่ะ ลูกศิษฐ์ ที่ถูกต้องเป็น ลูกศิษย์
และยังไม่ได้ขอบคุณจานโจ๊ก คำว่า อานิสงส์ ป้าติ๋มเขียนผิดเป็น อานิสงฆ์ ค่ะ
แก้ไขในแมมโมรี่หมองแล้วจ้า ขอบคุณมากๆค่ะ พักนี้แป้นพิมพ์ไม่รู้เป็นไงค่ะ ฝืดมากพิมพ์ตกหล่นบางทีก็ไม่ได้เข้ามาแก้ไขค่ะ

ถ้าจานโจ๊กเล่าเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างแม่กับจานโจ๊กให้ป้าติ๋มฟัง
ป้าติ๋มจะอึ้งมากกว่านี้ ก่อนโน้นไม่เข้าใจว่า ทำไมท่านยายจึงต้องแยกเอาเราไปเลี้ยง
เดี๋ยวนี้เข้าใจแล้ว...และสงสารแม่มากกว่าเดิม
จานโจ๊กช่วยใครต่อใครในเรื่องแม่ของเขา ให้พ้นกรรมได้
แต่แม่ของจานโจ๊ก แทบจะบอกว่าหมดปัญญา
ต้องยกให้ท่านยายไปเมื่อคราวที่ไปเมืองไทยครั้งแล้ว

อยากฟังจังเลยค่ะ เช้านี่อากาศที่ฮอลแลนด์ดีไหมค่ะ จานโจ๊กสบายดีนะคะ ที่เมืองไทยป้าติ๋มหม่ำมื้อเที่ยงเพิ่งจะเสร็จค่ะ

ป้าติ๋ม เขียน: อยากฟังจังเลยค่ะ เช้านี่อากาศที่ฮอลแลนด์ดีไหมค่ะ จานโจ๊กสบายดีนะคะ ที่เมืองไทยป้าติ๋มหม่ำมื้อเที่ยงเพิ่งจะเสร็จค่ะ

เดี๋ยวส่งอีเมลให้อ่าน
ฮอลแลนด์หิมะตก แล้วที่ป้าติ๋มถามว่าส่งกระแสจิตนั้นจริงหรือเปล่า
ตอบว่า จริง... ตอนอ่านนั้น จานโจ๊กส่งจิตไปหาป้าติ๋มว่า
ถ้าอยากได้กุศล ให้นำลิงค์มาแปะให้คนอ่านได้เกิดความสว่างทางธรรม
ส่งแค่กระแสจิตเบาๆ เพียงแค่คิดในมโนเท่านั้น
ไม่ได้ใช้เพ่งกระแสจิตหลายร้อยกิโลกรัม ป้าติ๋มก็รับได้

ป้าติ๋ม ช่วยถามลูกชายสุดหล่อของป้าติ๋มหน่อยว่า
ถ้าน้าโจ๊กฝากกวาดลานวัดไหนก็ได้ ที่เขาชอบน่ะ จะช่วยน้าโจ๊กกวาดหรือเปล่า
(น้าโจ๊กช่วยกวาดทางกระแสจิต เหนื่อยน้อยหน่อย) ฮ่าฮ่าฮ่า

กวาดลานวัดได้บุญน้า...

หญิงป้า เขียน:
ป้าติ๋ม เขียน: อยากฟังจังเลยค่ะ เช้านี่อากาศที่ฮอลแลนด์ดีไหมค่ะ จานโจ๊กสบายดีนะคะ ที่เมืองไทยป้าติ๋มหม่ำมื้อเที่ยงเพิ่งจะเสร็จค่ะ

ป้าติ๋ม ช่วยถามลูกชายสุดหล่อของป้าติ๋มหน่อยว่า
ถ้าน้าโจ๊กฝากกวาดลานวัดไหนก็ได้ ที่เขาชอบน่ะ จะช่วยน้าโจ๊กกวาดหรือเปล่า
(น้าโจ๊กช่วยกวาดทางกระแสจิต เหนื่อยน้อยหน่อย) ฮ่าฮ่าฮ่า

กวาดลานวัดได้บุญน้า...

จานโจ๊กจ๊ะ...ตอนนี้นายหนุ่มเข้าไปประจำการที่ค่ายอิงคยุทธบริหารที่ จ.ปัตตานี
ป้าติ๋มถามเขาแล้วบอกว่าออกจากค่ายไม่ได้เลยในระหว่างนี้
แต่จะกลับมาเยี่ยมแม่ได้ราวๆ 28-29 ธ.ค.53 นี้ค่ะ

นี่ถ้าป้าติ๋มไปกวาดลานวัดแทนได้ก็อยากทำให้เลยนะคะ
แต่พอนึกอย่างนี้ เสียงจานโจ๊กดังแว่วมาแบบหยิกแกมหยอกเลย
" ใครทำใครได้จ๊ะป้าติ๋ม "

ทำไงดีจ๊ะตะแล๊ปแก๊ปบอกป้าติ๋มที

วันนี้วันพระ

รูปภาพ

วันพระ คำนี้ชาวพุทธทุกคนอาจเคยได้ยิน แต่มีไม่มากที่เข้าใจความหมายของคำๆนี้ได้ดี...

วันพระ หรือ วันธรรมสวนะ หมายถึง วันประชุมถือศีลฟังธรรมในพุทธศาสนา (ธรรมสวนะ หมายถึง การฟังธรรม)
กำหนดเดือนทางจันทรคติ ละ 4 วัน ได้แก่
* วันขึ้น 8 ค่ำ
* วันขึ้น 15 ค่ำ (วันเพ็ญ)
* วันแรม 8 ค่ำ
* วันแรม 15 ค่ำ (หากเดือนใดเป็นเดือนขาด ถือเอาวันแรม 14 ค่ำ)

ในวันพระ พุทธศาสนิกชนถือเป็นวันสำคัญ ควรไปวัดเพื่อทำบุญ ถวายภัตตาหารแด่พระสงฆ์ และฟังธรรม สำหรับผู้ที่เคร่งครัดในศาสนาอาจถือศีลแปดในวันพระด้วย นอกจากนี้ชาวพุทธยังถือว่าวันพระไม่ควรทำบาปใดๆ การทำบาปหรือไม่ถือศีลห้าในวันพระถือว่าเป็นบาปยิ่งกว่าในวันอื่น

ประวัติความเป็นมาของวันพระ

ในสมัยพุทธกาล พระเจ้าพิมพิสาร ได้เข้าเฝ้าพระสัมมาสัมพุทธเจ้า และกราบทูลว่า นักบวช ศาสนาอื่น มีวันประชุมสนทนาเกี่ยวกับหลักธรรมคำสั่งสอนในศาสนาของเขา แต่ว่าพุทธศาสนายังไม่มี พระพุทธองค์ จึงทรงอนุญาต ให้ภิกษุสงฆ์ประชุมสนทนา และแสดงธรรมเทศนาแก่ประชาชน ในวัน 8 ค่ำ และ 14 หรือ 15 ค่ำ พุทธศาสนิกชนจึงถือเอาวันดังกล่าวเป็น วันธรรมสวนะ (สำหรับวันธรรมสวนะนี้ เมืองไทยมีมาตั้งแต่สมัยกรุงสุโขทัย)

วันพระ วันนี้พระจันทร์จะเกิดปรากฏการ เต็มดวง ครึ่งดวง หรือหายไปทั้งดวงแบบพอดีๆ
วันพระ วันนี้ในยมโลกจะงดการทารุณสัตว์นรก และผลบุญจากญาติส่งมาลดหย่อนโทษได้
วันพระ วันนี้หากได้อุทิศส่วนกุศลให้ญาติผู้ล่วงลับ แล้วบุญจะส่งผลได้รวดเร็วทันใจ
วันพระ ขึ้น 15 ค่ำวันนี้พระภิกษุจะลงทบทวนศีลในอุโบสถ
วันพระ วันนี้โรงฆ่าสัตว์หยุด บางแห่งไม่มีเนื้อกินกันเลย
วันพระ วันนี้หลายๆคนรักษาอุโบสถศีล(ศีล

กันอย่างเข้มข้น
วันพระ วันนี้ในอดีตซ่องสถานบันเทิง และโรงเหล้าหยุดบริการ

แหม ก็ไม่ได้หลอกใช้หลานว่าตัองเป็นวันนี้ พรุ่งนี้
ที่น้าโจ๊กพยายามส่งหลานไปกวาดลานวัด
เพราะรู้ว่า พอเขากวาดลานวัดแล้ว เขาจะ ยูเรก้า! ในบางอย่างได้
เลยหลอกให้หลานไปกวาดลานวัดไงป้าติ๋ม

เราเป็นแม่ บางทีเราก็ทำให้ลูกทุกอย่างไม่ได้หรอกป้าติ๋ม
ดูอย่างเวลาเราป้อนข้าวเขาสิ ขนาดถ้าเคี้ยวใส่ปากให้ได้
แต่ถ้าเขาไม่กลืน เขาก็ไม่อิ่ม...

พอเขามาก้บอกว่า ก่อนจะไปเที่ยวไหน
น้าโจ๊ก สาวเซ็กซี่ถึงห้าพันปี ฝากไปกวาดลานวัดก่อน แล้วค่อยไปเที่ยว
ถ้าลานวัดสะอาดแล้ว เขาไม่มีที่ให้กวาด ก็ไปช่วยหลวงตาแก่ๆ เก็บกวาดกุฏิก็ได้
เผื่อได้ของขลังกลับไปปัตตานี...

น้าโจ๊กก็มีของขลังฝากให้ไปดูหลานชายเป็นครั้งคราว
เพียงแต่ของขลังของน้าโจ๊ก ต้องเหาะลอยไปลอยมา
แล้วของขลังนี้เป็นอิสระ ไม่มีใครสามารถเก็บไว้เป็นเจ้าของได้เท่านั้นเอง

ประสบการสัมผัสที่หก (สาม)

ผู้ใช้งานขณะนี้