ขอความเห็นชาวครัวไกลบ้าน คิดว่าทำธุระกิจอะไรดีในประเทศไทยตอนนี้

[มะเหมี่ยว]

<span style='color:green'>อู๊ยยย คุณเชฟ เหมี่ยวอยากเชิญมาบ้านจังเลยค่ะ...
เหมี่ยวอยากทำฟาสฟูดส์ จะกลับไทยปลายปีนี้ค่ะ
กลับมาต้นปีหน้าจะจัดการกับอะไรๆให้ลงตัวแล้วก็จะลุยกันเลยค่ะ
งานนี้เหมี่ยวคงต้องพึ่งคุณเชฟเมฆแล้วล่ะ อิอิอิ
เพื่อนสนิทคนหนึ่งเป็นกุ๊กอยู่ที่ปรากค่ะ...

เอ๊ะ...ตกลงเหมี่ยวมาเปลี่ยนเรื่องให้เป็นช่องทางทำกินอยู่เมืองนอกไปซะแล้ว อิอิ

เดี๋ยวเหมี่ยวจดหมายน้อยไปหานะคะ...</span>

[มะเหมี่ยว]

แต่ถ้าพร้อมจะกลับไปจริงๆก็คงจะกลับไปอยู่บ้านไร่ชายสวนธรรมดาๆ ปลูกผักหักหญ้ากิน ขอแค่นี้จริงๆเพราะถึงตอนนั้นชีวิตคงเหนื่อยมามากพอแล้ว ขอกลับไปอยู่เฉยๆปล่อยชีวิตให้ผ่านไปวันๆแบบชาวบ้านๆดีกว่า

ไม่ได้ช่วยให้ความคิดเชฟเมฆได้เลย555

พี่วุฒิ ไม่แปลกค่ะ เพราะหนูก็คิดเหมือนพี่...
แต่ที่ยังอยู่ที่นี่ก็เพราะทำเงินเท่านั้นค่ะ อีกเหตุผลที่สำคัญคือมาอยู่เป็นเพื่อนพ่อสามี
ไม่อยากปล่อยให้พ่ออยู่เพียงลำพัง...เลยต้องหาอะไรทำที่นี่ไปก่อนค่ะ

[nongtai]

เข้ามามุงกับเค้าอีกคน วันๆก็นั่งคิดวกไปวนมาอยู่ว่าจะทำอะไรที่เมืองไทยดี พอคิดอะไรออกไปสุดท้ายแล้วก็ต้องไปแข่งกับคนอื่นอีกเยอะแยะอยู่ดี ต่ายอยากกลับไปอยู่เมืองไทยเลย คิดอะไรใหญ่ไปเงินก็ไม่พอ พอคิดอะไรที่มันพอตัวรายได้ก็เหมือนจะไม่พออีกละ ถ้ารำพังเลี้ยงแต่ตัวเองคนเดียวนะสบายมากเพราะเราก็ไม่ใช่คนกินเยอะหรือหรูหราฟู่ฟ่าอะไร แต่มีคนข้างหลังที่เราต้องรับผิดชอบนี้สิ ก็เลยต้องคิดให้หนักหน่อย มีอะไรดีๆก็มาแนะนำกันมั่งนะคะ

[nongtai]

<span style='color:red'> อีกเหตุผลที่สำคัญคือมาอยู่เป็นเพื่อนพ่อสามี ไม่อยากปล่อยให้พ่ออยู่เพียงลำพัง...เลยต้องหาอะไรทำที่นี่ไปก่อนค่ะ</span>

เจอคนเหตุผลเหมือนกัน อิอิ ทุกวันนี้ที่กลับไปอยู่บ้านไม่ได้ก็เพราะทิ้งพ่อแม่สามีไปไม่ได้ จากเค้าไปแล้วเค้าก็ไม่หลือใครที่นี่และเค้าก็เจ็ดสิบว่ากันทั้งคู่แล้ว ต่ายก็ต้องทนอยู่ไปเรื่อยๆ จริงแล้วโหยหวนอยากกลับไปอยู่บ้านตัวเองใจแทบขาด และแทบขาดใจ

[pimlapas]

เกษตรพอเพียง ก็ดีนะคะ แต่ตัวเราเองคงจะทำไม่ได้แน่นอน เลยไม่ได้คิดถึงตรงนั้นเลยค่ะ
หาแต่เรื่องจะลงทุนอะไรสักอย่าง แต่ก็นะ เปลี่ยนไปเรื่อยๆ มีแผนไปเรื่อยๆ ยังไม่ลงตัวสักที วันนี้เป็นเรื่องอาหาร วันหน้าเป็นร้านขายของชำ วันต่อไป เป็นร้านให้เช่าเครื่องเสียง พอวันนี้อยากมีรถตู้ให้เช่าอีกแล้ว คิดหนักจริงๆ เรื่องจะกลับไปอยู่เมืองไทยนี่ เป็นกำลังใจให้ทุกท่านนะคะ

หากกลับเมืองไทย เราคงจะต้องลำบากพักหนึ่ง เพราะต้องหาอะไรทำ ไปอยู่นิ่งๆไม่ได เพระาลูกยังเล็ก ต้องใช้เงินเยอะ และสามีเราเป็นฝรั่งเรื่องมาก อยู่กับไร่กับสวนเขาไม่เอาเลยค่ะ ลำบากใจจริงๆ

[มะเหมี่ยว]

<span style='color:purple'>คุณต่าย...พ่อสามีมีโรคประจำตัวหลายโรค...กินยาวันละกว่าสิบเม็ด(แม่เสียไปตั้งแต่ปี๐๕ค่ะ)
พ่ออยู่ที่ร้อนๆนานๆก็ไม่ได้ แกจะช๊อคค่ะ...อยากพาไปเที่ยวเมืองไทยก็ไปไม่ได้ เดี๋ยวไปช๊อคที่เมืองไทย
ช๊อคทีก็จำใครไม่ได้เลย น่าสงสารมาก...พ่อแม่เหมี่ยวยังหนุ่มแม่ยังไม่ถึง๕๐พ่อยังไม่ถึง๖๐
เลยกล้าทิ้งพ่อแม่มาอยู่ที่นี่...จริงแล้วก่อนนี้สามีก็ไม่ได้อยู่สโลวาเกีย เขาอยู่ลอนดอนทิ้งพ่อแม่ไว้ทำพังมาตลอด...พอแม่เขาเสียเขาก็รู้สึกผิดที่เขาไม่ได้ดูแลพ่อแม่...เขาบอกว่าพ่อคือสมบัติสำคัญเป็นสมบัติชิ้นสุดท้ายที่ต้องดูแลอย่างดี...เราเลยต้องอยู่ที่นี่กันเพราะพ่อคือประเด็นหลัก...และเมื่ออยู่แล้วก็หาลู่ทางทำเงินไปด้วย วางแผนกันเอาไว้ ทำทำกันไป ยังหนุ่มยังแน่นทั้งคู่ก็สู้กันไปค่ะ

พี่พิม...ใช่ค่ะความคิดเปลี่ยนไปเรื่อยๆ เหมี่ยวก็เป็น เรื่องอยู่เมืองนอกนั้นทำร้านอาหารเป็นความคิดที่ไม่เคยเปลี่ยนเลย แต่ตอนนี้ก็หาอะไรทำอย่างอื่นไปก่อน เช่นปั้นลูกชิ้นขาย ขายไส้กรอกด้วย อิอิ ปลาร้าสับทำแจกฟรี ผักก็แจกฟรี อิอิ แต่เรื่องกลับไปอยู่เมืองไทย...เหมี่ยวพอใจกับเกษตรกรที่สุด แต่ก็ไม่แน่เมื่อถึงวันนี้ความคิดอาจจะเปลี่ยน หิหิ</span>

[PHAN]

เข้ามาถอนหายใจคะ คิดไม่ตกเหมือนกัน อย่าว่าแต่เมืองไทยเลย เมืองนอกตอนนี้ก็แย่เหมือนกันคะ แต่ว่าไปแล้วสนใจเรื้องทำอาหาร เปิดร้านอาหารเหมือนกันที่นี้คะ แต่ไม่รู้จะเิริ่มยังไงก่อน กลัวโน้นกลัวนี้ ไปหมด กลัวขาดทุน กลัวเหนื่อยกลางทาง กลัวคนไม่กิน ฯลฯ เซฟเมฆ คุณราเชน พอมีความรู้แชร์ บ้างหรือเปล่าคะ

[mama_jang]

ทำธรุกิจอพาสเมนท์และหอพัก เป็นเสือนอนกินเลยหล่ะค่ะ
สร้างใกล้ๆกับพวก มหาวิทยาลัย หรือสถาบันศึกษาต่างๆ
ที่ต่างจังหวัดก็ได้ไม่ต้องที่ กทม
สร้างมันให้ครบวงจรไปเลยค่ะ
ทั้งเซเว่น ร้านอาหาร ร้านซักรีด
ภายในอพาสเมนท์เลยค่ะ

[Tarta]

ทำธรุกิจอพาสเมนท์และหอพัก เป็นเสือนอนกินเลยหล่ะค่ะ
สร้างใกล้ๆกับพวก มหาวิทยาลัย หรือสถาบันศึกษาต่างๆ
ที่ต่างจังหวัดก็ได้ไม่ต้องที่ กทม
สร้างมันให้ครบวงจรไปเลยค่ะ
ทั้งเซเว่น ร้านอาหาร ร้านซักรีด
ภายในอพาสเมนท์เลยค่ะ

ถูกต้องค่ะ แต่ทุนหนักมากกกกกกกกกกก

[เชฟ เมฆ]

เข้ามาถอนหายใจคะ คิดไม่ตกเหมือนกัน อย่าว่าแต่เมืองไทยเลย เมืองนอกตอนนี้ก็แย่เหมือนกันคะ แต่ว่าไปแล้วสนใจเรื้องทำอาหาร เปิดร้านอาหารเหมือนกันที่นี้คะ แต่ไม่รู้จะเิริ่มยังไงก่อน กลัวโน้นกลัวนี้ ไปหมด กลัวขาดทุน กลัวเหนื่อยกลางทาง กลัวคนไม่กิน ฯลฯ เซฟเมฆ คุณราเชน พอมีความรู้แชร์ บ้างหรือเปล่าคะ

ในส่วนตัวผมแล้วว่าทำร้านอาหารเสี่ยงน้อยกว่าทำอย่างอื่น เพราะอาหารจัดอยู่ในปัจจัย๔ไงๆก็ต้องกินทุกวันครับ แต่ปัญหาอยู่ที่ ทำเล ขาดกุ๊ก ผมว่าทุกคนสามารถเป็นกุ๊กได้ครับ แต่ต้องมีใจรักก่อน จากนั้นแล้วก็ไม่ยากเลย มีหลายๆร้านที่เปิดเป็นอาหารเอเชียแต่กุ๊กเป็นฝรั่ง ก็ยังขายได้ดีผมว่าเราอยู่กับฝรั่งการทำอาหารอย่ายึดติดไทยจนเกินไป เอาแบบลูกครึ่ง แต่ที่สำคัญความสะอาด หน้าตาอาหาร รสชาติไม่ต้องถึงกับเยื่ยมพอปานกลางก็ใช้ได้ครับ

[meawmark]

เชฟเมฆ เชฟราเชน...ในฐานนะที่เป็นคนทีมีประสบการณ์ด้านนี้ มีคำถามค่ะ ...เบื่อมั้ยกับการทำงานร้านอาหาร ถ้าเบื่อเพราะอะไร

ที่ถามนี่ไม่ใช่กวน..แต่อยากทราบเหตุผลที่ต้องการเปลี่ยนอาชีพนะคะ เพราะตอนนี้ก็กำลังมองหาธุรกิจ และหนึ่งนั่นก็คือร้านอาหารเช่นกันค่ะ

[Layla]

เข้ามาแอบๆอ่าน เผื่อว่าคุณเชฟเมฆจะมีอะไรเด็ดให้ได้รู้ เกี่ยวกับร้านอาหาร แต้วไม่ได้มีร้านอาหารไทยค่ะ แต่ทำร้าน fish & chips แบบ take away อยู่อ่ะคะ ตอนนี้แต้วอยากเพิ่มสินค้าที่มันดูสากล ไม่ไทยมากเกินไป เพราะว่ามันขัดกับอาหารที่ร้าน และก็ไม่เป็นเมนูอาหารที่จะไปดึงหรือไปตัดสินค้าจากร้านที่มีอยู่ แต้วคิดไม่ออกอ่ะคะ คิดวนไปวนมา ทะเลาะกับสามีวันละ 100 รอบ เพราะเขาก็ไม่เห็นด้วย เชฟผู้มีประสบการณ์ พอจะแนะนำได้ไหมคะ ว่าเมนูที่ฝรั่งเขาชอบกันคืออะไร คือมาซื้อพิซซ่า กะบัพที่ร้านแล้ว ก็ซื้ออันนี้ติดมือไปกินด้วย เป็นของกินเล่น ของหวานๆ อะไรพวกนี้อ่ะคะ อยากได้แบบว่า แต้วจะใส่ถุงวางขายในตู้กระจกอ่ะคะ ทำแพ็คเกจดีๆ
คิดไม่ออกค่ะว่าจะทำอะไรดี คุณเชฟพอจะแนะนำได้ไหมคะ

[rachain]

เชฟเมฆ เชฟราเชน...ในฐานนะที่เป็นคนทีมีประสบการณ์ด้านนี้ มีคำถามค่ะ ...เบื่อมั้ยกับการทำงานร้านอาหาร ถ้าเบื่อเพราะอะไร

ที่ถามนี่ไม่ใช่กวน..แต่อยากทราบเหตุผลที่ต้องการเปลี่ยนอาชีพนะคะ เพราะตอนนี้ก็กำลังมองหาธุรกิจ และหนึ่งนั่นก็คือร้านอาหารเช่นกันค่ะ

[QUOTE]สวัสดีครับคุณเหมียว ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ คำถามที่คุณเหมียวถามมาว่าเบื่องานทำร้านอาหารเพราะอะไร มันก็มีหลายปัจจัยสำหรับคนทำงานทั่วไปไม่ว่าองค์กรไหนก็แล้วแต่สิ่งที่เจอโดยตรงก็คือเพื่อนร่วมงาน เจ้านาย ถ้าในมุมคุณเหมียวเป็นเจ้าของร้าน ปัญหาใหญ่สุดเลยคือลูกจ้าง ซึ่งเราไม่สามารถความคุมแต่ละคนให้ได้ดังใจเราได้ ส่วนที่ผมเบื่อก็คือทำงานมานานก็จำเจอีกอย่างผมไม่ใช่คนที่นี้ ครอบครัวอยู่เมืองไทยมันก็มีเหงาบ้างแต่ต้องทำใจและอดทน กระทู้นี้เชฟเมฆตั้งขึ้นมาผมก็คิดว่าเหมือนอยู่ในใจทุกคนคือไม่อยากดิ้นร้นอยากกลับไปใช่ชีวิตง่ายๆ มันก็เหมือนองค์กรอื่นทั่วไปนะครับทุกคนต้องการพักผ่อนพอกับการหาเงิน ทุกคนก็วางแผนชีวิตของตนเองว่ากลับไปเมืองไทยแล้วจะไปทำอะไรดีนี้คำถามที่ทุกคนต้องการและได้คำตอบที่ดีที่สุดก่อนจะตัดสินใจก้าวเดินอีกเส้นทางหนึ่ง อย่างพี่ผมเคยบอกคืออาจจะได้ดั่งใจหวังหรือไม่ได้ดั่งใจที่คาดหวังไว้ต้องทำใจกับอนาคตไม่งั่นเราจะทุกข์

 &nsbp; &nsbp; &nsbp; &nsbp; &nsbp; &nsbp; ส่วนกรณีคุณเหมียวอยากมีธุรกิจร้านอาหารในส่วนตัวผมเองว่าธุรกิจนี้ยังไปได้อีกเยอะแล้วก็ดีด้วยถ้าคุณเหมียวพร้อมทุกด้าน ถึงแม้เศรษฐกิจไม่ดีอย่างไรก็ตามมันเป็นปัจจัย4ที่ทุกคนต้องกินเหมือนเชฟเมฆพูดไว้ นี้อีกเดือนกว่าเถ้าแก่ผมก็เปิดอีกสาขาเป็นสาขาที่สองไม่เห็นต้องกลัวเรื่องเศรษฐกิจ สิ่งที่ผมถามคุณเหมียวสนใจธุรกิจด้านนี้ผมสนับสนุนเพราะเป็นธุรกิจที่ได้เงินเร็วแล้วก็เจ๊งเร็วเหมือนกัน มันอยู่ที่คุณเหมียวพร้อมแค่ไหน ส่วนเรื่องเปิดร้านอาหารคุณเหมียวคงมีความรู้มาบ้างไม่มากก็น้อยก่อนที่จะตัดสินใจเปิดแต่ถ้ามีอะไรก็ถามผมได้นะครับ ผมพูดความพร้อมของคุณเหมียวก่อนนะครับ เอาแบบวิชาการตลาดเลยนะครับ คือ ผมจะให้ความสำคัญเรื่องการทำตลาดมากเป็นสำคัญ ส่วนเรื่องอาหารผมให้อยู่ในระดับรองลงมา คือการทำร้านอาหารไทยที่เค้าสำเร็จเจ้าของธุรกิจอย่าไปคิดแบบไทยแท้มากจนเกินไปทำแบบสบายๆ รวยมาเยอะครับ ส่วนพวกที่บรรจงประดิษฐ์เรียบร้อยเจ๊งมาเยอะครับ มันอยู่ที่กลุ่มเป้าหมายของเราคือฝรั่งไม่ใช่คนไทย ถ้าคุณเหมียวทำตามหลักการตลาดคือ 4p เดี่ยวนี้มี 7p ไปโน้น แล้วยังมีอีก 5 m ถ้าใครเรียนการตลาดมาคงทราบดี คือ Product , Price, Place, Promotion, ถ้าคุณมีครบธุรกิจไปโล้ดครับรวยๆๆอย่างเดียว สำคัญอย่าทำเพราะเราเห็นคนอื่นรวย ใจต้องรัก อดทนสูงๆๆ แล้วมีความพร้อมไปได้ดีครับคุณเหมียว ขอให้ประสบความสำเร็จตามความคิดนะครับ

[Phakdee]

เกษตรพอเพียง ก็ดีนะคะ แต่ตัวเราเองคงจะทำไม่ได้แน่นอน เลยไม่ได้คิดถึงตรงนั้นเลยค่ะ
หาแต่เรื่องจะลงทุนอะไรสักอย่าง แต่ก็นะ เปลี่ยนไปเรื่อยๆ มีแผนไปเรื่อยๆ ยังไม่ลงตัวสักที วันนี้เป็นเรื่องอาหาร วันหน้าเป็นร้านขายของชำ วันต่อไป เป็นร้านให้เช่าเครื่องเสียง พอวันนี้อยากมีรถตู้ให้เช่าอีกแล้ว คิดหนักจริงๆ เรื่องจะกลับไปอยู่เมืองไทยนี่ เป็นกำลังใจให้ทุกท่านนะคะ

หากกลับเมืองไทย เราคงจะต้องลำบากพักหนึ่ง เพราะต้องหาอะไรทำ ไปอยู่นิ่งๆไม่ได เพระาลูกยังเล็ก ต้องใช้เงินเยอะ และสามีเราเป็นฝรั่งเรื่องมาก อยู่กับไร่กับสวนเขาไม่เอาเลยค่ะ ลำบากใจจริงๆ

พี่พิมจ๋า...พอกันเลยพี่ไหมอยากกลับ แต่ยังติดขายบ้านยังไม่ได้ ช่วงที่รอๆๆๆความคิดก็เปลี่ยนไป
ปัญหาคนอี่น (คนในครอบครัว) ทำให้ต้องคิดหนักขึ้น พ่อก็ห่วงอยากไปทำให้แก่มีความสุข (แต่ตอนนี้ก็ไม่ได้ทุกข์อะไร นอกจากอยากให้ลูกๆ กลับมาอยู่ใกล้ๆ
ลำพังตัวไหมเองเอารอดที่เมืองไทยได้อยู่แล้ว แต่หนักใจ คนรอบข้าง ที่ไม่รู้จะไปทำอะไรให้มันพอเพียงอยู่ได้
เรื่องรถตู้ให้เช่าตอนนี้ก็มีการแข่งขันกันแยะอยู่นะพี่...

คุณเชฟเมฆ... ได้ยินมาว่าบริการรถเกี่ยวข้าวก็ดีนะคะ เห็นมีคนมาเป็นเชฟที่เคปทาวน์ เขาว่ามาทำงานหาเงินดาวน์รถเกี่ยวข้าว
ได้ยินมาว่า ปีหนึ่งๆ มีคนฆ่ากันตายเพราะแย่งรถบริการรับจ้างเกียวข้าวค่ะ
ถ้าขายบ้านได้ อาจจะให้น้องๆทำดูจะดีไหมน้อ

[PHAN]

อุปกรณ์ที่จำเป็นสำหรับครัวไทย มีอะไรบ้างคะ พวก เตา เตาอบ เตาปิ้ง ดีฟฟาย อุปกรณ์เหล่านี้ เราจะเลือกยังไงคะ อย่างในครัวธุระกิจ กับครัวบ้าน เครื้องใช้เหล่านี้ เขาใช้แตกต่างกันไหม เตา ต้องกี่หัว ความแรงของเตา ต้องจำกดัหรือเปล่าคะ เชฟเมฆ เชพราเชน