ครัวไกลบ้าน • แสดงกระทู้

โดย **vilai unchim** » เสาร์ พ.ย. 27, 2010 9:22 pm

mon uk เขียน: dear lady pa i am willing to support you just send me in formation
with regards
mon

<a href='http://www.puttipan.com/thaikeyboard/' target='_blank'>http://www.puttipan.com/thaikeyboard/</a>
เอาเวปพิมไทยมาฝากค่ะ วิไลเองก็ไม่มีแป้นไทยค่ะ ใช้พิมกับเวปนี้ตลอดเลยค่ะ

ขอบคุณสำหรับผู้ที่ต้องการสร้างกุศลให้กับวัดนะคะ
หญิงป้าได้มาอย่างไร ก็คงต้องไปถวายท่านอย่างนั้นแหละค่ะ
แต่เนื่องจากหญิงป้าไม่ค่อยได้คุยกับพระสงฆ์บ่อยนัก
คงต้องให้หนูแคทติดต่อกับทางวัด ส่วนหญิงป้าเป็นแผนกหาเงิน
(แผนกคุยกับพระ ต้องให้หนูแคทรับไป คุยกันแล้ววันนี้)

ที่อยู่ของหญิงป้านะคะ
S. Phetrung
Berckheydestraat 52
6717 NJ Ede
The Netherlands

อนุโมทนา ขอให้มีความสุข
แม้ผู้ที่ไม่ได้ส่งปัจจัยไปร่วม แต่มาร่วมอนุโมทนา ก็ขอให้มีความสุขนะคะ

หนูป้อม เขียน: หนูป้อมจะถามเรื่องฝันเพ้อๆ ของหนูป้อมบ้างได้ไหมคะพี่ๆ
หนูติดใจสงสัยมานานแล้วค่ะ แต่ไม่กล้าถามใครเท่าไหร่

อ่านจาก ประสบการณ์สัมผัสที่หก กระทู้แรก ค่ะ มีเรื่องคล้ายๆพี่ๆอยู่บ้าง

หนูป้อมคุยได้เลยค่ะ
เขาจะได้ไม่ทวงต้นฉบับหญิงป้าไงคะ

vilai unchim เขียน: หญิงป้าคะจองปากกาสองด้ามค่ะ

หนูวิไลอ่านพบข้อความตรงนี้ กรุณาติดต่อทางโทรแล้วสับด้วยนะคะ

วันนี้จะมาเล่าถึงอานิสงส์ของคาถาชินบัญชรให้ฟัง พระยาเทครัวของสาวๆยังอึ้งเลยจ้ะ

นับตั้งแต่ที่พระยาเทครัวได้ใช้ชีวิตร่วมกับหญิงป้า
มาตั้งแต่ปี ๒๐๐๖ เธอก็พบแต่อะไรแปลกๆ แต่เธอยังไม่สามารถเข้าใจได้
หญิงป้าก็ไม่เคยบอกถึงที่มา ที่ไป เพราะถือว่า
การอวดอภินิหารเป็นสิ่งที่ขัดกับหลักของพระพุทธศาสนา

บางครั้งหญิงป้าเตือนอะไรออกมาลอยๆ
แรกๆ เธอไม่เชื่อ ดื้อ ว่างั้นเถอะ
แต่ไม่ทันไรก็เกิดสิ่งที่หญิงป้าเตือนขึ้นมา
ข้าวของเสียหาย ก็หลายครั้ง แต่หญิงป้าถือว่าเตือนแล้ว ไม่เชื่อก็เจอดีเอง
คนเรามีของดีใกล้ตัว มองไม่เห็นคุณค่า
แบบไม่ต้องไปหาหมอดูมาทำนายให้เสียเงิน
นายหญิงนี่แหละ พูดออกมาโป้งๆ ไม่เชื่อจึงเจอดี

ก่อนที่จะมาใช้ชีวิตร่วมกัน เธอจะเห็นหญิงป้าปิดประตูห้องนอน
สวดมนต์ครั้งละนานๆ
แต่พอมาอยู่ด้วยกัน เธอไม่เห็นหญิงป้าสวดมนต์แบบจะๆตา
หญิงป้าบอกว่า ฉันสวด แต่สวดในใจ สวดทุกครั้งที่ฉันต้องการ
แล้วเขาก็ถามว่า ทำไมไม่สวดแบบเมื่อก่อน
หญิงป้าขี้เกียจให้เหตุผลว่าทำไม จึงนิ่งเสีย
นึกในในว่า ฉันน่ะ สวดมาตั้งแต่ชาติไหนๆ เธอไม่รู้เอง

ครั้งแรกที่พระยาเทครัวไปเมืองไทย
ก่อนจะไป หญิงป้าทำสมาธิถึงท่านยาย
ขอให้ท่านยายอยู่ที่บ้านทางเหนือ อย่าขึ้นดอยไปจำศีลในถ้ำ
แต่ได้รับกระแสจิตตอบว่า...
เขาต้องเลือก ถ้าเขาไม่เลือก เราอยู่กับเขาไม่ได้
หนูจะถูกพากลับไปอยู่ในที่ๆหนูจากมา
หญิงป้าจำได้ว่า เกิดอาการเศร้าอย่างแรง
จนน้ำตาไหล พยายามตั้งสมาธิต่อ ถามถึงลูกชาย เพราะยังต่อสู้กับโลกนี้ได้ไม่แกร่งนัก
คำตอบที่ได้ก็คือ ลูกชายของหญิงป้าจะมั่งมีอย่างมหาศาล ถ้าหญิงป้าต้องละสังขาร จากเขาไปตอนนี้ เขาจะอยู่ได้

เมื่อได้คำตอบแน่ชัด หญิงป้าจึงไม่กลัวตาย
เพราะเจ้าเนยนั้น หญิงป้าเป็นคนขอสิ่งศักดิ์สิทธิ์ไว้
ว่าต้องการให้คนดีมาเกิด เพื่อต่อเผ่าพันธุ์มนุษย์ที่มีจิตกุศล
ไม่ว่าจะเกิดมาในศาสนาใด ขอให้เขาเป็นคนดี เพื่ออนาคตของศาสนานั้นๆ
ขอให้เลี้ยงง่าย เข้าในสัจจธรรม ไม่ว่าจะอยู่ในศาสนาใด

หญิงป้ารู้เช่นนั้น จึงตอบไปว่าจะพาไปเมื่อไหร่ พร้อมทันที

ส่วนพระยาเทครัวนั้น หญิงป้าคิดในตอนนั้นว่า ไม่ห่วงเขา
เพราะเขาเอาตัวรอดได้

แต่ทุกอย่างมาเปลี่ยนไป เมื่อท่านยายเห็นพระยาเทครัว
ท่านยายหลับตาเข้าฌานบอกว่า
ฮอลันดากลับชาติมา ถึงได้รักเมืองไทยนักตัวอยู่โน่น วิญญาณอยู่ที่อโยธยา ถึงได้อยากจะมาหายาย

หญิงป้าก็อึ้ง ไม่เคยบอกท่านยายเลยว่า เขาอยากจะมาอยู่เมืองไทย ตั้งแต่ไม่เคยมาที่เมืองไทย
แต่ท่านยายรู้ได้ ตามผู้ที่มีศีล สมาธิ ปัญญา พึงมี

ท่านยายไม่ว่าอะไร ลืมตาขึ้นมา หัวเราะกับหญิงป้า
ถามหญิงป้า เคยได้ยินฝรั่งสวดมนต์มั้ย ถ้าไม่เคยก็จะได้ยิน
วิญญาณของเขาเลือกกลับมาที่นี่ ยายถามเขาแล้ว เขาจะเดินตามพระพุทธองค์

หญิงป้าไม่ได้ยินก็จริง แต่ไม่แย้งท่านยายแน่
เพราะท่านยายของหญิงป้า เคยแสดงอะไรให้หญิงป้าเห็นตอนหญิงป้ายังเด็ก
ท่านยายไปบ้านที่สระบุรี ตอนนั้นหญิงป้าก็ตามแม่ไปด้วย
แล้วอยู่ๆ ท่านยายก็ตะโกนออกมาว่า สระบุรีจะร้อนครึ่งเมือง พระเพลิงจะมาตัดสิน
ไม่นานเท่าไหร่ จำได้ว่าเป็นเดือนธันวา ปี ๒๕๑๕ ละมัง
ตลาดในสระบุรีตกอยู่ในกองเพลิง ไหม้หมดไปครึ่งแถบ
ต้งแต่นั้นมา หญิงป้าจึงไม่เคยแย้งสิ่งที่ท่านยายทำนาย

แล้วท่านยายก็หัวเราะอีก บอกว่า
คนนี้แน่ มาขอหลานสาวของเจ้าไปได้ ฉันต้องยกให้เขา
เพราะเขามีบุญร่วมกันมาแต่อย่าประมาทนะลูก

ก่อนนั้นมีคนไปขอ ท่านยายบอกออกมาด้วยดวงตาที่ดุว่า
"ให้พ่อของเขาตัดสิน เขาเป็นหลานยายก็จริง แต่เขามีพ่ออีกคนที่ยายไปค้านไม่ได้"
แล้วคนที่ไปขอคนนั้นก็กลับบ้านไปโดยไม่มีหญิงป้าตามไปด้วย
แต่คราวนี้ท่านยายเรียกมาสวดมนต์เป็นภาษาที่ไม่มีใครรู้จัก

แล้วบอกว่า เทพยดามาเป็นพยานนะลูกนะ
นั่นแหละ หญิงป้าถึงบอกว่า ที่จริงหญิงป้าแต่งงานกับพระยาเทครัวแล้ว ท่านยายทำพิธืให้
แล้วหญิงป้าก็ไปกอดท่านยายไว้ ท่านยายกำชับว่า อเสวนา จ พาลา นํ
คำเตือนของท่านยายก็คือ ให้พิจารณาในการคบคน
ก่อนจะกลับจากท่านยาย พระยาเทครัวก็เข้าไปกราบใกล้ๆท่านยาย
ท่านยายไม่ได้ให้พระหรือสายสิญจน์อะไรเป็นที่ระลึก นอกจากจะบอกว่า
ยายจะสวดมนต์ให้เป็นเกราะธรรมะกั้นคนพาลนะลูก
แต่ก็อย่าถือว่า ตัวเองมีดี แล้วเอาไปรังแกคนอื่น
ของดีที่มีกับตัวนั้น มีไว้ให้ต่อกุศล จะได้ไปพบยายอีกในชาติต่อไป

นับตั้งแต่กลับมาจากเมืองไทยปี ๒๐๐๗
หญิงป้าเริ่มสังเกตว่า พระยาเทครัวเปลี่ยนไป
หันมาสนใจพุทธศาสนา แบบอีแอบ ไม่ให้เรารู้ แต่ไปหามาอ่าน
สงสัยมาถาม หญิงป้าก็ตอบไปเท่าที่อยากจะตอบ
ไม่จับมาสวดมนต์ไหว้พระ ไปวัด อะไรทั้งสิ้น
ยังคิดว่า คนละศาสนา ต่างคนต่างปฏิบัติ

วัหนึ่ง หญิงป้าฟังบทสวดมนต์ที่ดาวน์โหลดอย่างที่เคยทำทุกครั้ง
ฟังซ้ำๆกัน พระยาเทครัวก็มานั่งฟังใกล้ๆ แล้วก็ฟังบทสวดบทอื่น
หญิงป้านึกยังไงก็ไม่รู้ บอกเขาว่า ที่จริงแล้ว ทุกครั้งต้องเริ่มจาก นโม ตัสสะ
จากนั้นมาอาราธนารัตนตรัย จากนั้นก็สวดชินบัญชร
เขาถามหญิงป้าว่า เขาได้ยินหญิงป้าสวดมากกว่านี้
ก็สงสัยว่า อีนี่รู้ได้ยังไง จึงถามว่า สวดอะไร
เขาบอกว่าขึ้นต้นด้วย อิติปิโส ภควาจากนั้นเขาก็จำไม่ได้

คราวนี้หญิงป้าจึงเข้าใจว่า เขากำลังจะได้สร้างกุศลด้วยการสวดมนต์
หากเราบอกเขาตอนนี้ เขาจะได้ปฏิบัติ และเราก็จะได้กุศลร่วมกับเขา

จึงบอกให้เขาฟังไปกับเรา
แต่หญิงป้าบอกว่า ฟังไปก็ไม่เข้าใจเพราะเป็นศาสนา
คุณมาฟังสวดมนต์ ฟังได้ แต่ไม่มีผล
ศาสนาพุทธเป็นปรัชญาและวิทยศาสตร์ ไม่ใช่ความเชื่อ
จากนั้นหญิงป้าก็ไม่ได้พูดอะไรต่อไป
คิดเพียงว่า ถ้าคำพูดของท่านยายจะเกิดจริง ก็จะเห็นเอง

ต่อมาเขาตามหญิงป้าไปเล่นโยคะ
หญิงป้าก็บอกว่า โยคะนี่พระพุทธเจ้าก็ปฏิบัติมาก่อน
แต่ถ้าจะทำโยคะให้ได้ผล จะต้องทำสมาธิด้วย
เขาก็เริ่มทำเรียนทำสมาธิ กับหญิงป้า กับอาจารย์ฝรั่งในอินเตอรฺเน็ต
ได้ผลบ้าง ไม่ได้บ้าง ก็ว่าไป

วันหนึ่งเราคุยกันถึงเรื่องสัมผัสที่หก
เขาถามหญิงป้าว่า หญิงป้ารู้เรื่องที่จะเกิดขึ้นได้อย่างไร
แล้วเขาก็ทบทวนสิ่งต่างๆที่เกิดขึ้นว่า หญิงป้าเคยพูดแบบนี้ๆ แล้วมันเกิดจริงๆ
หญิงป้าตอบว่าไม่รู้ (ทั้งที่รู้ แต่ไม่บอกเองแหละ ขี้เกียจเดี่ยวจะมาให้เราใบ้หวย)
แล้วเขาก็พูดออกมาคำหนึ่งว่า ฌาน
เขาเชื่อตั้งแต่วันที่เขาไปพบท่านยาย เขารู้สึกว่า
เหมือนมีอะไรมาทำให้เขาอยากรู้เกี่ยวกับอดีตชาติ
หญิงป้าจึงบอกว่า ถ้าอยากรู้ ต้องสวดมนต์ ปฏิบัติธรรมมากๆ
หลายๆชาติก็จะได้ระลึกชาติได้ แต่จะรู้ไปทำไม คนที่ระลึกชาติได้จะมีอาการอาดรู
เพราะไม่อยากจะเกิดมาเป็นมนุษย์ ทุกคนที่ระลึกชาติได้ ต้องการหลุดพ้นจากกรรม

พระยาเทครัวไม่ตอบอะไร หลังจากนั้น ก็สวดมนต์ไปตามเรื่องของเธอ
จนกระทั่งไปพบท่านยายอีกครั้งในปีนี้
เธอหันมาตั้งอกตั้งใจสวดมนต์ แผ่เมตตา พยายามปฏิบัติศีลให้ครบห้าข้อ
แต่เธอบอกว่าศีลแปดไม่เอา เดี๋ยวเธอไม่ได้นอนใกล้หญิงป้า

พอถามว่าทำไปทำไม เธอตอบมาว่า
เธอรู้นะว่าหญิงป้าเป็นใคร แต่เธออธิบายไม่ได้ เพียงแต่สัมผัสทางจิต
ที่เธอต้องการสวดมนต์ เพราะเธอต้องการตามหญิงป้าไปทุกหนทุกแห่ง
หญิงป้าจึงบอกว่า อย่าทำอย่างนั้น
เพราะการที่เธอทำอย่างที่เธอพูดแปลว่า เธอกำลังจะทิ้งพ่อแม่พี่น้องของเธอ
แต่เธอบอกว่า คุณเคยบอกผมว่า คนเราไม่จากเป็นก็จากตายไงล่ะ

หญิงป้าเริ่มสอนให้พระยาเทครัวเรียนรู้เรื่องการปล่อยวาง
เรื่องไตรลักษณ์ บอกให้เขารู้ว่า วันนี้เขาพบคนที่เขารัก สิ่งที่เขารัก
วันหนึ่งเขาจะต้องพลัดพรากจากทั้งหมด
จนกระทั่งเขาตั้งคำถามว่า ทำไมคนเราต้องมาพบสิ่งที่ไม่น่าพบทั้งที่ทำดีมาตลอด
หญิงป้าจึงบอกว่า "กรรม คือสิ่งที่กำหนดให้เราเป็นเช่นนี้ และถ้าอยากจะพ้น ก็ต้องยึดทางพ้นทุกข์"

เขาก็ไปหาเรื่องกรรมอ่าน ทางอินเตอร์เน็ต ไม่เข้าใจก็มาถาม
หญิงป้าก็ใช้คำง่ายๆ ไม่ใช้คำบาลี
แต่วันหนึ่งเธอมาบอกว่า คนที่มีสัมผัสที่หก คือผู้ที่มีฌาน แบบที่ท่านยายใช้เตือนผู้อื่น ให้ทำความดี

เมื่อพระยาเทครัวเอ่ยคำนี้ออกมา หญิงป้าจึงเข้าใจว่า เขายอมรับเรื่องนี้แล้ว
แต่เขาบอกว่าเขาไม่มีสมาธิ หญิงป้าบอกว่า คนพุทธที่ไม่มีสมาธิบางคน สวดมนต์แล้วมีสมาธิได้

ตั้งแต่นั้นมา พระยาเทครัวก็ชอบมานั่งฟังบทสวดมนต์กับหญิงป้า

จนกระทั่งวันหนึ่ง หญิงป้ารับรู้เรื่องอย่างจากบ้านพ่อแม่ของพระยาเทครัว
หญิงป้าไปนั่งดื่มกาแฟนานมาแล้ว และเห็นร่างแว้บๆ เดินไปมา
จึงรู้ว่า บ้านหลังนี้มีโอปาติกะอยู่
ถามแม่ของเธอว่า เคยเห็นมั้ย ก็บอกว่า บางครั้งม่านตรงประตูไหว
ทั้งที่ปิดประตูหน้าต่างทุกบ้าน ไม่มีลมพัด
เขาคิดว่าหญิงป้าจะกลัว แต่หญิงป้ากลับหัวเราะออกมา
บอกไปว่า ฉันคิดว่าเขากลัวฉันมากกว่า แต่ต่างคนต่างอยู่ก็แล้วกัน

จากนั้หญิงป้าก็ไม่ค่อยไปที่บ้านหลังนั้น
เพราะรู้จากสัมผัสว่า วิญญาณนั้นเป็นวิญญานที่แม่ของพระยาเทครัว
เคยให้สัญญากับเขาไว้ในบางอย่าง และเขาไม่ชอบหญิงป้าอย่างมาก
แต่หญิงป้าถือว่าบ้านนั้นไม่ใช่ของหญิงป้า ก็ไม่จำเป็นต้องไป
พระยาเทครัวก็ไม่ได้ว่าอะไร ถ้าเราไม่ไป
แล้วอีกอย่าง มีอะไรบางอย่างที่ทำให้หญิงป้าไม่อยากเข้าใกล้แม่ของเขา
และทุกครั้งที่พระยาเทครัวไปบ้านหลังนั้น พอกลับมา หญิงป้าจะรู้สึกหงุดหงิด
เหมือนจิตถูกรบกวนจากอะไรบางอย่าง

สุขภาพของแม่ทรุดลง บางครั้งมีอาการแปลกๆ ถ้ามาที่บ้านของเรา
ดวงตาของแม่จะเกรี้ยวกราด พอหญิงป้ามองจ้อง ก็จะหันไปมองที่อื่น
และที่เห็นอย่างชัดก็คือ สุขภาพของพ่อทรุดลงโดยไม่มีสาเหตุุุุุ
มีอาการเจ็บปวดตามร่างกาย วิตกกังวล ดูเหมือนจะมีอาการโรคจิตตามมา
เนื่องจากการเจ็บป่วยของภรรยานั่นเอง

สามอาทิตย์ที่ผ่านมา พ่อกับแม่ไปเที่ยวที่โปรตุเกตุสี่เดือน มีนาคมถึงจะกลับ
หญิงป้ากำลังทำวิปัสนาสมาธิ ส่งกระแสจิตหาท่านยาย
เพื่อจะไปรับบทแผ่เมตตาที่ท่านยายให้ อย่างที่ทำเป็นประจำ
ในขณะที่กำลังทำสมาธินั้น มีความรู้สึกพุ่งไปที่พระยาเทครัว
แทนที่จะเป็นว่าไปหาท่านยาย
แล้วสัมผัสที่ได้รับจากท่านยายก็ผ่านเข้ามา
คนที่เคยทำสมาธิจะรู้ว่า การออกสมาธินั้น จะออกทันทีไม่ได้
จะต้องผ่อน เรียกสติให้กลับมาก่อน
แต่หญิงป้าเรียกตัวเองกลับไม่ได้ จึงได้คำตอบในตอนนั้นว่า
ท่านยายกำลังมาบอก โดยใช้จิตที่มีพลังแข็งแรงกว่า มาบังคับหญิงป้าไว้

ขณะนั้นหญิงป้ารับสัมผัสว่า
ห้ามไปยุ่งกับโอปาติกะตนนั้น เพราะว่าแม่ของเขาพามาจากโปรตุเกตุ
และไปให้สัญญาว่า จะไปอยู่ที่โปรตุเกตุตลอดชีวิต
แต่พ่อของเขาไม่ยอมไป โอปาติกะจึงโกรธ และทำร้ายให้เกิดอาการเจ็บป่วย
ไม่ใช่เรื่องของหญิงป้า ห้ามเข้าไปวุ่นวาย
ถึงเวลาที่เขา(พระยาเทครัว)จะต้องเลือกว่าจะปฏิบัติเช่นใด

กว่าหญิงป้าจะถอนสมาธิได้ เรียกว่าหอบจนเหนื่อย
วันนั้นเหนื่อยมาก ไม่เคยเหนื่อยแบบนี้มาก่อน
ตกกลางคืนฝันร้าย ฝันว่าไปที่บ้านของพ่อแม่
แลัวไปพบกับโอปาติกะดำทะมึน พยายามมาทำร้ายหญิงป้า
แต่หญิงป้ายืนเฉยๆ ไม่โต้ตอบอะไร และไม่สวดมนต์แผ่กุศลให้
เหมือนทุกครั้งที่พบวิญญาณ

เช้าขึ้นมา หญิงป้าส่ง SMS ตอบพระยาเทครัวว่า ฉันฝันร้าย
เขาไปทำงานต่างที่ สุดสัปดาห์จึงจะกลับมานอนบ้าน
แต่ไม่ได้บอกว่าฝันร้ายเรื่องอะไร เก็บเงียบไว้
จนกระทั่งทนไม่ได้ ค่ำวันนั้นหญิงป้าตอบเขาไปว่า
คุณเชื่อใช่มั้ยว่าฉันสามารถบอกอะไรได้โดยที่คนอื่นไม่รู้
เขาบอกว่าเชื่อ หญิงป้าจึงจะเริ่มเล่าเรื่องนี้ให้เขาฟัง

แต่สิ่งที่เกิดขึ้นกับหญิงป้าก็คือ ในขณะที่กำลังจะบอกเขาว่าอะไรคืออะไรนั้น
หญิงป้าเกิดอาการง่วงนอนขึ้นมาฉับพลัน
จนไม่สามารถเล่าได้ บอกเขาว่าฉันต้องนอน
แล้วหลับไปจริงๆ...

ในขณะที่หลับไป ได้เห็นท่านยายอีก
ท่านยายมาหาในฝัน มาบอกว่าให้หลับ จะไม่มีใครมาทำร้ายหญิงป้าได้
หญิงป้าก็หลับตามที่ท่านยายบอก แล้วก็ฝันซ้อนฝัน
เห็นท่านยายอยู่ในหมู่ผู้ที่มีร่างเป็นสีขาว สะอาด กลิ่นหอม
ได้ยินเขาพูดอะไรกันอื้ออึง จากนั้นพวกเขาก็หายไป
ท่านยายมาบอกหญิงป้าว่า
ชินบัญชรนะลูก ให้เขาเอาไปวางไว้ที่บ้านหลังนั้น จะเป็นเกราะกั้นโอปาติกะไม่ให้ทำร้ายใคร
แล้วเช้าขึ้นมา หญิงป้าไม่รู้สึกเหนื่อยเหมือนคืนก่อน สดชื่น
ลงมาเปิดบทสวดมนต์ให้ซอเจ้านางฟังอย่างที่เคยทำ
หญิงป้าส่งข้อความไปหาพระยาเทครัว
วันศุกร์เขากลับมา ให้เขาเอาชินบัญชรที่ใส่ใน MP 3 ติดกับลำโพงเล็กๆของหญิงป้า ไปเปิดที่บ้าน
ทำแบบนี้ จนกระทั่งพ่อแม่กลับมาฮอลแลนด์

ตอนแรกหญิงป้าก็ไม่คิดว่าพระยาเทครัวจะเชื่อในเรื่องนี้
แต่เมื่อเขากลับมาถึงบ้าน เขารีบจัดการทุกอย่างพร้อม
แล้วเขาถามหญิงป้าอีกหลายอย่างแต่หญิงป้าตอบไม่ได้แล้ว
ทุกครั้งที่จะตอบอะไรเขาไป หญิงป้าต้องทำสมาธิ แล้วจึงสามารถบอกเขาได้
จำได้ว่า คำตอบครั้งสุดท้ายที่สามารถตอบเขาก็คือ
คุณเป็นคนเดียวที่สามารถช่วยพ่อแม่คุณได้ ฉันถูกห้ามไม่ให้ยุ่งเรื่องนี้ มันไม่ใช่ธุระของพวกฉัน
เพราะโอปาติกะตนนั้นกับพวกฉัน ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกัน
แต่คุณกับฉันเกี่ยวข้องกันทางโลกธรรม ฉันจึงสามารถบอกคุณได้เพียงเท่าที่ฉันสามารถบอก

แล้วหญิงป้าก็ไม่สามารถสัมผัสอะไรได้อีกต่อไป
ไม่ว่าจะพยายามทำสมาธิอย่างไร ก็ไม่สามารถติดต่อท่านยายได้
จึงรู้ว่า ตัวเองถูกแยกออกมาจาก"สิ่งนั้น" อย่างที่เข้าใจในฝัน
ทุกอย่างตื้อไปหมด คิดอะไรเรื่องบ้านหลังนั้นไม่ได้
นอกจากเริ่มสวดมนต์ ให้เป็นเกราะป้องกันพระยาเทครัวของหญิงป้า

ถามเขาว่าอาราธนาพระรัตนตรัยได้มั้ย นะโม ตัสสะได้มั้ย
เขาตอบว่าได้ ก็ให้เขาท่องตอนที่เขาจะเดินไปที่บ้านหลังนั้น
หญิงป้านึกถึงท่านยาย ขอให้ท่านยายช่วยแผ่เมตตาให้เขาด้วย
อย่าให้เขาไปพบในสิ่งที่พ่อแม่ของเขารับมา

เขาไปได้ซักหนึ่งชั่วโมง ก็กลับมา

มาบอกหญิงป้าว่า เปิดชินบัญชรทั้งชั่วโมงเลย
แล้วเขาก็เริ่มท่องตามได้ในประโยคต้นๆ
จากนั้นก็เปิดเอ็มเพดรี ชินบัญชร ท่องตามไปด้วย
หญิงป้าก็นึกในใจ "ฝรั่งสวดมนต์ ได้ยินแล้วค่ะท่านยาย"
แล้วมีอะไรบางอย่างมาให้หญิงป้าบอกไปว่า

เดี๋ยวพ่อของคุณจะโทรมา
ไม่ถึงสิบนาที พ่อของเขาโทรมาจากโปรตุเกตุ
คราวนี้ เขาหันมามองหญิงป้า แล้วยิ้ม
ดูท่าทางเขามีความสุขมาก เขาคุยกับพ่อ จึงรู้ว่า พ่อมีอาการสดชื่นขึ้นโดยไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร
และคิดถึงลูกชายมาก จนต้องโทรมาหา

พอพ่อวางสายไป หญิงป้าก็หันไปถามเขาว่า
เชื่อหรือยังว่า ชินบัญชรนั้นสามารถช่วยให้คนสวดหรือคนฟัง พ้นจากวิญญาณร้ายได้
นี่เพียงแค่ครั้งเดียวที่คุณเปิด ถ้าทำแบบนี้ไปอีกสามเดือน บ้านหลังนั้นจะสงบ ร่มเย็น

พระยาเทครัวเลยไปเขียนโปรแกรม สั่งให้แล็ปท็อปที่บ้านพ่อแม่
เปิดชินบัญชรทุกๆยี่สิบชั่วโมงได้

แต่ที่เขาถามหญิงป้าก็คือ
เคยรำคาญตัวเองมั้ย ที่บางครั้งสามารถรู้เรื่องที่คนอื่นคิดว่าคุณอาจจะบ้า
แต่หญิงป้าบอกว่า ฉันสามารถเป็นทุกอย่างได้ ตามที่ใครต่อใครคิดว่าฉันเป็น อย่างที่พวกเขาคิด
คนที่คิดว่าฉันเป็นคนดี ฉันก็เป็นคนดี
คนที่คิดว่าฉันเป็นคนบ้า ฉันก็เป็นคนบ้าน
แต่ที่ฉันรู้ก็คือ บทสวดชินบัญชรนั้นป็นบทสวดที่คุณสามารถท่องได้ อีกไม่นานคุณจะท่องได้โดยไม่ต้องฟังเอ็มเพดรี
อย่างที่ท่านยายบอกว่า ฝรั่งสวดมนต์กับฉันคราวก่อนโน้น...

เพราะฉะนั้นผู้ที่คิดว่า ตัวเองมีโอปาติกะ สัมภเวสี
มาตามล้างตามผลาญ หญิงป้าบอกได้ว่า สวดชินบัญชรค่ะ สวดไปเรื่อยๆ
จนจิตซิงเข้าสู่พระคาถานั้น แล้ววิญญาณที่จะทำร้ายเรา จะไม่สามารถทนได้ ต้องไปเอง

นี่แหละค่ะ อานิสงส์ของการสวดชินบัญชร ถ้าผู้ที่สวดมีบุญเก่าเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว
ก็จะส่งผลได้เร็วมากขึ้น เพราะฉะนนั้น เริ่มสวดแต่วันนี้
เราไม่ทราบว่า อีกหนึ่งปีข้างหน้า เราต้องการบุญที่เราสะสมไว้
มาช่วยคนที่เรารักหรือไม่นะคะ

หญิงป้าขา ทัดอ่านตั้งแต่ต้นจนจบ ขนลุกซู่..ใจงี้วูบวาบ..หลายครั้งเลย....บอกไม่ถูกค่ะ

คำตอบที่ได้ก็คือ ลูกชายของหญิงป้าจะมั่งมีอย่างมหาศาล ถ้าหญิงป้าต้องละสังขาร จากเขาไปตอนนี้ เขาจะอยู่ได้

เมื่อได้คำตอบแน่ชัด หญิงป้าจึงไม่กลัวตาย
เพราะเจ้าเนยนั้น หญิงป้าเป็นคนขอสิ่งศักดิ์สิทธิ์ไว้
ว่าต้องการให้คนดีมาเกิด เพื่อต่อเผ่าพันธุ์มนุษย์ที่มีจิตกุศล
ไม่ว่าจะเกิดมาในศาสนาใด ขอให้เขาเป็นคนดี เพื่ออนาคตของศาสนานั้นๆ
ขอให้เลี้ยงง่าย เข้าในสัจจธรรม ไม่ว่าจะอยู่ในศาสนาใด

หญิงป้ารู้เช่นนั้น จึงตอบไปว่าจะพาไปเมื่อไหร่ พร้อมทันที

ตรงนี้เป็นสิ่งนึงที่แม่ทุกคนต้องการเลยล่ะค่ะ...ทัดมีลูกชายคนเดียวเหมือนกัน คิดว่าที่กลัวตายตอนนี้ ก็คือห่วงลูก จึงเข้าใจที่ญ.ป้าพูดถึงตรงนี้ ผู้เป็นแม่ได้ยินแบบนี้เนี่ย....นอนตายตาหลับสบายนะทัดว่า

ท่านยายหลับตาเข้าฌานบอกว่า
ฮอลันดากลับชาติมา ถึงได้รักเมืองไทยนักตัวอยู่โน่น วิญญาณอยู่ที่อโยธยา ถึงได้อยากจะมาหายาย

หญิงป้าก็อึ้ง ไม่เคยบอกท่านยายเลยว่า เขาอยากจะมาอยู่เมืองไทย ตั้งแต่ไม่เคยมาที่เมืองไทย
แต่ท่านยายรู้ได้ ตามผู้ที่มีศีล สมาธิ ปัญญา พึงมี

ตอนนี้กำลังอินกับเรื่อง นิราศสองภพ ได้ย้อนเห็นภาพประวัติศาสตร์ไทยสมัยอยุธยา ตอนเห็นพวกฮอลันดา ด้วยแล้ว ทำให้นึกถึงที่ญ.ป้าเคยเกริ่นไว้เรื่องท่านเจ้าคุณ..และครั้งนี้ได้ยินแบบนี้ เลยขนลุกขึ้นมาเอาดื้อๆ...

.....นี่แสดงว่าท่านเจ้าคุณของญ.ป้า สามารถสวดมนต์ได้โดยการฟังบ่อยๆ
โดยที่ญ.ป้าไม่ต้องแกะคำสวดจากภ.บาลี มาเป็นภ.อังกฤษ
อืม เข้าใจแล้วค่ะตอนแรกทัดคิดว่าจะทำยังไง
ให้สามีสวดมนต์ได้ง่ายๆ(ถ้าซักวันเขาอยากสวดขึ้นมา)
คือคิดว่าสงสัยคงต้องเขียนเป็นภ.อังกฤษให้เขาดูก่อนรึเปล่าน่ะค่ะ...

อีกเรื่องคือ รู้สึกดีค่ะและทึ่ง กับท่านยายของญ.ป้า
คือท่านเป็นผู้รักษาศีล เป็นผู้มีบุญบารมี คอยช่วยเหลือลูกหลานได้ แม้จะห่างไกลเพียงใด

ทัดเคยคิดนะคะ ว่าถ้าแก่ตัวไปเนี่ย ลูกโตแล้ว
อยากอยู่แบบปลีกวิเวกถือศีล..มีชีวิตสงบๆ บ่อยครั้งเห็นคนแก่รอบๆตัวแล้วก็เบื่อน่ะค่ะ
คือรู้สึกเบื่อตัวเอง และกลัวด้วย ว่านี่เราจะต้องมาเป็นภาระให้ลูกให้คนที่เรารักแบบนี้น่ะหรือ
สรุปว่าเมื่อคิดอะไรไม่ออก คงต้องหันหน้า กลับมาสวดมนต์ ทำใจให้เป็นสมาธิให้มากๆ
เหมือนอยู่กับปัจจุบันให้มากที่สุด คงจะดี

ขอบคุณหญิงป้ามากๆเลยค่ะ.....ที่กรุณาเล่าเรื่องราวอานิสงส์จากคาถาชินบัญชรให้ฟัง

เรื่องมีอยู่ว่า

รูปภาพ

มีนกฟีนิกซ์ บินและคาบสร้อยคอทองมีเพชรพลอยเป็นจี้ คาบมาให้หนูประมาณ3เส้นมั้งคะ

สร้อยคอเป็นสร้อยทองกลมๆไม่มีลาย ค่ะ

รูปภาพ

ลักษณะจี้จะคล้ายแบบนี้ แต่โบราณกว่า

ขอตัด..คงเหลือแค่นี้ (ฝัน)

หนูป้อมจ๋า หญิงป้าทำนายฝันแบบนี้ไม่ได้ค่ะ
เพราะไม่เคยได้เรียนทางด้านโหราศาสตร์ พยากรณ์
หญิงป้าได้เพียงแค่บอกให้ทุกคนสวดมนต์
หรือหากผู้ใดมีความทุกข์ใจเนื่องจากกรรมเก่า และมีกุศลที่เคยไว้ทำอยู่บ้าง
จนสามารถพอจะพ้นกรรมนั้นได้ หญิงป้าก็จะชี้ให้เห็นถึงการตัดรอนกรรม

ที่สำคัญก็คือ หญิงป้าปฏิบัติในสิ่งที่พระพุทธองค์ตรัสไว้ค่ะ
ปรกติแล้วจะไม่มาวุ่นวายกับกรรมของใครด้วย
เพราะต้องการหลุดพ้นไปจากสิ่งที่หญิงป้าเบื่อหน่าย เช่นโลภ โกรธ หลง
ที่ยังคงติดอยู่ในจิตของหญิงป้า
แต่เนื่องจากมีสิ่งที่ทำให้หญิงป้าต้องการมีกุศลกรรม
โดยการช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ด้วยกัน
จึงมาพูดคุยกันแบบง่ายๆ เพื่อให้เห็นทางพ้นทุกข์

แต่มีผู้ที่สามารถทำนายความฝันได้
เดี๋ยวเพื่อนๆคงจะเข้ามาบอกหนูป้อมเองนะคะ

tAd natchadapOrn เขียน: หญิงป้าขา ทัดอ่านตั้งแต่ต้นจนจบ ขนลุกซู่..ใจงี้วูบวาบ..หลายครั้งเลย....บอกไม่ถูกค่ะ

ทัดเคยคิดนะคะ ว่าถ้าแก่ตัวไปเนี่ย ลูกโตแล้ว
อยากอยู่แบบปลีกวิเวกถือศีล..มีชีวิตสงบๆ บ่อยครั้งเห็นคนแก่รอบๆตัวแล้วก็เบื่อน่ะค่ะ
คือรู้สึกเบื่อตัวเอง และกลัวด้วย ว่านี่เราจะต้องมาเป็นภาระให้ลูกให้คนที่เรารักแบบนี้น่ะหรือ
สรุปว่าเมื่อคิดอะไรไม่ออก คงต้องหันหน้า กลับมาสวดมนต์ ทำใจให้เป็นสมาธิให้มากๆ
เหมือนอยู่กับปัจจุบันให้มากที่สุด คงจะดี

อย่ารอจนแก่ตัวแล้วไปถือศีลเลยค่ะ
เราไม่ทราบว่าเราจะมีอายุได้เท่าไหร่
ใครจะไปรู้ว่าพรุ่งนี้ เราจะอยู่หรือจะไป
ใช้เวลาที่เรามีสตินี่แหละค่ะ มาถือศีล ปฏิบัติธรรมเป็นทุนสำรองไว้
การถือวิเวก สันโดษนั้น ไม่จำเป็นต้องแยกตัวจากคนรอบข้างไปไหน
อยู่ที่ใจของเรานะคะ อ่านตรงดี ตีความให้ดีๆค่ะ

ขอสร้างกุศลร่วมกับหญิงป้าครั้งนี้ด้วยคนค่ะ อีกสองอาทิตย์นกก็จะกลับไปเมืองไทย อยู่ไทยสองอาทิตย์ก็กลับมาค่ะถึงฮอลแลนด์ปีใหม่พอดีค่ะ ยังทันร่วมสร้างกุศลกับหญิงป้าและทุกท่านค่ะ และนกยังมาพักผ่อนที่ฮอลอีกหนึ่งอาทิตย์ค่ะถึงไปทํางาน นกคิดว่าคงจะได้เจอหญิงป้าที่บ้านนาเดียในวันเกิดน้องนานะคะ

โดย **vilai unchim** » อาทิตย์ พ.ย. 28, 2010 12:17 pm

หนูได้อ่านเรื่องราวที่หญิงป้าได้นำมาเล่าแล้วรู้สึกดีขึ้นมากค่ะ
และเริ่มฟังบทสวดมนวันนี้เปิดฟังได้เป็นชั่วโมงเลยค่ะ
และจะทำให้ได้ทุกวันเลยค่ะ วันนี้รู้สึกเบาลงมากตัวเนื้อหัวหู
ไม่หนักเหมือนวันที่คุยกับหญิงป้าเมื่อวันศุกร์เลยค่ะ
ขอขอบคุณหญิงป้าอีกซักร้อยครั้งพันครั้งค่ะ

หญิงป้าได้เพียงแค่บอกให้ทุกคนสวดมนต์
หรือหากผู้ใดมีความทุกข์ใจเนื่องจากกรรมเก่า และมีกุศลที่เคยไว้ทำอยู่บ้าง
จนสามารถพอจะพ้นกรรมนั้นได้ หญิงป้าก็จะชี้ให้เห็นถึงการตัดรอนกรรม

ขอบคุณนะคะ คุณหญิงป้า ที่ตอบหนูป้อม ตอนนี้หนูป้อมไม่ทุกข์เรื่องนี้แล้ว
แต่ยังมีจิตคิดสงสัย (ยัง ๆ ยังไม่พ้นกิเลส นะคะเนี่ย)

เมื่อมีคนคิดให้ร้าย ใส่ร้าย ว่าร้าย ตัวหนูแล้ว
คนๆนั้น มักจะโดนดี เรื่อยๆเลย บางทีก็ก็ กลัวว่าตัวเองมีจิต พิโรธ จนเกินไป
บางทีก็คิดว่านี่แหละกรรมเรา ทำเขามา เราจึงมาใช้กรรม ให้เขา

บางทีไม่รู้เป็นเพราะตัวหนูเองหรือไม่
(ยิ่งทำอะไรลับลัง นี่ดันไปทราบอีก แล้วหนูดันรู้อีก...ว่าเขาพูด)
(บางทีนั่งอยู่นิ่งๆ ความรู้สึกมันสัมผัสถึงเสียงธรรม บุญกุศล..)
(บางทีก็สัมผัสถึงคนๆนั้นได้พูดถึงตัวหนู พูดคุยอยู่กับอีกคน
มันลอยๆมา... บางทีคิดว่า เอ๊ะ เราบ้าหรือเปล่าเนี่ย..คิดเองเปล่านะจิตฟุ้งรึเปล่า..)

(ปัจจุบันสวดชินบัญชร เพลงกาพย์ยานี แล้วรู้สึกได้ว่าดีขึ้น...หมายถึงตัวหนูเองที่เบาสบายขึ้น ปลง วางได้มากขึ้น จริงๆ)

หนูเองก็ได้คุณหญิงป้านี่หล่ะค่ะที่ช่่วยย้ำเตือนเรื่องการทำความดี สวดมนต์ ถือศีล ปฏิบัติธรรม

ที่สำคัญก็คือถ้าหนูได้ทำอะไรผิดพลาดไป ทำให้วุ่นวายใจ หนูต้องกราบขออภัย คุณหญิงป้า และพี่ๆทุกๆท่านไว้ ณ โอกาสนี้

ที่สำคัญก็คือ หญิงป้าปฏิบัติในสิ่งที่พระพุทธองค์ตรัสไว้ค่ะ
ปรกติแล้วจะไม่มาวุ่นวายกับกรรมของใครด้วย
เพราะต้องการหลุดพ้นไปจากสิ่งที่หญิงป้าเบื่อหน่าย เช่นโลภ โกรธ หลง
ที่ยังคงติดอยู่ในจิตของหญิงป้า
แต่เนื่องจากมีสิ่งที่ทำให้หญิงป้าต้องการมีกุศลกรรม
โดยการช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ด้วยกัน
จึงมาพูดคุยกันแบบง่ายๆ เพื่อให้เห็นทางพ้นทุกข์

หนูเห็นด้วย ค่ะ
หนูต้องการหลุดพ้นจาก กรรม สิ่งที่เบื่อหน่าย โลภ โกรธ หลง ฟุ้งๆแบบงานปัจจุบันนี้ซะที
คงเพราะแรงบุญ ทำให้ได้มาเจอกับหญิงป้า และพี่ๆที่ครัวไกลบ้านแห่งนี้

จริงด้วยค่ะพี่ทัดขา 

อย่ารอจนแก่ตัวแล้วไปถือศีลเลยค่ะ
เราไม่ทราบว่าเราจะมีอายุได้เท่าไหร่
ใครจะไปรู้ว่าพรุ่งนี้ เราจะอยู่หรือจะไป
ใช้เวลาที่เรามีสตินี่แหละค่ะ มาถือศีล ปฏิบัติธรรมเป็นทุนสำรองไว้
การถือวิเวก สันโดษนั้น ไม่จำเป็นต้องแยกตัวจากคนรอบข้างไปไหน
อยู่ที่ใจของเรานะคะ อ่านตรงดี ตีความให้ดีๆค่ะ

หนูว่าเปิดห้องสนทนาธรรม ใหม่จะเป็นการดีหรือเปล่าคะ
(เกรงใจ..ท่านหญิงป้าค่ะ อิอิ..) (^ _^)

หนูป้อม เขียน:

เมื่อมีคนคิดให้ร้าย ใส่ร้าย ว่าร้าย ตัวหนูแล้ว
คนๆนั้น มักจะโดนดี เรื่อยๆเลย บางทีก็ก็ กลัวว่าตัวเองมีจิต พิโรธ จนเกินไป
บางทีก็คิดว่านี่แหละกรรมเรา ทำเขามา เราจึงมาใช้กรรม ให้เขา

(ปัจจุบันสวดชินบัญชร เพลงกาพย์ยานี แล้วรู้สึกได้ว่าดีขึ้น...หมายถึงตัวหนูเองที่เบาสบายขึ้น ปลง วางได้มากขึ้น จริงๆ)

ทางแก้ข้อสงสัย อยู่ในวงเล็บที่หนูให้ความกระจ่างแก่จิตของหนูเองแล้วนะคะ
หนูพบทางปล่อยวางแล้วค่ะ หญิงป้าไม่ต้องตอบอะไรเลย
เห็นมั้ยคะว่า กุศลที่หนูมีอยู่นั้น สามารถทำให้หนูเห็นคำตอบได้ด้วยตัวเอง

มีใครที่เคยติเตียนหญิงป้าไว้
ถึงเรื่องที่หญิงป้ามาชวนสวดมนต์ เล่าเรื่องบางอย่างที่เหลือเชื่อ
แล้วผู้นั้นทำอะไรติดขัด ต้องการพูดกับหญิงป้า
หญิงป้ารอให้คำอวยพรอยู่นะคะ
ไม่ต้องกลัวว่าหญิงป้าจะถือโกรธอะไรนะคะ
มาบอกหญิงป้าว่า เคยคิดอะไรไว้
แล้วหญิงป้าจะอโหสิให้ค่ะ ชีวิตของหนูจะได้ไม่ติดขัดนะคะ

โดย **phimmanee** » อาทิตย์ พ.ย. 28, 2010 1:05 pm

หญิงป้า เขียน: ใช้เวลาที่เรามีสตินี่แหละค่ะ มาถือศีล ปฏิบัติธรรมเป็นทุนสำรองไว้
การถือวิเวก สันโดษนั้น ไม่จำเป็นต้องแยกตัวจากคนรอบข้างไปไหน
อยู่ที่ใจของเรานะคะ อ่านตรงดี ตีความให้ดีๆค่ะ

อยากโทรฯหาหญิงป้าจะได้มั้ยคะ วันนี้คิดถึงหญิงป้าค่ะ

โดย **vilai unchim** » อาทิตย์ พ.ย. 28, 2010 1:10 pm

ไชโย ไชโย ไชโย วันนี้ได้สารภาพกับหญิงป้าไปหมดแล้วค่ะ
นอกจากหญิงป้าใจดีไม่โกรธหนู แล้วยังอวยชัยให้พรมาอีกค่ะ
ขอบคุณหญิงป้ามากกกกค่ะ

ประสบการสัมผัสที่หก (สาม)

ผู้ใช้งานขณะนี้