ครัวไกลบ้าน

คือที่บ้านยุ้ยน่ะค่ะ แกชอบใช้ปากหาของ แค่คิดจะหา อ้าปากถามแล้ว ที่รัก ไอ้นั่น ไอ้นี่อยู่ไหน
พอเราบอกอยู่ตรง...นั้น ท่านก้อหาอยู่แค่ตรงที่บอกนั่นแหละ ไม่คิดจะหาข้างๆเคียงๆเยื้องๆกันเลย เป็นเหตุให้กรรมพันธุ์ ตกมาถึงลูกเลย หาอะไรไม่ค่อยจะเจอ มีพ่อบ้านๆไหนเปนแบบ ข้าน้อยบ้างคะ
....ตาวิเศษ

ฮ่าๆๆๆๆๆ......เป็นค่ะ สามีโหน่งเค้าชอบโทษว่าโหน่งเป็นคนเก็บเค้าเลยหาไม่เจอ

โหน่งเลยมานั่งคิดว่าโหน่งคงวางของไม่เป็นระเบียบหรือเปล่า เค้าเลยหาไม่เจอ

โหน่งก้อจัดบ้านใหม่ค่ะ เก็บของเข้าที่เป็นระเบียบมากๆ เค้าก้อยังหาไม่เจอ ก้อยังคงถามโหน่งอีก

อย่างล่าสุดเค้าต้องการน้ำตาล ที่รักน้ำตาลอยู่ไหน ทั้งๆที่เมื่อวานโหน่งก้อบอกเค้าไปแล้ว

โหน่งบอกอยู่ในตู้วางของในครัว สามีโหน่งเปิดตู้ออกมาค่ะ แต่เหมือนยืนหายใจ แล้วก้อบอกว่าไม่มีน้ำตาล โหน่งก้อเลยต้องเดินไปหยิบ ทั้งๆที่น้ำตาลจ่อตรงลูกกะตาเลยค่ะ เค้าหาไม่เจอ

ยังไงก้อเม้าท์ปั๋วแล้ว เม้าท์ต่อเลยแล้วกันว่า สามีโหน่งเค้าต้องกินโยเกิร์ตทุกวัน ตอนกลางคืน ทีนี้คุณท่านทุกวันค่ะ เปิดตู้เย็น เปิดฝาโยเกิร์ตแล้วก้อทิ้งไว้บนเคาเตอร์ในครัว ทั้งๆที่ประมาณคืบนึงคือถังขยะ เค้าไม่สามารถเปิดถังออกมาทิ้งได้

โหน่งจำได้ว่าบ่นเรื่องนี้มาประมาณแสนกว่ารอบ แต่ไม่เคยเห็นพฤติกรรมนี้เปลี่ยนไปได้เลย

อันนี้เพิ่งสดๆ เมื่อวันเสาร์ โหน่งตื่นทีหลังเค้า เค้าชงกาแฟดื่มเอง เค้าทิ้งกากกาแฟลงถังเองค่ะวันนี้ แต่พี่คะ โหน่งจะดีใจดีไหม ถังขยะมันเต็ม แต่ไม่ได้ล้น คือถ้าเราเอามือดันลงไป จะมีที่ว่างอีกมากมายให้ขยะชิ้นต่อไปค่ะ แต่สามีโหน่งเค้ามีความสามารถพิเศษค่ะ เค้าก้อทิ้ง แต่ไปกดทิ้งแหมะลงไป แล้วก้อดันปิดถังขยะ เข้าใจอารมณ์ถังขยะแบบชักออกมาไหมคะ พอเราชักปิด อะไรที่เลยๆมามันก้อจะหล่นไปนอกถังค่ะ อัจฉริยะภาพสูงส่ง โหน่งตื่นเช้ามาต้องมานั่งกวาดไอ้กาก ที่หลุดล่วงไปรอบๆถังอีก

โหน่งเลยถามไปว่า ถ้าคิดจะทิ้งแบบนี้วางกองไว้เหอะนะ เดี่ยวอีเย็นมาเก็บเอง...

แล้วถ้าพี่แกสั่งอะไรโหน่งนะคะ ต้องหาอัดเสียงไว้นะคะ เพราะพูดครั้งแรกกับครั้งที่สองไม่เหมือนกัน โหน่งสั่งให้เค้าเอากุงเกงพละ แอนดี้ไปทำเอวให้แน่นขึ้นเพราะแอนดี้เค้าผอม คือสามีสั่งอะไรโหน่งๆจะรีบทำก่อนนะคะ เพราะโหน่งไม่ชอบคนบ่นโหน่งค่ะ โหน่งรีบพาลูกไปที่บริษัทสามี ให้พนักงานวัดเอวลูก คือเรามีพนักงานตัดเย็บที่บริษัทเราเลยไม่ต้องไปจ้างข้างนอก ทีนี้วันศุกร์พนักงานเค้าทำเสร็จแล้ว โหน่งก้อถามสามีว่าเสร็จหรือยังลูกใส่วันจันทร์ อเล็กบอกว่าพนักงานผมบอกว่าเค้าจะทำๆ แต่อเล็กก้อไม่ได้บอกโหน่งอ่ะว่าเสร็จหรือไม่เสร็จ วันนี้ลูกโหน่งเรียนพละเค้าใส่กุงเกงพละขาหนีน้ำไป รร. เมื่อเช้าสามีโทรมา ทำไมคุณไม่มาเอากุงเกงฮะ แอนดี้จะใส่ไรไป รร. โหน่งงงเลยตู ก้อตูถามเมิงก้อบอกว่าพนักงานจะทำให้ไม่เจือกบอกว่าเสร็จหรือไม่เสร็จนี่หว่างงมากๆ แล้วอีกอย่างของอยู่ทีออฟฟิส เมิงก้อหยิบมาให้ลูกเมิงบ้างได้ไหมเนี่ย....พูดสองวัน สองอย่างคนละเรื่องเลยนะ

วันก่อนเราแต่งหน้าเล่นกันแม่ลูก เข้าใจอารมณ์ลูกสาว กะหม่อมแม่เค้าเล่นทาหน้า ทาปากกัน คุณพ่อก้อบังคับให้ลบหน้าลูกสาวเค้า ถ้างั๊นไม่เดินกะลูก โหน่งก้อบอกเดี๋ยวมันก้อลบ เด็กมันเลียปากสองทีลิปสติกก้อหมดปากแระ

ลูกข้ามถนนไม่ดูรถก้อด่าเมียว่าไม่สอน....โหน่งก้อสวนไปว่า...เด็กพวกนี้มันเกิดจากไข่ตูคนเดียวหรือไงฟะ เกิดจากเสปิร์มคุณเมิงด้วยนะ ก้อช่วยกันสอนจิ ห่านไรก้อเมียไม่สอน...เห็นพ่อกลับมาก้อไม่เห็นจะสอนห่านไรลูกสักกะอย่าง เอะอะไรก้อให้แต่อีเย็นเนี่ยทำคนเดียว....

คนนะเฟ่ยไม่ใช่แรมโบ้...

อ้าวสรุปกระทู้ระบายความในใจหะโหน่งเปล่าคะเนี่ย อิอิ

ขำดี แต่ที่บ้านผมลองใช้ปากหาของดูซิมิเชลเอ่ย รับรองได้เจออย่างอื่นแทนแน่ ผมไม่ชอบให้ใครมาพูดรอบตัวมากๆ ยิ่งถ้าได้ยินทุกวันรับรองสักวันตามิเชลต้องใช้ปากหาตัวผมแทนแน่

เหอๆๆๆไม่เบาเหมือนกันนะของโหน่งเนี่ย พี่ว่าสงสัยจะเป็นนิสัยสามัญประจำบ้านกันเลยทีเดียวเชียว ที่บ้านพี่เค้าจะชอบทำกับข้าวมาก เค้าจะเริ่มถามหาตั้งแต ขั้นตอนแรกเลย ที่รัก หม้อใบนั้น อยู่ไหน ถามเรื่อยไปจนทำกับข้าวเสร็จนั่นแหละ อาหารท่านแต่ละอย่าง ก่วาจะครบองค์ประกอบ เล่นซะตาวิเศษ กลายเป็นตาถลน เลยทีเดียว แล้วมาบอกว่า ไอเอ็นจอย มากเลย กับการทำกับข้าวเนี่ย ....เอออออ..เอ็งเอ็นจอย แต่ตูนี่จะเอ็นขาด

tawud เขียน: ขำดี แต่ที่บ้านผมลองใช้ปากหาของดูซิมิเชลเอ่ย รับรองได้เจออย่างอื่นแทนแน่ ผมไม่ชอบให้ใครมาพูดรอบตัวมากๆ ยิ่งถ้าได้ยินทุกวันรับรองสักวันตามิเชลต้องใช้ปากหาตัวผมแทนแน่

ดีจังค่ะคุณวุฒ อิจฉาที่บ้านคุณวุฒจัง ใช้ตาได้เปนประโยชน์อย่างแท้จริงฮิๆๆ

ขำยุ้ยมากมาย พี่อ่านแค่หัวกระทู้ก็มันส์ล่ะ มาอ่านเม้นส์อีก

คนที่บ้านก็เหมือนกันเลยยุ้ยเอ๊ย ทำอาหาร 1 อย่าง ใช้หม้อทุกใบที่มี ช้อน ซ้อม ชิมแต่ละทีไม่มีซ้ำ สรุป ทำกับข้าว เหมือนฆ่าไก่ทั้งเหล้าเลย.. เซ็งงงงงง

Layla เขียน: ขำยุ้ยมากมาย พี่อ่านแค่หัวกระทู้ก็มันส์ล่ะ มาอ่านเม้นส์อีก

คนที่บ้านก็เหมือนกันเลยยุ้ยเอ๊ย ทำอาหาร 1 อย่าง ใช้หม้อทุกใบที่มี ช้อน ซ้อม ชิมแต่ละทีไม่มีซ้ำ สรุป ทำกับข้าว เหมือนฆ่าไก่ทั้งเหล้าเลย.. เซ็งงงงงง

เป็นเยี่ยงนั้นจริงๆค่ะพี่แต้ว มีครั้งนึงตอนอยู่ ซิดนีย์ยุ้ยไปดู ต่ายอรทัย ก่อนออกจากบ้านๆก้อดูดีอยู่นะ พอกลับมาบ้านตกใจหมดเลยนึกว่าเข้าบ้านผิด เล่นเอาหายเมาหายมันส์ไปทันที ท่านทำรก รกมากจนไม่น่าเชื่อว่าเวลาไม่กี่ชั่วโมงเนี่ย สามารถทำได้ขนาดนี้เลยหรือ เค้าบอกว่าทำอาหารให้ลูกกิน หาอะไรก้อไม่เจอเลยรื้อออกทีละอย่าง แต่ไม่เก็บเข้าที่เดิม มีแต่รื้อเพิ่ม
เป็นไงคะพี่แต้ว...พ่อคนดีที่ตาถั่วของยุ้ย

ERNIE & BIBI เขียน:

tawud เขียน: ขำดี แต่ที่บ้านผมลองใช้ปากหาของดูซิมิเชลเอ่ย รับรองได้เจออย่างอื่นแทนแน่ ผมไม่ชอบให้ใครมาพูดรอบตัวมากๆ ยิ่งถ้าได้ยินทุกวันรับรองสักวันตามิเชลต้องใช้ปากหาตัวผมแทนแน่

ดีจังค่ะคุณวุฒ อิจฉาที่บ้านคุณวุฒจัง ใช้ตาได้เปนประโยชน์อย่างแท้จริงฮิๆๆ

สวัสดีครับคุณยุ้ย เรื่องอย่างนี่บ้างที่ต้องข่มเอาไว้ก่อนที่ประสาทเราจะเสีย อยากทำกับข้าวเองไช่ไหม เชิญเลย บ้านเธอ ครัวเธอ ฉันมีหน้าที่แค่ล่างจาน(ถ้าเธอทำกับข้าว) ถ้าบ่นมากเชิญออกไปจากครัวได้เลยเดี่ยวฉันทำข้าวผัด(อาหารbasic ๆ)ให้กินเอง

มีอีกค่ะ ลามไปยันแว่นตาของตัวพี่ท่านเอง

คาดไว้บนกระบาล โกรธหัวฟัดหัวเหวี่ยง หาไม่เจอ

โหน่งบอกว่าแว่นตัวเองตูจะรู้ไหมเนี่ย...

สรุปโหน่งมองไปเห็นคาดไว้ที่หัว..บอกนั่นไงอยู่บนกระบาลอันผมดกดำของแก

เท่านั้นแหละหัวเราะ....

ท่าทางจะชราภาพแระ เค้าบอกเค้าไม่แก่ แค่ความจำเลอะเลือนนิดหน่อย...

อิอิ เห็นอิฉันสุขสบายแบบนี้ มีลูกสอง แต่เหมือนมีลูกสามคนเลย

ทุกวันนี้ฝึกหัดลูกชายให้มีระเบียบและช่วยงานคุณหญิงแม่

และกระแนะกระแน๋สามีไปนิดหนึ่งว่า ที่ฝึกแอนดี้เนี่ยก้อเพราะไม่อยากให้เมียมันมาด่ายันแม่น่ะ..

เราเคยคุยกะแม่สามีเรา ว่าทำไมลูกชายเค้าทำให้เราปวดตับแบบนี้

แม่สามีบอกว่า "แน๊ดดี้ฉันขอโทษด้วยนะที่เลี้ยงลูกเป็นแบบนี้ เด็กๆฉันใช้เค้าทำงานบ้าน แต่เค้าทำไม่ได้เรื่อง ก้อเลยใช้แต่ลูกคนที่ทำงานดีๆ อเล็กเลยไม่ได้เรื่องไรเลย"

หากถามว่าโหน่งไม่อยู่บ้านใครทำ ก้อคุณหญิงแม่เค้านั่นแหละ ตามมาซักผ้า รีดผ้า ทำอาหารให้

แม่อเล็กบอกว่าเธอไม่อยู่ ฉันซักรีดให้เค้า เอามาวางไว้ให้เค้านะ ฉันก้อเห็นเค้าเก็บเข้าตู้ได้

แต่โหน่งคิดว่าคนที่เก็บเข้าตู้น่าจะเป็นเมดที่จ้างมามากกว่า...

โหน่งเคยบอกอเล็กไปว่า ฉันเป็นเมียสุดคุ้มของเธอเลยนะเนี่ย....

ให้เงินเดือนแค่นี้ ทำตั้งแต่ ซักผ้า รีดผ้า ทำงานบ้าน เลี้ยงลูก แถมต้องให้สามีทำการบ้านอีก คุ้มยิ่งกว่าคุ้มอีกง่ะ... ตอนนี้งานงอกรับส่งลูกไป รร. อีก ขอเงินเดือนขึ้นเมื่อปีก่อน ได้เงินเดือนขึ้นค่ะ ได้มา 60 CHF น้ำตาไหลเลย อย่าขึ้นให้ตูเลย ค่าอาหารที่ตูปรุงๆให้กินวันนึงก้อหมดแว๊วมั๊ง ขอเงินเดือนขึ้นทำเป็นคิดแล้วคิดอีก..."อีเย็นเหนือยนะ"

ตอนนี้อีเย็นกำลังหลังเดี้ยงอยู่เนี่ย อุ้มลูกผิดท่า ลุกขึ้นมาหลังยอกเลยอ่ะ..

มาขำหะโหน่ง มันส์ดีเนาะครอบครัวนี้ เดินหน้าต่อไปค่ะ อีเย็น.... ^^

ปล. อเล็กซ์ไม่ขึ้นเงินเดือนเป็นเฟื้อง เป็นตำลึงก้อดีถมไปแย้ววว์ 5555555555+++

อ่านไปขำไปค่ะ พฤติกรรมเดียวกันกับที่บ้าน บางทีเดี๋ยวนี้เหมือนตัวเองเป็นโรคจิต
สามีหาไม่เจอ จะสะใจ ตอบไป ก็เธอหาไม่ดีนี่ หาดูดีีดีก็จะเจอเอง
ส่วนใหญ่ไม่ชอบบอกสามีตรงๆแต่จะบอกใบ้ให้ ....อยู่ในลิ้นชักนั่นแหละ
(ทั้งบ้าน)มีอยู่3ลิ้นชัก เธอลองดูที่ใดที่นึง
...ท่านหาไม่เจอนะ เราก็ย้ำ หาดีๆมีแน่นอน จะเจอได้ไง พี่แกเล่นเอานิ้วจิ้มแตะๆ
พอ(ฟลุ๊ค)เจอนะ หาว่าเราซ่อน ประจำค่ะ ของที่เธอหานานด้วยความลำบากตรากตรำ จะหาว่าเราเอาไปซ่อน ทั้งๆที่เราจัดให้มันเข้าที่

สรุปไม่ได้หาของให้สามีนานแล้วล่ะค่ะ กับลูกชาย ก็ไม่หาให้ บางทีเราเห็นแล้วว่าอยู่ตรงนั้นนะ แต่ก็แค่บอกใบ้ไปเฉยๆ
แต่ก็มีนะคะ ของบางอย่างหากันให้ตายก็ไม่เจอเลยจริงๆ หมดปัญญา บอกลูกว่า เลิกหาเถอะ เดี๋ยวก็จะเจอเอง ก็จริงค่ะ บางทีจะนึกออกเองทีหลัง หรือเจอโดยบังเอิญเอาตอนลืมมันไป เลิกหา

ขอแจมด้วยคน นะคะ ที่บ้านโลล่า ก็ใช้ปากหาของเหมือนกัน และ ถามทุกรอบ ทุกครั้ง ที่หา ทั้งๆ ที่มันก็อยู่ที่เดิม เหมือนเดิม แต่ที่เป็นมากๆ และหนักสุด คือ ชอบเปิด แต่ไม่ปิด แทบจะทุกอย่าง

เช่น ตู้ เปิดหยิบเสื้อผ้า มาใส่ แล้วก็เปิดตู้ค้างไว้อย่างนั้น ตู้จานชาม เช่นกันเปิดหยิบออกมาได้ แต่ไม่ปิด ลิ้นชัก ต่างๆ หยิบ อะไร หาอะไรได้ แต่เปิดค้างไว้ ไม่ปิด ... ก็บอกกันไป เป็น แสนรอบ ใน 6 ปีที่อยู่ด้วยกัน ก็เหมือนเดิม แต่วันไหนถ้าปิด น่ะ เค้าจะรีบเดินมาบอกเลย ที่รัก ไอปิดตู้ แล้วน่ะ โอ้ย มายก๊อด จะให้ชมหรือไง พ่ออ้วน ....

ขออีกหน่อย เรื่องชอบ ทำกับข้าว ชอบมาช่วย มาผัด มายืนหน้าเตา แต่หลังจาก ทำเสร็จ เราต้องล้างครัวกันใหม่ เหมือนทำกับข้าวเลี้ยงงานปาตี้เลย และ ขวดซอส ฝาโหล เครื่องปรุงต่างๆ พ่อคุณเปิด ใช้ได้ แต่ไม่ปิด ค่ะ วางครอบไว้เฉยๆ ถ้าเราไม่รู้ไปหยิบต่อก็หก หรือไม่ก็ หล่นเลยค่ะ ...

เฮ้อ มีแยะมากมาก แต่ชั่งน้ำหนักดูแล้ว อันนี้มันเป็น ความไม่เรียบร้อย ส่วนตัว ของเค้า ส่วนความรับผิดชอบ ความเอาใจใส่ ความรัก และดูแลเรา ไม่เคยเปลี่ยนแปลง ... ตราชั่งด้านดียังมากมายกว่าแยะ ค่ะ.....

ที่บ้านสามีจะเป็นแค่เฉพาะห้องครัวค่ะ เพราะมดเก็บของในห้องครัวเองแต่ส่วนอื่นของบ้านสามีจะเป็นคนเก็บมากกว่า บางทีเขาหาหม้อไหไม่เจอก็นึกว่าหาย เลยต้องบอกไปว่ามันอยู่ตรงไหน แต่ส่วนมากจะเป็นมดมากกว่าที่เป็นคนถามเวลาหาของน่ะค่ะ เหอๆๆๆๆ

<span style='color:blue'>ไม่รู้จะเรียกว่าบ่นหรือจะระบายดีค่ะ ขอพื้นที่นิดหนึ่งแระกันนะคะ เจ้าของกระทู้ ที่บ้านไม่เป็นค่ะ เรื่องใช้ปากหาของ แกจะรู้ค่อนข้างจะเยอะว่าของอยู่ตรงไหน เพราะที่บ้านค่อนข้างจะระเบียบจัดดดดด...ปัญหาที่บ้านคือ ระเบียบจัดเกิน สะอาดเกิน ปวดหัวมากมาย เตาแก๊สทำเสร็จแกก้อเช็ดเลย เราไม่ทันแกหรอก เออ..ดีหว่ะ ขาวทำกับข้าว แกเก็บ เช็ด ล้าง ขยะนี่ถ้าเต็มขนทิ้งก่อนแม่บ้านจะมาอีก งานหลาย ๆ อย่างแกจะทำก่อนแม่บ้านจะมา ก้อเลยถามว่าจะมีแม่บ้านไว้ทำไม ถ้าแย่งเค้าทำหมดน่ะ งั้นแม่บ้านมาก้อมานั่งจิบกาแฟเด่ะ ฮ่วย... หลัง ๆ แกก้อเพลา ๆ ลง มะก่อนสมัยแฟนยังละอ่อน แม่บ้านที่มาทำความสะอาดแกเล่าให้ขาวฟังว่า อาการเนี๊ยบ ๆ แกหนักมาก ขนาดว่าเช็ดกระจกไม่ใสแกยังเห็นน่ะ รอยนิ้วมือตามเคาท์เตอร์ แม่บ้านก้อโดนบ่อย แต่เค้าก้อทำงานกันมาจะยี่สิบปีแระ แม่บ้านบอกว่า..เดี๋ยวนี้ แกดีขึ้นเยอะแระนะ แต่ขาวก้อยังว่ามันมากไปสำหรับขาวอ่ะ แม่บ้านบอกว่า ถ้าขาวมาอยู่ตั้งแต่สมัยแต่ก่อนคงหนีกระเจิงแระ หุหุ ไอ้นั่นนิดก้อไม่ได้ ไอ้นี่หน่อยก้อไม่ได้ ใบไม้ร่วงในสนามพวกก้อตามเก็บป๊ายยยยยย.. หญ้าตัดแมร่งทุกอาทิตย์ เหมือนตัดผมเลย ตะก่อนตัดผมเดือนละสี่ครั้ง ถามว่าจะตัดไปทำไม ปล่อยให้มันยาวมั่งก้อได้ หรือไม่ก้อสกินเฮดไปเล้ยยยย... หลัง ๆ มาดีขึ้นหน่อย สองอาทิตย์ตัดที เห็นสามีชาวบ้านผมเอย หนวดเอย ยาวเฟื้อย เค้ายังไม่ตัดกันเลย คุณท่านไม่ได้ค่ะ รักงามยิ่งกว่าสตรีเช่นเราอีก ล่าสุดมะวานแมลงตัวน้อยยย..นิดเดียวบินเข้าบ้าน มันก้อหลายสิบตัวแหละ แล้วมันก้อตายในบ้าน เราก้อไม่เห็น แต่คุณท่านเห็นค่ะ แกก้อว่าแมลงมันเยอะเนาะ ประมาณว่าทำไมเราไม่เอาเครื่องดูดฝุ่นดูดมันทิ้งไปซะ ประมาณนั้น แต่แล้วแกก้อบอกว่า ช่างเถอะ พรุ่งนี้แม่บ้านก้อมาแระ แต่คือบ่นเราไปเรียบร้อยแล้วอ่ะ ยังไม่หนำใจ ตามต่อด้วยให้เราไปถูบันไดทางลงไปห้องใต้ดิน..ถ้าว่างนะ ซึ่งทางลงห้องใต้ดินมันมีสองทาง แระไอ้ทางนี้มันไม่เคยใช้เลย อยู่มาจะสองปีแระ ก้อไม่เคยเห็นแม่บ้านเค้าไปปัดไปถู ทำไมต้องเรา ก้อโอเค...รับปากไป ยังไม่จบ ให้ขาวไปดูดฝุ่นห้องเครื่องทำความร้อนอีก คิดในใจ..ตูก้อไม่เห็นแม่บ้านเค้าทำอีกแหละ แล้วทำไมต้องตูอีกฟระ..?? หลังจากแกพร่ำจนหนำใจแระ ก้อเลยถามว่าเป็นอะรัย บ่นจัง ความคิดทำความสะอาดเธอบรรเจิดมากมาย คิดไปคิดมา หรือเป็นเพราะเราจะเป็นเมนส์ คือเคยได้ยินมาว่าผู้ชายแพ้ท้องแทนเมีย แต่ขาวไม่เคยได้ยินว่าผู้ชายหงุดหงิดแทนเมีย ตอนเราใกล้จะเป็นเมนส์ อยากจะเชื่อว่าเค้าจะหงุดหงิดเหมือน ๆ เราเป็นนี่แหละ เพิ่งเคยเจอกะตัวนี่แหละ ขาวสังเกตมาสี่ห้าเดือนแระ ถ้าขาวจะเป็นเมนส์แกอารมณ์จะเปลี่ยนไป ถ้าขาวท้องแกไม่รอดแน่ ฮ่า ๆ แต่ความดีแกก้อมีเยอะ เดี๋ยวไปต่อกระทู้หะโหน่งดีกว่า ถ้ามีเวลา ไปหลายรอบแระ ไม่ว่างเขียนซักที เอ้า สามีใครรายต่อไปมาเลยค่ะ ^^</span>

ที่บ้านคุณ ขาวยังดีนะคะ ชอบสะอาด และชอบเก็บ แต่ที่บ้านยุ้ยเนี่ย ท่านรักสะอาดแต่ ไม่ชอบเก็บ แล้วยังมาบอกอีกว่า ที่รัก ไอชอบ บ้านสะอาดๆ เปนระเบียบเรียบร้อยนะ ..เออออ...แล้วเอ็งคิดว่าข้าไม่อยากรึไงวะ เอ็งก้อช่วยข้าซักหน่อยไม่ได้รึแค่เดินไปถอดรองดท้าให้ถูกที่นะ
เสื้อผ้าที่ใส่แล้วใส่ตะกร้าให้หน่อย ขอความร่วมมือแค่นี้เอง สรุปต้องทำเองอยู่ดี
เซ็งงง..ยังสงสัยอยู่เหมือนกันนะคะว่า ถ้าอึ แทนกันได้เนี่ย ข้าน้อยต้องรับหน้าที่นี้ด้วยรึเป่ลา EM122 EM120 EM129