นาทีวิกฤต

[honeyjoop]

เป็นนาทีวิกฤต ของตัวเองอยากมาเล่าให้พี่น้องได้อ่านกัน
เมื่อช่วงปีใหม่ที่ผ่านมา เก่งและครอบครัว ลูกสี่ (เกรซ12ขวบ ยูโร10ขวบ เชอรี่6ขวบ ฟีฟ่า3ขวบ)สามีอีกหนึ่งไปเที่ยวพัทยากัน (พัทยาเดี๋ยวนี้น่าเที่ยวกว่าเมื่อก่อนมากกก) ก็พักค้างคืน 1 คืน พอตื่นเช้าก็ข้ามไปเที่ยวเกาะล้านกัน นั่งเรือโดยสารข้ามไปที่เกาะถ้าจำไม่ผิดผู้ใหญ่40บาทเด็ก20นี่แหละ ใช้เวลาเดินทางประมาณ45นาทีก็ถึงเกาะล้าน โอ้วไม่น่าเชื่อเกาะล้านก็สวยงามน่าเที่ยวนะเนี่ย พอถึงเกาะ ฝาหรั่งค่ะ พรึบพรับ เต็มชายหาด นักท่องเที่ยวชาวไทยไปไหนกาน เอ หาที่นั่งก่อน ตัดสินใจแล้วว่าจะนั่งอยู่บนเกาะจนถึง5โมงเย็นเลย แต่เอ๊ะที่พักต้องเช็คเอ๊าท์4โมงเย็นม่ายงั้นโดนปรับแน่ๆ ได้ที่นั่งเสร็จเรียบร้อย (ด้านในหน่อยเพราะคนเยอะมาก)เด็กๆก็ลุยเล่นน้ำกันล่ะค่ะ เก่งก็จัดการโทรไปเลื่อนเวลาเช็คเอาท์ โทรไปเท่าไหร่ก็ไม่รับ สัญญาณไม่มีมั่ง โอ้ย ! อะไรเนี่ย คุณพ่อก็พาเชอรี่ไปซื้อที่ ตักทรายเล่น ลูกคนเล็กฟีฟ่ากับยูโรก็เล่นอยู่ใกล้ๆ เกรซก็นั่งอยู่ก่ะเก่ง จิ้มโทรอยู่นาน ระหว่างจิ้มก็ชำเลืองมองลูกที่เล่นอยู่ที่หาดด้วย และแล้วก็โทรติด คนรับสายก็จัดการแจ้งว่าจะเช็คเอาท์เลยเวลา ซัก2ชั่วโมง โอเคค่ะ รับทราบนะคะและจ่ายค่าปรับด้วยค่ะ โธ่ ไม่น่าโทรเลยเราเสียเวลาอ่ะ วางสายปุ๊บ ยูโรวิ่งมาที่นั่ง เก่งก็ถาม อ้าว น้องฟีฟ่าล่ะ มองไปที่ๆเค้าเล่นทรายอยู่ ไม่มีแล้ว หายไปไหน สามีเดินกลับมา พี่ฟีฟ่าล่ะ อ้าวเฮ้ย ลูกหายเจ้าค่ะ ลุกเดินไปหาที่ๆฟีฟ่านั่งเล่นอยู่เมื่อตะกี้ มองไปที่ทะเลก่อนเลยค่ะ กลัวลูกเดินไปเล่นน้ำ เพ่งดูเท่าไหร่ก็ไม่เห็น ถามคนที่อยู่แถวนั้น พี่คะเห็นเด็กที่เล่นอยู่ตรงนี้เมื่อกี้มั้ยคะ ใส่เสื้อสีแดงกางเกงทหารน่ะค่ะ สูงประมาณนี้ค่ะ เอ เมื่อกี้เห็นเดินอยู่ตรงนี้นะคะ เริ่มงงตื้อค่ะ สามีก็วิ่งพร่านเลยค่ะ เกรซ ยูโรก็เริ่มเดินหาบริเวณแถวนั้น ส่วนเชอรี่ไม่รู้เรื่องไร เดินไปตักทรายเล่นที่เดิม เก่งก็ยืนแบบว่า ใช้หูฟังเสียงเด็กร้องค่ะ เงียบ..ไม่มีเสียงเด็กร้อง เพ่งไปที่ทะเลอีกครั้ง ไม่มี มองไปด้านหลังร้านค้า เพราะกลัวว่าจะมีใครแอบอุ้มลูกเราไป ช่วงเวลานี้คิดสารพัดแล้วค่ะใจเริ่มไม่ดี เกรซ ยูโร สามีเดินกลับมา ยังไม่เจอ เริ่มพร่านหนักแล้วค่ะ แต่เก่งก็นิ่งค่ะ ทำอะไรไม่ถูก แบบว่าลูกหายไปไหน เจอแล้ว เจอแล้ว อยู่ในหัว คิดอยู่แบบนี้น่ะค่ะ ปรกติจะเป็นคนโวยวายด่าแหลกค่ะ ยามฝั่งเริ่มช่วยหา ชาวบ้านตามร้านค้าเริ่มช่วยหา เก่งก็เดินไปดูที่ทะเลเพื่อให้แน่ใจอีกที ยูโรวิ่งกลับมา เจอน้องมั้ยลูก ไม่เจอแม่ ยูโรใจเสีย ร้องไห้ พวกฝาหรั่งเริ่มเห็นความผิดปรกติ ถามเกิดไรขึ้น ไม่ตอบค่ะ พูดไรไม่ออกเลยเวลานั้น ใช้ตากับหูสุดๆ คิดอย่างเดียว ขอให้เจอๆ ยามฝั่งก็เดินมา บอกใจเย็นๆเดี๋ยวก็เจอ ใจเสียอย่างหนักค่ะถึงตอนนี้ เริ่มร้องไห้เหมือน อกจะระเบิด และแล้ว พี่ยามคนเดิมก็บอกว่า เจอแล้ว! เจอแล้ว! อยู่ที่ศูนย์นู่น มองตามมือไปก่ะลังเห็นสามีอุ้มฟีฟ่า ขึ้นมอไซต์ชาวบ้านกลับมาที่เก่งยืนอยู่ โล่งอก ดีใจ มองดูลูกในอ้อมกอดสามี อยากคว้ามาอุ้มเลยเดี๋ยวนั้นแต่ไม่กล้า เพราะสามีกอดไว้แน่นมาก ไหว้ขอบคุณทุกคนที่ช่วยออกตามหา บอกว่าโชคดีนะถ้าเป็นช่วงก่อนหน้านี้ ไม่น่าเจอเพราะคนเยอะมากก
น้องเค้าเดินไปที่ท่าเรือคนเดียว ศูนย์บริการเห็นก็เลยอุ้มไปนั่งข้างใน รอพ่อแม่ตามหา พระเจ้าจ๊อด ช่วงเวลาเกือบยี่สิบนาที วิกฤตมากในชีวิตเนี้ย คงตายแน่ถ้าหาไม่เจอ โชคดีที่สุด ของที่สุด ถามฟีฟ่า น้องหายไปไหนมา แม่ตกใจหมดเลย ตอนนั้นฟีฟ่าประมาณ2ขวบ5เดือน ฟีฟ่าก็พูด น้องหาแม่ เก่งก็เลยคิดว่า ตอนที่พ่อกับเชอรี่เดินไปซื้อของเล่น พี่ยูโรก็ลงไปเล่นน้ำ มองหาแม่ไม่เจอ เพราะเตียงผ้าใบพรึบพรับเต็มหาดเหมือนกันหมด ก็เลยเดินไปตามหาทางที่เดินเข้ามา คิดว่าคงจะเดินไปที่ท่าเรือเพราะทุกคนหายไปไหนหมด เด็กตัวเล็กนิดเดียว คิดแล้วน่าสงสาร โชคดีที่เดินผ่านศูนย์บริการ คนข้างในเห็น โชคดีที่ไม่เดินตกลงไปในน้ำโชคดีอีกหลายๆโชคดี จำไว้จนตาย สอนจนถึงลูกถึงหลาน อย่าได้คลาดสายตาแม้แต่นาทีเดียว
เอามาเล่าให้พี่ๆน้องๆได้อ่านกัน ใครมีเรื่องนาทีวิกฤตก็มาแชร์ให้อ่านกันด้วยนะจ๊ะ

[Numnim]

ขวัญเอยขวัญมานะคะคุณแม่ ของนิ่มนี่ลูกไม่หายค่ะ แต่มีเหตุการณ์ทำให้ตกใจสุดๆ ตอนลูกหัวแตก เขาชอบเข้าไปเล่นที่มุมครัว ตอนนั้นกำลังจะย้ายออกจากอพาร์ตเม้น นิ่มก็มัวเก็บของลงกล่อง ไม่ได้ไกลกันค่ะนิ่มอยู่ห้องนั่งเล่น ลูกอยู่มุมครัว สักพักลูกร้องเสียงดังจ้าเลย วิ่งไปดูเห็นเขาล้มหน้าคว่ำ เลยอุ้มขึ้นมา พอเห็นหน้าลูกเท่านั้นแหละ ร้องเสียงหลง รีบหาผ้า หาน้ำแข็งมาประคบ เลยค่ะ หัวลูกไปชนตรงขอบคมๆตรงมุมพอดี แตกเลยค่ะเลือดซิบๆ หัวเขาปูดไวมากๆ ก็จัดการโทรหาพ่อเขาเลย พากันไปโรงพยาบาล ดีที่ไม่โดนตาค่ะ หลังจากนั้นมานิ่มก็กลายเป็นแม่ที่วิตกจริตเลยค่ะ ต้องดูก่อนลูกทำอะไร มีอะไรไม่น่าปลอดภัยไหม เข็ดจริงๆค่ะ แต่ช่วงนี้มีข่าวเยอะ ว่าเด็กเล็กๆเขาคลาน ไม่ก็เดินออกไปนั่งเล่นตรงถนนบ้าน ข้างๆถนนบ้างหวาดเสียวจริงๆค่ะ ต้องเช็คตลอดว่าประตูปิดดีไหม เพราะบ้านนิ่มก็ไม่ไกลจากถนนใหญ่ เดินออกไปหน่อยก็ถึงแล้วค่ะ ตอนนี้ซื้อพลาสติกครอบลูกบิดกันเด็กเปิดประตูออกไปข้างนอกบ้านเอง อย่าว่าแต่เด็กเลยค่ะ ผู้ใหญ่อย่างเราก็เล่นเอาเมื่อยมือเหมือนกันนะกว่าจะเปิดได้

[honeyjoop]

ฟีฟ่าคับผม

[ทัพพี]

<span style='color:green'>อ่านไปแล้ว ก็ใจเต้นตูมตามไปด้วย</span>

[pimlapas]

ขวัญเอ๊ย ขวัญมานะครับน้องฟีฟ่า น่ารักน่าชังด้วยนิ เกือบหายไปแล้วมั้ยละ นึกถึงตอนนี้นั้นแล้วหัวใจจะวายตามเลยนะ

น้องโรแลนด์ของแม่นิ่มก็โชคดีนะ ที่ไม่โดนตาน้อง เมื่องั้นคิดไม่ออกเลยว่ามั้ยนิ่ม

[honeyjoop]

บรรยากาศพัทยาตอนกลางคืน อะไรจะแสงสีขนาดน้าน

[prettypass2000]

ดีใจด้วยนะคะที่หาลูกเจอ เข้าใจหัวอกของคนเป็นแม่เลยค่ะ ลูกสาวเคยแอบเปิดประตูไปเล่นน้ำฝนหน้าบ้านตอนสามขวบก็ยังแทบจะบ้าตายจนต้องติดสัญญาณหากประตูเปิดแล้วมันจะร้องบอกว่าประตูหรือหน้าต่างอันไหนเปิดเลยโล่งอกมากๆเลยตอนนี้น่ะค่ะ

[katai_123]

บรรยากาศพัทยาตอนกลางคืน อะไรจะแสงสีขนาดน้าน

อ่านไปก็ตื่นเต้นบวกตกใจตาม..แต่ก็ดีใจด้วยนะคะที่ตามหาลูกเจอ..

ได้เห็นหน้าแม่ค้าเก่งแล้ว..ก็คงต้องเรียกน้องเก่งแทนแล้วละนะคริๆๆ

[naumtan]

อ่านไปก็ใจเต้นตามไป เพราะเคยผ่านเหตุการณ์แบบนี้มาเหมือนกัน เจ้าแอนนี่นั่งเล่นกะบะทรายอยู่หลังบ้านกับเจ้าน้ำตาล แม่อยู่ในบ้านอ่านข่าวอยู่ เพลินไปไม่คิดอะไรเพราะประตูรั้วใส่กลอนแล้ว พอเงยหน้าขึ้นจากคอม ทั้งลูกและหมาไม่มีแล้ว รีบวิ่งออกไปทั้งชุดนอน เจอเธอสองคนเดินหนุงหนิงกันพี่สาวถือที่ตักทราย และหิ้วถังเจ้าหมาน้อยเดินเคียงข้างกันเลยมุ่งหน้าไปยังบ่อทรายกลางหมู่บ้าน ไม่ไกลนัก เลยรีบชวนกลับเข้าบ้านเพราะยังเช้ามาก

แล้วแม่ก็มานั่งเน็ตต่อเพราะใส่กลอนเรียบร้อยแล้ว มั่นใจว่าลูกออกไปไม่ได้อีกแน่ๆ เธอแค่ขวบกับเจ็ดเดือน เอ้านั่งไปแป๊ปเดียวคราวนี้หายต๋อมเลย ตลอดถนนหน้าบ้านมองไม่เห็นเลย แม่มันตัวร้อนผ่าวเลย ชาไปทั้งตัววิ่งสุดหัวโค้งก็ไม่เจอ ดีที่คุณลุงเพื่อนบ้านแกเรียกว่าให้ไปอีกทาง แกเดินตามอยู่เพราะแกนั่งอยู่ในบ้าน เห็นเด็กน้อย กับหมาน้อยเดินกันตามลำพัง คราวนี้เดินไปอีกทางที่แม่เคยพาไปเดินเล่นหลังหมู่บ้าน....เฮ้อขนาดผ่านไปสามเดือนแล้ว ยังรู้สึกเหมือนเพิ่งเกิดเลย

หลังจากนั้นประตูต้องใส่กลอนบน และผูกด้วยเชือก สองชั้น ใครมาบ้านก็ถามว่าทำไมกันมากมายขนาดนี้ ก็เลยบอกว่าลองสังเกตดูหลานสาวตัวน้อยแล้วกันว่าเธอทำอย่างไร แต่ก็ดีนะลูกสาวกับหมาเธอจะไปไหนกันสองคนเสมอ...

แต่พี่ฟีฟ่า คงขวัญเสียน่าดูเลย ขวัญเอ๋ยขวัญมา

[nongmaxi]

หัวอกแม่จะแตกตายค่ะ อ่านไปลุ้นไป ของอ้อมลูกคนเดียวนะคะ เอาแทบไม่อยู่ แต่คุณตั้งสี่คน เก่งค่ะคุณแม่

[itsourlove]

ของนาเพิ่งจะเกิดขึ้นเมื่อวานนี้สดๆ ร้อนๆ เลยค่ะ

คือลูกสาวนาตอนนี้กำลังโต กำลังอยากรู้ ของที่บ้านมีอะไรก็ชอบจะรื้อออกมาเล่นหมด
รวมทั้งตู้อุปกรณ์เครื่องไม้เครื่องมือช่างของพ่อ ซึ่งในนั้นมี "กาวตราช้าง" รวมอยู่ด้วย
เมื่อวานนี้ลูกไปรื้อตู้ค่ะ แล้วเอากาวตาช้างพ่อมาเล่น จากนั้นจัดการอมเข้าปากแล้วก็กัด
ทีนี้กาวมันก็ไหลเข้าปากซิคะ เป็นเหตุเลย เค้าก็เหมือนจะโวยวาย ร้อนรน พยายามหากระดาษชำระ เพราะคิดว่าเอะไรติดในปาก จะเอามาเช็ด
ซักพักหาไม่ทันใจเริ่มโวยวาย นาก็วิ่งไปดูว่าลูกเป็นอะไร เค้าหากระดาษชำระที่เปิดใช้แล้วไม่เจอ
เลยไปเปิดตู้จะหยิบอันใหม่ แบบร้อนรนเลยนะ นาก็หยิบให้ แล้วเค้าก็ฉีกมา 1 แผ่นให้นา
นาก็สงสัยนะว่าเค้าทำอะไรทำไมไม่เช็ดเองปรกติจะทำเอง มาสังเกตลูกตัวเอง ทำไมปาก อ้อๆ แอ้ๆ เหมือนมีอะไรในปาก
นาเลยเอาประดาษชำระ ล้วงไปในปากเช็ด โอ้โห ใจลงไปอยู่ที่ตาตุ่ม เพราะสัมผัสแรกที่รู้สึกคือมันร้อน แล้วก็รู้เลยว่าเป็นกาวตาช้าง
จากนั้นนาก็รนเลยค่ะ ทำอะไรไม่ถูก ก็เอากระดาษชำระนั่นแหระค่ะ ควักกาวออก แล้วกระดาษก็ติดฟันด้วย
พยายามเช็ดออกเท่าที่ทำได้ ลูกก็เริ่มร้อง นาก็ทั้งเช็ดทั้งถูเลย เลือดเริ่มออก เพราะนาถูแรง กลัวกาวมันติดฟันลูกแล้วจะมีปัญหา
พอกาวแห้ง ลูกนาก็ค่อยๆ เอามือแคะกระดาษออก กาวมันก็ติดมากับกระดาษด้วย ตอนที่เช็ดด้วยกระดาษชำระ กระดาษมันก็ไปติดกับกาวในปากด้วย ที่เช็ดได้ก็ออกมา ที่ไม่ได้กระดาษมันก็ไปติดคาอยู่ในปาก
คิดในใจโชคดีมากเลยนะที่เอากระดาษเช็ด เพราะว่าตอนแห้งดึงได้ กาวก็ติดมาด้วย
ตอนนี้ยังกลัวไม่หายเลยค่ะ ดีเท่าไหร่แล้วที่ไม่ได้กลืนลงท้อง หรือฟันบนฟันล่างไม่ติดกัน
ก็ฝากมาเตือนแม่ๆ ทั้งหลายค่ะ

[Jeab77]

ดีใจด้วยนะคะที่หาน้องเจอค่ะ ยังมีคนดีๆอยู่ในสังคมเราที่คอยสอดส่องดูแลคนอื่นๆ ยังโชคดีที่ไม่เจอพวกมิชฉาชึพชอบลักโขมยเด็กน่ะคะ เจียบกลับบ้านทีไรลูกจะต้องอยู่ติดตัวตลอดเลยค่ะ ไม่ไห้ไครที่ไม่รู้จักอุ้มเลย มีอยู่ครั้งนึงพวกเจี๊ยบจะไปกดเงินที่ธนาคารในห้าง แล้วไห้แม่อุ้มน้องไว้ น้องแค่ ไม่กี่เดือนเองค่ะ ช่วงไม่กี่นาที่เท่านั้นล่ะค่ะ มีคนมาขออุ้มน้อง แม่เจี๊ยบก็เห็นว่าเป็นสาวๆในร้านขายของเลยไห้อุ้มไปเพราะเค้ามาบอกว่าน้องน่ารักขออุ้มไปโชว์เพื่อนหน่อยค่ะ แต่เค้าหายไปเลยอ่ะ เจี๊ยบกดเงินเสร็จหันมา อ้าวหลานไปไหนล่ะ แม่บอกมีคนมาขออุ้มไปโชว์เพื่อน เพื่อนเค้าไม่เคยเห็นเด็กลูกครึ่ง เท่านั้นล่ะ เจี๊ยบโวยวายใหญ่เลย วิ่งหาเลยนะคะ ว่าผู้หญิงคนนั้นอยู่ที่ไหน พอวิ่งเข้าร้าน ไปเจอเค้าอยู่หลังร้าน เจี๊ยบว่าไห้เลยว่าทำอย่างนี้ได้ยังไง เอาลูกมาแล้วเดินออกไปต่อว่าแม่อีกว่าทำไมไว้ใจคนอื่นเค้าง่ายๆนัก เข็ดเลยคราวนั้น หลังจากนั้นไม่ไห้ไครอุ้มอีกเลย

[honeyjoop]

มาดันอ่ะ พอดีลูกค้าอยากเห็นหน้าแม่ค้า แม่ค้าไม่ค่อยมีรูปถ่ายอ่ะจ้า

[dora_jam]

บรรยากาศพัทยาตอนกลางคืน อะไรจะแสงสีขนาดน้าน

<span style='color:blue'>อ่านไปลุ้นไป กับเด็กๆนี่เหนื่อยนะคะ แจ่มแค่คนเดียวก็จะแย่ล่ะหุหุ
เห็นรูปพี่เก่งไม่บอกไม่รู้นะคะว่าพี่เก่งลูกสี่อิอิ หน้าเด็กๆมากๆเลยค่ะ
ปล.แจ่มก็คนเชียงรายค่ะ บ้านอยู่อำเภอแม่คำ บ้านแม่อยู่สันมะนะ แม่สายเหมือนพี่เก่งเลยค่ะอิอิ
ปล.พี่เก่งไม่มีร้านที่แม่สายเหรอค่ะ ปีหน้าแจ่มก็มีแพลนจะกลับไปหาแม่อยู่ค่ะตอนนี้กำลังปั่นค่าตั๋วกลับบ้านอยุ่ค่ะ ถ้ามีจะได้แวะไปเยี่ยมเยียนอิอิ</span>

[honeyjoop]

บรรยากาศพัทยาตอนกลางคืน อะไรจะแสงสีขนาดน้าน

<span style='color:blue'>อ่านไปลุ้นไป กับเด็กๆนี่เหนื่อยนะคะ แจ่มแค่คนเดียวก็จะแย่ล่ะหุหุ
เห็นรูปพี่เก่งไม่บอกไม่รู้นะคะว่าพี่เก่งลูกสี่อิอิ หน้าเด็กๆมากๆเลยค่ะ
ปล.แจ่มก็คนเชียงรายค่ะ บ้านอยู่อำเภอแม่คำ บ้านแม่อยู่สันมะนะ แม่สายเหมือนพี่เก่งเลยค่ะอิอิ
ปล.พี่เก่งไม่มีร้านที่แม่สายเหรอค่ะ ปีหน้าแจ่มก็มีแพลนจะกลับไปหาแม่อยู่ค่ะตอนนี้กำลังปั่นค่าตั๋วกลับบ้านอยุ่ค่ะ ถ้ามีจะได้แวะไปเยี่ยมเยียนอิอิ</span>

วันนั้นนะหัวใจพี่จะวายเอา ลูกสี่คนมีคนนี้แหละซนที่สุด รื้อบ้านซะกระจุยกระจาย ของอะไรก็เอามาเล่นได้หมด จอมป่วนเลย
ยินดีเนาะ คนเชียงรายเหมือนกันเลย ตอนเด็กบ้านพี่อยู่ซอยหน้าสถานีตำรวจแม่สายค่ะ ตอนนี้ไม่มีใครอยู่แล้วล่ะเพราะแม่เสียไปหลายปี และพ่อก็แต่งงานใหม่ไปนานแล้ว เวลาไปเที่ยวก็ไปนอนบ้านพี่เขยที่ป่าเหมือดใกล้ท่ารถแม่สายเจ้า เวลาหน้าหนาวจะมีสตรอเบอรี่ขายตามริมทางเยอะๆ ไปแม่สายก็ไปปีละครั้งหรือ2ปีครั้ง ดูงบในกระเป๋าอ่ะ พี่ไม่มีร้านน่ะเจ้า เดี๋ยวนี้แม่สายไม่ค่อยขายพลอยกันแล้ว จะขายก็แต่สินค้าของจีนกันหมด ญาติพี่น้องที่ขายพลอยที่แม่สายก็เปลี่ยนมาขายสินค้าของจีน แต่ก็จะมีตู้พลอยวางโชว์อยู่เหมือนกัน จะมีก็น้าสาวที่ขายพลอยกับเพชรอยู่แต่จะมาส่งให้ลูกค้าตามจังหวัดต่างๆ ส่วนงานจิวเวลรี่ก็มีตัวพี่เองและพี่สาวลูกพี่ลูกน้องกันอีกคนนึง จิวเวลรี่ของญาติจะเป็นแนวเพชรล้วน ส่วนของพี่แนวพลอยกับเพชร ไม่มีหน้าร้านเหมือนกันจ้า แต่เอางานไปให้ดูได้นะเจ้า ที่กรุงเทพนะจ๊ะ &nsbp; &nsbp;