ครัวไกลบ้าน

ผ่านมาระยะ เกือบเดือนแล้ว รู้สึกว่าเหงาผิกปรกติ ได้ยินหรือเห็นอะไรที่กระทบจิตใจนิดหน่อย ต้องมีอันต้องน้อยใจบ้าง ต้องเก็บมาน้อยใจนึกคิด ทั้ง ๆ ที่ไม่ใช่เรื้องอะไรมากมาย มีความรู้สึกว่า โดดเดี่ยว เหงา หดหู่ ซึมเศร้าแปลก ๆ ยังไงไม่รู้ ร่างกายขาดสารบางอย่าง หรือเป็นเรื้องปรกติของโฮโมนคะ คริ คริ ดูทีวีก็ไม่มีสมาธิ ฟังเพลงก็ไม่สนุก ใครมียาดี (แง่คิด) ทำไห้หายเหงาบ้าง คะ เหงา เหนาะ

ไม่รู้ว่า จะช่วยพี่ปาน ยังไงคะ

อยากแชร์ประสบการณ์เพราะบางทีชบาก็รู้สึกแบบนี้

อารมณ์พอๆ กับพี่ปาน เป็นโดยไม่มีสาเหตุุุคิดเหมือนกันว่าอาจเป็นเพราะฮอร์โมน

ผู้หญิงก่อนมีประจำเดือนอารมณ์จะเปลี่ยนแปลง เคยอ่านหนังสือเจอเค้าบอกว่า

เดี๋ยวนี้ผู้หญิงจะเข้าสู่ช่วงวัยทองเร็วกว่าปรกติ

มันก็มีหลายๆองค์ประกอบ ยังไงก็ขอให้พี่ปานกลับสู่สภาวะ ไม่เหงา ไม่เศร้า เร็วๆ นะคะ

chaba เขียน: ไม่รู้ว่า จะช่วยพี่ปาน ยังไงคะ

อยากแชร์ประสบการณ์เพราะบางทีชบาก็รู้สึกแบบนี้

อารมณ์พอๆ กับพี่ปาน เป็นโดยไม่มีสาเหตุุุุุุุุคิดเหมือนกันว่าอาจเป็นเพราะฮอร์โมน

ผู้หญิงก่อนมีประจำเดือนอารมณ์จะเปลี่ยนแปลง เคยอ่านหนังสือเจอเค้าบอกว่า

เดี๋ยวนี้ผู้หญิงจะเข้าสู่ช่วงวัยทองเร็วกว่าปรกติ

มันก็มีหลายๆองค์ประกอบ ยังไงก็ขอให้พี่ปานกลับสู่สภาวะ ไม่เหงา ไม่เศร้า เร็วๆ นะคะ

ขอบคุณน้องชบามากคะ ปานก็คิดอย่างงั้นเหมือนกัน เรื้องวัยทอง คือมีความแปลกหลายเรื้อง ทั้ง ๆ เรื้องที่เคยเข้มแข็งมาก่อน แต่พอมาเจอเหตุการณ์นึง กลับเหมือนว่า เราอ่อนหรือ ยอมจำนนกับเหตุการณ์ นั้น ๆ ทั้งๆ ที่แต่ก่อนความคิดนี้ไม่เคยเกิดขึ้น และถ้าได้อยู่คนเดียว จิตใจกระเจิง คิดในแง่ร้ายไปหมด กลัวไปหมด บางครั้งกลัวแม้กระทั้งเรื้องที่สร้างขึ้นในหัว แล้วสร้างเรื้องกลัวไปเอง ไม่รู้เป็นไง หว้าเหว้ ไปหมด จิตตกได้ทุกเรื้อง ทั้ง ๆ ที่จริง ๆ แล้วเรื้อไม่ได้ร้ายแรงหรืออะไรมากมาย ต้องทำไห้คิดใกลขนาดนั้น

ยกตัวอย่างบางเรื้อง ที่เราบอกสอนลูก หรือเห็นบางเหตุการณ์ของครอบครัว ปานก็คิดไปใกล กลัว เขาจะเป็นโน้น เป็นนี้ กลัวสามี พ่อแม่ หรือ คนที่ใกล้ชิด ที่เรารู้จัก จะได้รับเจอสิ่งร้าย ๆ (อธิบายไม่ถูก) คือกลัวและวิตกเรื้องของคนอื่นด้วย

บางครั้งก็รุ้สึกว่าตัวเองอ่อนแอ (จริง ๆ แล้วเป็นคนอ่อนแอแต่ไม่แสดงออกเพราะกลัวคนอื่นจะเป็นห่วง)

สรุปแล้วพอเก็บความรู้สึกไหว้คนเดียวกลายเป็นว่าเราเกิดอาการเหงา ซึมเศร้า คะ ตอนนี้พยายามหาทางออก ไห้ตัวเองอยู่ ปล่อยวางไม่ได้คะ เพราะคำว่า "ห่วง" คำเดียวคะ

น้องชบาสะบายดีนะคะ เศร้าอะ ฮือ เฮือ เฮือออออออออออออออ

ไม่ทราบว่าคุณปานอยูประเทศอะไรคะโรคนี้เราเคยเป็นมาแล้วค่ะมันทรมานมาก
ไม่สามารถที่จะอธิบายได้ ไม่รูจะเริ่มต้นยังไง แล้วต้องปรึกษาใครถึงจะเข้าใจ
เราช่วยคุณปานได้ค่ะ โดยไม่หวังสิ่งตอบแทนใดๆทั้งสิ้นค่ะ เพราะเรารู้ว่าโรคนี้
ปล่อยไว้นานมันไม่ดีกับตัวคุณกับชีวิตครวบครัว เหมือนที่เราเคยเจอกับมันมาแล้ว
มีอะไรให้ช่วยก้อบอกนะคะ

เข้ามาอยู่เป็นเพื่อนแก้เหงาน่ะคะ รตีก็ไม่รู้จะแสดงความคิดเห็นยังไง เพราะไม่เคยเหงาหรือซึมเศร้าเลยอะ สนุกมีความสุขร่าเริงบ้าๆบอๆตลอด ไปทำงานหกชั่วโมงทุกวันไม่เคยเหนื่อยเรื่องงานน่ะคะ แต่เหนื่อยกับการหัวเราะที่ทำงานทุกวันเลย กลับมาถึงบ้านยังหัวเราะค้างมาจากที่ทำงานอีก แบบนี้ท่าจะเป็นโรคตรงกันข้ามกับคุณปานเนอะ อิอิ

เหงาเหมือนกัน มองรอบๆ ตัวตัวเราเอง
แล้วรู้สึกว่า ทำมั้ยคนรอบข้างเรา มีความสุขจัง
อธิบายไม่ถูก ไม่อยากพบปะติดต่อ กับ คนที่รู้จัก
ไปทำงานก็ทำงานให้จบไปวันๆ เสร็จแล้วก็กลับบ้าน
ยิ่งช่วงเทศกาลอย่างนี้ คริสมาตส์ ปีใหม่ ทำไมเรารู้สึกหดหู่ใจ
ยังไงบอกไม่ถูกเหมือนกัน เบื่อจัง เป็นอย่างนี้บ้างมั้ยค่ะ

พี่ไม่เคยเหงานะคะน้องปาน หรือว่าเป็นคนชอบส่วนตัวมากๆไม่ค่อยจะสุงสิงอะไรข้างนอกมากมาย พี่ชอบอยู่คนเดียวอ่านหนังสือ ดูทีวี ฟังเพลงที่ตัวเองชอบ ช่วงนี้อาจจะเป็นใกล้เทศกาลคริสต์มาส ปีใหม่หรือเปล่า ทำให้ปานรู้สึกเหงา เราห่างจากบ้านเกิดเมืองนอนมาอยู่ต่างถิ่น อีกอย่างปานกับสามีก็ไปอยู่ประเทศที่สาม(ไม่ใช่บ้านแฟนหรือบ้านตัวเอง)ไม่มีญาตพี่น้อง เหมือนพี่กับแฟนถ้าช่วงเทศกาลคนอังกฤษเค้าไปโน่นมานี่พวกพี่ก็พากันอยู่บ้านบางทีก็รู้สึกแปลกๆ

พี่ปาน เป็นเพราะว่ามันเริ่มหนาวด้วยรึเปล่าคะ แล้วพี่ปานทำงานจากที่บ้านด้วย ทำให้ไม่ค่อยได้ออกไปไหนมาไหน มันเลยเกิดอาการเหงา ลองออกไปข้างนอก ไปซื้อของ ไปเดินดูโน่นนี่ดีมั้ยคะ หรือว่าหากิจกรรมทำกันทั้งครอบครัว ที่นี่ก็เริ่มหนาวแล้วแต่ยังดีที่หนูไปทำงานอาทิตย์ละห้าวัน เลยไม่ค่อยได้เหงาแต่เบื่อแทนค่ะ วันๆตั้งหน้าตั้งตารอแต่เวลาเลิกงาน ^__^

<span style='font-size:14pt;line-height:100%'><span style='color:red'>เดี่ยวมันก็จะผ่านไปครับ</span></span>

พอรู้สึกอย่างที่ว่า ให้พิจารณากฎไตรลักษณ์

มีอะไรที่เที่ยงตรงบ้าง
มีอะไรที่มั่นคงบ้าง...

ไม่มีใครสุขหรือทุกข์ตลอเวลานะคะ

จึงดูที่ อนัตตา...

ความรู้สึกต่างๆที่เกิดขึ้น มันไม่จีรัง

ความรัก ห่วง คนที่หนูปานมีอยู่ใกล้ตัวนั้น
ไม่สามารถต่อต้าน กฎไตรลักษณ์ได้

หญิงป้าก็เป็นนะคะ
ห่วงลูกชาย แต่พอนึกย้อนไปตรงที่เวลาแม่เป็นห่วงเรา
เรายังคิดว่า มาห่วงทำไม...

แต่ความรู้สึกต่างๆเช่นนี้ ไม่ได้เป็นตลอดเวลานี่คะ
เดี๋ยวมันก็ไม่อยู่กับเรา แล้วความรู้สึกอย่างอื่นเข้ามาแทน

อนัตตาค่ะ

พี่มดดำก็เคยเป็นนะ อาการแบบนี้ ไม่ได้ทำอะไรกับตัวเองหรอก เดี๋ยวมันก็จะ หายไปเองแหละจ๊ะ ขอเอาใจช่วยให้หายไวๆนะจ๊ะ

เข้ามาเป็นเพื่อนคุยค่ะคุณปาน เอ๋ก็เคยเป็นค่ะอาการแบบคุณปาน หากิจกรรมที่คุณปานทำแล้วรู้สึกดี แล้วอาการที่เป็น อางจะดีขึ้นก็ได้นะคะ หรือหาเวลาส่วนตัวเพื่อตัวเองได้พักผ่อน เปิดเพลงฟัง อาจจะช่วยให้คุณปานดีขึ้นก็ได้นะคะ

แต้วจะเป็นอาการนี้ตอนฤดูใบไม้ร่วง จนถึงเข้าหน้าหนาว เพราะที่นี่มันจะมืดเร็วมาก มืดนาน เห็นดวงอาทิตย์ ไม่กี่ชั่วโมง ก็ตกแล้ว แทบไม่อยากกระดิกไปไหน เบื่อ หดหู่ ต้องทานวิตามินดี หมดช่วงนี้ก็ดี้ด้า เหมือนเดิม

เป็นเหมือนกันค่ะ เหงา

หลานปานและหลานๆที่มีอาการเหงาจนผิดปรกติ ช่วยอ่านบทความจากลิงค์ข้างล่างนะคะ โดยเฉพาะส่วนที่พูดถึงลักษณะอาการที่เปลี่ยนแปลง ถ้าเห็นว่าตรงกับอาการของตัวเองหลายประการ ก็ควรปรึกษาแพทย์ เพราะเรียกได้ว่าเป็นโรคซึมเศร้า เมื่อมีโรคภัยไข้เจ็บก็ต้องพึ่งหมอ เพราะจะรักษาให้หายได้ การรักษาอาจมีทั้งใช้ยา และไม่ต้องใช้ยา หากอาการเกิดขึ้นเพราะขาดฮอร์โมน หมอก็จะให้ฮอร์โมน เป็นต้น ไม่ควรปล่อยไว้เพราะอาการจะรุนแรงขึ้น เป็นสิ่งที่ไม่ดีต่อชีวิตของตัวเองและชีวิตของผู้ที่เรารักและรักเรา ผู้ที่อยู่ใกล้ชิดกับเรา ไปพบหมอ รักษาให้หายจะได้มีความสุขกับชีวิตต่อไป นี่ค่ะลิงค์ <a href='http://www.thailabonline.com/mental-depress.htm' target='_blank'>http://www.thailabonline.com/mental-depress.htm</a> และลิงค์นี้ก็ให้ข้อมูลที่สำคัญๆมากมาย <a href='http://www.bangkokhealth.com/index.php/2009-01-19-03-24-23/726-2010-05-27-07-31-44' target='_blank'>http://www.bangkokhealth.com/index.php/200...-05-27-07-31-44</a> ขอให้โชคดีในการรักษาสุขภาพค่ะ