ครัวไกลบ้าน

เข้ามาสารภาพความประมาทของตัวเองในขณะขับรถค่ะ เมื่อวานนี้ต้องเข้างานตอน 5.30 ตอนเย็น ออกจากบ้านช้าเพราะติดพันเล่นอินเตอร์เน็ท บอกให้เพื่อนโทรเข้ามาถือจะได้คุยตอนขับรถไปทำงาน เอามือถือไว้ในกระเป๋า พอได้ยินเสียงโทรศัพท์ดัง อารามดีใจเลยคว้ากระเป๋ามาเปิดเพื่อจะคุย

ขณะที่โทรศัพท์ดัง สายตาเห็นแล้วว่ารถหกเจ็ดคันข้างหน้าติดไฟแดงอยู่ ก็ได้ทำการชะลอรถ...(ปรกติเป็นคนขับรถไม่เร็วค่ะ ปรกติ) ไฟแดงเปลี่ยนเป็นไฟเขียว ก็เลยไม่ได้เหยียบเบรคให้รถหยุดเต็มที่

ในขณะที่คว้าโทรศัพท์ รถข้างหน้าหยุดกระทันหัน เบรคไม่ทัน ไม่ได้ใส่เซฟตี้เบลท์ด้วยค่ะ ศรีษะเลยกระแทกกระจกรถนิดหน่อย โทรศัพท์กระเด็นไปอยู่บนคอนโซลรถด้านหน้า

นั่งงงอยู่แป๊ปนึง คนขับข้างหน้าก็นั่งอยู่ในรถด้วยเช่นกัน ได้สติเลยลงไปถามเค้าว่าเค้าเป็นอะไรหรือเปล่าเค้าบอกเค้าไม่เป็นไร เค้าก็ถามกลับว่าแนทเป็นอะไรหรือเปล่าก็บอกเค้าว่าไม่เป็นไรเหมือนกัน แค่หัวกระแทกกระจกรถด้านหน้านิดหน่อย

แนทขอตัวโทรเข้าที่ทำงาน บอกให้เค้าช่วยโทรเรียกตำรวจด้วย

สักพักมาเลยค่ะ รถดับเพลิง แอมบูแลนซ์ มาก่อนรถตำรวจอีกค่ะ เจ้าหน้าที่จากแอมบูแลนซ์มาถามว่าเป็นอะไรมั้ย อยากให้เค้าตรวจอะไรมั้ย อยากไปโรงพยาบาลหรือเปล่า แนทตอนปฎิเสธไป (กลัวเสียตังค์ค่ะ)

ตำรวจมาถึงก็ขอใบขับขี่ ใบทะเบียนรถ แล้วก็เขียน report แล้วสั่งว่าพรุ่งนี้คือวันนี้ โทรหาประกันของแนทให้โทรมาที่สถานีตำรวจ เพื่อขอ report ด้วย

วันนี้แนทโทรเข้าประกันแล้ว ประกันบอกว่า ถ้าจะซ่อมรถตัวเองแนทจะต้องเสีย $500 เหรียญแรก ส่วนรถอีกคันประกันมีงบให้อยู่ที่ $30,000 -$35,000 (แต่ค่าซ่อมคงไม่ถึงเค้าว่างั้นนะคะ
เพราะชนกันไม่แรง รถแนทเองไม่ได้เสียหายอะไรมาก ป้ายทะเบียนยู่นิดหน่อย กันชนหน้า ดูแล้วก็ไม่เสียหายมาก (เท่าที่ดูเมื่อคืนกลางแสงไฟนะคะ วันนี้ยังไม่ได้ลงไปดูเลยค่ะ)

ตอนที่เกิดเหตุเห็นคันข้างหน้าโทรหาสามีเค้า สักพักสามีเค้าขับรถมาดู เห็นแล้วเศร้าใจค่ะ เออนะตัวเราไม่มีใครเลยนะ คงต้องดูแลตัวเองให้ดีกว่านี้ เพราะถ้าป่วยก็ป่วยคนเดียว ถ้ามีอะไรก็ต้องไปโรงพยาบาลคนเดียว เป็นอย่างนี้มานานมากแล้วค่ะ โชคดีที่ร่างกายค่อนข้างเป็นคนบึกบึนแข็งแรง แต่บอกตรงๆอิจฉาพี่ๆเพื่อนๆนะคะที่มีคนดูแลยามเจ็บไข้ได้ป่วย

อุบัติเหตุครั้งนี้เกิดจากความประมาทของแนทจริงๆค่ะ

ไม่เป็นอะไรมากก็ดีแล้วล่ะค่ะ...ต่อไปครั้งหน้าต้องระวังให้มาก ๆ เลยนะคะคุณแนทประมาทมาก ๆๆ เลยคือไม่ว่าเราจะขับรถทางใกล้ทางไกลตามกฏเราต้องใส่เซฟตี้เบลทุกครั้งค่ะถ้ารักชีวิตอย่าลืมใส่อีกนะคะ อีกอย่างเวลาขับรถไม่สมควรจะคุยโทรศัพท์เอาไว้ให้จอดเป็นที่เป็นที่เป็นทางค่อยคุยดีกว่า....อุบัติเหตุถ้าเกิดขึ้นแล้วมันไม่ดีทั้งสองฝ่ายเราไม่เจ็บเค้าอาจจะเจ็บหรือไม่ก็ถึงแก่ชีวิตได้ขับรถอย่าประมาทค่ะ....

ขอบคุณค่ะน้องนก

เมื่อวานพี่ตกใจมากเหมือนกันค่ะ

วันนี้เลยเปิดชินบัญชรฟังให้จิตใจสงบค่ะ

ต้องระวังให้มากๆนะคะน้องแนท ยิ่งหน้าหนาวด้วย ไม่ทราบว่าแถวบ้านน้องแนท ฝนตกหรือหิมะตกหรือเปล่า ถนนค่อนข้างอันตรายนะคะ

พี่เป็นคนหนึ่งที่ไม่ชอบคุยโทรศัพท์ตอนขับรถเลย ถึงแม้ในรถจะมีบลูทูช แบบกดรับจากตัวรถ ยังไม่ค่อยอยากรับเลยค่ะ
พี่จะบอกสามีเสมอว่า ถ้าไม่มีอะไรสำคัญอย่าโทรมาถ้ารู้ว่าพี่ขับรถอยู่
เพราะถึงแม้เราไม่ได้ถือโทรศัพท์ แต่สติเราไม่ได้อยู่กับการขับรถร้อยเปอร์เซ็นต์ มันอันตรายมากๆ

แต่ต้องขอขอบคุณน้องแนทที่เอาเรื่องมาเล่าให้เป็นอุทาหรณ์สำหรับคนอื่นๆนะคะ
ขอให้เรื่องประกันคลี่คลายไปโดยเร็ว (อะไรก็ตามที่ต้องเกี่ยวข้องกับประกัน ทำเอาปวดหัวมิใช่น้อย อิอิ)

คุณแนทคะ ไม่เป็นไร ค่ะ ไม่เป็นไร ตัวเองไม่เจ็บมาก ก็ดีแล้วค่ะ โชคดีแล้วค่ะ

ครั้งนี้ก็เป็นการเตือนให้เวลาขับรถให้ระวังมากกว่านี้ไงคะ ....รวมทั้งเตือนตัวหนูป้อมเองด้วย

บางครั้งก็ จะรับโทรศัพท์ (เพราะคิดว่าตัวเองวิ่งรถไม่เร็ว ถนน แถวๆบ้าน วิ่งความเร็วที่ 20 ได้)
เหมือนกัน

คุณแนทก็ได้เตือนสติ เพื่อนๆที่เข้ามาในกระทู้ไปด้วยไงคะ
EM193

<span style='color:green'>มาแสดงความดีใจด้วย ว่าไม่ได้เป็นอะไรมาก
ถือว่าเป็นบทเรียนนะคะ คราวนี้คงไม่กล้ารับโทรศัพท์ในรถ
และคงต้องคาดซีทเบลท์ตลอดแล้วนะน้องแนท

พี่ไม่เคยโดนตำรวจเรียกหรือโดนจับเรื่องพวกนี้เลยค่ะ
เพราะความที่ค่าปรับแพงมหาโหด แถมถ้าถูกตัดคะแนนในใบขับขี่
ค่าประกันก็จะต้องจ่ายสูงขึ้น ไปๆ มาๆ ขาซิ่งเมืองไทยมาจ๋อยเอาที่นี่เอง
กลับไปขับเมืองไทยก็โดนแซวว่าขับเหมือนยายแก่... แต่เฉยๆ แล้วค่ะ
รู้สึกปลอดภัยดีด้วยซ้ำ...

ช่วงนี้อากาศไม่ดี ขับรถต้องเพิ่มความระวังให้มาก อย่าประมาทนะคะ

</span>

<span style='color:red'>ไม่เคยบอกให้ใครสวดมนต์เป็นการส่วนตัว โดยไม่มีเหตุผล
ถ้าไม่ทราบอะไรล่วงหน้า จะไม่เตือนใคร


วันอาทิตย์โทรเข้าบ้านได้ แต่อย่าโทรแต่เช้าตรู่ เพราะจะนอนทำจิตให้สงบ
และจะพักร่างกายนิดๆในวันอาทิตย์ตอนเช้า (อาทิตย์ที่ผ่านมาสู้กับคนแก่มากไป)</span>

หญิงป้า เขียน: <span style='color:red'> (อาทิตย์ที่ผ่านมาสู้กับคนแก่มากไป)</span>

<span style='font-size:14pt;line-height:100%'><span style='color:red'>5555 หญิงป้าสู้กับตัวเองมากไปรึเปล่า (เข้ามาแซวเล่น)</span></span>

โชคดีที่ไม่เป็นอะไรมา พระคุ้มครองค่ะ

ไม่เป็นอะไรมากก็ดีแล้วค่ะ

เข็มรัดนิรภัยนี่ไม่ควรลืมเด็ดขาดเลยน่ะค่ะ ก่อนสตาร์ทรถ สวีเดนเข้มงวดมากและที่สำคัญผู้ขับขี่ที่นี่เองก็ต้องเข้มงวดกับตัวเองด้วย เพราะมันเกี่ยวกับความปลอดภัยทั้งนั้น ยิ่งโดยเฉพาะหน้าหนาว อำแดงขับรถไปทำงาน นี่เห็นอุบัติเหตุตลอดทางเลยค่ะ จะเตือนตัวเองเสมอว่าไม่เครียด ไม่กดดัน ไม่ขับรถเร็ว เหนื่อยก็จอดกินแอ๊บเปิ้ลแล้วค่อยขับต่อ ไล่ออกก็หางานใหม่ค่ะ คือเราทำดีที่สุด แต่นายจ้างที่สวีเดนมีความเห็นใจมาก คือถ้ามันสุดวิสัยไปสายก็โทรไปบอกค่ะ เขาจะได้ไม่รอเราแบบไม่มีจุดหมาย ถนนหนทางหน้าหนาว นี่อันตรายมาก ยิ่งวันไหนฝนตกลงมาชะล้างอัดหิมะ ให้ลื่นชนิดที่ลืมไปเลยว่ามีเบรคแล้วด้วยล่ะก็

อาทิตย์ที่แล้วอำแดงคิดว่าการลดความเร็วแล้ว เตรียมชะลอเลี้ยวโค้ง ในขณะที่เท้าก็ยังแตะเบรคอยู่ จู่ ๆ รถก็วิ่งไถลออกไปด้ายซ้ายมือทั้งๆ ที่เลี้ยงขวา ขนหัวลุกเลยค่ะ ว่ารถดันมามีปัญหาอะไรตอนนี้หรือเปล่า แล้วฉันจะทำยังไงเนียะ รู้สึกได้ว่ารถนี่เหมือนลอยเลื่อนไปติดเสาด้านซ้ายเลยค่ะทั้ง ๆ ที่เลี้ยวขวา ปรากฏว่าตรงนั้นเป็นแยกที่เขายังไม่ได้โรยเกลือ มีแต่น้ำแข็งใส ๆ ทั้งนั้นเลย รถมันลื่นไปชนเสาป้ายเอนไปนิด ป้ายทะเบียนรถร้าวนิดเดียว ส่วนคนขับไม่มีปัญหาอะไรเลยเพราะมีเข็มขัดนิรภัย


ขับรถหน้าหนาวเผื่อเวลาไว้เยอะๆ ๆน่ะคะ และอย่าประมาทค่ะ

โชคดีน่ะคะ ที่ไม่เป็นอะไรมาก ขับรถไม่รัดเข็มขัดนิรภัยไม่ดีคะ อันตราย ที่เยอรมันเคร่งครัดเรื่องนี้มาก (จริงๆก็เคร่งทุกเรื่อง) รตีติดมาก ขึ้นรถก่อนสตาร์ท รัดเข็มขัดก่อนเลยคะ ติดเป็นนิสัยประจำถ้าไม่รัดเข็มขัดนิรภัย เหมือนกับตัวว่างเปล่าไม่มีอะไร มันแปลกๆ

บทเรียนครั้งนี้คิดว่าพี่แนทจำไม่ลืมแน่เลยจ้า รตีก็มีเรื่องขับเร็วแก้ไม่หายสักที มีอยู่ครั้งหนึ่ง ขับเร็วมาก ไปถึงไฟแดง คิดว่าคันหน้าจะเร่งให้ผ่านไฟเหลืองเพราะเห็นเค้าไม่ชะลอ เราก็เร่งจะให้ผ่านด้วย ที่ไหนได้หล่อนเบรคกระทัน รตีต้องเบรครถตัวเองอย่างกระทันหัน จนรถสะบัด ฟาดกับฟุตบาทเลย ยางรถขาดเหมือนโดนเฉือนด้วยมีดไปเป็นก้อนเลย ดีที่ไม่เสียหลักจนพลิกคว่ำไป...ตั้งแต่วันนั้นจำขึ้นใจเลยคะ ไม่ประมาท ไม่เชื่อใจรถคันหน้า อีกเลย คันหลังไม่รู้ไม่เห็น

EM101 EM101

ขับรถต้องระวังมากๆนะคะคุณแนท เพราะหน้าหนาวแล้วหิมะตก ถนนลื่นอันตรายมากๆค่ะ ขนาดเจี๊ยบขี้ระวังบวกระแวงแล้วยังเสียวๆเลยค่ะวันไหนหิมัตกหนักคุณสามีขับรถไห้ค่ะ หรือไม่ออกไปเลยค่ะ แต่คุณทำงานก็ต้องออกไปอยู่ดีอ่ะนะ เจี๊ยบเนี่ยใครโทรมาตอนขับรถอยู่นี่ไม่เคยรับเลยค่ะกลัวไปชนเค้า หรือเกิดอุบัตติเหตุค่ะ อยู่เมืองนอกไกลครอบครัวด้วยเราทำอะไรต้องระวังเป็นสองเท่านะคะ เจี๊ยบมีลูกด้วย ขับรถไปกะลูกจะขับตามที่เค้ากำหนดและก็ระวังมากถึงมากที่สุด
สามีเจี๊ยบขับรถมา ๑๗ ปีเธอยังขับรถไปชนเสาไฟเลยค่ะขนาดมีกล้องและเสียงเตือนเธอก็ยังไม่ดูและไม่ฟัง เสยเสาไปเมือเดือนก่อนนี่เองค่ะรถออกมาไหม่ไม่ถึง ๔ เดือนเองค่ะบุบแล้วเพราะความประมาทของเค้าเองค่ะ

ครั้งต่อไปต้องระวังให้มากกว่านี้นะคะ เรื่องเข็มขัดนิรภัยก็สำคัญมากค่ะ ต้องรัดตลอดเวลาที่นั่งอยู่ในรถ มดดำก็เคยขับไปชนท้ายรถคนหน้าตรงไฟแดงเหมือนกัน ด้วยความประมาท คาดการณ์ผิด เพราะว่า รถคันหน้าดันเบรคกะทันหันเพราะสัญญาณไฟกำลังจะเริ่มเปลี่ยน เราไม่ทันระวังก็เลยเบรคไม่ทัน ซวยไป

ส่วนเรื่องรับโทรศัพท์ในรถก็เข็ดเหมือนกัน ไปเที่ยวกับครอบครัวพี่สาวแต่พวกเราคือมดดำกับลูกสองคนเล็กต้องกลับก่อนเพราะว่าจะต้องไปทำงาน ตอนนั้นหิมะตกถนนลื่นมาก เราก็พยายามขับช้าๆและก็ระมัดระวังอย่างเต็มที่ ขับมาได้ประมาณครึ่งชั่วโมง พี่สาวเป็นห่วงก็เลยโทรถาม พอเรารับโทรศัพท์เท่านั้นแหละ รถแฉลบเลย เอาไม่อยู่แล้ว ด้วยความตกใจ ลูกๆกลัวก็ร้องกันระงม บังคับพวงมาลัยไม่ได้ ก็เลยปล่อยให้รถตกใหล่ทางซึ่งสูงมาก รถคว่ำล้อชี้ฟ้าทั้งสี่ล้อเลย ลูกๆห้อยโตงเตง อยู่ในที่นั่งเด็ก ส่วนตัวเราก็ออกไม่ได้ และก็ติดอยู่กับสายรัด แล้วก็มีรถที่ตามมาข้างหลังจอดมาช่วยพวกเรา โชคดีที่ใช้เข็มขัดนิรภัย ไม่งั้นต้องมีการบาดเจ็บเกิดขึ้นแน่เลย เดี๋ยวนี้เวลาขับรถ ก็จะปิดเสียงโทรศัพท์ไว้ เวลาจอดรถหรือถึงที่หมายแล้วค่อยดูว่า มีใครโทรมาหรือเปล่า

เห็นด้วยกับพี่เจี๊ยบและคุณมดดำค่ะ อุบัติเหตุเกิดขึ้นได้ หน้าหนาวนี่ถ้าไม่จำเป็นก็ไม่อยากออกไปไหนจริงๆค่ะ ถนนลื่นมากๆ ขนาดว่ามาช้าๆแล้วนะคะ เข้าโค้งแถวบ้านนี่เองรถยังมีแอบเฉออกไปกินทางรถเลนซ้ายดีที่ไม่มีรถสวนมา ยังไงก็ฟาดเคราะห์นะคะ คนไม่เป็นอะไรก็ดีแล้วค่ะ