ครัวไกลบ้าน

ปีที่แล้วช่วงวาเลนไทด์ พี่ปุยตั้งกระทู้หวานแหววว่าเจอแฟนกันยังไง แฟนขอแต่งงานยังไง ปีนี้หนูมามั่ง ชวนมาระลึกความหลังกันว่า จำได้รึเปล่าเอ่ยว่าตอนเจอแฟนตัวเป็นๆกันครั้งแรกรู้สึกยังไง ชอบไม่ชอบ หรือว่าแอบหมั่นไส้กันแล้วมารักกันตอนหลังแบบในหนังรึเปล่า

ของหนู เจอกันครั้งแรกก็คือไปเดทกันครั้งแรก เฮียขับรถมารับที่บ้าน ตอนเจอครั้งแรก โห สูงอ่ะ ขาวด้วย ตี๋ด้วย ชอบๆๆ ใส่สูทมาเลย รองเท้ามันปล๊าบ ไปกินอาหารไทยกันแถวเมืองที่หนูอยู่ จากนั้นก่อนจากกันหนูก็พยายามจูบเฮีย (เร็วไปรึเปล่าไม่รู้แต่คิดว่าชอบเค้าหนะคะ) ปรากฎว่าจูบไม่ถึง เพราะว่าเฮียมานไม่ยอมก้มลงมาเลย เลยจูบได้ถึงแค่ตรงปลายคาง แล้วเฮียก็ขำๆขึ้นรถขับจากไป ตอนนั้นยังนึกว่า แหม ชอบตานี่จัง เค้าจะกลับมาอีกรึเปล่าเนี่ย ปรากฎว่าผ่านไปอาทิตย์นึง เงียบกริบหายไปเลยจนนึกว่าหายไปลับแล้ว จู่ๆพี่แกก็กลับมาชวนไปออกเดทอีก ตอนที่เฮียโทรมาหนูกำลังขับรถอยู่ ดีใจมากมายยิ้มปากแทบจะถึงหู และเรื่องราวหลังจากนั้นก็เกิดอะไรขึ้นอีกไม่รู้ รู้ตัวอีกทีตอนนี้อยู่กันมาสี่ปีแล้ว พูดแล้วก็เคลิ้มๆหันไปมองหน้าเฮียแล้วฉีกยิ้มให้หนึ่งที วู้ว ต้องเข้าใจนะคะ คนกำลังอินเลิฟค่ะ พอละ หวานไป เดี๋ยวคนอื่นหมั่นไส้ รอพี่ๆเพื่อนๆมาแชร์วันวานยังหวานอยู่กันดีกว่า ^_^

อ่านเรื่องหวานๆจากหนิง ทำให้พี่นั่งอมยิ้มไปด้วย เดี่ยวตามไปอ่านเรื่องพี่ปุยด้วย

หวานซ๊ะนะหนิง เรื่องของพี่ไม่อยากเล่าอีกรอบ อายเพราะมันไวไฟ เปิดปุ๊ป ติดปั้ป
โรแมนติกไม่เป็น แต่ถนัดแบบขวานฝ่าซาก เดี่ยวจะเข้ามาอ่านเรื่องหวานๆของคนอื่นดีกว่า

วันวานยังหวานอยู่.. เรื่องแบบนี้ เล่าอีกสิบปีก็ไม่เบื่อค่ะ
ของพี่เป็น love at first bite... เอ๊ย...first sight
เห็นปุ๊บ ปิ๊งปั๊บ...ปิ๊งตอนคุณชายหยิบขนมเค้กงับเข้าปาก
เพราะมาดเจ้านายพี่สาวหายเกลี้ยง กลายเป็นเด็กเห็นขนมแล้วตาโต...
ก็เลยปิ๊งเค้าตรงงับเค้กคำแรก first bite นี่เองค่ะ...

แต่ที่เหลือไม่เล่าแล้วนะ... เพราะเล่าไปแล้ว
และมันก็น้าาานนนน...นาาาานนนน
กว่าจะลงเอยกันได้แทบเลือดตากระเด็น...

มาตามอ่านความหวาน หนิงสบายดีนะคะ พี่ขออ่านแล้วกันเพราะไม่มีเวลาเขียนยาวๆเพราะวุ่นวายกับลิงห้าตัวที่บ้านมากๆ ครัวก็ไม่ค่อยได้เข้าเพราะเพื่อนสนิทพี่มาเยี่ยมจากเมืองไทยก่อนสิ้นปีแถมพี่คลอดลูกก่อนเพื่อนพี่กลับอีกต่างหาก เหอๆๆๆ

meawmark เขียน: อ่านเรื่องหวานๆจากหนิง ทำให้พี่นั่งอมยิ้มไปด้วย เดี่ยวตามไปอ่านเรื่องพี่ปุยด้วย

พี่ meawmark ต้องเข้าใจค่ะ คนกำลังข้าวใหม่ปลามัน ชี้ไม้เป็นนก ชี้นกกลายเป็นไม้ไปได้ อิอิ
ไม่รู็้ว่าอีกหน่อยผ่านไปสิบปี ยี่สิบปี จะยังหวานกันอย่างนี้อยู่รึเปล่า แต่เคยมีฝรั่งคู่สามีภรรยาชาวคาเนเดี้ยน ที่หนูสอนเค้าทำอาหารไทย เคยบอกหนูว่า เคล็บลับของการใช้ชีวิตคู่ก็คือต้องหมั่นเอาใจใส่กันอยู่เสมอ ตอนแต่งงานใหม่ๆรักกันยังไงก็พยายามทำให้ได้แบบนั้นทุกๆวันของชีวิต ฟังแล้วซึ้งมากเลยค่ะ

tawud เขียน: หวานซ๊ะนะหนิง เรื่องของพี่ไม่อยากเล่าอีกรอบ อายเพราะมันไวไฟ เปิดปุ๊ป ติดปั้ป
โรแมนติกไม่เป็น แต่ถนัดแบบขวานฝ่าซาก เดี่ยวจะเข้ามาอ่านเรื่องหวานๆของคนอื่นดีกว่า

เรื่องของพี่วุฒิหนะ เค้าจำได้นะตัวเอง หน้าร้านขายของเก่าใช่ป่าว อิอิ หนูว่าดีแล้วหละที่พี่วุฒิเข้าไปทักก่อน เพราะว่าถ้าพี่วุฒิไม่เข้าไปทักตามิเชลก่อน ก็ไม่มีวันนี้หรอกน้า

Puimek เขียน: วันวานยังหวานอยู่.. เรื่องแบบนี้ เล่าอีกสิบปีก็ไม่เบื่อค่ะ
ของพี่เป็น love at first bite... เอ๊ย...first sight
เห็นปุ๊บ ปิ๊งปั๊บ...ปิ๊งตอนคุณชายหยิบขนมเค้กงับเข้าปาก
เพราะมาดเจ้านายพี่สาวหายเกลี้ยง กลายเป็นเด็กเห็นขนมแล้วตาโต...
ก็เลยปิ๊งเค้าตรงงับเค้กคำแรก first bite นี่เองค่ะ...

แต่ที่เหลือไม่เล่าแล้วนะ... เพราะเล่าไปแล้ว
และมันก็น้าาานนนน...นาาาานนนน
กว่าจะลงเอยกันได้แทบเลือดตากระเด็น...

พี่ปุยพูดเรื่องคุณชายงับขนมเค้กแล้วหนูนึกถึงรูปจากอีกกระทู้นึงเลย รูปงานปาร์ตี้บ้านพี่ปุยที่มีรูปคุณชายกำลังทำท่าทางเหมือนอมช้อนอยู่หนะคะ เรื่องของพี่ปุยนี่หนูยังจำได้ เพราะว่ามันเมหือนในนิยายเลย กว่าจะมาลงเอยกันได้ ไดโนเสาร์ยังเรียกพี่เลย แต่ก็ happy ending นะคะ

prettypass2000 เขียน: มาตามอ่านความหวาน หนิงสบายดีนะคะ พี่ขออ่านแล้วกันเพราะไม่มีเวลาเขียนยาวๆเพราะวุ่นวายกับลิงห้าตัวที่บ้านมากๆ ครัวก็ไม่ค่อยได้เข้าเพราะเพื่อนสนิทพี่มาเยี่ยมจากเมืองไทยก่อนสิ้นปีแถมพี่คลอดลูกก่อนเพื่อนพี่กลับอีกต่างหาก เหอๆๆๆ

พี่มดสวัสดีค่ะ สบายดีนะคะ หนูว่าพี่มดก็คงยุ่งแต่มีความสุขนะคะ เด็กๆคงเห่อน้องกันน่าดูเลย หนูจำไม่ได้ว่าพี่มดเล่าไว้รึแปล่า่าเจอกับพี่เคิร์กยังไง แต่จำได้แม่นเลยตอนพี่เคิร์กขอพี่มดแต่งงาน ที่เค้าเรียกชื่อพี่มดเป็นชื่อจริงภาษาไทยแล้วขอแต่งงาน โรแมนติกเรียกพี่เลย อิอิ

tawud เขียน: หวานซ๊ะนะหนิง เรื่องของพี่ไม่อยากเล่าอีกรอบ อายเพราะมันไวไฟ เปิดปุ๊ป ติดปั้ป
โรแมนติกไม่เป็น แต่ถนัดแบบขวานฝ่าซาก เดี่ยวจะเข้ามาอ่านเรื่องหวานๆของคนอื่นดีกว่า

ขอแจมด้วยคนนะคะ ขออ้อยก็ใกล้เคียงกับพี่วุฒิเปิดปุ๊ปติดปั้ป แต่พอเจอกันครั้งที่2ขอบอกหนุ่ม(สามีสุดเลิฟ)อายุ18มาขออ้อยแต่งงานเขาซื้อแหวนเพรชหอกระดาษหนังสือมาขอเราแต่งงานไอ้เราก็งงบ้าป่าวเอาอะไรมาให้เราพอเขาบอกให้เปิดดูก็ตกใจว่าจริงหรือฉันจะได้ลงจากคานแล้ว55555 มีความสุขมากๆๆๆๆ

หนิง=> พี่ก็มีความสุขตามประสาจ้า ยุ่งมากๆตอนนี้เพราะสามสาวเปิดเทอม พี่ไข่แดงก็ฝึกนั่งกระโถนแถมมีอีกหนึ่งหนุ่มที่ต้องดูแล ตอนนี้เลยเน้น FBก่อนเพราะบ้านที่เมืองไทยจะได้เห็นรูปเด็กๆกัน อิอิอิอิ ส่วนเรื่องขอแต่งงานนี่หนิงจำแม่นมากๆเลยจ้า ไปก่อนนะ เด็กๆเรียกแล้ว อิอิอิอิ

หนิง เค้ามาอ่านๆ ก่อนนะ เดี๋ยวมีเวลาแล้วจะมาคุยด้วยจ้า อ่านแล้วน่ารักดีจัง

EM122

อ่านแล้วก็ยิ้มๆนึกถึงวันเก่าๆนั่งจับมือกันจนเหงื่อออกมือ แต่ตอนนี้นานๆได้จับทีเพราะสามีมือไม่ค่อยจะว่าง เลิกงานก็มาสองมือก็ลูกสองคน คนละข้าง อิอิ