roziiniite เขียน: เกดขอไม่ค่อยเห็นด้วยกับการเป็นป้ายกของพี่ปุยนิดหน่อยนะคะ พี่ปุยกับพี่รตีรู้จักกันผ่านในครัวเนอะ เกดว่าถ้าน้องเจมส์จะไปเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนจริงๆ เกดว่าให้เค้าได้ไปเผชิญกับประสบการณ์นักเรียนแลกเปลียนแบบเต็มๆตัวไปเลยดีกว่ามั้ยคะ เริ่มตั้งแต่การรอโปรไฟล์ของครอบครัวบุญธรรม มันเป็นความรู้สึกที่น่าตื่นเต้นดีนะคะ อีกอย่างพี่ปุยก็คนไทย น้องเจมส์ก็ครึ่งไทย เกิดเผลอๆหลงลืมพูดไทยบ้างมันจะเป็นการเสียเปรียบทางภาษาและโอกาสนะคะ แต่อันนั้นก็ไม่เท่าไรห่เพราะถ้าพี่ปุยพูดอังกฤษกับน้องตลอดก็คงไม่มีปัญหา แต่ว่ายังไงพี่รตีกับพี่ปุยก็รู้จักกันอ่ะเนอะ ถึงแม้พี่ทั้งสองยังไม่เคยเจอกันก็ตาม (เกดเดาเอานะคะ) ในระยะเวลาหนึ่งปี อาจจะมีการกระทำอะไรบางอย่างเล็กๆน้อยๆที่พี่ปุยอาจจะไม่ชอบ หรือน้องเจมส์อาจจะไม่ชอบ แต่ว่าไม่อยากเปิดปากพูดคุยเพราะเกรงใจกัน จะเกิดความอึดอัด พอเกิดความอึดอัดก็จะทำให้เกิดปัญหา อันนี้เป็นเพียงแค่ความเป็นไปได้นะคะ เกดดูแลเด็กแลกเปลี่ยนมาหลายรุ่นมาก เกดเห็นตัวอย่างเยอะเลยอยากจะอธิบายถึงความเป็นไปได้ให้ฟัง แต่ก็เป็นไปได้ก็ได้ค่ะว่าพอถึงกำหนดกลับหนึ่งปี พี่ปุยไม่ยอมคืนน้องเจมส์ให้พี่รตีซะงั้น เหอๆๆๆ
ขอบคุณในความรอบคอบของน้องหมอเกดนะคะ
พี่เข้าใจมากๆ เลยที่น้องพูดมาทั้งหมด มันเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นได้เสมอ
และสมควรที่ต้องเอามาไตร่ตรองอย่างยิ่ง ไม่ควรมองข้ามอย่างยิ่ง
แต่ใจพี่ พี่เพียงแต่เสนอทางเลือกอีกทางหนึ่งให้ลองคิดดูเท่านั้นเองค่ะ
ว่าถ้าอยากส่งมาแคนาดา ที่นี่ก็มีข้อดีหลายอย่าง พี่เห็นเด็กยุโรปมาเยอะ
มาเรียนฝรั่งเศสเป็นหลัก และได้อังกฤษเป็นของแถม...
การที่พี่เสนอตัวเป็น "ป้ายก" ให้ ก็ไม่ได้แปลว่าน้องเจมส์ต้องอยู่บ้านพี่ค่ะ
อาจเป็นได้ ว่่าให้เขาไปอยู่บ้านครอบครัวบุญธรรมแท้ๆ เพื่อประสบการณ์แท้ๆ
เพียงแต่มีพี่เป็น "ฮ็อทไลน์" สายด่วนอยู่ไม่ไกล ลำบากกาย ลำบากใจตรงไหน
ก็คุยกับป้าปุยได้ มีอะไรให้ช่วย ก็จะถึงตัวได้ก่อน เพื่อให้แม่รตีอุ่นใจ
เสาร์อาทิตย์มาค้างบ้านป้า ป้าพาไปเที่ยวบ้าง อะไรทำนองนั้น
พี่เองก็ไม่เคยรับเด็กมาอยู่เป็นปีๆ มีแต่เด็กต่างชาติมาเรียนภาษาช่วงสั้น
พี่ก็เป็นโฮสต์แฟมิลีให้ ระยะเวลานานสุดก็แค่ 3 เดือน
ส่วนใหญ่เป็นเด็กเอเชียค่ะ เด็กยุโรปมีครั้งเดียว คือเด็กสวีดิชผู้หญิง
เราใช้ภาษาอังกฤษกันตลอด เด็กสวีดิชมาเรียนฝรั่งเศส เขาใช้ฝรั่งเศสที่โรงเรียน
และอังกฤษที่บ้านเรา.... แต่พี่ไม่เคยรับเด็กไทย (นอกจากหลานตัวเอง)
สาเหตุุที่ไม่เคยรับดูแลเด็กระยะยาว เพราะสามีพี่ต้องเดินทางบ่อย
ถ้ามีเด็กอยู่บ้าน พี่จะไปกับเขาไม่ได้ ก็เลยเลือกเฉพาะเด็กระยะสั้น
เพื่อจะได้เดินทางกับสามีได้ และสมมุติเล่นๆ ว่าถ้าน้องรตีอยากให้น้องเจมส์อยู่กับพี่
ก็คงเป็นเรื่องใหญ่ที่ต้องคุยกันยาวเลยล่ะค่ะ...
แต่ใจพี่ พี่คิดเอาเองว่าน้องรตีก็คงอยากให้อยู่กับโฮสต์แบบน้องเกดว่าล่ะค่ะ
พี่เองก็เห็นด้วย กลัวเหมือนกันว่าถ้าน้องเจมส์มาอยู่กับพี่เป็นปี
ตอนหลังพี่ไม่ยอมคืนให้ น้องรตีจะกลุ้มใจหนักกว่าเก่า...ยิ่งน่ารักๆ อย่างนี้
ป้าปุยยึดตัวไว้...แม่รตีอกแตกตายแน่เลย...อิอิ...
อีกอย่าง ถ้าน้องเจมส์อยู่กับป้าปุยนาน และรู้ความจริงว่าป้าปุยติงต๊องนี่นา...
ป้าปุยก็อายน้องรตีแย่เหมือนกันนะเนี่ย... (ความลับแตก...)
แต่ถ้าส่งไปฝรั่งเศสก็มีข้อดีตรงที่สำเนียงภาษาฝรั่งเศสเขาจะเพราะค่ะ
ได้ยินมาว่าคนฝรั่งเศสเขาขำสำเนียง "เฟรนช์ เคเนเดี้ยน"
เขาว่ามันตลก แต่ครูสอนภาษาฝรั่งเศสของพี่ที่แคนาดา เขามาจากปารีส
เขาบอกพี่ว่าสำเนียงเฟรนช์ เคเนเดี้ยน อุปมาได้เหมือนกับสำเนียงอังกฤษแบบอเมริกัน
ที่คนอังกฤษเขาก็ขำสำเนียงอังกฤษแบบอเมริกัน... ไม่ได้มีข้อเสียอะไร
สรุปแล้วก็ขำกันไปขำกันมา เราไม่ใช่เจ้าของภาษาก็เลยมีสิทธิ์เลือก
ทั้งนี้ั้ทั้งนั้น ก็แล้วแต่พิจารณานะคะ...
<img src='http://i862.photobucket.com/albums/ab189/puimek09/robert%20redford/ottawa-1.jpg' border='0' alt='user posted image' />
น้องเกดพื้นฐานการศึกษาของพี่น้อยมาก (แค่ ป.๖) พอมีลูกและมีโอกาสที่จะให้เค้าได้มีการศึกษาดีๆหลากหลายทาง พี่ก็อยากจะสนับสนุนให้เค้าเต็มที่คะ เจมส์เค้าไม่ได้เป็นคนเก่งในการเรียนสักเท่าไหร่ แต่พี่หวังให้เค้าทำให้ดีที่สุดเท่าที่เค้าจะทำได้ พี่ห่วงอนาคตเค้ามาก เหตุผลคือ เค้าตัวคนเดียว (ในเยอรมัน) พ่อก็อายุมากแล้ว แม่ก็ช่วยอะไรได้ไม่มาก ก็เลยอยากป้อนการศึกษาให้เค้า มากๆ เพื่อในอานาคตจะได้ไม่ลำบากเรื่องหน้าที่การงาน งานเดี๋ยวนี้ยิ่งหายากมาก คนจบมาสูงดีๆตกงานมีเยอะเลย พี่ก็เลยห่วงไม่อยากให้เจมส์เป็นคนว่างงาน แต่เจมส์บอกว่าถ้าวันหนึ่งไม่มีอะไรทำจริงๆ ก็จะไปช่วยตากรีดยางที่ใต้เลย อ่าๆๆ คิดง่ายเนอะ 
