โพสต์แล้ว: พฤหัสฯ. ก.พ. 10, 2011 9:02 am<span style='font-family:Impact'><span style='font-size:14pt;line-height:100%'><span style='color:blue'>สวัสดีคะ เพื่อนๆพี่ๆป้า น้า อา และน้องๆ ชาวครัวไกลบ้านทุกคนนะคะ
อยากจะบอกว่า จ๋อมคิดถึงครัวฯมากๆ เข้ามาเหมือนกันนะคะ แต่ไม่ได้โพสต์ข้อความ เพียงแต่อ่านผ่านตัวอักษรไปเงียบๆ หวังว่าสบายดีและสุขภาพแข็งแรงกันนะคะ ที่หายไปนานก็เรียน
กับเรียนเลยคะ ณ เวลานี้ก็จบตามหลักสูตรที่สมัครเอาไว้. ก่อนอื่นต้องขอบคุณเวปครัวฯมากๆ
เลยนะคะ ที่ได้เปิดโอกาสและเป็นแรงบันดาลใจให้จ๋อมรักการทำอาหาร ซึ่งก่อนหน้านี้จ๋อม จัด
ว่าอยู่ในกลุ่ม ทำอาหารไม่เป็น คือทำกินได้(คนเดียว) ไม่กี่อย่าง
ชีวิตคนเราไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบกันทุกคนเลยคะ ปัญหาและอุปสรรคย่อมมีบ้าง เป็นธรรมดา ปีแรกที่ย้ายมาอยู่อาศัยในสวีเดน ก็ต้องรอคิวกับการเข้าเรียนภาษาพื้นฐาน นาน
ถึง 6 เดือนเลย เพราะว่าครั้งแรกจ๋อมอยู่อีกที่ แล้วย้ายที่อยู่ในช่วงปิดเทอม เขาก็เลยให้เรา
รอยาวเลย พอได้เข้าไปเรียนภาษาพื้นฐาน ก็พยายามอ่านท่อง ให้เข้าใจ แต่มันไม่ง่ายเลยนะคะ
สำหรับจ๋อม สู้จนจบ กะว่าจะเรียนต่อเลย แต่ก็มีเหตุให้ต้องพักการเรียนเอาไว้อีกหนึ่งเทอม คือพ่อป่วยหนัก มีเวลาอยู่แค่สามวัน จ๋อมต้องบินกลับเมืองไทยด่วน เพราะทางครอบครัวที่เมืองไทยปิดเรื่อง จนหมอได้แจ้งกับแม่ว่า เขาไม่สามรถยื้อชีวิตของพ่อได้อีกต่อไป หมอแจ้งให้ญาติๆ ทำใจ ทางครอบครัวเลยตกลงบอกกล่าวความจริงให้จ๋อมทราบ เล่นเอาหัวใจแทบสลาย
โชคดีที่ได้ตั๋วเครื่องบินในวันเดียวกัน ตัดสินใจบอกครูว่า ขอพักการเรียนเอาไว้ก่อน ขอกลับไป
เยี่ยมพ่อที่กำลังจะหมดลมหายใจ ไม่ต้องเล่าต่อนะคะว่าระหว่างอยู่บนเครื่องบิน 10 ชัวโมงมันทรมานขนาดไหน.
กลับจากเมืองไทยจ๋อมเริ่มคิดว่าจะทำอะไรดี เรียนหรือว่าทำงาน ภาษาก็ไม่เก่งประสบการณ์ก็ไม่มี ที่มีก็ไม่ตรงกับความต้องการ แฟนบอกคุณเรียนต่อเถอะ จ๋อมลงเรียนภาษาสวีเดนและภาษาอังกฤษเป็นภาษาที่สอง ในระยะเวลา 2 เทอม ยอมรับว่ายากมากๆ เพราะเรียน 2 ภาษาใน
เวลาเดียวกัน บางครั้งอ่านหนังสือไปร้องให้ไป(เครียด)กับตัวเอง ท้อนะแต่ไม่ถอย กำลังใจมาจากแฟนและแม่ล้วนๆ จ๋อมเลยฮึดสู้ และจบมาได้ หลังจากนั้นลงเรียนสายอาชีพเกี่ยวกับร้านอาหาร ถ้าบ้านเราน่าจะเป็น คหกรรม ฮ่า ฮ่า สามวันแรกนั่งน้ำลายบูด แทบไม่ได้พูด เพราะเพื่อนๆในห้องเรียนเป็นชาวสวีเดนเสียส่วนใหญ่ ที่เป็นต่างชาติเหมือนกัน เขาอยูที่นี่กันก็ประมาณ 10-15 ปีขึ้น บรือออออออออ ภาษาเขาคล่องมากๆ จ๋อมแย่เลย วิตก กังวล ประสาทเสีย เริ่มเคว้ง เพราะเขากำหนดให้เวลา 2 เทอม ต้องเรียน 1200 คะแนน บางวิชาเรียนแค่สามครั้ง ต้องสอบจบเลย เหอๆ ตายแหง๋ งานนี้ ยากมากๆ บางวิชามีภาษามากกว่า สองภาษา
เช่น วิชาเครื่องดื่ม อังกฤษ เยอรมัน ฝรั่งเศส อิตาลี ฯลฯ มาหมด ไม่รู้จะมาอะไรหนักหนา ภาษาไทยทำไมไม่มา....ละฮ่วย พยายามแล้วก็พยามยามอีกแทบจะไม่ได้ติดต่อกับชาวบ้านกันเลย.
ในที่สุดก็จบมาได้แบบเฉียดฉิวเมื่อปลายปีที่แล้ว ฮ่า ฮ่า อย่าว่าเก่งนะคะ ยังคะยัง เริ่มมองหางาน สมัครงานจนหัวหงอก สมัคร สมัคร แล้วก็สมัคร แหะๆ ไม่ผ่านสัมภาษบ้าง ไม่มีประสบการณ์บ้าง เป็นต่างชาติบ้าง การแข่งขันสูงเพราะไม่มีระบบฝากงาน จ๋อมไม่เกียงงานนะคะ ทำความสะอาดก็ได้ ถ้าเป็นงานสุจริตเราทำหมด ก็ยังไม่ได้อีก ในที่สุดมานั่งคิดและถามตัวเองเรามีจุดบอดตรงไหน ได้คำตอบคือ เราไม่มีประสบการณ์ในวิชาชีพที่เราเรียนมา สติมาปัญญาเกิด และจงเชื่อมั่นในศรัทธาของตัวเอง ตามความฝันที่ตั้งไว้และตั้งใจ ไม่สมัครแล้วงาน แต่สมัครฝึกงานแทน ได้รับคำตอบจากทางโรงแรม ว่าให้จ๋อมไปฝึกงานกับทางโรงแรมประมาณ 2 เดือนถ้าเราผ่านเขาบรรจุเข้าทำงานเลย เริ่มวันจันทร์นี้เลย จ๋อมดีใจมาก แต่ก็ยังไม่ทราบว่าจะเจออะไรข้างหน้านะคะ แต่จะทำให้เต็มความสามรถ เพราะมีงานเป็นเดิมพัน ถ้าเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆคนไหนที่มีปัญหาคล้ายๆจ๋อม ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเรียน สมัครงาน ก็ขอให้สู้นะคะ จง..เชื่อมั่นและศรัทธาในตัวเองคะ แล้วคุณจะเห็นผลในวันข้างหน้า แล้วจ๋อมจะเข้ามารายงานเป็นระยะๆนะคะ
คิดถึงนะ จุ๊บๆ
จ๋อม</span></span></span>
อยากจะบอกว่า จ๋อมคิดถึงครัวฯมากๆ เข้ามาเหมือนกันนะคะ แต่ไม่ได้โพสต์ข้อความ เพียงแต่อ่านผ่านตัวอักษรไปเงียบๆ หวังว่าสบายดีและสุขภาพแข็งแรงกันนะคะ ที่หายไปนานก็เรียน
กับเรียนเลยคะ ณ เวลานี้ก็จบตามหลักสูตรที่สมัครเอาไว้. ก่อนอื่นต้องขอบคุณเวปครัวฯมากๆ
เลยนะคะ ที่ได้เปิดโอกาสและเป็นแรงบันดาลใจให้จ๋อมรักการทำอาหาร ซึ่งก่อนหน้านี้จ๋อม จัด
ว่าอยู่ในกลุ่ม ทำอาหารไม่เป็น คือทำกินได้(คนเดียว) ไม่กี่อย่าง
ชีวิตคนเราไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบกันทุกคนเลยคะ ปัญหาและอุปสรรคย่อมมีบ้าง เป็นธรรมดา ปีแรกที่ย้ายมาอยู่อาศัยในสวีเดน ก็ต้องรอคิวกับการเข้าเรียนภาษาพื้นฐาน นาน
ถึง 6 เดือนเลย เพราะว่าครั้งแรกจ๋อมอยู่อีกที่ แล้วย้ายที่อยู่ในช่วงปิดเทอม เขาก็เลยให้เรา
รอยาวเลย พอได้เข้าไปเรียนภาษาพื้นฐาน ก็พยายามอ่านท่อง ให้เข้าใจ แต่มันไม่ง่ายเลยนะคะ
สำหรับจ๋อม สู้จนจบ กะว่าจะเรียนต่อเลย แต่ก็มีเหตุให้ต้องพักการเรียนเอาไว้อีกหนึ่งเทอม คือพ่อป่วยหนัก มีเวลาอยู่แค่สามวัน จ๋อมต้องบินกลับเมืองไทยด่วน เพราะทางครอบครัวที่เมืองไทยปิดเรื่อง จนหมอได้แจ้งกับแม่ว่า เขาไม่สามรถยื้อชีวิตของพ่อได้อีกต่อไป หมอแจ้งให้ญาติๆ ทำใจ ทางครอบครัวเลยตกลงบอกกล่าวความจริงให้จ๋อมทราบ เล่นเอาหัวใจแทบสลาย
โชคดีที่ได้ตั๋วเครื่องบินในวันเดียวกัน ตัดสินใจบอกครูว่า ขอพักการเรียนเอาไว้ก่อน ขอกลับไป
เยี่ยมพ่อที่กำลังจะหมดลมหายใจ ไม่ต้องเล่าต่อนะคะว่าระหว่างอยู่บนเครื่องบิน 10 ชัวโมงมันทรมานขนาดไหน.
กลับจากเมืองไทยจ๋อมเริ่มคิดว่าจะทำอะไรดี เรียนหรือว่าทำงาน ภาษาก็ไม่เก่งประสบการณ์ก็ไม่มี ที่มีก็ไม่ตรงกับความต้องการ แฟนบอกคุณเรียนต่อเถอะ จ๋อมลงเรียนภาษาสวีเดนและภาษาอังกฤษเป็นภาษาที่สอง ในระยะเวลา 2 เทอม ยอมรับว่ายากมากๆ เพราะเรียน 2 ภาษาใน
เวลาเดียวกัน บางครั้งอ่านหนังสือไปร้องให้ไป(เครียด)กับตัวเอง ท้อนะแต่ไม่ถอย กำลังใจมาจากแฟนและแม่ล้วนๆ จ๋อมเลยฮึดสู้ และจบมาได้ หลังจากนั้นลงเรียนสายอาชีพเกี่ยวกับร้านอาหาร ถ้าบ้านเราน่าจะเป็น คหกรรม ฮ่า ฮ่า สามวันแรกนั่งน้ำลายบูด แทบไม่ได้พูด เพราะเพื่อนๆในห้องเรียนเป็นชาวสวีเดนเสียส่วนใหญ่ ที่เป็นต่างชาติเหมือนกัน เขาอยูที่นี่กันก็ประมาณ 10-15 ปีขึ้น บรือออออออออ ภาษาเขาคล่องมากๆ จ๋อมแย่เลย วิตก กังวล ประสาทเสีย เริ่มเคว้ง เพราะเขากำหนดให้เวลา 2 เทอม ต้องเรียน 1200 คะแนน บางวิชาเรียนแค่สามครั้ง ต้องสอบจบเลย เหอๆ ตายแหง๋ งานนี้ ยากมากๆ บางวิชามีภาษามากกว่า สองภาษา
เช่น วิชาเครื่องดื่ม อังกฤษ เยอรมัน ฝรั่งเศส อิตาลี ฯลฯ มาหมด ไม่รู้จะมาอะไรหนักหนา ภาษาไทยทำไมไม่มา....ละฮ่วย พยายามแล้วก็พยามยามอีกแทบจะไม่ได้ติดต่อกับชาวบ้านกันเลย.
ในที่สุดก็จบมาได้แบบเฉียดฉิวเมื่อปลายปีที่แล้ว ฮ่า ฮ่า อย่าว่าเก่งนะคะ ยังคะยัง เริ่มมองหางาน สมัครงานจนหัวหงอก สมัคร สมัคร แล้วก็สมัคร แหะๆ ไม่ผ่านสัมภาษบ้าง ไม่มีประสบการณ์บ้าง เป็นต่างชาติบ้าง การแข่งขันสูงเพราะไม่มีระบบฝากงาน จ๋อมไม่เกียงงานนะคะ ทำความสะอาดก็ได้ ถ้าเป็นงานสุจริตเราทำหมด ก็ยังไม่ได้อีก ในที่สุดมานั่งคิดและถามตัวเองเรามีจุดบอดตรงไหน ได้คำตอบคือ เราไม่มีประสบการณ์ในวิชาชีพที่เราเรียนมา สติมาปัญญาเกิด และจงเชื่อมั่นในศรัทธาของตัวเอง ตามความฝันที่ตั้งไว้และตั้งใจ ไม่สมัครแล้วงาน แต่สมัครฝึกงานแทน ได้รับคำตอบจากทางโรงแรม ว่าให้จ๋อมไปฝึกงานกับทางโรงแรมประมาณ 2 เดือนถ้าเราผ่านเขาบรรจุเข้าทำงานเลย เริ่มวันจันทร์นี้เลย จ๋อมดีใจมาก แต่ก็ยังไม่ทราบว่าจะเจออะไรข้างหน้านะคะ แต่จะทำให้เต็มความสามรถ เพราะมีงานเป็นเดิมพัน ถ้าเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆคนไหนที่มีปัญหาคล้ายๆจ๋อม ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเรียน สมัครงาน ก็ขอให้สู้นะคะ จง..เชื่อมั่นและศรัทธาในตัวเองคะ แล้วคุณจะเห็นผลในวันข้างหน้า แล้วจ๋อมจะเข้ามารายงานเป็นระยะๆนะคะ
คิดถึงนะ จุ๊บๆ
จ๋อม</span></span></span>