ครัวไกลบ้าน

โพสต์แล้ว: **อังคาร ก.พ. 22, 2011 6:48 am**

สิ้นเดือนมีนาคมนี้สามีโดนย้ายงานไปเมืองไทยเป็นเวลา 1 ปีเต็มแต่ทีนี้เราเลี้ยงหมาไว้แล้วรักมันมากๆๆๆๆอยากพาไปด้วยแต่สามีบอกว่าไม่ได้เพราะทางบริษัทเขาได้จัดที่อยู่ไว้ให้แล้วคอนโดนี้ห้ามนำสุนัขเข้าอยู่และอีกหลายเหตุผลเขาบอกว่าขังหมาไว้ในตึกไม่ดีมันต้องออกไปเดือนเล่นแล้วที่เราอยู่ในสุขุมวิทมันไม่อำนวยต่อสุนัขเหมือนที่ USA มันยังออกมาวิ่งได้ตอนนี้เราเหมือนจะขาดใจยังไงไม่รู้คิดถึงหมามากเลยเข้ามาระบายในครัวเผื่อมีคนเหมือนเรา

โพสต์แล้ว: **อังคาร ก.พ. 22, 2011 9:35 am**

มีญาติที่เมืองไทยไหมล่ะคะ เอาไปให้เขาเลี้่ยงให้ปีหนึ่ง
เราก็ไปมาหาสู่มันได้ ครบปีก็เอากลับเมกา

โพสต์แล้ว: **อังคาร ก.พ. 22, 2011 6:26 pm**

มีแม่อยู่ต่างจังหวัดก็ 65 แล้วกลัวเป็นภาระอีกพอดีเราลูกคนเดียวพี่น้องก็ไม่มี,สามีบอกว่าแทนที่จะดีใจได้ย้ายไปเมืองไทยแต่เรากลับมากลุ้มเรื่องหมา

โพสต์แล้ว: **อังคาร ก.พ. 22, 2011 7:18 pm**

นี่แหละ ที่ไหนมีรัก ที่นั่นมีทุกข์...
ยังเคยบอกลูกชายตอนที่เขาขอเลี้ยงหมาว่า
ฉันเลี้ยงแกคนนึง ฉันก็ทุกข์แล้วหนึ่งชาติ
ถ้าเอาหมามาเลี้ยงพร้อมกับแก คงต้องทุกข์เพราะมีลูกเป็นคน กับมีนายเป็นหมา ในชาตินี้

ที่เมืองไทยเขามีที่รับเลี้ยงสุนัขนะคะ แต่ไม่ทราบรายละเอียดยังไงค่ะ
อยู่ในกรุงเทพฯด้วยค่ะ

โพสต์แล้ว: **อังคาร ก.พ. 22, 2011 11:46 pm**

ใช่เลยค่ะหญิงป้าทุกข์หนักแทนที่จะดีใจได้กลับบ้านเราแต่ดันมาทุกข์เรื่องหมา

โพสต์แล้ว: **พุธ ก.พ. 23, 2011 4:42 am**

<span style='font-size:14pt;line-height:100%'><span style='color:red'>เข้าใจความรู้สึก เพราะว่าปลาก้อรักสัตย์ที่เราเลี้ยง อย่างตอนนี้ปลาเลี้ยงแมวไปไหนก้อคิดถึงแต่แมว ยังคิดเล่นๆเลยว่าถ้าฉันมีอันต้องกลับเมืองไทย แล้วถ้าฉันอยากเอาแมวไปด้วยต้องทำไง
สามีก้อจะบอกว่าไม่ได้ ไม่ได้ตลอดเลย นี้แค่คิดเล่นนะยังกลุ้ม</span></span>

โพสต์แล้ว: **พุธ ก.พ. 23, 2011 7:50 am**

ลองเข้าไปดูในลิงค์นี้นะคะ เห็นมีรับฝากสุนัขรายวันรายเดือน
มีโรงเรียนสอนสุนัขด้วย คงต้องลองโทรไปคุยดูค่ะ
พอดีเห็น ญ.ป้าบอกมีที่แบบนี้ เลยลองค้นๆ ดูให้น่ะค่ะ

<a href='http://classified.sanook.com/item/6400127' target='_blank'>http://classified.sanook.com/item/6400127</a>

เข้าใจความรู้สึกมากๆ เพราะปุยก็เคยมีน้องหมาที่เมืองไทย
เวลาไปไหนๆ จะบอกเค้าว่า "แม่ไปเดี๋ยวอีกเดือนนึงมานะ"
หรือนานเท่าไหร่ก็ว่าไป... พอครั้งสุดท้ายที่จะไปเรียนหนังสือ
ปุยบอกเขาว่า "คราวนี้แม่ไปหลายปี อยู่กับป้าไปก่อนนะคะลูก"
(พี่สาวปุยจะดูแลให้) ปรากฏว่าแค่หนึ่งอาทิตย์ก่อนเดินทาง
เค้านอนตายอย่างสงบที่หน้าห้องนอนปุยเลย
ไม่ได้ป่วย ไม่ได้มีโรคอะไร แค่นอนหลับไปแล้วตาย...

ช่วงที่ไปเรียน มีความรู้สึกบ่อยๆ ว่าได้กลิ่นเค้าในห้องพักนักศึกษา
ไม่ได้กลิ่นทุกวันนะคะ เป็นแค่บางวัน...

เพ้อๆ..มาให้ฟังเล่นๆ ค่ะ.. อยากบอกแค่ว่าเข้าใจเท่านั้นเอง

โพสต์แล้ว: **พุธ ก.พ. 23, 2011 11:48 am**

ตอนเอาไปไม่มีปัญหาค่ะ ถ้าหาที่ให้เค้าอยู่ได้ ตอนพี่เอ๋เอาเจ้าสองตัวกลับเมืองไทย ขอแค่ใบรับรองจากแพทย์และใส่กรงให้ตามกฏของสายการบิน ค่าตั๋วก็ไม่แพง (นั่งใต้เครื่องไป) ไปถึงต้องไปรับที่ช่องกักสัตว์ในสนามบิน แถว ๆ ที่รับกระเป๋าแหละค่ะ เซ็นต์เอกสาร จ่ายตังค์ค่าธรรมเนียมไม่กี่บาท กลายเป็นคุณหมาไทยไปจนจากกันไป

แต่เพื่อนพี่เอ๋เอาแมวมาได้สองปี แล้วจะเอากลับโดนเอาไปกักโรคไว้ (ที่อเมริกา) 6 เดือนค่ะ อยู่ในกรงที่ศูนย์ ถ้าเป็นน้องหมาคงเอาออกมาเดินเล่นให้บ้าง เช็คทางอเมริกาให้ดีอีกทีก่อนน่ะค่ะ เดี๋ยวจะยิ่งเศร้าตอนหลัง มีเพื่อนหรือคนรู้จักที่น้องหมาสนิทด้วยพอจะฝากไว้ได้มั้ยค่ะ ลำบากใจเนอะ ถ้าเป็นแมวจะง่าย เพราะแมวเค้าจะรักคนที่อยู่ด้วย (ใจง่ายกว่าหมา ว่างั้นเหอะ ฮา ฮา)

โพสต์แล้ว: **พุธ ก.พ. 23, 2011 6:50 pm**

ขอบคุณทุกความคิดเห็นนะคะเนี่ยแหละพลอยถึงรักครัวไกลบ้านเพราะเ็ป็นเพื่อนที่ดีที่สุดคุยกับใครก็ไม่เหมือนในบ้านนี้,สำหรับน้องหมาคงต้องพาไปด้วยเพราะสามีบอกว่าไม่อยากให้พลอยตรอมใจตายก่อนน้องหมา

โพสต์แล้ว: **พุธ ก.พ. 23, 2011 6:53 pm**

ploy815 เขียน: คุยกับใครก็ไม่เหมือนในบ้านนี้

แต่คุยกับหญิงป้าคงไม่ได้เรื่องเท่าไหร่หรอกค่ะ
นอกจากจะไม่ได้ช่วยให้เกิดผลแล้ว ยังพากระทู้เสียไปด้วย...ฮึ่ม แฮ่ แหะแหะ

โพสต์แล้ว: **พุธ ก.พ. 23, 2011 11:11 pm**

ไม่หรอกค่ะหญิงป้้าพลอยอ่านกระทู้ของหญิงป้าทีไรพลอยชอบ,ทีนี้พลอยจำไว้เลยหมาแมวไม่เอาอีกแล้วดีนะไม่ได้ย้ายไปแถบอิรักคิดว่าเขาคงไม่ชอบหมาแน่เลยแต่ที่เมืองไทยคนรักสุนัขเยอะ

โพสต์แล้ว: **ศุกร์ ก.พ. 25, 2011 5:46 pm**

เข้าใจเลยค่ะคุณพลอย แนนขอให้คุณพลอยหาที่เลี้ยงน้องได้แล้วก้ไปมาหาสู่ได้สะดวกนะคะ
แนนเองตั้งใจว่าปีนี้จะกลับไปเยี่ยมแม่ที่เมืองไทยเหมือนกัน
แต่คุณลูกชาย ซึ่งเป็นกระต่ายตัวน้อยก้ไม่สบายตอนนี้
แพลนว่าจะกลับ สงสัยจะยังไม่ได้กลับเหมือนกันค่ะ
กลัวกลับไปแล้วเค้าเป็นอะไรขึ้นมา จะทำยังไง
คนที่เค้ารับดุแลลูกแนนเนี่ย รักลูกแนนมากๆ เพราะเค้าเป็นกระต่ายตัวน้อยที่ติดคน
ชอบเดินตาม ชอบหอม ชอบแสดงความรัก คนดูแลก็ติด บอกแนนว่าไปเถอะ ไม่ต้องห่วง
ถ้าเป็นอะไรจะพาไปหาหมอทันทีเลย คุณหมอที่ดูแลน้องเองก้บอกแนนเหมือนกัน
ให้คนเลี้ยงพามาเช็คทุกอาทิตย์ก้ได้ เพื่อความสบายใจ เป็นอะไรขึ้นมาจะรักษาอย่างเต็มที่
แต่เราเป็นคนที่เค้าไว้ใจ หากเค้าต้องเป็นอะไรไปจริงๆ อย่างน้อยแนนก้อยากให้เค้าอุ่นใจ
ว่ายังมีแม่อยู่ใกล้ๆ ตอนนี้ก้ต้องหาหมอทุกสามวัน เพื่อให้น้ำเกลือ น้องอายุ 7 ขวบแล้วปีนี้
ใจก้คิดถึงแม่ ใจก็ห่วงเค้าเลยพาลให้ไม่อยากกลับ แต่แฟนบอกว่า แม่จะอยู่กับเราอีนานไหม๊
แม่ก็ 70 แล้วนะที่รัก ถ้าพี่ถุงจะต้องเป็นอะไรไปจริงๆ ต่อให้เราอยู่ก็ทำอะไรไม่ได้
แฟนก้อยากให้แนนกลับไปเยี่ยมแม่บ้าง แนนก้คิดถึงท่านนะ แต่แนนก็ห่วงพี่ถุง
เข้ามาอวยพร ดันมาปรับทุข์เรื่องตัวเองไปซะด้วยเลย...ขอโทษเจ้าของกระทู้ด้วยนะคะ
ขอให้มีความสุขกับทุกวันค่ะ

โพสต์แล้ว: **ศุกร์ ก.พ. 25, 2011 7:50 pm**

ที่หญิงป้าไม่เลี้ยงหมา ไม่ใช่ว่าไม่เมตตาสัตว์
แต่เป็นเพราะว่า ไม่ต้องการผูกพัน แล้วสัตว์พวกนี้ตายก่อนเรา
คิดดูสิว่า หมาอายุไม่เกินยี่สิบปี
แล้วถ้ามันไม่ตาย แต่ไม่ไหวแล้ว เขาก็จะฉีดยาให้มันหลับตาย
ทรมานใจเจ้าของแค่ไหน

ตอนเด็กๆเคยถูกหมากัด ให้ข้าวมันแล้วมันกัด
เขาต้องจัดการมัน เพราะว่าหมากัดคนให้ข้าวกิน แปลว่าเป็นหมาไม่รู้คุณ
เลี้ยงต่อไป มันต้องกัดเจ้าของอีกแน่ๆ
หญิงป้าร้องไห้ ไม่กินไม่นอน จนยายสั่งห้าม ไม่ให้ใครเลี้ยงหมาในบ้านอีก

ตั้งแต่นั้นมาหญิงป้าจึงเป็นคนใจร้าย ไม่เลี้ยงหมา
แต่บริจาคเงินให้มูลนิธิโรงเรียนสุนัขสำหรับคนตาบอดค่ะ

โพสต์แล้ว: **ศุกร์ ก.พ. 25, 2011 10:53 pm**

มอมแมม เขียน: เข้าใจเลยค่ะคุณพลอย แนนขอให้คุณพลอยหาที่เลี้ยงน้องได้แล้วก้ไปมาหาสู่ได้สะดวกนะคะ
แนนเองตั้งใจว่าปีนี้จะกลับไปเยี่ยมแม่ที่เมืองไทยเหมือนกัน
แต่คุณลูกชาย ซึ่งเป็นกระต่ายตัวน้อยก้ไม่สบายตอนนี้
แพลนว่าจะกลับ สงสัยจะยังไม่ได้กลับเหมือนกันค่ะ
กลัวกลับไปแล้วเค้าเป็นอะไรขึ้นมา จะทำยังไง
คนที่เค้ารับดุแลลูกแนนเนี่ย รักลูกแนนมากๆ เพราะเค้าเป็นกระต่ายตัวน้อยที่ติดคน
ชอบเดินตาม ชอบหอม ชอบแสดงความรัก คนดูแลก็ติด บอกแนนว่าไปเถอะ ไม่ต้องห่วง
ถ้าเป็นอะไรจะพาไปหาหมอทันทีเลย คุณหมอที่ดูแลน้องเองก้บอกแนนเหมือนกัน
ให้คนเลี้ยงพามาเช็คทุกอาทิตย์ก้ได้ เพื่อความสบายใจ เป็นอะไรขึ้นมาจะรักษาอย่างเต็มที่
แต่เราเป็นคนที่เค้าไว้ใจ หากเค้าต้องเป็นอะไรไปจริงๆ อย่างน้อยแนนก้อยากให้เค้าอุ่นใจ
ว่ายังมีแม่อยู่ใกล้ๆ ตอนนี้ก้ต้องหาหมอทุกสามวัน เพื่อให้น้ำเกลือ น้องอายุ 7 ขวบแล้วปีนี้
ใจก้คิดถึงแม่ ใจก็ห่วงเค้าเลยพาลให้ไม่อยากกลับ แต่แฟนบอกว่า แม่จะอยู่กับเราอีนานไหม๊
แม่ก็ 70 แล้วนะที่รัก ถ้าพี่ถุงจะต้องเป็นอะไรไปจริงๆ ต่อให้เราอยู่ก็ทำอะไรไม่ได้
แฟนก้อยากให้แนนกลับไปเยี่ยมแม่บ้าง แนนก้คิดถึงท่านนะ แต่แนนก็ห่วงพี่ถุง
เข้ามาอวยพร ดันมาปรับทุข์เรื่องตัวเองไปซะด้วยเลย...ขอโทษเจ้าของกระทู้ด้วยนะคะ
ขอให้มีความสุขกับทุกวันค่ะ

คุณแนนค่ะขอให้น้องกระต่ายหายไวๆนะคะถ้าไม่รังเกียจเจอกันที่แมืองไทยได้นะคะตอนนี้สามีก็ให้พาน้องหมาไปด้วยแล้วกว่าจะให้เราจะตรอมใจก่อนพอดีบริษัทที่เขาส่งไปทํางานออกค่าตั๋วให้เฉพาะคนไม่ออกให้สุนัขแล้วที่พักเขาไม่ให้สุนัขเข้าอยู่ด้วยเขาเลยหาที่พักที่ให้สุนัขเข้าพักได้สามีบอกว่าเกือบตกงานเพราะเรื่องน้องหมาเนี่ยแหละ

โพสต์แล้ว: **ศุกร์ ก.พ. 25, 2011 11:06 pm**

หญิงป้า เขียน: ที่หญิงป้าไม่เลี้ยงหมา ไม่ใช่ว่าไม่เมตตาสัตว์
แต่เป็นเพราะว่า ไม่ต้องการผูกพัน แล้วสัตว์พวกนี้ตายก่อนเรา
คิดดูสิว่า หมาอายุไม่เกินยี่สิบปี
แล้วถ้ามันไม่ตาย แต่ไม่ไหวแล้ว เขาก็จะฉีดยาให้มันหลับตาย
ทรมานใจเจ้าของแค่ไหน

ตอนเด็กๆเคยถูกหมากัด ให้ข้าวมันแล้วมันกัด
เขาต้องจัดการมัน เพราะว่าหมากัดคนให้ข้าวกิน แปลว่าเป็นหมาไม่รู้คุณ
เลี้ยงต่อไป มันต้องกัดเจ้าของอีกแน่ๆ
หญิงป้าร้องไห้ ไม่กินไม่นอน จนยายสั่งห้าม ไม่ให้ใครเลี้ยงหมาในบ้านอีก

ตั้งแต่นั้นมาหญิงป้าจึงเป็นคนใจร้าย ไม่เลี้ยงหมา
แต่บริจาคเงินให้มูลนิธิโรงเรียนสุนัขสำหรับคนตาบอดค่ะ

หญิงป้าค่ะเข็ดไปอีกนานเลยเรื่องหมาเนี่ยแต่ตอนนี้ก็เรียบร้อยดีแล้วค่ะไอ้บริษัทที่ส่งสามีไปเขาบอกว่าออกเงินค่าตั๋วให้แต่คนไม่ออกให้สุนัขแล้วที่พักให้ไปหาที่ให้สุนัขอยู่เองโอ้ยแทบจะเป็นบ้ากับเรื่องน้องหมาเช่ือเปล่าค่ะ,หญิงป้าใจบุญอย่างนี้ไม่น่าหน้าตาถึงได้ผ่องใสไม่ได้ยอนะค๋ะอย่าพึ่งลอยถ้ามีโอกาศเจอกันที่แมืองไทยได้นะคะ

ครัวไกลบ้าน

มีใครต้องย้ายที่อยู่แล้วนำน้องหมาไปด้วยไม่ได้ ????