aorangelus เขียน: ป้าลืมเล่าไปอีกเรื่อง ไอ้เจ้าน้องชายป้าเค้าขับเป็นก่อนป้า แล้วป๊าก็ให้เจ้านี่มาสอนป้าขับ มันดุมากเลยนะ ป้าก็กลัวๆกล้าๆ ตอนนั้น ม.5 เอง มันบอกให้เลี้ยวขวา ป้าก็สับสนปนตื่นเต้นเวลาอยู่หลังพวงมาลัย ป้าก็เลยเลี้ยวซ้าย แทนที่จะเลี้ยวขวาตามที่คุณน้องบอก อีกหน มันบอกให้เลี้ยวซ้าย ไอ้เราก็ดันไปขวา มันโมโหมาก จับหัวป้าโขกกระจกประตูรถอ่ะ แล้วก็บอกว่า นี่ๆข้างขวา และนี่ข้างซ้าย หัวปูดไปหมดเลย จะอัดมันก็ไม่ได้ เดี่ยวมันจะไม่สอนเอา ต้องทนให้มันโขกสับ กว่าจะเป็นนะ หัวปูดไปหลายรอบเลยล่ะน้องเจี๊ยบ
กร๊าก ป้าอ้อ น้องชายโหดซาดิสต์ได้ใจแบบละครไทยเรื่องจำเลยรักเลย หนูช๊อบชอบ อ้าวววววว
พี่เจี๊ยบ หนูหัดขับรถครั้งแรกที่เมืองไทยตอนอายุสิบห้า พ่อหัดให้ ขับรถอีแก่เก่าโคตรๆ มีอยู่ครั้งนึงพ่อบอกให้เลี้ยวขวาออกถนน พอเลี้ยวปุ๊บ (พวงมาลัยบ้านเราเมืองไทยมันอยู่ด้านขวาเนอะ) ประตูรถดันเปิดผลั๊วะ เจ๊ย รถตูก็ต้องขับ เกียร์ตรูก็ต้องเปลี่ยน ประตูจะเอามือไหนไปติดเนี่ย ตอนนั้นกลัวก็กลัว ขำก็ขำ ฮ่าๆๆ ก็ัขับที่เมืองไทยบ้างแต่ไม่บ่อย ขับมาตั้งหลายปีแต่ไม่เคยไปสอบใบขับขี่จนจะมาอเมริกา เลยต้องไปสอบใบขับขี่ แต่พอมาถึงแคลิฟอเนียร์ก็ต้องไปสอบขับใหม่อยู่ดี
สำหรับหนู หนูคิดว่าขับรถที่อเมริกานี่ง่ายกว่าขับที่เมืองไทย เพราะว่าคนส่วนใหญ่ขับรถเป็นระบบมากกว่าที่เมืองไทย หนูว่าพี่เจี๊ยบไปหัดกับรถคันใหญ่ด้วยแหละค่ะมันเลยยาก ยังไงมีรถคันเล็กอีกคันให้ขับมั้ยคะ ลองคันเล็กหน่อยน่าจะง่ายขึ้น เรื่องขับรถเกยเกาะกลางเลนส์หรือว่าฟุตบาทนี่เป็นเรื่องธรรมดาค่ะ เพราะว่ารถมันสูง เลยเลยกะล้อไม่ถูกด้วยว่าจะต้องเลี้ยวประมาณไหน ลองไปขับคันเล็กดูก่อน อีกหน่อยพอขับคล่องแล้ว จะเปลี่ยนไปขับคันใหญ่โฟวิลนี่ทีหลังเราก็จะปรับตัวได้เองค่ะ
พี่หะโหน่ง เรื่องถอยหลังเข้าจอดนี่อีเฮียหนูเค้าทำไม่ได้ค่ะ หนูต้องเป็นคนถอยประจำ เมื่อก่อนหนูเคยอยู่ซานฟราน โอ้โห ที่จอดรถเท่าหอยมด แล้วหนูขับรถตู้พาเด็กๆสามชีวิตไปไหนมาไหน เวลาจะจอดทีก็ต้องค่อยๆเปิดไฟเลี้ยวแล้วขับเลยไปนิดหนึ่ง จากนั้นค่อยหักเลี้ยวถอยกลับเข้ามาจอดเทียบข้างๆถนน พอมันทำทุกวันมันก็ทำได้เอง ตอนแรกก็จอดแบบทุเรศทุรังไปก่อนตอนหลังก็โปรขึ้นเอง อิอิ



