ประสบการณ์สัมผัสที่หก

[chaba]

ก่อนขึ้นเครื่องไป เมือง Hamburg ก็นั่งดูพาสปอร์ตกันเล่นๆ เชื่อมั้ยคะ ว่าวันที่ชบาเดินทางเข้าเยอรมัน มันตรงกับปีที่แล้ว
วันที่ ๔ เดือน กรกฏาคม ปีนี้ก็เดือนเดียวกันวันที่เดียวกัน ทำให้ชบาหวนคิดไปถึงเรื่องหมุนแหวนทันที  มันอาจเป็นเรื่องบังเอิญนะคะ แต่ชบาอดคิดไม่ได้ (รวบรัดแล้วนะคะทำไมยาวจัง)

<span style='color:green'>เรื่องแบบนี้ก็แปลกนะคะน้องชบา...
พี่ว่าเราจะรู้สึกเองได้ลึกๆ อย่างที่น้องรู้สึก
ขอให้ปลาตัวใหญ่ในฝันตัวนี้เป็นตัวจริงที่รอคอยนะคะ
ถนอมรักกันให้นานๆ สมกับที่เจอกันแสนจะยากเย็นนะคะน้อง

ปล. ฝากความคิดถึงน้องรตีด้วยค่ะ ไม่รู้กินแกงเลียงเผื่อพี่มั่งเปล่า....</span>

ชบาก็คิดเหมือนพี่ปุยคะ ลึกๆเหมือนเรารู้สึกถึงอะไรบางอย่างที่เราบอกใครไม่ได้
ชบาก็ไมได้คิดว่าตัวเองมีสัมผัสที่หกนะคะ บอกตรงๆ ว่ากลัวคะ ขออยู่ชมรมเดียวกับพี่ๆเพื่อนๆนะคะ

ขอบคุณแทนพี่รตีด้วยนะคะ
สงสัยคงได้กินแกงเลียงแล้วแน่เลยคะ
เพราะที่บ้านพ่อปลูกผักไว้เยอะ
น้ำพริก ผักต้ม คู่กัน

มีเรื่องหนึ่งเมื่อคืนที่ตั้งใจว่าจจะทำวันนี้ให้คือการตื่นแต่เช้าไปใส่บาตรร
แล้ววันนี้ก็ได้ใส่บาตรร ส่งบุญที่ได้ทำในวันนี้ไปให้พี่ ป้า น้า อา และเพื่อนๆ ทุกคนมีแต่ความสุข
สุขภาพแข็งแรงนะคะ

[chaba]

เพิ่งอ่านเรื่องของน้องชบาจบ ดีใจด้วยนะ หนุ่มหล่อไม่เบาเลยนะเนี่ย วันหน้าพามาเทียวหาพี่นะชบา อิอิ อยากเจอว่าที่น้องเขยอ๊ะ

ขอบคุณคะพี่พิม ได้เลยคะ ต้องไปหาพี่พิมให้ได้ สักครั้งสิน้า
หรือว่าอาจจะเจอกันที่เมืองไทยคะ หนุ่มของชบาสู้ลุงพี่พิมไม่ได้เลยคะ
หล่อน้อยกว่าลุงพี่พิมอีก อิอิ ลุงพี่พิมดูอบอุ่นใจดี
คนนี้ก็ใจดีคะ มีอยู่เรื่องเดียวกันขัดกัน เรื่องกินคะ ชบากินเก่ง ส่วนเค้าประเภทรักสุขภาพ แต่อาหารไทยกินได้ หมด ตอนเช้าข้าวกับน้ำพริกปลาทูยังทานได้

[surin44]

สวัสดีคะ เป็นอีกคนที่ชอบอ่ารกระทู้นี้และก็มีประสบการณ์ที่อยากมาเล่าสู่กันฟังและอยากให้ท่านที่ำพอจะบอกได้ว่ามันเกิดได้อย่างไร
ตอนปี 2001 ดิฉันกับแฟนได้ไปเที่ยวที่เขาศกจังหวัดสุราษฯไดัเช่าบังกาโลที่จังเกิลฮัท คืนแรกนอนหลับประมาณใกล้รุ้งเห็นเด็กกับผู้หญิ่งอายุระหว่าง 36-40 มายืนตรงหน้าต่าง และหมุนคอให้ดู ก็ไม้ได้กลัวคิดว่าเคัาแค่อยากทดสอบเรา และไม่ได้เล่าให้ใครฟัง รุ่งเช้าก็ไปเที่ยวตามปรกติ พอคืนที่2 ก็มาอีกแต่มาแค่ผู้หญิ่งคนเดียว แต่คืนที่2 เห็นชัดกว่าคืนแรกเห็นเป็ผู้หญิ่งต่างชาติใส่เสื้อสีขาวนุ่งกางเกงขาสั้นสีกากี ตอนแรกก็มาดีหรอกสักพักก็เริ่มพับขาขึ่นลงหมุนเป็น180องศา ตอนนั่นก็นอนดูเฉยไม่ได้กลัว แต่ก็คิดในใจถ้าอยากให้ช่วยก็ช่วยมาบอกปรกติ ไม่ต้องมาหลอนกันฉันไม่เข้าใจ รุ่งเข้าเล่าให้แฟนฟัง พอคืนที่3 เรานะไม่กลัวแต่เป็นอีแฟนขนาดเึค้าเป็นคนต่างชาติไมุ่ถือเรื่องอย่างนี้ ขยับมานอนใก้ลปล่อยเตียงอีกซีกให้ว่างเฉย(ฝรั่งกลัวผีก็มี)ก่อนนอนก็สวดมนต์ตามปรกติแต่ก็ได้บอกกล่าวถึงผู้หญิ่งคนนั้นว่าถ้าต้องการให้ช่วยอะไรให้บอกกันดีๆไม่ต้องมาแบบพิศดาร พอใกล้รุ่งมาแบบในฝัน เห็นผู้หญิ่งคนเดิมนอนอยู่ในน้ำลักษณะกำลังหนาวสั่นหินทับขาหัวกับคอดูเหมือนไปฟาดกับอะไรสักอย่าง อย่างแรงจนบุบไปข้างหนึ่งตื่นมาตอนเช้า เล่าให้แฟนฟังและบอกกับแฟนว่า เราต้องถามเจ้าของบังกาโล พอไปถามเจ้าของบังกาฯ ตอนแรกเค้าก็ไม่อยากเล่าเพราำะกลัวเราจะย้ายบังกาโลหนี้ แต่เราก็บอกว่าุถ้าคุณไม่เล่า เราเชคเอ้าวันนี้เลย(มีขู่) ตกลงเค้า้เล่าว่ามีผู้หญิี่งชาวเบลเยี่ยมกับครอบครัวเคยพักบังกาโลหลังที่เราพักได้ไปเที่ยวถ้ำดูหินงอกหินย้อยในเขืิอนรัชประภาฯและเกิดน้ำขึ่นฉับพลันพัดผู้หญิงชาวเบลเยี่ยมหัวและหน้าไปฟาดผนังถ่ำคอหักขาหักเสียชีวต ตอบพบศพขาโดนหินทับไว้และก็มีเด็กผู้เสียชีวติด้วยหนึ่งคน ตอนแรกเค้าไม่อยากเล่าหรอกแต่เห็นเราบอกลักษณะของผู้หญิ่งคนนั้นถูกต้องทุกอย่างรวมถึงลักษณะเสื้อผ้าด้วย นั่นแสดงว่าเํธออยากให้เราช่วยจริงๆ เราก็เลยให้เงินเจ้าของบังกาโลไปซื้อของสังฃ์ทานซื้อผ้าห่มและทำบุญอุทิศส่วนกุศลไปให้เธอ หลังจากก็ไม่เห็นไม่ฝันอะไรเกี่ยวกับเธออีกเลยจนครบกำหนดเชคเอ้า

ป.ล.ขอบคุณหญิงป้า และืทุกคนในกระทู้นี้ที่ทำใำห้ดิฉันเลิกเป็นอีแอบ และต้องทานั่งจิมดีดในวันนี้หลังจากเป็นอีแิอบอยู่ 5 ปี

[Oeshidez]

ขอบคุณค่ะ
อ่านจบเก็บคอมย้ายหนีด่วนเข้าห้องนอนค่ะ

[หญิงป้า ณ คุ้มฮาแตก]

มีเรื่องจากเจ้านางมาให้อ่าน

(ลอกมาจากเรื่องส่วนตัวที่คุยกับนาเดียวานนี้เอง)

หญิงป้าถามว่า
<span style='color:red'>นาเดีย...ฝันก่อนที่ป้าโจ๊กจะไปหานาเดียเป็นครั้งแรกหรือเปล่า
รู้หรือเปล่าว่าบรรพบุรุษของป้าโจ๊กเป็นเจ้าทางเหนือ
สงสัยญาติไปเยี่ยมก่อนป้าโจ๊กจะไปหานาเดีย
แต่การที่ป้าโจ๊กจะไปหาใครนั้น ไม่ใช่เรื่องง่ายๆ
แปลว่าเราต้องมีสัญญาต่อกันมาก่อน
แล้วถ้าป้าโจ๊กเดินจากใครไป ก็ไม่ใช่เรื่องธรรมดาๆ
ถ้าไม่เชื่อเรื่องกรรมเก่าก็แล้วไป</span>

นาเดียตอบ
<span style='color:red'>หนูฝันก่อนหน้าที่จะได้คุยกับหญิงป้าครั้งแรก
ว่าได้ไปหาแม่หญิงทางเหนือเป็นบ้านทรงไทยสวยงามมาก
(ท่านอายุร้อยกว่าๆเกือบสองร้อยปีได้แต่ท่านดูสวยงามมากๆ)
ในฝันแม่หญิงถามหนูว่าท่านรอหนูให้มารับของต่อจากท่านและจะรับแม่หญิงหรือไม่
หนูก็ไม่กล้ารับเพราะหนูกลัวมาก แต่ท่านก็บอกว่ารอได้ไม่เป็นไร
แรกๆหนูก็ไม่ได้คิดอะไร แต่ก็ฝันมาเรื่อยๆและความฝันก็เหมือนเดิมทุกครั้งจนหนูกลัว
แล้วก็โทรไปหาป้าว่าพี่ญาติทางเหนือหรือเปล่า
ป้าก็บอกไม่มี หนูก็ถามต่อญาติทีหนองจอกมีบ้านทรงไทยหรือเปล่า
ป้าก็บอกไม่มีมันยิ่งทำให้หนูงง
(ก่อนนั้นหนูคิดว่าผู้หญิงอาจจะเป็นผีที่ปู่ย่าทางป๋าหนูเลี้ยงไว้
เพราะทางหนองจอกชอบเลี้ยงผีไว้เฝ้าบ้าน)
ภายใน 3 ปี หนูฝันเห็นเกือบ 50 ครั้งได้
จะว่าหนูคิดมากก็ไม่ใช่เพราะความฝันเหมือนเดิมทุกอย่างเหมือนก๊อปปี้ไว้เลย
บ้านหลังเดิม ผู้หญิงคนเดิมและคำถามเดิมๆเป็นไปได้ไง
หนูเล่าให้น้องสาวฟังทุกครั้งที่ฝันจนน้องสาวต้องไปหาพระ
แล้วถามพระว่าทำไมถึงฝันแบบนี้ตลอด
พระท่านก็ตอบว่าไม่มีอะไรหรอกในตัวหนูมีเจ้าคุ้มครอง
แต่ตัวหนูยังไม่ยอมรับเขาเลยมาเข้าฝันตลอด
พระท่านและบอกให้หนูยอมรับซะแล้วทุกอย่างก็จะดีเอง
น้องสาวก็โทรมาบอกถ้าฝันเห็นอีกก็ให้ยอมรับแม่หญิง
(หนูยอมรับว่าหนูไม่กล้าที่จะรับเพราะหนูกลัวเรื่องแบบนี้มาก
ถ้ารับมาแล้วหนูทำไม่ดีล่ะเขาจะทำร้ายหนูมั้ยอะไรอย่างนี้)
จนในที่สุดหนูก็บอกว่าเออจะลองดูไม่น่าเสียหาย จนในที่สุดครั้งล่าสุดที่ฝัน
(ไม่รู้ว่าจะเป็นครั้งสุดท้ายหรือเปล่า) ในฝันก็เหมือนเดิม
เดินเข้าไปในบ้านทรงไทยและเจอแม่หญิงและท่านก็ถามคำถามเดิมอีก
แต่คราวนี้หนูตอบท่านว่าหนูยอมรับของจากท่าน
แล้วรู้สึกว่าท่านดีใจมากและหยิบของออกจากโถโบราณมาให้หนู
และสวมสร้อยคอทองโบราณมีอุบะด้วยสวยงามมากๆให้
และหนูก็ขอบคุณท่าน แม่หญิงก็บอกว่าท่านรอวันนี้มานานมาก
และหนูไม่ต้องกังวลต่อไปนี้ท่านจะคุ้ม
ครองหนูเองและหนูก็จะมีแต่ความสุขตลอดไป
ก่อนหน้าที่หนูจะไปหาหญิงป้าครั้งแรกก็ยังฝันอยู่
ฝันครั้งล่าสุดก่อนที่หญิงป้าจะมาบ้านหนู แต่หลังจากหญิงป้ามาหาหนู
หนูก็ยังไม่เคยฝันเห็นอีกเลยหนูก็แปลกใจเหมือนกันว่าทำไม
หรือว่าเราจะมีกรรมเก่าต่อกัน แต่แปลกแม่หญิงในฝันเหมือนหญิงป้ามากๆ</span>


และนาเดียก็เป็นอีกคนที่ได้พบเจ้านาง
(คนที่คนเก่าแก่ของท่านยายเคยเห็นรูปของเธอ บอกว่าหญิงป้าหน้าคล้ายเธอมาก)
แต่ถ้าพูดถึงพันธุกรรมแล้ว ก็น่าจะเป็นไปได้
ที่รุ่นเหลานโหลนจะมีหน้าคล้ายกับย่ายายทวด

ที่น่าแปลกก็คือ...เจ้านางรู้ได้อย่างไรว่า
ตอนนั้นนาเดียกำลังมีความทุกข์ใจอย่างมาก
และวันที่นาเดียจะขอคุยกับหญิงป้าทางเอ็มนั้น
เป็นวันที่หญิงป้าไปขอแลกเวรกับเพื่อนที่ทำงาน
บอกว่า ฉันต้องรีบกลับบ้าน มีคนต้องการคุยกับฉัน
และหลังจากที่นาเดียพบหญิงป้าแล้ว ก็ไม่ฝันถึงเจ้านาง
เป็นเรื่องบังเอิญที่แปลกนะ

[Beminds]

ขอเล่าบ้างค่ะ เรื่องนี้ล่าสุดค่ะ เมื่อคืนก่อน นอนๆอยู่ก็รู้สึกว่าเตียงมันสั่นไปมาเหมือนเขย่าๆ แล้วเราก็สะดุ้งตกใจตื่น ตอนนั้นประมาณ ตีสี่ เพิ่งนอนไปได้ไม่นาน เพราะว่าวันนั้นนอนดึก ตอนแรกคิดว่าแผ่นดินไหวก็ไม่น่าใช่ ห้องนอนติดกับระเบียงเลยมองไปนอกหน้าต่างก็ไม่มีอะไร ก็พยายามนอนต่อ และก็รู้สึกว่าเตียงมันเขย่าอีกรอบ ก็เลยแผ่เมตตาไปหลายรอบค่ะ ก็รู้สึกว่าสงบลง

พอคืนต่อมา พอกำลังเคลิ้มจะหลับ ก็ได้ยินเสียงของหล่นนอกห้องนอน ทำเอาสะดุ้งตกใจตื่น แต่ก็ไม่ออกไปดู ก็แผ่เมตตาอีกรอบ ก็เงียบไป

ที่คิดเอาไว้ ว่าน่าจะเป็นเจ้าที่เจ้าทางเค้าคงมาทักทาย

[มอมแมม]

พี่เหมี่ยว... แนนก็เกิดปีหมูจ๊ะพี่ ถึงว่าไม่ค่อยชอบกินเนื้อ กินแต่ผักแต่หญ้า...
อืมมมมม..แนนรู้ละ น้องๆหุ่นสวยเพราะ พี่เหมี่ยวกินแต่ผักตั้งแต่อยู่ในท้องเลย อิอิ(แซวเล่นน้า)
แฟนแนนชอบว่าแนนว่า เลี้ยงกระต่าย ก็ไม่ต้องกินหญ้าตามกระต่ายก็ได้...
อ่ะแหม เราก้ต้องกินเป็นตัวอย่างให้ลูกดูก่อนใช่ไหม๊พี่เหมี่ยว
จะได้บอกลูกได้ ว่าแพงโกล่า ถุงนี้ อร่อยสุดๆเลยลูกจ๋า....อิอิ

เวลาแนนอ่านเมนท์พี่เหมี่ยว แนนจะสบายใจ
พี่เหมี่ยวมีคำแนะนำดีดีแฝงมาในบทสนทนาเสมอ
แนนอ่านแทบทุกเม้นท์ของพี่เหมี่ยวเลย
แต่ส่วนใหญ่ ก้จะตามอ่านเฉยๆนะจ๊ะ

แนนหน่ะออกแนวโรคจิตเลยพี่
วันนี้วันพระ แนนลุกมาสวมมนต์ใหว้พระแต่เช้า
ขอให้บุญกุศลที่แนนทำ ช่วยปกปักรักษาลูกของแนนที่อยู่แสนไกล
ให้มีความสุขในที่ๆแนนมองไม่เห็น ใหญาติพี่น้อง
ให้เพื่อนฝูง ที่สำคัญที่สุดคือพ่อแม่ด้วย....

ก่อนนอนแนนจะสวดมนต์ทุกคืน
ขออโหสิกรรมต่อเจ้ากรรมนายเวร ต่อสรรพสัตว์ทั้งหลาย
(เพราะแนนออกไปทำงานแทบทุกวัน ไม่รู้ว่าระหว่างทางที่เราขับรถ
เรามองไม่เห็นชีวิตเล็กๆ เช่นมด เช่นไส้เดือน บนถนน
ไม่รู้เราขับรถทับเค้าไปบ้างรึเปล่า แล้วก็ไม่รู้อีกนั่นแหละ ว่าเค้าจะอโหสิกรรมให้ไหม๊..??)
และแนนก็อโหสิกรรมให้กับทุกสรรพพสิ่งที่แนนโกรธเคือง อาฆาตเช่นกัน
(ก็คนเราบางทีโกรธๆเนอะ อาจจะเผลอคิดอกุศลแบบไม่รู้ตัวก็ได้....
ยังตัดโกรธไม่ได้แต่พยายามจะระงับให้ได้ แต่บางทีก็ยากนะ ระงับโกรธเนี่ยพี่เหมี่ยว)
และขอให้การที่แนนทำดี ช่วยปกปักรักษาบุคคลอันเป็นที่รัก
(รวมลูกๆของแนนด้วยนะพี่เหมี่ยว)
แฟนแนนพอฟังภาษาไทยออก เค้าเคยถามแนนว่า ไม่เห็นขอให้ตัวเองเลย
ขอให้แต่กับคนอื่น พอทบทวนก็จริง ไม่เคยขอให้คุณพระคุณเจ้า
ปกปักรักษาตัวเองเลย แต่ขอให้ปกปักรักษาคนที่ตัวเองรักเท่านั้น
ไม่ได้ลืม แต่คิดว่าไม่จำเป็น ตราบเท่าที่แนนยังคิดดีทำดี
ไม่เคยคิดร้ายตอใครหรืออะไรบนโลกนี้ แนนก็เชื่อว่าสิ่งศักดิ์สิทธิ์จะคุ้มครองแนนค่ะพี่...

ทุกวันนี้แนนยังคิดถึง มอมแมมอยู่เลย คิดถึงน้ำข้าว ดัมโบ้
วันไหนคิดถึงมากๆก็ไปนั่งคุยด้วย มอมแมมและน้องๆ นอนอยู่ใต้ต้นลาเวนเดอร์
ที่ตอนนี้กอใหญ่มากกกกกกกกก พี่เหมี่ยว
ก็ได้แต่ขอให้พวกเค้ารักษาตัวให้ดี และเอาตัวรอดให้ได้ ในที่ๆแม่มองไม่เห็น .....
ก็ได้แต่ส่งความรักไป ได้แต่ทำสิ่งที่คิดว่า เป็นสิ่งดี ไม่ทำร้ายคนอื่น
และก็หวังเหลือเกินว่า ความดีที่แนนทำใสมอ จะปกปักรักษาคุ้มครองคนที่แนนรักได้

ทุกคืนแนนจะบอกพี่ถุงและฟ้าใสว่า แม่ขอให้หนุนอนหลับฝันดีนะลูก
ขอให้คุณพระจงช่วยปกปักรักษาลูกของแม่
ให้มีสุขภาพร่างกายที่แข็งแรง และอยู่กับแม่ไปนานแสนนาน...
พี่ถุงจะตอบรับคำพูดของแนนด้วยการเลียแก้มแนนเบาๆ.. เหมือนเป็นการส่งจูบก่อนนอน
แล้วแนนก้จะเข้าไปสวดมนต์ เป็นแบบนี้ทุกคืน

ในการกินมังสวิรัติ แนนก็ไม่ได้บอกว่าจะทำเหมือนกันค่ะพี่
คือไม่ได้ลั่นวาจาอะไรเลย แค่รู้สึกว่าอยากทำก็ทำ
ไม่อยากรุ้สึกว่า ทำเพราะถูกบังคับ เอาแบบสบายๆ
แต่ไหนแต่ไรมา แนนก็ไม่ค่อยกินเนื้ออยู่แล้วค่ะ
แต่ทำเป็นเรื่องเป็นราว ตอนที่แนนอายุ 15-20 เนี่ยแหละ
แล้วพอแต่งงานก็ทำเฉพาะวันที่เราสะดวกใจ แล้วก็พร้อมค่ะ
คือวันพระและวันที่แนนตั้งใจจจะมีการใหว้พระสวดมนตื แผ่ส่วนกุศลด้วยค่ะ
แนนไม่ได้ทำแบบรู้มากนะคะพี่ แนนมีสมุดสวดมนต์เล่มนึงค่ะ ก้ท่องหมดเล่มเลยค่ะ
แล้วก้กรวดน้ำ แผ่ส่วนกุศลจากการที่เราตั้งใจสวดมนต์เนี่ยแหละค่ะ

จริงๆก็ไม่รู้หรอกค่ะว่า ขั้นตอนจริงๆเป็นยังไง
แต่แนนเชื่อว่า แนนทำด้วยความตั้งใจ มีสมาธิ
ก้ถ้าผิดพลาดไปบางขั้นตอน ก็คงไม่เป๋นไรมั้ง
(คิดเอาเองน่ะค่ะ ...หรือจะเป็นพี่เหมี่ยว..???)

ถ้าได้กลับเมืองไทยคนเดียว แนนก้อยากไปปฏิบัติธรรมนะคะ
อยากให้ใจสงบได้มากกว่านี้ มองอะไรทะลุได้มากกว่านี้น่ะค่ะ
เพราะทุกวันนี้ แนนทำตามความเข้าใจของตัวเองเท่านั้น
อยากทำให้ถูกที่ถูกทาง...และที่สำคัญ อยากเข้าใจให้ถ่องแท่ค่ะพี่เหมี่ยว....

ขอให้พี่เหมี่ยวหลับฝันดีนะคะ
และขอให้พี่เหมี่ยว..มีความสุขในชีวิตประจำวันค่ะ...

[Nadear]

[QUOTE=หญิงป้า,September 02, 2010 04:39 pm]มีเรื่องจากเจ้านางมาให้อ่าน

(ลอกมาจากเรื่องส่วนตัวที่คุยกับนาเดียวานนี้เอง)

หญิงป้าถามว่า
<span style='color:red'>นาเดีย...ฝันก่อนที่ป้าโจ๊กจะไปหานาเดียเป็นครั้งแรกหรือเปล่า
รู้หรือเปล่าว่าบรรพบุรุษของป้าโจ๊กเป็นเจ้าทางเหนือ
สงสัยญาติไปเยี่ยมก่อนป้าโจ๊กจะไปหานาเดีย
แต่การที่ป้าโจ๊กจะไปหาใครนั้น ไม่ใช่เรื่องง่ายๆ
แปลว่าเราต้องมีสัญญาต่อกันมาก่อน
แล้วถ้าป้าโจ๊กเดินจากใครไป ก็ไม่ใช่เรื่องธรรมดาๆ
ถ้าไม่เชื่อเรื่องกรรมเก่าก็แล้วไป</span>

นาเดียตอบ
<span style='color:red'>หนูฝันก่อนหน้าที่จะได้คุยกับหญิงป้าครั้งแรก
ว่าได้ไปหาแม่หญิงทางเหนือเป็นบ้านทรงไทยสวยงามมาก
(ท่านอายุร้อยกว่าๆเกือบสองร้อยปีได้แต่ท่านดูสวยงามมากๆ)
ในฝันแม่หญิงถามหนูว่าท่านรอหนูให้มารับของต่อจากท่านและจะรับแม่หญิงหรือไม่
หนูก็ไม่กล้ารับเพราะหนูกลัวมาก แต่ท่านก็บอกว่ารอได้ไม่เป็นไร
แรกๆหนูก็ไม่ได้คิดอะไร แต่ก็ฝันมาเรื่อยๆและความฝันก็เหมือนเดิมทุกครั้งจนหนูกลัว
แล้วก็โทรไปหาป้าว่าพี่ญาติทางเหนือหรือเปล่า
ป้าก็บอกไม่มี หนูก็ถามต่อญาติทีหนองจอกมีบ้านทรงไทยหรือเปล่า
ป้าก็บอกไม่มีมันยิ่งทำให้หนูงง
(ก่อนนั้นหนูคิดว่าผู้หญิงอาจจะเป็นผีที่ปู่ย่าทางป๋าหนูเลี้ยงไว้
เพราะทางหนองจอกชอบเลี้ยงผีไว้เฝ้าบ้าน)
ภายใน 3 ปี หนูฝันเห็นเกือบ 50 ครั้งได้
จะว่าหนูคิดมากก็ไม่ใช่เพราะความฝันเหมือนเดิมทุกอย่างเหมือนก๊อปปี้ไว้เลย
บ้านหลังเดิม ผู้หญิงคนเดิมและคำถามเดิมๆเป็นไปได้ไง
หนูเล่าให้น้องสาวฟังทุกครั้งที่ฝันจนน้องสาวต้องไปหาพระ
แล้วถามพระว่าทำไมถึงฝันแบบนี้ตลอด
พระท่านก็ตอบว่าไม่มีอะไรหรอกในตัวหนูมีเจ้าคุ้มครอง
แต่ตัวหนูยังไม่ยอมรับเขาเลยมาเข้าฝันตลอด
พระท่านและบอกให้หนูยอมรับซะแล้วทุกอย่างก็จะดีเอง
น้องสาวก็โทรมาบอกถ้าฝันเห็นอีกก็ให้ยอมรับแม่หญิง
(หนูยอมรับว่าหนูไม่กล้าที่จะรับเพราะหนูกลัวเรื่องแบบนี้มาก
ถ้ารับมาแล้วหนูทำไม่ดีล่ะเขาจะทำร้ายหนูมั้ยอะไรอย่างนี้)
จนในที่สุดหนูก็บอกว่าเออจะลองดูไม่น่าเสียหาย จนในที่สุดครั้งล่าสุดที่ฝัน
(ไม่รู้ว่าจะเป็นครั้งสุดท้ายหรือเปล่า) ในฝันก็เหมือนเดิม
เดินเข้าไปในบ้านทรงไทยและเจอแม่หญิงและท่านก็ถามคำถามเดิมอีก
แต่คราวนี้หนูตอบท่านว่าหนูยอมรับของจากท่าน
แล้วรู้สึกว่าท่านดีใจมากและหยิบของออกจากโถโบราณมาให้หนู
และสวมสร้อยคอทองโบราณมีอุบะด้วยสวยงามมากๆให้
และหนูก็ขอบคุณท่าน แม่หญิงก็บอกว่าท่านรอวันนี้มานานมาก
และหนูไม่ต้องกังวลต่อไปนี้ท่านจะคุ้ม
ครองหนูเองและหนูก็จะมีแต่ความสุขตลอดไป
ก่อนหน้าที่หนูจะไปหาหญิงป้าครั้งแรกก็ยังฝันอยู่
ฝันครั้งล่าสุดก่อนที่หญิงป้าจะมาบ้านหนู แต่หลังจากหญิงป้ามาหาหนู
หนูก็ยังไม่เคยฝันเห็นอีกเลยหนูก็แปลกใจเหมือนกันว่าทำไม
หรือว่าเราจะมีกรรมเก่าต่อกัน แต่แปลกแม่หญิงในฝันเหมือนหญิงป้ามากๆ</span>


และนาเดียก็เป็นอีกคนที่ได้พบเจ้านาง
(คนที่คนเก่าแก่ของท่านยายเคยเห็นรูปของเธอ บอกว่าหญิงป้าหน้าคล้ายเธอมาก)
แต่ถ้าพูดถึงพันธุกรรมแล้ว ก็น่าจะเป็นไปได้
ที่รุ่นเหลานโหลนจะมีหน้าคล้ายกับย่ายายทวด

ที่น่าแปลกก็คือ...เจ้านางรู้ได้อย่างไรว่า
ตอนนั้นนาเดียกำลังมีความทุกข์ใจอย่างมาก
และวันที่นาเดียจะขอคุยกับหญิงป้าทางเอ็มนั้น
เป็นวันที่หญิงป้าไปขอแลกเวรกับเพื่อนที่ทำงาน
บอกว่า ฉันต้องรีบกลับบ้าน มีคนต้องการคุยกับฉัน
และหลังจากที่นาเดียพบหญิงป้าแล้ว ก็ไม่ฝันถึงเจ้านาง
เป็นเรื่องบังเอิญที่แปลกนะ [/QUOTE

<span style='font-size:14pt;line-height:100%'>]<span style='color:blue'>หญิงป้าบอกให้หนูเข้ามาอ่านหัวข้อสัมผัสที่ 6 อ่านแล้วหนูจะรู้อะไรดีๆ เกี่ยวกับเจ้านางบอกตรงๆหนูไม่กล้าอ่านเรื่องพวกนี้เท่าไหร่มันเหวงๆยังไงไม่รู้
หนูอ่านแล้วขนหัวขนแขนสแตนอัพและยังกลัวๆอยู่ หนูกะว่าเอาไว้เจอพี่ที่งานฮาแตกคราวหน้าจะเล่าให้ฟัง
เอาไว้หนูจะมาเล่าเรื่องเต็มๆที่ได้ฝันเจอแม่หญิง และได้รู้จักหญิงป้า ไม่เชื่อก้อย่าลบลู่นะคะ</span></span>

[มะเหมี่ยว]

<span style='color:fuchsia'>ไม่ใช่เฉพาะคุณนาเดียร์หรอกที่ฝันเห็นบ้านเรือนไทย...

ตั้งแต่เหมี่ยวได้สนธนากับหญิงป้า
ครั้งแรกเหมี่ยวฝันเห็นคนโบราณ.ผู้หญิง๑ ชาย๒
ผู้หญิงดูลักษณะอายุราวคุณยายวัย๖๐ ปลายๆ ผมสั้น
ส่วนผู้ชายวัยกลางคนทั้งสอง...หน้าดุมาก...แต่แฝงด้วยเมตตา
ทั้งสามท่านมาบอกว่า...ลูก(ของเหมี่ยว)มีบางอย่างพิเศษ

และจากวันนั้น ต่อๆมาและต่อๆมาจนวันนี้
เหมี่ยวฝันเห็นหญิงป้าบ่อยมาก...
ทุกครั้งที่ฝันไม่ใช่เห็นแต่หญิงป้า เห็นท่านโก๋ และน้องเนย
เราพบกันที่บ้านเรือนไทยด้วยกันทุกครั้ง

และ หญิงป้ามอบแต่สิ่งดีๆให้
เห็นปากร้ายอย่างนี้ แต่ใจดีมาก
แต่จะใจดีเฉพาะกับบางคน...
เวลาไปอ่านเจอหญิงป้าเม้งคนอื่นที่กระทู้อื่น
บางทีก็แอบติ แต่จริงก็แอบรักอยู่ เพราะรู้ว่าปากเธอร้ายไปอย่างนั้นเอง

แค่เอามาแบ่งปันค่ะ ...คุณนาเดียร์โชคดีค่ะ
คนมีสายบุญร่วมกัน...ก็เป็นธรรมดาที่จะมาเจอกัน
และมักนำแต่สิ่งดีๆมาให้แก่กัน..</span>

[มะเหมี่ยว]

<span style='color:green'>แนนพี่ท้องสองนาง ท้องคนพี่อยากกินแต่ของหวาน โดยเฉพาะแกงบวชฟักทอง
กับอาหารที่เป็นผักๆ
ท้องคนน้อง...อยากจิบแชมเปญ อยากกินข้าวคลุกกะปิทั้งๆที่ไม่ชอบ
อยากจิบไวน์ และกินแต่ผักแต่หญ้า...ฮ่าฮ่าเอาอีกแระแฟนพี่พูดเหมือนแฟนแนน
บ้านนี้เลี้ยงกระต่าย(คือพี่เองที่เขาหมายถึง) คือแครอทห้ามขาดตู้เย็น เพราะชอบกินส้มตำแครอท
...
จิตแนนละเอียดมาก...พี่เข้าใจอารมณ์แนนค่ะ
คนที่มีความเมตตาต่อสรรพสัตว์ บุญใหญ่ค่ะ
ขอพรให้ตัวเอง พี่ขอแค่ ให้รู้แจ้งเห็นจริง ขอให้เป็นผู้รู้ ผู้ตื่น ผู้เบิกบาน
ขอให้ได้เป็น๑ ที่ได้สืบทอดต่อยอดพระพุทธศาสนา
ขอให้บรรลุธรรมเป็นขั้นๆ จนถึงขั้นสูงสุด ให้เข้าถึงพระนิพพาน...

พี่ขอให้ตัวเองแบบนี้ทุกครั้งขอแบบที่เขียนไว้นั่นแหละค่ะ...ออกแนวเพ้อไปกันใหญ่ชิมิ
คนหมั่นไส้เราก็มี...แต่ที่เอามาปันนี้เห็นว่าเป็นประโยชน์ค่ะ

ส่วนเรื่องอื่นๆ แล้วแต่บุญบารมีจะจัดสรรให้ค่ะน้องแนน...
ถ้าพี่รู้สึกดีกับใครจะไม่ลังเลที่จะเข้าไปคุยด้วยค่ะ...
ขอให้แนนสุขภาพดีนะคะ...</span>

[pimlapas]

มารออ่านซอเจ้านางต่อนะคะจานโจ๊ก พิมก็รอที่จะได้เจอจานโจ๊กน้า วาสนาของหนูจะมีหรือเปล่า ยังไม่แน่ใจเลยค่ะ อยากเจอเป็นทีสุดๆ จะสวยหยาดฟ้ามาดินเหมือนในความฝันหรือเปล่า อิอิ จะบอกว่า เออหนอ ทำไมเราก็เคยฝันเห็นผู้หญิง หน้าตาเหมือนจานโจ๊ก เลยผูกพันรักจานโจ๊กมาจนบัดนี้

[หญิงป้า ณ คุ้มฮาแตก]

<span style='color:fuchsia'>ตั้งแต่เหมี่ยวได้สนธนากับหญิงป้า
ครั้งแรกเหมี่ยวฝันเห็นคนโบราณผู้หญิง๑ ชาย๒
ผู้หญิงดูลักษณะอายุราวคุณยายวัย๖๐ ปลายๆ ผมสั้น
ส่วนผู้ชายวัยกลางคนทั้งสอง...หน้าดุมาก...แต่แฝงด้วยเมตตา
ทั้งสามท่านมาบอกว่า...ลูก(ของเหมี่ยว)มีบางอย่างพิเศษ

..</span>

อดีตชาติคนหนึ่งเคยเป็นชาวฮอลันดามาทิ้งร่างไว้ที่ละโว้
อีกคนหนึ่ง มาอาศัยท้องเกิด
เพราะเขาต้องทำหน้าที่ช่วยเหลือคนให้พ้นจากอคติกรรมต่อจากแม่ของเขา
เพียงแต่ตอนนี้ยังไม่ถึงเวลาที่เขาจะรู้ว่า เขาคือใคร
ทำไมเขาจึงมาเกิดกับเรา และถ้าบอกเขาตอนนี้ เราก็จะบาป
ที่ไปทำนายให้เขา

ทุกครั้งที่มะเหมี่ยวถามอะไรมา แล้วไม่ตอบ
เพราะการบอกสิ่งที่จะเกิดให้ผู้อื่นนั้น
บางครั้งเป็นการก่ออกุศลกรรมให้กับผู้ที่ต้องการฟังอนาคตของตัวเอง
แต่ถ้าผู้นั้นกำลังจะประกิบกุศลกรรม แล้วมีผู้ที่คิดจะขัดขวาง
เราสามารถมาบอกให้ระวังได้

การที่ไม่บอกถึงอดีตชาติว่าใครเคยเป็นใคร
เพราะมันไม่มีประโยชน์ในการจะรู้ถึงสิ่งที่ผ่านมา เพื่อให้มาทำร้ายอนาคต
คนบางคนที่ไม่เชื่อ เขาจะมาเยาะเย้ยเรา ให้เกิดโทสะ แล้วเราจะมีกรรมเพิ่ม

หญิงป้าไม่จำเป็นต้องให้ใครมาเชื่อถือในตัวหญิงป้าในเรื่องนี้
เพราะบอกหลายครั้งแล้วว่า ไม่ได้มีอภินิหารแต่อย่างใด
แต่สำหรับหลายคนที่กำลังทุกข์และมีโอกาสจะพ้นทุกข์
จะมี "เจ้านาง" ไปหาก่อน แล้วคนๆนั้นจะพยายามติดต่อกับหญิงป้า

หญิงป้าไม่ช่วยใครเรื่องไสยศาสตร์
แต่จะช่วยให้จิตใจของคนนั้นผ่องแผ้ว เพื่อให้เขาโล่งในคติ
แล้วจากนั้นเขาจะเห็นทางธรรมด้วยตัวของเขาเอง
เขาจะประพฤติดี ประพฤติชอบ ด้วยความปรารถนาของเขาเอง

ป้าพิม...กำลังกระวนกระวายใจเหมือนจานโจ๊ก
เพราะถึงเวาลาที่เราควรจะพบกัน
ป้าพิมพยายามดูแลเจ้าตัวน้อยไว้ให้ดีๆ อธิษฐานให้มากๆ
อย่าละเลยเรื่องทำสมาธิ...ฟังธรรมเรื่องใดก็ได้ที่เกี่ยวกับอดีตชาตให้มากๆ
คิดตามไปด้วย ถ้าสงสัยอะไรก็ติดต่อกับจานโจ๊กนะ
บอกได้ก็บอก บอกไม่ได้ เราก็คงต้องรอดู รอแก้ไข
แต่มันไม่ใช่เรื่องร้ายแรงอย่างแน่นอน ป้าพิมทำกรรมมาดี กรรมดีจะช่วยให้พ้นทุกข์

[naumtan]

แปลกแต่จริงด้วย ที่ลุงอันโตนิโอ ก็ชอบเพลงไทยเดิมสุดๆ

อย่าลืมว่า คนฮอลันดากับคนโปรตุเกตุนั้น เคยมีความหลังกับคนอยุธยามาก่อน
ลุงอันโตอาจจะทิ้งร่างเก่าไว้ที่อโยธยามาก่อนก็ได้
วิญญาณของแกจึงฝังใจกับความเป็นไทย

ลองถามแกดูซิว่า เวลาผ่านอโยธยา ละโว้
แกเคยใจสั่นมั้ย นะจ๊ะ

ตามมานานแล้ว ตั้งแต่ต้น และก็รออ่านมาทุกวัน แต่ไม่พยายามใช้คอมที่พิมพ์ไทยได้เพราะจะได้ควบคุมตัวเองได้ ไม่อยากตอบกระทู้

น้องๆหลายคนอ่านแล้วกลัว แต่พี่ณี(แทนตัวว่าพี่แล้วกันเพราะ 43 ปีแล้ว)ไม่กลัวค่ะ แค่อ่านติดตามมาเรื่อยๆ สุดท้ายวันนี้ก็ต้องตอบกระทู้แล้วเพราะมาเข้าทางที่เรารอแล้ว

ที่พี่หญิงกล่าวถึงคุณลุงอันโตของพี่พิมพ์ กับอยุทธยา หนูคิดว่าสามีหนูเธอก็แนวเดียวกันนะ ร่างเก่าของเธอน่าจะอยู่ที่เมืองไทย คุณเธอจะไม่ยอมไปเมืองเก่าเพราะแกจะเศร้าและร้องไห้ ปีที่เราแต่งงานกัน ไปเมืองเก่าสุโขทัย พอไปที่วัด(จำชื่อไม่ได้) แกยืนตัวสั่น น้ำตาไหลบอกว่าไม่อยู่ตรงนี้แล้วที่นี่มีแต่คนอด และหิวตายมากมายเลย...

หลังจากนั้นแม้แต่บริเวณเมือเก่าของกำแพงเพชร เธอก็ไม่ยอมไป

สามีมีสัมผ้สมากจนพยายามสอนให้แกนั่งสมาธิ เพื่อปลดปล่อยตัวเองออกจากพันธะ แกบอกตอนนี้พอจะจางไปบ้างแล้ว

พี่ณีเองรู้แล้วค่ะพบผู้ที่จะช่วยให้เธอควบคุมได้อย่างไร โอกาสใกล้เข้ามาแล้วค่ะ

น้องเหมี่ยวจ๊ะ พี่ณีสนใจเขาที่วัดของพระแม่บงกชมากเลย นั่นก็คิดว่าจะเป็นอีกสถานที่ๆสามีต้องไป มีหญิงท่านหนึ่งบอกเธอเสมอว่าเธอจะพบความจริงทั้งหมดบนภูเขา

[pimlapas]

แปลกแต่จริงด้วย ที่ลุงอันโตนิโอ ก็ชอบเพลงไทยเดิมสุดๆ

อย่าลืมว่า คนฮอลันดากับคนโปรตุเกตุนั้น เคยมีความหลังกับคนอยุธยามาก่อน
ลุงอันโตอาจจะทิ้งร่างเก่าไว้ที่อโยธยามาก่อนก็ได้
วิญญาณของแกจึงฝังใจกับความเป็นไทย

ลองถามแกดูซิว่า เวลาผ่านอโยธยา ละโว้
แกเคยใจสั่นมั้ย นะจ๊ะ

ตามมานานแล้ว ตั้งแต่ต้น และก็รออ่านมาทุกวัน แต่ไม่พยายามใช้คอมที่พิมพ์ไทยได้เพราะจะได้ควบคุมตัวเองได้ ไม่อยากตอบกระทู้

น้องๆหลายคนอ่านแล้วกลัว แต่พี่ณี(แทนตัวว่าพี่แล้วกันเพราะ 43 ปีแล้ว)ไม่กลัวค่ะ แค่อ่านติดตามมาเรื่อยๆ สุดท้ายวันนี้ก็ต้องตอบกระทู้แล้วเพราะมาเข้าทางที่เรารอแล้ว

ที่พี่หญิงกล่าวถึงคุณลุงอันโตของพี่พิมพ์ กับอยุทธยา หนูคิดว่าสามีหนูเธอก็แนวเดียวกันนะ ร่างเก่าของเธอน่าจะอยู่ที่เมืองไทย คุณเธอจะไม่ยอมไปเมืองเก่าเพราะแกจะเศร้าและร้องไห้ ปีที่เราแต่งงานกัน ไปเมืองเก่าสุโขทัย พอไปที่วัด(จำชื่อไม่ได้) แกยืนตัวสั่น น้ำตาไหลบอกว่าไม่อยู่ตรงนี้แล้วที่นี่มีแต่คนอด และหิวตายมากมายเลย...

หลังจากนั้นแม้แต่บริเวณเมือเก่าของกำแพงเพชร เธอก็ไม่ยอมไป

สามีมีสัมผ้สมากจนพยายามสอนให้แกนั่งสมาธิ เพื่อปลดปล่อยตัวเองออกจากพันธะ แกบอกตอนนี้พอจะจางไปบ้างแล้ว

พี่ณีเองรู้แล้วค่ะพบผู้ที่จะช่วยให้เธอควบคุมได้อย่างไร โอกาสใกล้เข้ามาแล้วค่ะ

น้องเหมี่ยวจ๊ะ พี่ณีสนใจเขาที่วัดของพระแม่บงกชมากเลย นั่นก็คิดว่าจะเป็นอีกสถานที่ๆสามีต้องไป มีหญิงท่านหนึ่งบอกเธอเสมอว่าเธอจะพบความจริงทั้งหมดบนภูเขา

ลุงอันโตนิโอ แน่แล้วละค่ะ พิมคิดมาตั้งนานแล้ว หากได้ไปอยุธยา อ่างทอง สิงห์บุรีไปวัด ไปวานะคะ จะลูบๆคลำๆองค์พระที่เมืองโบราณ ก็จะนั่งลง แล้วเข้าโหมดเศร้าตลอด แกบอกว่า เหมือนเคยอยู่ที่นี่ค่ะจานโจ๊ก หนูก็เลยบอกว่า เธอคงเป็นนักรบของไทยมาก่อนหรือเปล่า หรือว่าเป็นพระก็ได้นะ เราจะเล่าประวัติศาสตร์ให้ฟัง ลุงก็บอกว่า รู้หมดแล้วเพราะเคยอ่านมาบ้าง เออ ดีเหมือนกันไม่ต้องเหนื่อย เพราะรู้แล้ว ลุงที่บ้านจะสวดมนต์ได้ค่ะ พิมสอนให้เขาแผ่เมตตา ไม่ทำร้ายชีวิตใคร มด หนอนน้อย ก็ให้ปล่อยไป และถือศีลห้า แกก็ทำตาม ที่คอก็ห้อยพระ พี่สาวให้เขามา พอจะคล้องคอ แกก็จะยกพระท่วมหัวก่อน ไม่เคยบอกนะ แต่ทำเองตลอดเลย
ลุงไม่เคยติดต่อกับใครที่เมืองไทยมาก่อนเลย แต่ทำไมรู้ว่า ต้องยกท่วมหัว อันนี้ถามลุง ๆ บอกว่า ไม่รู้สิ ทำไปงั้นเอง พิมจะถวายข้าวพระพุทธที่บ้านบ่อยๆ ลุงก็จะให้เรารอเค้่ากลับมาจากทำงานตอนกลางวัน จะบอกเราตลอดว่า อย่าเพิ่งลาข้าวพระพุทธ ลุงจะถวายด้วย

ขอบคุณจานโจ๊กนะคะที่แนะนำหนู มีอะไรหนูจะปรึกษานะคะ ตอนนี้ก็สวดมนต์แผ่เมตตา ตลอดจ้า พยายามคิดดี ทำดี เป็นผู้ให้ที่ดี รอเวลาเจอจานโจ๊กเช่นกันค่ะ ตอนนี้เหมือนยังไม่พร้อม ไม่ทราบด้วยว่าเพระาอะไร

มีภาพมาฝากกัน ลุงชอบนักเรื่องสวดมนต์

[มะเหมี่ยว]

<span style='color:green'>โอ้ละหนอออ...ดวงเดือนเอ๋ยยย...
เหวยๆ หาวรอหลายวันแล้วค่า คุณหญิงป้า
กรุณาอย่าทำให้ความรู้สึกหลงไหลในเสียงซอขาดห้วง(ได้ไหมคะ)
พี่ปุย พี่พิม คุณตั๊ก หนูเหมี่ยวและคนอื่นๆ เฝ้ารอ
เมื่อไหร่หนอซอเจ้านางจะมาต่อ ให้ฟัง

พี่พิม ลุงอันโตนิโอ้น่ารักจังเลยค่ะนั่งพนมมือพนมสวยอีก...มิลานนี่บอกให้พนมมือ ต้องผงกหัวโขกอากาศปงกๆยกมือถ้วมหัวเหมือนผู้ใหญ่ลีตีกองประชุม ทำเล่นทำหัวไปนั่น

พี่ณี(ขอเรียกพี่นะคะ อิอิ) เดี๋ยวดึกๆเหมี่ยวมาคุยด้วยนะคะ</span>