ครัวไกลบ้าน • แสดงกระทู้

พี่ตีคะ...เรื่องสัมผัสทุกคนต้องมิสิน่า...เหมี่ยวมารออ่านค่ะ ตามประสาแม่ลูกอ่อนว่างงาน
ปู่มาอุ้มเอาตัวเล็กไปเล่นที่ห้อง...เลยมาติดตามกระทู้นี้เหมือนทุกวัน...พี่ตีเล่ามาโลด

เหมี่ยวชอบอ่านเวลา(หญิงป้า)และทุกๆคนเขียนแนวให้แง่คิดแบบนี้จังค่ะ
เพราะว่า...ปันธรรมทานนั้น...กุศลสูงส่ง...
นอกจากครัวไกลบ้านแห่งนี้ จะเป็นสื่อกลางให้เราได้มาพบกันยังเป็นสื่อกลางให้ประโยชน์แก่สมาชิคมากมายบรรยายไม่หมดอีกด้วย...
...
...
ในเรื่องราวที่สัมผัสได้ไม่ทุกคน...จะว่าเป็นเรื่องงมงายก็ไม่แปลก
คนที่เข้าถึงจิตที่ละเอียดแล้ว ย่อมรู้แจ้งอยู่ในใจ ...
เมื่อถึงทางเพื่อรู้แจ้งแห่งปัญญา อะไรก็มาปิดกั้นความใคร่อยากรู้ไม่ได้...
เมื่อถึงทางแล้ว เราเท่านั้นที่จะสอนใจตนได้ ไม่ใช่คนอื่น
ปัญญา...เป็นอริยะทรัพย์ที่ติดตัวมาแต่เกิด จะให้เกิดคุณ หรือ โทษได้ เราเท่านั้นที่สอนใจตน(เอง)
ได้สิทธิ์ใช้แล้ว...ก็รับผลตามแก่เหตุ...จะเกิดผลดีหรือให้โทษ เรานั้นเลือกเอง...

...
หวังว่าเป็นประโยชน์กับเพื่อนทุกคน...วันนี้อารมณ์ดีย์คิดได้แค่นี้...อิอิ
...

ขอบคุณมากๆคะหญิงป้า และได้ตั้งจิตอธิษฐานตามที่หญิงป้าบอกแล้วคะ
ไล่อ่านมาเลื่อยๆพอมาถึง ถ้าใครมาอ่านความเห็นนี้แล้วร้องไห้... 
นํ้าตาก็ไหลออกมาเลย แต่ไม่ค่อยเข้าใจอะไรคืออกุศลกรรมที่เกิดจากมโนกรรมของตัวคะหญิงป้า

โดย **PHAN** » จันทร์ ก.ย. 06, 2010 1:45 am

หญิงป้า เขียน:
การที่จะเข้ามาในกระทู้ที่พูดในสิ่งที่มองไม่เห็นนี้ได้
ต้องใจกว้างยอมรับถึงความคิดของผู้อื่น
ไม่ตำหนิติเตียนผู้อื่น ทางมโนกรรม และวจีกรรม
รู้จักอดกลั้นในโทสะ รู้จักยับยั้งโมหะที่มีในมโนของเราก่อน
เมื่อสิ่งเหล่านี้ลดน้อยลงเรื่อยๆ
จนกระทั่งพ้นลิมิตที่อยู่ในหนึ่งของอกุศลกรรมทางมโนกรรมนั้น
คุณจะรู้สึกว่า คุณต้องการเข้ามาพูดคุยกับทุกคน
และการเข้ามาพูดคุยนี้ ไม่ใช่เป็นการเสแสร้งเข้ามาพูดคุย
จะเป็นการเข้ามาพูดคุยด้วยความจริงใจ
หากคุณที่รู้สึกแบบนี้ได้แล้ว...คุณจะมีความสุขสบายใจกับการเดำเนินในชีวิตประจำวัน

หญิงป้าเชื่อไหมว่า ปานคิดแบบนี้จริง ๆ ก่อนที่จะเข้ากระทู้ ไหนก็ตามแต่

ถ้าจิตไม่บริสุทธิ์ เข้าไปกระทู้อื่น ทั้งวันก็จะกระวนกระวาย

แต่ถ้าวันไหนจิต บริสุทธิ์ เข้าไปตอบแล้วมีความรู้สึกว่า มีความสุข แล้วสามารถกลับไปอ่าน ความเห็นที่ตัวเองตอบ อ่านกี่รอบก็นั่งอมยิ้มคนเดียวกับ ความเห็นตัวเอง

แต่ถ้าครั้งไหน จิตไม่บริสุทธิ์เข้าไปตอบเพื่อแค่ต้องการ ไปคุยกับเืพื่อนคนอื่น โดยที่จิตและความสนใจไม่ได้มีเลย (เวลาว่าเยอะประมาณนั้น) ทำไห้รู้สึกว่า กระวนกระวายคะ

prisana sumalin nigel karl เขียน: ขอบคุณมากๆคะหญิงป้า และได้ตั้งจิตอธิษฐานตามที่หญิงป้าบอกแล้วคะ
ไล่อ่านมาเลื่อยๆพอมาถึง ถ้าใครมาอ่านความเห็นนี้แล้วร้องไห้... 
นํ้าตาก็ไหลออกมาเลย แต่ไม่ค่อยเข้าใจอะไรคืออกุศลกรรมที่เกิดจากมโนกรรมของตัวคะหญิงป้า

คุณไม่ได้เป็นผู้ที่ตั้งใจจะประกอบอกุศลกรรม ทางด้านมโนกรรม ค่ะ
แต่บางครั้ง โทสะ โมหะ ที่คุณมาอยู่
หรือเก็บงำไว้ เนื่องจากคุณมีโทสะ โมหะที่ได้รับจากคนอื่น
มันทำให้คุณไม่กล้าจะเข้ามาพูดคุยกับใคร
หรือถ้ามาตอบคำถามอะไรแล้ว
คุณก็จะคอยโต้ตอบ เสียดสีเขา ต้องการเอาชนะเขาด้วยวจีกรรม
ทั้งที่คุณไม่ใช่คนแบบนั้นโดยชาติดำเนิด

พอคุณไม่ได้เข้ามาอ่านความเห็นอะไร
คุณอยู่คนเดียวโโยไม่มีผู้ที่ทำให้มีจิตมัวหมอง
คุณก็เป็นตัวของตัวเอง และเสียใจที่กระทำอะไรไปโดยขาดสติ

หากคุณเข้ามาพูดคุยบ่อยๆ มาเจอสิ่งที่คุณไม่ชอบ
คุณก็มีโทสะ โมหะ เก็บไว้อีก
มันทำให้คุณคิดไม่ดีต่อเขา
อันนี้คืออกุศลกรรมที่เกิดจากมโนกรรม
และมันจะพาคุณให้ไปก่อ อกุศลกรรมที่เกิดจากวจีกรรม
คือการพูดจาโต้ตอบเขาไป เพื่อความสะใจของคุณ

ทางแก้ก็คือ...ตั้งสมาธิ แล้วคุณจะเกิดปัญญา
ตั้งจิตว่า ต่อไปนี้ เราจะไม่ให้ใครมาทำให้เราโมโหแบบนี้
เพราะว่าคุณโมโหไปก็เท่านั้น โมโหคนทางความคิด
มันก็กลายเป็นไฟมาเผาใจตัวคุณ
ไฟนั้นมันจะลามออกมาทางอากัปกิริยา เผาคนรอบข้างคน
บางครั้งคนเหล่านั้นไม่ได้เป็นสาเหตุุ แต่ต้องมาเป็นผลกระทบจากโมหะ
ที่คุณก่อขึ้นมาเอง

ตั้งแต่เราเกิดมา ไม่มีใครสอนให้เราโกรธ โลภ หลง
เราสร้างมันมาเอง เราก็สามารถทำลายมันเองได้ ด้วยสติ

หมายเหตุ คำว่าคุณในที่นี้ไม่ใช่ใครคนใใดคนหนึ่งนะคะ คือทั่วๆไปค่ะ

PHAN เขียน: หญิงป้าเชื่อไหมว่า ปานคิดแบบนี้จริง ๆ ก่อนที่จะเข้ากระทู้ ไหนก็ตามแต่

ถ้าจิตไม่บริสุทธิ์ เข้าไปกระทู้อื่น ทั้งวันก็จะกระวนกระวาย

แต่ถ้าวันไหนจิต บริสุทธิ์ เข้าไปตอบแล้วมีความรู้สึกว่า มีความสุข แล้วสามารถกลับไปอ่าน ความเห็นที่ตัวเองตอบ อ่านกี่รอบก็นั่งอมยิ้มคนเดียวกับ ความเห็นตัวเอง

แต่ถ้าครั้งไหน จิตไม่บริสุทธิ์เข้าไปตอบเพื่อแค่ต้องการ ไปคุยกับเืพื่อนคนอื่น โดยที่จิตและความสนใจไม่ได้มีเลย (เวลาว่าเยอะประมาณนั้น) ทำไห้รู้สึกว่า กระวนกระวายคะ

วุ้ย คนนี้น่ารักมาก
บอกความในใจของตัวเองอย่างกล้าหาญ
พอบอกออกมาแล้ว สบายใจใช่มั้ยคะ

บางคนขอเข้ามามีเพื่อนทางจิตใจ
ไม่ต้องการให้ใครติดต่อเขากลับ แต่เข้ามาอ่าน
เพื่อให้ตัวเองหายเหงา แต่เขาเข้ามาแล้วไม่ทำให้ใครเดือดร้อน

บางคนเข้ามาเพื่อขอเป็นเพื่อน
และต้องการให้ใครต่อใครยอมรับในความสามารถของตน
เมื่อมีการโพสข้อความ ก็อาจจะเกิดความขัดแย้งทางอินเตอร์เน็ต ทั้งที่ไม่รู้จักกันมาเลย
อันนี้ที่เรียกว่าก่ออกุศลกรรมทางมโนกรรม ตามด้วยวจีกรรม
(ทางเน็ตคงต้องเปลี่ยนเป็น ลิขิตกรรม)

หนูปานคิดว่า เราอาจจะเข้าข่าย พลั้งเผลอไปบ้าง
ก็เรียกสติของตัวเองกลับมาใหม่

แต่ที่น่ารักก็คือ มาบอกตรงๆว่า ตัวเองก็เคยเป็นแบบนี้

วานนี้เพิ่งฟังธรรมจากอาจารย์สมไชย รอดโพธิมา
จึงสามารถอัญเชิยคำสอนของอาจารย์มาบอกหนูได้ว่า
ผู้ที่สำนึกได้แบบนี้ และสามารถตั้งสติได้
อกุศลที่เกิดขึ้นแบบนี้ ก็สามารถตัดรอนได้ค่ะ

โดย **mon uk** » จันทร์ ก.ย. 06, 2010 11:21 am

หญิงป้า เขียน:
PHAN เขียน: หญิงป้าเชื่อไหมว่า ปานคิดแบบนี้จริง ๆ ก่อนที่จะเข้ากระทู้ ไหนก็ตามแต่

ถ้าจิตไม่บริสุทธิ์ เข้าไปกระทู้อื่น ทั้งวันก็จะกระวนกระวาย

แต่ถ้าวันไหนจิต บริสุทธิ์ เข้าไปตอบแล้วมีความรู้สึกว่า มีความสุข แล้วสามารถกลับไปอ่าน ความเห็นที่ตัวเองตอบ อ่านกี่รอบก็นั่งอมยิ้มคนเดียวกับ ความเห็นตัวเอง

แต่ถ้าครั้งไหน จิตไม่บริสุทธิ์เข้าไปตอบเพื่อแค่ต้องการ ไปคุยกับเืพื่อนคนอื่น โดยที่จิตและความสนใจไม่ได้มีเลย (เวลาว่าเยอะประมาณนั้น) ทำไห้รู้สึกว่า กระวนกระวายคะ

วุ้ย คนนี้น่ารักมาก
บอกความในใจของตัวเองอย่างกล้าหาญ
พอบอกออกมาแล้ว สบายใจใช่มั้ยคะ

บางคนขอเข้ามามีเพื่อนทางจิตใจ
ไม่ต้องการให้ใครติดต่อเขากลับ แต่เข้ามาอ่าน
เพื่อให้ตัวเองหายเหงา แต่เขาเข้ามาแล้วไม่ทำให้ใครเดือดร้อน

บางคนเข้ามาเพื่อขอเป็นเพื่อน
และต้องการให้ใครต่อใครยอมรับในความสามารถของตน
เมื่อมีการโพสข้อความ ก็อาจจะเกิดความขัดแย้งทางอินเตอร์เน็ต ทั้งที่ไม่รู้จักกันมาเลย
อันนี้ที่เรียกว่าก่ออกุศลกรรมทางมโนกรรม ตามด้วยวจีกรรม
(ทางเน็ตคงต้องเปลี่ยนเป็น ลิขิตกรรม)

หนูปานคิดว่า เราอาจจะเข้าข่าย พลั้งเผลอไปบ้าง
ก็เรียกสติของตัวเองกลับมาใหม่

แต่ที่น่ารักก็คือ มาบอกตรงๆว่า ตัวเองก็เคยเป็นแบบนี้

วานนี้เพิ่งฟังธรรมจากอาจารย์สมไชย รอดโพธิมา
จึงสามารถอัญเชิยคำสอนของอาจารย์มาบอกหนูได้ว่า
ผู้ที่สำนึกได้แบบนี้ และสามารถตั้งสติได้
อกุศลที่เกิดขึ้นแบบนี้ ก็สามารถตัดรอนได้ค่ะ

หญิงป้าคะวันนี้มลจิตใจผ่องใสดีเพราะว่าปล่อยวางได้เยอะเรื่องต่างๆผ่านไปโดยฉลุยเพราะว่าปล่อยวางนั่นเอง มลยอมรับคะมาเม้นกระทู้นี้อยากให้มีคนช่วยรับฟังมีเพื่อนคุย แต่มาวันนี้คลุกคลีกับกระทู้นี้สบายจิตและอารมณ์แล้วคะ และมลก็ขอน้อมรับจิตอธิฐานของหณิงป้าและก็ขอส่งจิตอธิฐานดีๆกลับไปให้หญิงป้าด้วยคะ

คุณไม่ได้เป็นผู้ที่ตั้งใจจะประกอบอกุศลกรรม ทางด้านมโนกรรม ค่ะ
แต่บางครั้ง โทสะ โมหะ ที่คุณมาอยู่
หรือเก็บงำไว้ เนื่องจากคุณมีโทสะ โมหะที่ได้รับจากคนอื่น
มันทำให้คุณไม่กล้าจะเข้ามาพูดคุยกับใคร
หรือถ้ามาตอบคำถามอะไรแล้ว
คุณก็จะคอยโต้ตอบ เสียดสีเขา ต้องการเอาชนะเขาด้วยวจีกรรม
ทั้งที่คุณไม่ใช่คนแบบนั้นโดยชาติดำเนิด

ขอบคุณหญิงป้าที่ชี้แนะทางออกให้คะ โดนขังอยู่ในวังวนของ โทสะ โมหะ
ตั้งนานหลายปี ถึงว่าจิตใจเราร้อนรุ่มไม่เคยมีความสุขเลย แทบจะไม่เคยสัมผัสความสุขเลย(เพราะใจเราไม่ยอมรับ)
แต่ไม่รู้จะทำได้ซักกี่นํ้าเพราะตัวการที่ทำให้เราเป็นแบบนี้ อยู่ใกล้ๆตัวนี้เอง จะพยายามทำให้ได้คะ

ขอบคุณพี่ปุยที่เล่าให้ฟังกันนะคะ ถ้าฝันแบบนี้บ้างตื่นมาจะได้แผ่บุญกุศลไปให้บ้าง
เคยฝันเห็นงูตัวใหญ่พุ่งมาจากน้ำเหมือนกัน ตัวใหญ่มาก แต่ก็ไม่มีอะไรฝันเห็นแค่นั้นค่ะ
ตื่นมาก็อ่านข่าวจากเนตบอกมีพายุงวงช้างที่ชาวบ้านเชื่อว่าเกิดจากพญานาค

อ่านที่หญิงป้าเล่าก็ทำให้ได้ข้อคิดมากมายเหมือนกัน เวลาที่ตอบกระทู้ก็ระมัดระวังว่าข้อความที่พิมพ์ไปจะไม่ไปกระทบใคร เพราะการเขียนบางครั้งผู้อ่านไม่รู้โทนน้ำเสียงที่เราต้องการสื่อได้ทำให้เข้าใจผิด

ตื่นมาก็เข้ามาอ่านกระทู้นี้ก่อน แล้วจะเข้ามาอ่านอีกนะคะ มีความสุขทุกๆ ท่านค่ะ

ประสบการณ์สัมผัสที่หก

ผู้ใช้งานขณะนี้