สวัสดีค่ะป้าติ๋ม หนูป้อม ทัดได้ข้อคิดสอนตัวเองไปด้วย จากเรื่องที่ป้าติ๋มเล่า
ช่วงนี้ทัดยิ่งต้องคุมสติตัวเองให้มากๆ จิตจะตกเอาง่ายๆเลย.....
เพราะมี เจ้ากรรมนายเวร4ขา ตัวกลม มาอยู่ด้วยใกล้ๆ ปรกติเป็นคนรักหมาค่ะ
แต่เผอิญตัวนี้ หมาของแม่สามีน่ะค่ะ ท่านรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาลเพราะโรคเบาหวาน
สามีเลยเอามาดูไว้ชั่วคราว ทัดไม่อยากเลี้ยงมันเลยอึดอัดมากๆ.....
เพราะอยู่อพาร์ทเมนท์แคบๆกัน เลยไม่คิดอยากจะเลี้ยง
แต่ช่วงนี้คงต้องชดใช้วิบากกรรม กับเขาไปก่อน เช็ดเยี่ยวให้มันเรื่อยๆ
ทนกลิ่นไม่พึงประสงค์ของมัน ต้องพามันออกไปอี้ข้างนอกทุกวัน
คิดๆไปเป็นบุญของมัน ที่ได้มาอยู่กับเรา ถึงเราไม่ชอบแต่ก็ให้มันกินอย่างดี
แต่เป็นกรรมของเรา ที่ต้องดูแลมัน เฮ้อ อีกสองสามวัน มันก็จะได้กลับ ไปอยู่กับแม่มันแล้ว
ตั้งแต่มันมาอยู่ด้วย วันนึงๆมันช่างยาวนานเหลือเกิน
แรกๆทัดแว้ดใส่มันบ่อยมาก จิตใจไม่สงบพอที่จะนั่งสวดมนต์เองได้อย่างทุกครั้ง
เผอิญได้เข้าไปอ่านธรรมะในเว็ปที่ หนูป้อม เคยทำลิงค์ไว้
และเปิดเพลงสวดมนต์เย็นๆฟังดังๆในบ้าน นั่นแหละใจจึงเย็นขึ้น เรียกสติกลับมาได้บ้างค่ะ



</a>