โดย เด็กชายข้าหลวง » พุธ ธ.ค. 29, 2010 5:52 pm
Leeds General Infirmary Hospital
เรามาถึงโรงพยาบาลที่ลีด ห้าทุ่มครึ่ง ลูกยังคงตัวร้อนเหมือนเดิม มาถึงพยาบาลก็เจาะเลือดไปตรวจอีกเกือบ สิบหลอด ลูกร้องไห้เสียงดัง ลูกบอกแม่ว่า ลูกเจ็บ อย่าให้เึค้าเอาเลือดลูกไป แม่ได้แต่ปลอบลูกว่า แม่รู้ว่าลูกเจ็บ แต่ลูกต้องอดทนนะลูก ลูกเจ็บ แม่ก็เจ็บ แม่เจ็บในหัวใจ ลูกร้องไห้ หัวใจแม่ก็ร้องไห้เจียดตายแล้วลูก
หมอเรียกแม่คุยที่ห้องตามลำพัง หมอถามแม่ว่า รู้ใช่มั้ยว่าผลเลือดของลูกผิดปรกติ แม่หูอื้อ ใจสั่น น้ำตากลบตา ไม่รับรู้ในสิ่งที่หมอพูด ถามแต่ทำไมมันถึงเกิดขึ้นได้ หมอก็ได้แต่ตอบว่า ไม่รู้ถึงสาเหตุุุุที่แท้จริง แต่มีสิ่งเดียวที่รู้ก็คือ เมื่อรู้ว่าเป็นอะไรเราจะได้ทำการรักษาได้ถูกจุด พยาบาลบอกแม่ว่า คืนนี้จะให้จะให้ยาลดไข้และฆ่าเชื้อ และตอน ตีสามจะมาเจาะเลือดไปเช็คอีก แม่สงสารลูกจังเลย
แม่กลับมาในห้องต้องฝืนยิ้มหัวเราะกับลูก เหมือนว่ามันไม่มีเกิดขึ้น ลูกบอกแม่ว่าอยากกลับไปนอนบ้าน ไปนอนเตียงตัวเอง แม่ได้แต่บอกลูกว่า ถ้าลูกหายดี เราจะกลับบ้านด้วยกันนะลูก ลูกตอบแม่น่ารักเหมือนเดิมทุกครั้งว่า ‘’Yes Mummy’’
เช้าวันเสาร์ที่ 11 ธันวา หมอ มาบอกแม่ว่า หมอจะต้องให้ Platelet กับลูก เพราะร่างกายอ่อนแอมาก จะต้องมีการให้ Platelet กับลูก
หมอเอาเอกสาร Blood, Platelet Transfusions มาให้แม่เซ็นชื่อ แม่ยอมรับว่าแม่มือสั่น ขาสั่น เหมือนจะเ็ป็นลม เพราะว่าแม่อ่านเอกสารว่า อาจจะมีอาการแพ้ข้างเคียงเช่น ตัวร้อน ไข้ขึ้น อาเจียร ผื่นขึ้นตามตัว แม่กลัวไปหมดลูกเอ้ย แม่นั่งมองลูกทำ Platelet Transfusion ได้แต่ภาวนาขออย่าให้ลูกเกิด side effects อะไรเลย โชคดีลูกไม่มีอาการข้างเคียง เลยลูก หลังจากนั้นหมอคนใหม่มารับช่วง เอาเอกสารอีกมากมายมาให้แม่เซ็นชื่อ ไม่ว่าจะเป็น Bone Marrow Transfusions และอีกมากมาย
10.00 am ไข้ลูกยังไม่ลดลงเลย ถ้าให้ยาหนนี้แล้วไข้ยังไม่ลด หมออาจต้องเปลี่ยนยา ตัวใหม่ให้ลูก ฉีดยาทุกครั้ง เก็บตัวอย่างเลือดทุกครั้ง ลูกก็ร้องไห้ทุกครั้ง แม่จะช่วยลูกยังงั๊ยดีหล่ะ แม่ได้แต่ปลอบลูกว่า แม่รู้ว่าลูกเจ็บ แต่นี้เป็นวิธีเดียวที่จะทำให้หมอรู้ว่าลูกเป็นอะไร แล้วหมอจะช่วยให้ลูกดีขึ้น เราต่อสู้ด้วยกันนะลูก แม่รู้ว่าลูกทำได้ เราจะฝ่าฟันและต่อสู้มันไปด้วยกันนะลูก ลูกตอบแม่ทั้ง น้ำตาว่า Yes Mummy
แด๊ดดี้นั่งรถไฟจาก Scarborough มาถึง โรงพยาบาลที่ Leed สิบเอ็ดโมง หมอเข้ามาบอกว่า พอดีจะเปลี่ยนยาให้ลูก เพราะไข้ลูกยังคงสูง 40 เหมือนเดิม
วันอาทิตย์ 12 ธันวา อาจารย์หมอเข้ามาคุยกับแม่ว่า ทางโรงพยาบาล รีเช็คเลือดลูกแล้วไม่พบเซลส์มะเร็ง ถ้าผล รีเช็ค ครั้งที่สามออกมาแล้ว ไม่เจอเซลส์มะเร็งอีกครั้ง หมอจะส่งตัวไปเจาะไขกระดูก (Bone Morrow) เพื่อตรวจหาสาเหตุุุุที่แท้จริงว่าเกิดอะไรขึ้น แต่อาจารย์หมอคิดว่า ลูกจะเป็น โรคไขกระดูกฝ่อ (Aplastic Anemia) มันแย่พอๆกับเป็นมะเร็งในเม็ดเลือดขาวเลย ลูกเอย
ตอนบ่ายๆสามโมงเย็นลูกมีอาการท้องเสีย แม่บอกกับพยาบาล เพราะแม่ไม่แน่ใจว่าเป็นเพราะยาหรือว่าอะไร พยาบาลเลยเอา อึ ของลูกไปตรวจ และเราสองคนก็ย้ายไปอยู่ห้องส่วนตัว กันเชื้อโรคไปติดเด็กคนอื่น เผื่อว่าลูกติดเชื้ออะไรมา เพราะ Ward ที่เราอยู่ มีเด็กคนอื่นที่ป่วยเป็น ลูคีเมีย เป็นมะเร็งต่างๆ รักษาตัวอยู่ประมาณ เก้าคน แต่ละคนที่แม่เห็น ผมร่วงเพราะคีโมกันหมดแล้ว อีกไม่นานลูกของแม่ผมก็จะร่วงหายไปเหมือนกัน ช่างผมมันเถอะ ขอให้ลูกของแ่ม่หายดีก็เป็นพอเนอะ
<span style='font-size:14pt;line-height:100%'>แม่บอกกับผมว่า ผมคือลมหายใจ น้องคือหัวใจ แม่จะขาดอย่างใดอย่างหนึ่งไปไ่ม่ไ้ด้ <br> ~ เพราะว่าเราสองคนคือชีวิตของแม่ครับ~</span><br><br><img src='http://i782.photobucket.com/albums/yy105/Srimada/Shop.gif' border='0' alt='user posted image' /><br><a href='http://thai-kaaluang.webs.com/' target='_blank'><span style='font-size:12pt;line-height:100%'>บ้านข้าหลวง ขาย น้ำพริกต่างๆ ลูกชิ้นสารพัน ไส้กรอกสารพัดฯลฯ</span></a>