Please pray for Robbie in his fight against Aplastic anaemia.

[ร้านหนังสือนกน้อย]

หอบกำลังใจมาอีกหลายๆกระบุงค่ะ..สู้ๆๆๆ

[nongtai]

ขอเป็นกำลังใจให้น้องและพี่ตีอีกรอบนะคะ ขอให้การรักษาเป็นไปด้วยดีให้น้องหายเร็วๆนะคะ สู่ๆค่ะ

[ไพลิน53]

สู้ๆๆน้องข้าหลวง เดี๋ยวก็หายคุณหมอรักษาเก่ง ถ้าแบ่งเจ็บมาได้จะทำให้จริงๆนะ

[PIM24]

<span style='font-size:12pt;line-height:100%'>[color=blue]เอารูปมาฝาก หลังฟื้นจากผ่าตัดใส่ Central line ค่ะ</span>

[COLOR=green]

โถพ่อคุณ ตาโรยเชียว น่าสงสารจัง ขอเป็นกำลังใจให้พี่ตีและครอบครัวค่ะ
สมัยนี้วิทยาการทางการแพทย์ไม่เหมือนเมื่อก่อน หมอเก่ง ๆ ทั้งนั้น เข้มแข็งนะคะพี่ตีเดี๋ยวน้องก็หายแล้วเนอะ

[แพรพรรณ]

แพรขอเป็นกำลังใจให้พี่ตีและครอบครัว ขอให้น้องข้าหลวงหายป่วยไวไวนะคะ

[beem]

ขอเป็นกำลังใจให้น้องข้าหลวงหายไว ๆ นะคะ ขอให้คุณพระคุ้มครองทั้งคุณแมและคุณลูกนะคะ

[honeyjoop]

เป็นยังไงบ้างคับเด็กชายข้าหลวง ป้าเก่งขออวยพรให้หนูหายเร็วๆ สุขภาพดีวันดีคืนนะคับ ขอให้สิ่งศักดิ์สิทธิ์ในโลกทั้งใบนี้ ได้โปรดช่วยให้หนูน้อยคนนี้หายจากการป่วยเร็วๆ และมีสุภาพที่แข็งแรงด้วยเถิด เอาใจช่วยคุณพ่อคุณแม่ด้วยนะคะ

[chocolate]

แวะมาส่งกำลังใจให้พี่ตีและครอบครัวอีกค่ะ ขอให้น้องหายไวไวนะคะ

[taew]

หมอว่ายังไงบ้างพี่ตรี หลังจากผ่าตัดน้องจะหายเป็นปรกติไหม หนูน้อยป้าขอให้พระคุ้มครอง

[nong-nj]

มารอฟังข่าวเหมือนกันค่ะ น้องข้าหลวงอาการเป็นอย่างไรบ้างค่ะ

[lola]

โลล่า กับ น้องลูก้า แวะมาเยี่ยมน้องข้าหลวง และก็หอบเอาขวัญ และกำลังใจ มาให้แม่ตี อีกรอบนะคะ น้องเป็นยังไงบ้างแล้วค่ะพี่ตี เป็นห่วงนะคะ พี่ตีก็รักษาสุขภาพตัวเองด้วยนะคะ จะได้มีแรงดูน้อง...

[Mooyong]

เพิ่งได้เข้ามาอ่านกระทู้นี้ หัวใจแม่ๆอย่างเรา ลูกเป็นอะไร แม่เจ็บยิ่งกว่าหลายร้อยเท่านัก ขอเป็นกำลังใจให้พี่ตีเข้มแข็งเพื่อลูกนะคะ ขอคุณพระศรีรัตยตรัยและสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายในสากลโลก จงคุ้มครองน้องข้าหลวงให้หายจากโรคนี้โดยเร็ววันด้วยนะคะ

[Elanor]

ขอให้น้องหายไว ๆ นะคะ

[Anne_in_Holland]

ขอให้น้อง หายไวๆ นะคะ

[เด็กชายข้าหลวง]

<span style='font-size:12pt;line-height:100%'><span style='color:green'>พี่ตีหายไปนานไม่ได้เข้ามาอัพเดทเรื่องน้องให้ฟัง เลยกลับเขามาเล่าต่อค่ะ</span></span>

ความจริงที่เลวร้าย Life is unfair
วันนี้วันพุธที่ 15 ธันวา ผลตรวจอึของลูกออกมาปรกติ ลูกได้ออกไปเล่น กับ เด็กคนอื่นได้ ทุกอย่าง ตอนนี้แม่ก็เฝ้ารอผลจากไขกระดูก แม่ไหว้พระ สวดมนต์ขอสิ่งศักดิ์สิทธิ์ ขอให้ได้ยินแ่ต่สิ่งดีๆจากหมอ แต่คำภาวนาและสิ่งที่แม่ขอคงไม่สัมฤิทธิ์ผล หมอยกขบวนมาที่ห้องพัก รวมทั้งพยาบาลพิเศษ และ สังคมสงเคราะห์ แด๊ดดี้ให้พี่เอ็มม่าพาลูกออกไปเล่นของเล่นที่ Playroom

อาจารย์หมอบอกว่า ลูกเป็น Aplastic Anemia อย่างที่หมอคิด พอแม่ได้ยินอาจารย์หมอพูดเท่านั้น แม่พอตัวเองทันที ว่า ต้องตั้งสติ ไม่ร้องไห้ ไม่ฟูมฟาย แด๊ดดี้บอกกับแม่ว่าเราจะต้องเข้มแข็งจะต่อสู้กับไอ้โรคบ้าๆนี้ด้วยกันเพื่อลูก แม่นึกถึงยาย แม่อยากโทรบอกยายว่าหมอสรุปแล้วลูกเป็นอะไร ลูกรู้มั้ยแค่ ห้าวัน ครอบครัวเรา ร้องไห้มากมาย มากพอจะท่วมโลกใบน้อยๆของพวกเรา

อาจารย์หมอบอกว่า โรคนี้รักษาหายได้ ถ้าได้ปลูกถ่ายไขกระดูก จากพี่น้องร่วมพ่อแ่ม่เดียวกัน หรือจากผู้บริจาคที่มีเนื้อเยื่อตรงกัน แต่ถ้าไ่ม่สามารถหาเนื้อเยื่อที่ตรงกัน ได้ จะใช้การรักษาแบบ ATG (Antithymocyte globulin แอนติไทโมไซต์โกลบูลิน) ซึ่งเป็นแอนติบอดีที่เตรียมจากน้ำเหลืองของ กระต่าย หรือ ม้า

อาจารย์หมอถามแม่ว่าจะลองให้น้องหมี่เช็คเลือดมั้ย เผื่อว่า เนื้อเยื่อจะตรงกับลูก
แม่กับพ่อตกลง แต่ยังงั๊ยแม่ต้องขอ อนุญาตน้องหมี่ก่อนถึง บอกน้องก่อน ถึงแม้ว่าน้องเค้ายังไม่เข้าใจอะไรก็ตาม
ก่อนหมอจะกลับ หมอบอกแม่ว่าพรุ่งนี้ต้องให้เลือดและเกร็ดเลือดกับลูก อย่างละถุง เพราะร่างกายลูกอ่อนแอมากๆ หลังหมอออกจากห้องแม่ต้องหายาแก้ปวดหัวกิน ทำไมมันเกิดอะไรกับเราอย่างนี้หล่ะลูกเอย พรุ่งนี้ยายกับน้องหมี่จะมาเยี่ยมเรา ที่โรงพยาบาล แม่ว่าลูกต้องดีใจมากๆแน่เลย แถมะพรุ่งนี้ที่ ward จัด คริสต์มาสปารตี้ให้เด็กๆที่อยู่รักษาตัว ลูกคงตื่นเต้นแน่ๆ

บ่าย 5 โมงเย็นศุกร์ที่ 17 หมอมาบอก ลูกกับบ้านได้เพราะทุกอย่างอยู่ในขั้นโอเค แต่ต้องกลับมาโรงพยาบาลวันจันทร์เพื่อเตรียมผ่าตัดใส่ Central Line วันพุธ แม่โทรรีบบอกแด๊ดดี๊ พรุ่งนี้ให้มารับเรา กลับบ้าน ดีใจจังได้หนึ่งวันก็ยังดี คิดถึงน้องหมี่


เสาร์ที่ 18 แด๊ดดี๊กับนิโคลมารับเราออกจากโรงพยาบาล พอแม่เห็นนิโคลเท่านั้น แม่รู้ เลยว่า ลูกได้กลับมาโรงพยาบาลเร็วๆนี้แน่ เราถึงบ้านกันประมาณบ่ายสอง ยายร้องไห้ดีใจที่เห็นลูกกลับมา น้องหมี่วิ่งเข้ามากอดลูก แม่รู้เลยน้องมี่ คิดถึงลูกมากมายแค่ไหน แม่คุยกับยายบอกยายว่า แม่โกธรแด๊ดดี้มากๆ ที่แด๊ดดี้ไม่ฟังแม่ี่ที่แม่อธิบายและที่แม่ขออะไรไว้ ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับลูก แม่จะไม่ให้อภัยแด๊ดดี้ไปตลอดที่แม่มีชีวิตอยู่

พอสองทุ่มสิ่งที่แม่คิดไว้ก็เกิดขึ้น ลูกตัวร้อนจัดมากๆ แด๊ดดี๊โทรไปโรงพยาบาลที่ลีด ทางโรงพยาบาลถามว่าไข้ลูกสูงเท่าไร แม่กับแด๊ดดี้ตอบไม่ได้ เพราะที่บ้านเราไม่มี ปรอทวัดไข้ แม่รู้สึกว่าทำไมแม่แย่ยังนี้ทำไมไม่ซื้อที่วัดไข้สักอัน ไว้ที่บ้าน จะได้รู้ว่าลูกไข้สูงเท่าไร ่ที่ลีดบอกให้ส่งตัวลูกเข้าโรงพยาบาลที่ Scarborough เลยทันที เราถึง โรงพยาบาลกัน สามทุ่ม ลูกโดนเจาะเลือดอีก ลูกร้องมากมายอีกรอบ

ลูกเอยกว่าจะได้ใส่ Central Line ลูกจะต้องเจ็บอีกกี่ครั้งแหละเนี่ย พยาบาล วัดไข้ได้ 38.9 ให้ยาปฏิชีวนะและยาลดไข้ คืนนี้เราต้องนอนโรงพยาบาลกันแล้วลูก ถือว่ามาเปลี่ยนบรรยากาศกันเนอะ พยาบาลเข้ามาเช็คอาการลูกตลอด ผ่านไปสองชั่วโมงไข้ลูกยังไม่ลดลงเลย แถมยังมีท่าว่าจะเพิ่มขึ้นด้วยซ้ำ

ตีสองแม่โดนปลุก เพราะลูกไข้สูงถึง 40 องศา พยาบาลบอกว่่า จะให้ยาลดไข้อีกครั้ง และคงต้องเปิดหน้าต่างให้เฟซแอร์เข้ามาในห้อง ข้างนอกหิมะตก อากาศข้างนอก คงช่วยลูกได้บ้างแม่ภาวนา พรุ่งนี้ทางโรงพยาบาลที่นี่จะส่งตัวลูกกลับไปลีด



LEED ที่รัก

กลับมาถึงโรงพยาบาลทุกคนยิ้มรับเป็นอย่างดี แถมพูดตลกกับลูกว่า ลูกไปนั่งรถเล่นกลับมาเร็วจัง แม่ดีใจที่เรากลับที่ลีด เพราะแม่โล่งใจ ที่ลูกกลับมาอยู่ในโรงพยาบาลที่มีมาตรฐานพร้อมด้วยอุปกรณ์และบุคลากรที่มีประสบการณ์

LGI คือบ้านหลังที่สองของเราแล้วลูก แต่ถึงยังงั๊ยลูกก็ร้องไห้ลั่นห้องอยู่ดี เวลา โดนเจาะเลือดหรือให้ยาทางสายที่มือ แม่สงสารลูกมากจริงๆลูกรักแต่อีกไม่กี่วันลูกก็จะผ่าตัดใส่ Hickman Line แล้ว ลูกจะไม่เจ็บแล้วหล่ะลูก

วันจันทร์ 20 ธันวา แด๊ดดี้พาน้องหมี่มาตรวจเลือดเผื่อว่า ไขกระดูกของน้องจะตรงกับลูก น้องหมี่ร้ิองไห้เสียงดัง สู้สุดกำลัง แม่อุ้มน้องหมี่ แด๊ดดี้และพยาบาลอีกคน ช่วยแม่อีกแรง ยังเอาน้องหมี่ไม่ค่อยไหวเลย โชคดีที่หมอจูลี่เจาะเลือดเร็ว น้องเลยเจ็บไม่นาน พอเสร็จแม่โอ๋น้องหมี่ น้องร้องไห้จนหลับ พอตื่นมาก็เล่นเหมือนเดิม

หมอบอกว่าเด็กวัยนี้ยังจำอะไรไม่ได้ แต่แม่ว่าน้องหมี่จำได้มากกว่าครึ่ง เพราะถ้าแม่หรือยายถามว่า หมอฉีดยาตรงไหนลูก น้องจะชี้ไปที่หลังมือและที่ข้อพับ และเมื่อไรถ้าน้องเริ่มดื้อ ยายบอกว่าเดี๋ยวหมอจะมาฉีดยาน้องรีบสั่นหัวทันที..