เห้อกลุ้มใจลูกขับจักรยานไม่เป็น

[naddyswiss]

คุณแอนดี้ไม่ได้เป็นคนเดียวหรอกค่ะโหน่ง
เจ้าเจสสิก้ากับสามล้อที่บ้าน กระแด๊กๆ ได้ไม่ถึงสองเมตร ก็ไปต่อไม่ไหวแล้ว
บังคับหัวรถก็ยังไม่ได้ ตรงได้อย่างเดียว
มันอยู่ที่สภาพอากาศด้วยมั้งคะ (โทษฟ้าโทษฝนไปนู่น ฮี่ๆ) ฝนตก อากาศหนาว ใครจะเอาลูกไปปั่นจักรยานนิ ลูกไม่หนาว แต่แม่หนาว
ตอนนี้หน้าร้อนกะว่าจะพาลูกไปปั่นนอกบ้านให้บ่อยขึ้น ไม่งั้นอีกไม่กี่เดือนก็หนาวอีกละ

สู้สู้ค่ะคุณแอนดี้ ให้คุณครูนาตาลีสอนเลยค่ะ

คุณโจ๋ยเห็นรูปทุเรียนแล้วน้ำลายไหลเลยค่ะ สีเหลืองน่ากินมากๆ หุๆๆๆ แต่อยู่นี่ไม่กล้ากินอ่ะ แพงมั๊ก แถมเอามาบ้านเดี๋ยวแม่สามีจะเป็นลมเอาเสียก่อน ฮ่าๆๆๆ

แอนดี้เค้ามีรถของเค้าที่ชอบขับ มันเลยทำให้เค้าไม่อยากขับจักรยานก้อเป็นได้ค่ะ

แต่สิ่งหนึ่งที่โหน่งค้นพบในตัวแอนดี้ ก้อเรื่องเดินป่าเขาลำเนาไพรน่ะค่ะ วันนั้นพาตาแดงไปเดินเขากัน ดันไปเลือกเดินทางเดิน ความจริงทางรถมันจะเรียบกว่า สรุปดันพาพ่อเดินทางแบบไต่ๆ ฮ่าๆๆ ไต่กันแทบตายเลย พร้อมเด็กอีกสองคน แอนดี้ไม่หวั่นเลย เธอเดินได้ แต่นาตาลีนี่เดะ ไม่เดินเลย อุ้มเดินเขาชันๆ กร๊ากๆๆ หญิงแม่เบิร์นไขมันได้เยอะเลย อิอิ

[prettypass2000]

พี่โหน่ง จักรยานสองล้อฝึกไม่ยากค่ะ แต่ถ้าแอนดี้ไม่พร้อมก็รอก่อนดีกว่าเพราะหากไปบังคับแล้วจะทำให้เขากลัวนะคะ เมื่อปีที่แล้วเคิร์กลองให้ชาร์ลอตต์ปั่นจักรยานสองล้อแล้วเขากลัวมากเลย แต่มาปีนี้เขาปั่นได้เพราะเขาอยากปั่นเหมือนเด็กในหมู่บ้านคนอื่นๆน่ะค่ะ คือ ปีนี้เขากลายเป็นเด็กคนเดียวในหมู่บ้านที่ปั่นจักรยานสี่ล้อแล้วทำให้เขาปั่นตามคนอื่นไม่ทัน เขาเลยขอปั่นจักรยานสองล้อ พอถอดล้อออกเขาก็พยายามจนเป็นเองนะคะ แต่หนูมีเพื่อนที่เขาฝึกลูกด้วยอันนี้ค่ะ คือ มันเป็นที่ถือแล้วเอาเสียบไปกับจักรยาน เราถือเพื่อช่วยให้เขาทรงตัว พอเห็นว่าทรงตัวได้เราก็ปล่อยค่ะ เพื่อนฝึกลูกเขาแต่ลูกเขาอยู่ป.สองนะคะตอนที่ฝึก หนูเอาลิ้งค์มาให้ดูน่ะค่ะเผื่อพี่โหน่งอาจจะสนใจ

<a href='http://www.readyrider.com/' target='_blank'>http://www.readyrider.com/</a>

[Jeab77]

โหน่ง เด็กๆมีความกลัวต่างกันนะ ทำไห้เค้าไม่มั่นใจ แอนดี้พี่มันไม่เป็นอ่ะ เรื่องขับจักรยานอ่ะกล้าดีจัง แถมแหกข้างทางมาแล้ว ลองทำแบบที่พี่พิมและพี่หมูบอกนะ แล้วลองทำแบบพี่ ตอนแอนดี้หัดไหม่ๆก็ ๔ ขวบแล้วโน่นน่ะ แต่ไห้ใส่หมวกกันน๊อคแบบเด็กน่ะ แถมมีเกราะตรงแขนและหัวเข่าด้วยนะ ตอนไปซื้อก็ไห้เค้าไปเลือกสีเอง เวลาพาไปหัดก็ลองไห้เค้าหัดกะเด็กๆคนอื่นดูเพราะพอได้หัดด้วยกันแล้วเค้าจะตามเพื่อน เดี๋ยวนี้แอนดี้ม่ะค่อยชอบแล้วนะจักรกยานอ่ะ แต่ดันไปชอบสกู๊ตเตอร์แทน แบบที่ใช้เท้าข้างนึงไถๆไปอ่ะ ตอนแรกก็ไม่กล้านะกลัว แต่พอเห็นเด็กข้างๆบ้านเค้าเล่นกันก็เลยอยากเอาไปอวดเพื่อนบ้างเด็กๆเค้าก็พากันสอนและเล่นกันก็เลยเป็น เราก็ทำเป็นชมลูกไปเอาแบบเว่อร์ๆหน่อยอ่ะ ตอนเค้าล้มเจ็บมาก็กอดเค้า แล้วก็บอกว่าไม่เป็นไรนะ แค่นั้นล่ะ เดี๋ยวอีกหน่อยนะโหน่ง พอเค้าคล่องนะโหน่องจะเห็นท่าขับจักรยานแบบพิสดาลนะ พี่ล่ะแทบหัวใจจะวายเอามันทำไปได้ไง ฮ่าๆๆๆ ค่อยๆลองสอนลูกไปเรื่อยๆ ใจเย็นหน่อย อย่าไปดุเค้านะเดี๋ยวจะกลายเป็นเกลียดไป
พี่น่ะชอบดุลูก จนลูกอ่ะมีไร ทำไรผิดจะไม่กล้ามาบอก ตอนนี้พี่ก็เพลาๆลงบ้างน่ะ กลัวเค้าไม่กล้าบอกอะไรเราอ่ะ ลองดูนะโหน่ง เอาใจช่วยนะ

[khao-naka]

หวัดดีจ้ะ ญ.ดอยสวิส อิอิ พี่ขาวเห็นเด็กแถวนี้ เค้าฝีกกันมีสามล้อพยุงนะ แต่ว่าแรก ๆ เนี่ยเค้ายังไม่ใส่ที่ปั่นให้เด็ก คือ ไม่มีที่ปั่นให้ ถอดออกเลย ให้เด็กใช้เท้าตะกุย ไปกะพื้นเรื่อย ๆ อ่ะ ขาวเห็นก้องงว่า ทำมัยไม่ใส่ที่ปั่นให้ลูกมานั่งคิดอีกที อ๋อ เค้าคงสอนให้ลูกพยุงตัวก่อนที่จะสอนปั่นอ่ะ เพราะเวลาจะล้มจะได้รู้จังหวะ ช่างละเอียดเนาะ คิดได้ไง เด็ก ๆ ก้อจะสนุกในการทรงตัว เพราะขาเค้าถึงพื้นอ่ะ รู้แน่ว่าล้มก้อยันพื้นได้ ละเอียดไปเปล่าเนี่ย หุหุ

อย่างที่หลายคนบอกแหละ ความกลัวเด็กไม่เท่ากัน เจ้าเบ็นเด็กข้างบ้าน เกือบสองขวบแระม้างหรือไม่ก้อสองขวบหน่อย ๆ นี่แหละ ไม่เคยลงน้ำ กลัวน้ำมาก พ่อแม่ก้อเครียด เพราะลูกใคร ๆ เค้าก้อเล่นน้ำกันได้ พอเสาร์อาทิตย์ที่ผ่านมา ลูก ๆ แฟนเจ๊มา แระก้อเพื่อน ๆ มากันตรึม เจ้าเด็กน้อยข้างบ้านก้อมากะพ่อ จะมาเล่นน้ำ แต่พ่อเค้าบอกว่า มาแบบเต็มยศ มีปลอกแขนเตรียมเล่นน้ำเต็มที่ แต่เค้าบอกว่าลูกเค้าลงน้ำไม่ได้เลย ไม่เคยมีใครเอาเจ้าเบ็นลงน้ำได้ แต่แฟนเจ๊ล่อหลอกอีท่าไหนไม่รู้ ลงไปได้บันไดสระขั้นแรก แระเจ้าเบ็นก้อวิ่งขี้นมาคืน ไม่เอากลัว ซักพักก้อลงไปใหม่ ถึงบันไดขั้นที่สองของสระ แระก้อร้องขึ้นคืน พ่อก้อเริ่มหน้าเสียแระ พอซักพัก ไม่รู้อีท่าไหน ลงไปถึงขั้นที่สาม แระก้อชักเริ่มสนุกแระ เพราะขาไม่ถึงพื้นแระนี้นา แระแล้วก้อไปลอยอย่กลางสระเลย แฟนเจ๊ถามเจ้าเบ็นว่ากลัวมั้ย เค้าบอกไม่กลัว และก้อต๋อม ๆ ๆ ๆ กันอยู่ในน้ำ พอพี่อ่านเรื่องหะโหน่งกะลูกรู้มะพี่คิดถึงเจ้าเบ็นกะพ่อขึ้นมาเลย เพราะแฟนพี่มาเล่าให้พี่ฟังเมื่อวันอาทิตย์อ่ะนะ วันนี้พ่อเจ้าเบ็นมีความสุขที่สุด ถามต่อ ทำไม่อ่ะ แฟนบอก ตลอดเวลาลูกกลัวน้ำมาก คือ พ่อกลัวมาก กลัวว่าลูกจะกลัวน้ำ กลัวว่ายน้ำไม่เป็น เหมือนหะโหน่ง กลัวลูกแหย ปั่นจักรยานไม่เป็น สู้คนอื่นไม่ได้อ่ะ แต่เชื่อเหอะ เดี๋ยวลูกก้อทำได้ วันนึงเดี๋ยวเค้าก้อคลิกได้เอง อย่าห่วงเลย คุณแม่คนสวย เอ..หรือลูกชายแผนสูงจะเอาปอร์เช่หว่า อิอิ

[Thai-Sakhon]

เข้ามาคุยน้องโหน่งอีกคน ลูกสองคนของพี่ ก็นิสัยต่างกันค่ะ อย่าไปเครียด พอเวลาเขาทำได้ ทำได้ในวันเดียว ต้องรอให้น้องสุกงอมเต็มที่ก่อน หรือ ช่วยเหลือตัวเองเช่นกันพี่กลัวว่าลูกจะโง่ โดนเด็กคนอื่นแกล้ง แต่พี่จะบอกลูกเสมอว่า คุณแม่เชื่อนะว่าหนูทำได้ คือ อาการกังวล คุณแม่ทุกคนเป็นค่ะ แต่ให้น้องคิดว่าช้าๆได้พร้าเล่มงาม เชื่อซิเดี๋ยวเป็นเอง

ปัจจุบัน ลูกชายพี่ แมนมากๆ ไม่ต้องอธิบายต่อนะคะ คือพี่กับพ่อของน้องต้องเข้าพบครูผู้ปกครองมารอบแล้ว ฮ้าๆ คือ เห็นเงียบๆอายๆเวลาจะสู้ขึ้นมา ทำเอาเด็กฝรั่งกลัวได้เหมือนกัน
พี่บอกลูกชายพี่เสมอว่า ถึงเขาตัวโตกว่า แต่หนูรู้ใหมหัวใจ ที่อยู่ในอกเขาเท่ากันกับหัวใจหนู ไม่ต้องไปกลัวมัน พูดเรื่องของตัวเองไปเยอะเลยอิอิ

*ปล อาการกังวลไม่แน่ใจของคุณแม่ สามารถสื่อไปถึงน้องได้ พยายามให้เข้ารู้ว่าเขาทำได้ แล้วสร้างความเชื่อมั่นในตัวเขา แล้วเขาจะเชื่อมั่นในตัวเองค่ะ โชคดีนะ

[singha]

เข้ามาให้กำลังใจ หะโหน่งนะจ้ะ พี่ไม่มีคำแนะนำ
เลยเข้ามาให้กำลังใจอย่างเดียว คุณแม่สมัยใหม่ ยังสาว
สู้ๆนะจ้ะ

[Tarta]

มาเก็บข้อมูล รออังเปาโตจะได้เอากลเม็ดไปใช้บ้าง

[nongtai]

ต่ายว่าโหน่งคิดถูกนะ รถแบบสามล้อ สี่ล้อเก็บซ้อนให้หมด เพราะน้องคุ้นเคยขี่แต่แบบที่เค้าขี่ได้ อันไหนขี่ไม่ได้ก็ไม่อยากจับเพราะเห็นว่าไม่สนุก น้องเอ็ดดี้อายุก็เท่าๆกับลูกสาวเลยเซร่าจะเข้าโรงเรียนเดือนตุลาคม แต่ลูกสาวออกทอมบอยชอบขับรถเรื่องจักรยานนี่เค้าขี่เป็นนานละ ตอนนี้ขับรถโคลคาส ลูกชายสองขวบกว่าตอนนี้ก็ขี่จักรยาเป็นแล้วเหมือนกันเมื่อก่อนขี่แต่แบบสามล้อ หลังจากโหน่งเก็บรถแบบสามล้อ สี่ล้อไปไว้ที่อื่นก็เอาจักรยานตัวที่โหน่งอยากให้น้องหัดขี่นั้นแหละตั้งไว้ให้เค้าทุกวัน เดียวก็ขี้นไปนั่งเล่นเรื่อยๆเดียวก็เริ่มปั้นเองแหละ

[naddyswiss]

วันนี้เสด็จพ่อของแอนดี้ไปถอยจักรยานคันใหม่มาให้แต่แบบมีล้อพ่วงนะคะ คันที่มีอยู่ในสวนนั้นคือ ของที่เพื่อนโหน่งให้มา มันก้อไม่ค่อยดีเท่าไหร่ มันจะฝืดๆหน่อย ทีนี้อเล็กก้อเรียกแอนดี้ไปดูบอกว่า พ่อซื้อจักรยานมาให้ คันเก่าจะให้นาตาลี ตอนนั้นโหน่งหนีไปซื้อกับข้าว

กลับมาเลยถามความคืบหน้า อเล็กบอกว่าเค้าขับค่ะ ขับเองด้วย ขับไปตรงที่โล่งๆหน้าบ้านเราได้เองค่ะ โหน่งเลยมีความคิดว่า แอนดี้เค้าอายโหน่งหรือเปล่า

แต่วันนี้เค้าทำอะไรเองได้หลายๆอย่าง โหน่งก้อยอเค้ามากมายเลย แล้วเค้าเหมือนจะอยากโชว์เราตลอดค่ะ เหมือนเค้าจะภูมิใจมากถ้าโหน่งยอเค้า แต่โหน่งก้อยอตลอดเลยนะคะ จนโหน่งจะเหมือนคนติ๊งต๊องอยู่แว๊ว เช่น กินสลัดหมดชาม โหน่งบอกว่า "โอ๊ยเก่งมาก มามี๊รัก" ไรแบบนีั้ อิอิ คงต้องใจเย็นเหมือนที่เพื่อนๆบอกกันน่ะค่ะ

การเลี้ยงลูกเป็นงานที่ไม่มีวันจบสิ้นนะโหน่งว่า เดี๋ยววันหยุดนี้คงต้องหาเวลาพาเด็กๆปั่นจักรยานเสียหน่อยค่ะ เพราะพ่อเค้าอยู่จะได้ช่วยกันดูลูกคนละคน

[prettypass2000]

ยินดีกับว่าที่เขยของหนูด้วยค่า ตื่นเต้นแทน เด็กๆเขามีอะไรที่น่ารักน่าตื่นเต้นมาให้พ่อและแม่ดูเสมอ สามีหนูเขาชอบแอนดี้มากเลยน่ะค่ะ อิอิอิ หนูเลยแซวว่าเด๊วจะไปขโมยแม่เขามาเลี้ยง อิอิอิ

[mathias]

โหน่ง ลูกคนโตฉันอะ ก็ยังปั่นจักรยานสองล้อไม่ได้เหมือนกัน โตกวาลูกแกอีก คิดมากไปนะ อย่าไปเร่งลูก ปล่อยให้เค้ามีความสุขกับการหัดของเค้าไป อันนี้อย่างเรานะ แรกๆก็จิตตก เพราะขนาดสองล้อที่มีล้อเล็กพยุงอะ ลูกฉันมันไม่มแรงถบ ฉันก็จะบ่นลูก สอนเค้าว่าต้องแบบนี้ๆๆนะ ลูกฉันมันลุกขึ้น เขช็นจักรยานเข้าบ้าน บอกไม่หัดแระ รำคาญแม่

แต่พออยู่กับยายนะ ปั่นแข็งเชยว ถามแม่ว่าทำไง แม่เราบอกว่า ก็ไม่ได้บ่นหลานเหมือนเอ็งย่นลูกไง ฮ่าาาา

ค่อยเป็นค่อยไปโหน่ง

ปล ความคิดคุณหมูบางกรวยก็ดีจังเลย ขอยืมเอาไปใช้กับลูกชายบ้างนะคะ

[Michael]

หัวอกเดียวกันเลยค่ะ ตอนนั้นลูกชาย 3 ขวบ ขายังไม่มีแรงเลย เห็นลูกคนอื่นขี่ได้กลุ้มใจมาก
ก็เลยไปซื้อจักรยานที่ไม่มีที่ปั่นให้ก่อน เยอรมันเรียกว่า เล้าฟหราด แถมซื้อโรลเล่อให้ขี่เล่น
ช่วยในการทรงตัวดี พอ 5 ขวบ ก็พาไปหัดจักรยาน ปรากฏว่าเค้าขี่แบบหัดครั้งแรกเป็นเลย
ไม่ต้องใช้ล้อช่วยด้วย พ่อแม่ดีใจมาก

ตอนนี้ครูแนะนำให้ไปว่ายน้ำ เราก็ว่ายไม่เป็น เลยหาที่เรียนทั้งแม่ลูก ปรากฏว่าแม่ว่ายเป็นแล้ว
ลูกยังไม่ได้เรียนเลยเพราะคอร์สว่ายน้ำของเด็กคิวยาวมาก แต่ตอนนี้ก็เลยพาไปเล่นน้ำบ่อยๆ
จะได้ชิน นี่ถ้าอยู่เมืองไม่วุ่นวายแบบนี้นะเนี่ย เฮ้ออ

เอาใจช่วยคุณแนทนะคะ

[nongmaxi]

หรือว่าจะให้เขาเริ่มจาก จักรเดินก่อน(ศัพท์นี้คิดเอง)
แถวนี้เด็กสามขวบก็ยังใช้เจ้าจักรเดินกันอยู่เลย

ลูกชายได้มาตอนสองขวบ ตอนนั้นขายังไม่ถึงค่ะ
แต่ด้วยความอยาก เธอก็ถูๆไถทุกวัน ตอนนี้สองขวบกับ
สี่เดือน ขาก็ยังไม่ถึงดีเท่าไหร แต่ควบเดี่ยวได้แล้ว



เด็กแต่ละคนต่างกันเน้อ ถ้าเขาเริ่มกลัวมาตั้งแต่แรกๆแล้ว
เราเป็นแม่ก็คงกลุ้มเหมือนกัน แต่เชื่อว่าเมื่อโตขึ้นเดี๋ยวก็ดีขึ้น

แต่ว่าเด็กที่กล้ามากก็มีส่วนเสียนะคะ เจ้าลูกชายนี่ล่ะมันไม่กลัว
อะไรเอาเสียเลย อยากลองอยากเล่นเสียทุกอย่าง เครื่องเล่นสำหรับ
เด็กโตเธอก็อยากลอง คนเหนื่อยคือแม่นะต้องตามทุกฝีก้าว กลัว
เขาพลาด เพราะยังเล็กอยู่

แล้วเห็นผู้ใหญ่นี่ เธอก็เขาไปคุยกับเขา พูดได้บ้างยังไม่เต็มประโยค
ทำไม้ทำมือประกอบ ถ้าเป็นผู้ใหญ่เขาก็จะเอ็นดู แต่ถ้าเป็นเด็กโต
กว่าเขา ก็ไปทำให้คนอื่นรำคาญ เขาก็ตวาดมันกลับมา เห็นแล้วก็สงสาร
ลูกเหมือนกัน แต่กระนั้นมันก็ยังไม่หยุดซ่าส์

แม็กซี่ก็เคยมีอย่างนี้เลยค่ะ เอาแบบไม่มีที่ปั่นให้เขา ให้เขาเรียนทรงตัว เขาใช้เจ้านี้ตอนเกือบๆสองขวบนะคะ แล้วปั่นจักรยานได้ตอน สามขวบกว่า ไม่ต้องเครียดหรอกค่ะี่โหน่ง