ครัวไกลบ้าน • แสดงกระทู้

โดย **Puimek** » จันทร์ พ.ย. 29, 2010 3:27 pm

หญิงป้า เขียน: การที่เรามองไม่เห็นในสิ่งที่คนอื่นเห็น
การที่คนมาเตือนให้สวดมนต์ ปฏิบัติธรรม
เพื่อให้ใครต่อใครได้พ้นทุกข์ทางใจ
แล้วคนที่มาอ่าน นำไปพูด ไปให้มโนทุจริตนั้น
มีสิทธิ์อย่างเดียว คือได้รับความหายนะ

แต่หญิงป้าอโหสิให้คะ

เข้ามาอ่านเกือบทุกวันเลย แต่ยังไม่มีโอกาสเขียนตอบจริงจังสักที
อยู่ในช่วงกำลังต้องจัดบ้านให้พร้อมสำหรับครอบครัวที่จะมาเยี่ยมค่ะ
รายละเอียดจุกจิกไปหมด... นี่ก็กำลังต้องออกไปซื้อของ
แต่อดไม่ได้ ต้องขอเข้ามาเห็นด้วยกับท่านหญิงป้า (และน้องคนอื่น) ในเรื่องนี้

ปุยเคยนึกโกรธนึกโมโห คนที่ฟังเรื่องที่เราเล่า แล้วแอบเอาไปว่าลับหลัง
แต่เดี๋ยวนี้อโหสิให้หมดแล้ว... เพราะไม่ว่าเขาจะว่าเราแค่ไหน อย่างไร
เราก็ไม่มีทางแย่ลง แต่ตัวเขาจะไม่มีโอกาสดีขึ้น ก็เลยนึกอโหสิให้
และได้แต่หวังว่าเขาจะมองเห็นอย่างที่เราอยากให้เขาเห็น
เพราะท้ายสุดคนที่จะได้หรือเสียก็คือตัวเขาเท่านั้น...
ทุกวันนี้เวลาสวดมนต์ ตอนแผ่เมตตา
นอกจากจะแผ่ให้กับผู้มีพระคุณและสรรพสัตว์ สรรพชีวิตทุกชนิด
ปุยก็ยังแผ่ให้กับผู้ที่ยังปัญญามืดบอด... ขอให้เขารอดพ้น
ขอให้เขามองเห็นได้ด้วยตัวของเขาเอง

อยากคุยด้วยยาวๆ จังค่ะ แต่ยังไม่ได้จังหวะและอารมณ์ที่พร้อมเลย
ขอโทษทุกคนด้วยนะคะ และขอบคุณท่านหญิงป้า ที่เล่าเรื่องดีๆให้ฟัง
โดยเฉพาะเรื่องอานิสงส์ของการสวดคาถาชินบัญชชร อ่านแล้วรู้สึกดีจังค่ะ

มีคำถามนิดหน่อยค่ะท่านหญิงป้า คาถายอดพระกัณฑ์พระไตรปิฏก
ในหนังสือสวดมนต์ที่ปุยมียาวมาก อยากทราบว่ามีฉบับย่อที่พอจะสวดได้ทุกวันมั้ยคะ

(จริงๆ มีอีกตั้งหลายคำถาม แต่ขอมาถามวันละเรื่องดีกว่าค่ะ)

ภายในอาทิตย์นี้จะส่งปัจจัยไปร่วมทำบุญตามที่บอกนะคะ
พอส่งแล้วจะหลังไมค์ไปบอกอีกทีค่ะ

อิอิอิ...เป็นเรื่องธรรมดาค่ะ มีสรรเสริญ ก็ต้องมีนินทา...
มียศ ก็มีเสื่อมยศ มีลาภ ก็ต้องมีเสื่อมลาภ...
สำหรับเหมี่ยว ถ้าตัดสินใจเล่าไปแล้วก็จะยอมรับในผล
ถูกติเป็นเรื่องธรรมชาติ...

ในเรื่องราวที่สัมผัสได้ไม่ทุกคน...จะว่าเป็นเรื่องงมงายก็ไม่แปลก
คนที่เข้าถึงจิตที่ละเอียดแล้ว ย่อมรู้แจ้งอยู่ในใจ ...
เมื่อถึงทางเพื่อรู้แจ้งแห่งปัญญา อะไรก็มาปิดกั้นความใคร่อยากรู้ไม่ได้...
เมื่อถึงทางแล้ว เราเท่านั้นที่จะสอนใจตนได้ ไม่ใช่คนอื่น
ปัญญา...เป็นอริยะทรัพย์ที่ติดตัวมาแต่เกิด จะให้เกิดคุณ หรือ โทษได้ เราเท่านั้นที่สอนใจตน(เอง)
ได้สิทธิ์ใช้แล้ว...ก็รับผลตามแก่เหตุ...จะเกิดผลดีหรือให้โทษ เรานั้นเลือกเอง...

ก๊อปที่ตัวเองแสดงความเห็นไว้ในกระทู้แรกมาแปะค่ะ

ติดตามอ่านอยู่นะคะ

vilai unchim เขียน: อยู่ๆหนูก็ได้ยินเสียงเด็กร้องไห้
ตอนแรกก็ยังไม่แน่ใจคิดว่าหูฝาด แต่พอหนูเปิดต่อไปอีกเรื่อยๆ
หนูกลับได้ยินชัดและดังมากขึ้น ดังแข่งกับเสียงสวดเลยค่ะ
หนูชักไม่แน่ใจแล้วค่ะ ว่าเสียงที่หนูได้ยินนั้นคืออะไรกันแน่
หรือว่าหนูหูแว้วไปเองกันแน่คะ ขอให้หญิงป้าช่วยบอกหนูหน่อยได้มั้ยคะ
ว่าจริงๆแล้วคืออะไรกันแน่ค่ะ

อย่าไปสนใจฟังอย่างอื่นค่ะ
ฟังเสียงสวดมนต์ไปเรื่อยๆ
สวดตามไปเรื่อยๆ ได้กุศลสะสมอีกต่างหาก

Puimek เขียน:
มีคำถามนิดหน่อยค่ะท่านหญิงป้า คาถายอดพระกัณฑ์พระไตรปิฏก
ในหนังสือสวดมนต์ที่ปุยมียาวมาก อยากทราบว่ามีฉบับย่อที่พอจะสวดได้ทุกวันมั้ยคะ

(จริงๆ มีอีกตั้งหลายคำถาม แต่ขอมาถามวันละเรื่องดีกว่าค่ะ)

หนูปุยขา เวลาสวดมนต์จะสวดแบบย่อๆ
แปลว่า กุศลก็ต้องการแบบมินิ เช่นเดียวกันใช่มั้ยค่ะ

หญิงป้าถึงใช้วิธี ไม่สวดเอง
โหวดเข้าเครื่อง เข้า MP3
ให้พระสวดให้ฟัง แล้ววันหนึ่งเราจะจำได้ สวดไปกับพระได้เลย
ไม่หลอกลวง จริงๆ ลองดูสิคะ

มะเหมี่ยว เขียน: อิอิอิ...เป็นเรื่องธรรมดาค่ะ มีสรรเสริญ ก็ต้องมีนินทา...
มียศ ก็มีเสื่อมยศ มีลาภ ก็ต้องมีเสื่อมลาภ...
สำหรับเหมี่ยว ถ้าตัดสินใจเล่าไปแล้วก็จะยอมรับในผล
ถูกติเป็นเรื่องธรรมชาติ...

หญิงป้าไม่ได้โกรธ หรือขัดเคืองนะจ๊ะ
เพราะว่าตั้งแต่ไปหลอกให้สาวๆสวดมนต์ จนถึงกับต้องลงทุน
ยกตัวเองเป็นนางเอก เล่าเรื่องโน้นเรื่องนี้ให้ฟังทางอากาศ
หญิงป้ากวาดผู้คนเดินทางไปหาที่สงบในภพหน้าได้เยอะแล้วจริงๆ
และเป็นการที่เราได้ทราบโดยอัตโนมัติด้วยว่า
ผู้คนที่มาอยู่รายล้อมเรานั้น มีใครบ้างที่สววรค์รออยู่
และมีใครบ้างที่นรกเตรียมห้องสวีทสูทไว้รอแล้ว

ตั้งแต่กระทู้แรก จนถึงกระทู้ที่สามนี่
ก็เจอมาเรื่อๆแหละค่ะ
แต่หญิงป้าแผ่เมตตา อโหสิให้ อันนี้เป็นส่วนของหญิงป้านะคะ
เพราะไม่ต้องการไปเจอเดนมนุษย์ที่ไหนอีก
หากทางนรกสวรรค์จะตัดสินอย่างไร อันนี้ไม่ใช่ธุระของหญิงป้าแล้วค่ะ

เดี๋ยวไปจิบกาแฟก่อนนะคะ แล้วจะมาบอกว่ามโนทุริตนั้น
เป็นสิ่งที่น่ารังเกียจเพียงใด

Puimek เขียน: ปุยเคยนึกโกรธนึกโมโห คนที่ฟังเรื่องที่เราเล่า แล้วแอบเอาไปว่าลับหลัง
แต่เดี๋ยวนี้อโหสิให้หมดแล้ว... เพราะไม่ว่าเขาจะว่าเราแค่ไหน อย่างไร
เราก็ไม่มีทางแย่ลง แต่ตัวเขาจะไม่มีโอกาสดีขึ้น ก็เลยนึกอโหสิให้

คนเราแต่ละคนมีความละเอียดกับความหยาบในจิตแตกต่างกันค่ะ
อย่าไปตำหนิที่เขาเป็นอย่างนี้
แต่ให้ดูว่า เขาเป็นผู้ที่น่าสงสาร ขนาดเกิดในร่มพระพุทธศาสนาแล้ว ยังหาทางพ้นทุกข์ไม่ได้

โดย **tAd natchadapOrn** » จันทร์ พ.ย. 29, 2010 6:16 pm

ตอนแรกกะแค่เข้ามาอ่าน แต่พอเห็นคุณเหมี่ยว ก็อดไม่ได้
ที่ต้องบอกว่า....ไม่รู้ทำไม อยู่ๆเมื่อวานก็นึกถึงคุณเหมี่ยว
ไม่เคยพูดคุยอะไรด้วยก็จริง
แต่สงสัยว่า ทำไมคุณเหมี่ยวหายเงียบไป
เพราะเคยอ่านและชอบเรื่องราวของคุณจากกระทู้แรก...จึงอยากรู้ข่าวคราว
คิดในใจว่า จะลองถามดูซิ...ว่าคุณเป็นยังไงบ้าง สบายดีมั้ย
แต่ก็ไม่ได้ทำ
แหะๆ....ตอนนี้เลยรู้แล้วว่า....

มะเหมี่ยว ข้อความนี้เขียนขึ้นเมื่อ Today at 03:49 pm
........ติดตามอ่านอยู่นะคะ

โดย **tAd natchadapOrn** » จันทร์ พ.ย. 29, 2010 6:22 pm

หญิงป้า ข้อความนี้เขียนขึ้นเมื่อ Just 24 minutes ago

....เดี๋ยวไปจิบกาแฟก่อนนะคะ แล้วจะมาบอกว่ามโนทุริตนั้น
เป็นสิ่งที่น่ารังเกียจเพียงใด

โห หญิงป้าจิบกาแฟตอนนี้...คืนนี้ญ.ป้าไม่นอนเหรอคะ สงสัยหญิงป้านอนดึก...

tAd natchadapOrn เขียน: โห หญิงป้าจิบกาแฟตอนนี้...คืนนี้ญ.ป้าไม่นอนเหรอคะ สงสัยหญิงป้านอนดึก...

ไม่ดื่มกาแฟ นอนไม่หลับค่ะ

โดย **vilai unchim** » จันทร์ พ.ย. 29, 2010 7:08 pm

หญิงป้า เขียน:
vilai unchim เขียน: อยู่ๆหนูก็ได้ยินเสียงเด็กร้องไห้
ตอนแรกก็ยังไม่แน่ใจคิดว่าหูฝาด แต่พอหนูเปิดต่อไปอีกเรื่อยๆ
หนูกลับได้ยินชัดและดังมากขึ้น ดังแข่งกับเสียงสวดเลยค่ะ
หนูชักไม่แน่ใจแล้วค่ะ ว่าเสียงที่หนูได้ยินนั้นคืออะไรกันแน่
หรือว่าหนูหูแว้วไปเองกันแน่คะ ขอให้หญิงป้าช่วยบอกหนูหน่อยได้มั้ยคะ
ว่าจริงๆแล้วคืออะไรกันแน่ค่ะ

อย่าไปสนใจฟังอย่างอื่นค่ะ
ฟังเสียงสวดมนต์ไปเรื่อยๆ
สวดตามไปเรื่อยๆ ได้กุศลสะสมอีกต่างหาก

ขอบคุณค่ะหญิงป้าขาหนูจะทำตามที่หญิงป้าแนะนำค่ะ วันฟังทั้งวันเลยค่ะ สวดตามได้แล้วค่ะ

โดย **vilai unchim** » จันทร์ พ.ย. 29, 2010 7:12 pm

หญิงป้า เขียน:
Puimek เขียน:
มีคำถามนิดหน่อยค่ะท่านหญิงป้า คาถายอดพระกัณฑ์พระไตรปิฏก
ในหนังสือสวดมนต์ที่ปุยมียาวมาก อยากทราบว่ามีฉบับย่อที่พอจะสวดได้ทุกวันมั้ยคะ

(จริงๆ มีอีกตั้งหลายคำถาม แต่ขอมาถามวันละเรื่องดีกว่าค่ะ)

หนูปุยขา เวลาสวดมนต์จะสวดแบบย่อๆ
แปลว่า กุศลก็ต้องการแบบมินิ เช่นเดียวกันใช่มั้ยค่ะ

หญิงป้าถึงใช้วิธี ไม่สวดเอง
โหวดเข้าเครื่อง เข้า MP3
ให้พระสวดให้ฟัง แล้ววันหนึ่งเราจะจำได้ สวดไปกับพระได้เลย
ไม่หลอกลวง จริงๆ ลองดูสิคะ

จริงค่ะหนูทำตามที่หญิงป้าแนะนำวันนี้หนูสวดตามได้เกือบจบแน่ค่ะ

เอาล่ะค่ะ สำหรับผู้ที่ข้องใจในเรื่องมโนกรรมนะคะ
เข้ามาอ่านได้ว่า สิ่งที่ตัวเองก่อนั้น มโนกรรมแบบไหน
หญิงป้าจะไม่ใช่บาลีมากมายนะคะ
เพราะบางครั้งคิดว่า ที่คนช่างว่าชาวบ้านแล้วเข้าวัดไปทำบุญโครมๆนั้น
อาจจะไปฟังแค่พระสวด แต่แปลไม่ได้
เลยไม่รู้ว่า พระท่านห้ามอะไรไว้ และให้ทำอะไรได้...

คำว่ากรรมนั้น ไม่ได้หมายถึงเพียงแค่สิ่งที่ไม่ดี สิ่งที่ทำให้เราเกิดทุกข์
แต่กรรมคือการกระทำ ย่อมหมายถึง ทั้งสิ่งที่ดีและไม่ดี
ตามที่ทางธรรมระบุไว้ว่า กุศลกรรม และอกุศลกรรม
พระพุทธองค์ทรงบอกว่า กรรมคือเจตนา

หมายถึง คนเรามีเจตนากระทำอะไรไว้มากน้อยเพียงใด
กรรมดีกรรมชั่วก็จะเกิดขึ้นตามเจตนานั้นๆ

มนุษย์นั้นอาจจะห้ามไม่ให้ตัวเองกินข้าวได่
แต่ห้ามตัวเองไม่ให้คิดอยากจะกินข้าวไม่ได้
ดังนั้น...จิตของมนุษย์นั้นจึงเป็นสิ่งที่ยากจะบังคับ

จิตจึงก่อให้เกิดมโนกรรม
จิตที่คิดดี เราเรียกว่า มโนสุจริต
จิตที่คิดไม่ดี เราเรียกว่า มโนทุจริต
เพราะฉะนั้น ถ้าเอ่ยถึงมโนกรรม อย่าคิดว่าเป็นการคิดในสิ่งไม่ดีอย่างเดียว
คิดในทางดีก็หมายถึงมโนกรรมด้วยนะคะ

กรรมนั้นทุกคนมี แต่ที่เราต้องชดใช้อยู่ในชาตินี้หรือชาติหน้า
จริงแล้วเป็นผลของกรรม หรือวิบากกรรม

จิตของมนฺุษย์เป็นสิ่งที่ยากจะหยุดนิ่ง และผู้อื่นไม่สามารถหยั่งรู้ในจิตอื่นได้
เมื่อคิดดี ก็ดีไป แต่เมื่อคิดไม่ดี ตรงนี้แหละ เป็นจุดที่ก่อให้เกิดบาป
ซึ่งเป็นทางทุจริต
เพียงแค่คิด ก็ก่อกรรมชั่ว และถ้าใครคิดชั่ว ทางศาสนาพุทธถือว่า บาปอีกเช่นกัน

แต่คิดเท่านั้น ไม่ได้เอาไปบอกใครที่ไหน ยังบาปไม่มาก
หากไปพูดให้คนอื่นได้ล่วงรู้ถึงความคิดของตน ตรงนี้ถือว่าก่อวจีกรรม เป็นวจีทุจริต
เพราะฉะนั้น ผู้ที่ก่อมโนทุจิตแล้วเอาความคิดชั่วของตัวเองไปพูดต่อ ก่อวจีทุจริต
ผู้นั้นจะผิดเป็นสองเท่า

ผู้ฟังเรื่องที่ผู้พูดพูดเลวร้ายป้ายสีคนอื่น
ถ้าฟัง แล้วคิดร้ายตาม ผู้ฟังผู้นั้น ก็ผิดกรรมบถสิบข้อ มโนทุจริต
แล้วถ้าฟังแล้วเอาไปพูดตาม

คนเจ้าของเรื่องจะผิด
๑) ฐานที่ตนคิดชั่ว
๒) ฐานที่ตนพูดชั่ว
๓) ฐานที่ตนพูดให้คนอื่นคิดชั่ว
๔)ฐานที่ตนเป็นผูั้ที่พาให้คนอื่นเอาเรื่องชั่วไปพูดต่อ

ผู้ฟังจะผิด
๑) ฐานที่ตนเชื่อสิ่งที่ไม่ไตร่ตรอง
๒) ฐานที่ตนไปร่วมหมู่คณะกับผู้ที่ก่อมโนทุจิรตและวจีทุจริต
๓)ฐานที่เอาเรื่องทุจริตไปบอกกล่าวต่อโดยที่ไม่มีมูลเป็นจริง

ยิ่งคนเอาไปพูดต่อกันมากเพียงใด เจ้าของต้นตอเรื่องยิ่งมีบาปมากขึ้น
ตามจำนวนของการเอาไปพูดต่อๆ

หากเรื่องที่คนเอาไปพูดนั้น เป็นเรื่องจริง
ทางธรรมก็ถือว่า ผิด เพราะเจตนาของผู้พูด ต้องการให้ผู้ถูกกล่าวถึง
ได้รับความเสียหาย...

พระพุทธองค์จึงทรงบอกว่า ให้เชื่อในสิ่งที่เห็น
อย่าเชื่อเพราะว่าเขาเป็นครู (เช่นครูของอหิงสกะที่สั่งให้อหิงสกะไปฆ่าคนมาครบสองพันคนแล้วจะถ่ายทอดวิชาขั้นสูงสุดให้)

อย่าเชื่อเพราะคนที่พูดนั้นเป็นผู้ที่คนอื่นนับหน้าถือตา
(เช่นหญิงป้าบอกให้สวดมนต์ อย่าเชื่อทันที ให้คิดก่อนว่า ตรูจะสวดแล้วได้ผลอะไร)

อย่าเชื่อเพราะว่าเขาอาวุโส
คนบางคนนั้น ถ้าใช้แก่กระโหลกกระลายังมีค่ามากกว่าเขา
เพราะกระลาเป็นสิ่งที่มีประโยชน์
แต่คนที่มีประสบการณ์อายุมากแล้วไม่ใช่ให้ถูกต้อง
หากพูดอะไรออกมาแล้ว เราฟังดูว่า มันไม่ถุกต้อง
อย่าไปคบหาสมาคม ให้เรารับมโนกรรมจากคนๆนั้นมาสะสม
เขาจะพาเราตกนรกโดยไม่รู้ตัว

ดูจากที่หญิงป้าเขียนมาให้เพียงแค่มโนทุจริตแค่ข้อนิดๆเพียงข้อเดียว
ทำผิดไป ยังสามารถตกนรกได้แค่นี้
แล้วถ้าคนที่ก่อมโนทุจริตไปกล่าวหา
ผู้ที่บรรลุโสดาบัน กิทาคา อนากิทาคา หรืออรหันต์เล่าจะผิดขนาดไหน
อย่าลืมว่า โสดาบันนั้น สามารถเดินเหินไปไหนมาไหนให้เราเห็นได้
ภายนอกเหมือนคนปรกติธรรมดา แต่เขาสะสมบุญมาแต่ชาติปางก่อน
ได้โสดาบัน เขาอาจจะขอมาเกิดเพื่อต้องการสำเร็จกิทาคา อนากิทาคา
ทำไมต้องลงมาเกิดเป็นมนุษย์
เพราะมนุษย์เท่านั้นสามารถทำบุญ สะสมกุศลได้มากกว่าเทวดา
เทพเทวดายังต้องลงมาฟังธรรมในวันอุโบสถศีล ได้เพียงวันเดียว
แต่มนุษย์สามารถปฏิบัติได้บ่อยตามที่เขาต้องการ
เทพจึงหาโอกาสสร้างกุศลด้วยการช่วยเหลือมนุษย์มากขึ้น
(เหมือนใส่สารตัวเร่ง)

ผู้ใดที่ไปกล่าวร้ายบุคคลระดับโสดาบันขึ้นไป ผิดหรือไม่
ผิดอย่างแน่นอน แม้ว่าจะไม่รู้ว่าผู้นั้นเป็นโสดาบันหรืออรหันต์ ก็ต้องผิด
ทำไมถึงผิด...ก็ในเมื่อพระพุทธองค์ทรงกล่าวถึงศีลห้า กรรมบถสิบไว้แล้ว
ผู้นั้นยังกระทำผิด...เพราะฉะนั้นว่ามนุษย์ก็รับผลกรรมตามที่ว่ามนุษย์
ว่าร้ายให้โสดาบัน กิทาครา อนากิทาคา ท้ายสุดอรหันต์
บาปก็จะเพิ่มมากขึ้นเป็นลำดับของผู้ที่มีความพิสุทธิ์ของศีล
(เหมือนกับกฎหมายข้อแรกที่ระบุว่า ทุกคนต้องรู้กฎหมายแหละค่ะ ทำผิดไปแล้วจะบอกว้่า หนูไม่รู้ นั้นไม่สามารถแก้ตัวได้)

แม้ว่าโสดาบัน...อรหันต์จะไม่เอาเรื่อง
ยิ่งอรหันต์แล้ว ท่านจะไม่รู้สึกรู้สาในความดีหรือความไม่ดีของมนุษย์
ท่านยกประโยชน์ให้จำเลย ก็อย่าคิดว่าจะพ้นผิด
เพราะท้าวเวสสุวรรณ เจ้าแห่งความตาย ท่านบันทึกลงใน CPU ซะแล้ว
ผู้ที่ก่อมโนทุจริตนั้นตกนรก หายนะอย่างเดียว

ถามว่าพอรู้ตัวว่าทำผิดทางมโนทุจริตแล้ว รีบไปทำบุญเพื่อไถ่บาปจะช่วยได้มั้ย
ก็ถามกลับว่า คุณไปตีหัวชาวบ้านแล้ววิ่งไปหาตำรวจ
บอกว่าฉันตีหัวชาวบ้านตะกี้ ตอนนี้ฉันสำนึกแล้ว ฉันไม่ผิดแล้วนะ
คุณคิดหรือว่าผู้ที่ทำผิดทางอาญานั้น เจ้าทุกข์ไม่เอาเรื่องแล้วศาลจะไม่เอาเรื่อง

ทำไมหญิงป้าจึงบอกว่า อโหสิให้
เพราะว่าถ้าไม่อโหสิ เดี๋ยวก็ต้องไปปเจอผู้ที่ก่อมโนทุจริตกับหญิงป้าอีก
มนุษย์นั้น หญิงป้าต้องการเจอ
แต่เดนมนุษย์นั้น หญิงป้าไม่ต้องการเจอ จึงอโหสิ
และที่แน่ใจว่าไม่เจอก็คือ...โทษที่ทางนรกจดไว้ให้เขาแล้ว
พอเขาตาย เขาถูกลากลงนรก...
รับรองว่า ไม่มาเจอหญิงป้า ผู้ที่สวดมนต์บนครอสเทรนเน่อร์ครั้งละหนึ่งชั่วโมงแน่ๆ

และหวังว่าผู้ที่เข้ามาอ่านกระทู้นี้ คงจะทำใจได้
ที่นานๆ จะได้อ่านอะไรจากหญิงป้าเกี่ยวกับหนทางไปนรกนะคะ

จบเรื่องมโนทุจริตค่ะ enter ปิ๊ง!

โดย **Beminds** » จันทร์ พ.ย. 29, 2010 7:53 pm

คุณหญิงป้าคะ เรื่องมโนทุจริตนี่ อ่านแล้วน่ากลัวนะคะ

ขอเอ่ยถึงเรื่องการอโหสิหน่อยค่ะ ซึ่งเป็นเรื่องที่ทำได้ยากมากเลยค่ะ
เมื่อเราเจอคนที่เรารู้สึกว่าเค้าเป็นเจ้ากรรมนายเวรเรา เมื่อเราไม่สามารถเลี่ยงที่จะพบเจอได้ พยายามที่จะเมตตาและอโหสิให้เค้าแล้ว แต่ก็ทำไม่ได้สักทีค่ะ แค่เห็นหน้าเค้าเราก็นึกไม่ชอบใจ พยายาม แผ่เมตตาเวลาเจอเค้า หรือการกระทำที่เค้าทำให้เราโกรธหรือไม่ชอบใจ ก็ไม่ช่วยอะไรเลยค่ะ
ไม่รู้จะแก้ไขยังไงได้ค่ะ ตอนนี้ก็เลี่ยงโดยการไม่พูด คุย สนทนา ทุกวิถีทางที่จะทำได้ค่ะ

โดย **pimlapas** » จันทร์ พ.ย. 29, 2010 8:49 pm

ขอบคุณจานโจ๊กนะคะที่นำเรื่อง มโนทุจริตมาบอกเล่ากัน
อ่านเพลินเลยค่ะ อยากให้หลายๆคนได้อ่านจัง

Beminds เขียน: แค่เห็นหน้าเค้าเราก็นึกไม่ชอบใจ

ต้องแก้ไขที่ใจของหนูเองแล้วค่ะ

การที่เราเห็นหน้าใครแล้วไม่ชอบคนนั้น
แปลว่าเราไม่ได้แผ่เมตตาให้กับตัวเอง
เพื่อจะให้เราปล่อยวาง

ประสบการสัมผัสที่หก (สาม)

ผู้ใช้งานขณะนี้