ครัวไกลบ้าน • แสดงกระทู้

รออ่าน เจ้าแม่ตะเคียนอยู่จ้า ป้าติ๋ม...

อ่านบทความจากท่านพุทธทาสภิกขุแล้ว รู้สึกเหมือนช่วยเพิ่มภูมิคุ้มกันให้กับชีวิต เตือนสติได้ดีทีเดียวเชียว ขอบใจหนูป้อมจ้า
ตกลงไม่ซ่อมแล้วค่ะคอม แพงอ่ะ สองร้อยกว่ายูโรแน่ะ...เป็นหมื่น จอเสียอย่างเดียว(เห็นภาพเพียงครึ่งจอ) แต่เครื่องยังใช้งานได้ปรกติ เสียดายตรงใช้ยังไม่ถึง2ปีเลย เลยกะซื้อใหม่ คงหอบเครื่องนี้ไปซ่อมเมืองไทยน่าจะดีกว่ามั๊ง....

พี่ปุย รอดูรูป(หนุ่ม)เกาหลีอยู่ค่ะ.....

ฮือๆๆๆๆๆพิมพ์ตั้งยาวระบบ error หายหมดเลย ขอ build ใหม่อีกทีก่อนนะจ๊ะ ฮือออออออออ

โดย **PHAN** » ศุกร์ เม.ย. 08, 2011 3:10 pm

ป้าติ๋ม เขียน: ฮือๆๆๆๆๆพิมพ์ตั้งยาวระบบ error หายหมดเลย ขอ build ใหม่อีกทีก่อนนะจ๊ะ ฮือออออออออ

สวัสดีคะป้าติ๋ม สะบายดีนะคะ ระหว่างที่รอป้าติ๋ม เดียวปานจะเล่าเรื้อง โรคไหลตาย พอดีพี่ปุย เกร่นไว้ เลยทำไห้นึกถึงสมัยเป็นเด็ก

ช่วงประมาณ ยีสิบกว่าปีได้สมัยนั้น อยู่ ปอห้า หรือปอหก ปานและเพื่อน ๆ และคนในหมู่บ้านไปช่วยงาน พี่คนนึง จำไม่ได้ว่างานแต่งหรืองานบวช คือก่อนจะถึงวันงาน เจ้าของบ้านก็เรียกชาวบ้านไปช่วยงาน ตามปรกติของคนต่างจังหวัด คือไปอยู่ทั้งวันตั้งแต่สายจนถึง ดึก บ้านพี่คนนี้ค่อนข้างห่างจากบ้านคนอื่นประมาณ กิโลหรือสองกิโล ช้วยงานกันตั้งแต่เช้า จนดึก สนุกสนานตามประสา เด็ก ๆ ช้าย ๆ กันไป ใครทำใครหยิบอะไรได้ก็หยิบ แล้วมีน้าคนนึง แกเสร็จจากงานประจำก็มาช้วยงานบ้านเจ้าภาพ พอมาถึงแกก็ช้วยงาน แกเป็นคนทำงานเร็วแบกโน้นหามนี้หนัก ๆ งานที่ ผุ้หญิงและเด็กทำไม่ได้ ระหว่างทำ ผุ้ชายเขาก็ดื่มไปด้วย เสวนาเฮฮาตามประสางานบุญ สักพักแกบอกว่าเหนื่อยขอไปนอนผักใต้ต้นไม้หน่อย อยุ่ที่จุดเดียวกับเมียแกกำลังเตรียม งานอยู่ แกนอนสักพัก เมียแกสังเกตไม่ได้ยินเสียงสามีหายใจ ด้วยความเป็นห่วงก็เลยปลุกสามี ปลุกสักพัก ไม่ตื่นแกก็เริ่มร้องไห้ เสียงดังว่าสามีแกตายแล้ว ทุกคนก็วิ่งเข้าไปปาน ยืนอยุ่ห่าง ๆ เพราะกลัวผี

ทุกคนลูกสาวลูกชายเริ่มร้องไห้กันแล้ว ต่างคนต่างร้องไห้ระงม พอดี ในกลุ่มมีรุ้นพี่อายุห่างจากปานประมาร สองปี (มอต้น) แกพอเรียนวิชาลูกเสียประถมพยาบาลเบื้องต้นมาก็เลยเลยลอง ปั้มหัวใจพร้อมทั้งผายปอด ทำประมาณสักสิบนาที น้าคนนั้นก็หายใจเฮือก เสียงดัง แล้วแกก็ค่อย ๆลืมตา แล้วนำแกส่ง โรงหมอ หลังจากนั้น ก็แยกย้ายกันกลับบ้านระหว่าทางที่จะกลับบ้านประมาณสองกิโล กลุ่มปานห้าหกคนเดินกอดกันเป็นวงกลม กลับบ้านเพราะกลัวผี ครั้งนั้นเป็นเหตุการณ์ที่ลืมไม่ลง ถ้าไม่ได้พี่คนนั้นมาช้วยคงเรียบร้อยไปแล้ว

อีกคนนึงน้าข้าง ๆ บ้านเมื่อปีที่แล้วก็เสียชีวิตนอนตายแบบสะบาย ๆ ไปเลย สอบถามจากครอบครัวว่าตอนหัวค่ำ แกทำอะไร ภรรยาแกบอกว่า ว่านปุ๋ยในนาข้าว กลับบ้านไม่ทานข้าวทานปลา บ่นว่าเหนื่อย นอนหลับยาวสะบายไปเลย ช่วงที่ปานกลับบ้าน แกมาหาปานด้วยนะ ไม่ได้มาไห้เห็น แต่มาแสดงไห้เห็น ญาติอีกคนที่กลับ ก่อนปาน สองสามอาทิตย์ก็เจอแกมาหา คือสนิทกับพอควร ถามไถ่ ทานข้าวที่บ้านตลอด คือถ้าใครกลับบ้านมา เหมือนแกจะมาบอกมาฟ้องว่า แกตายแล้วนะ ยังคิดถึงกันไหม อะไรประมาณ นี้คะ ตอนเช้าพูดไห้ญาติ ๆ ฟัง ญาติถึงบอกว่า อาทิตย์ก็ มาส่งสัญญาณไห้คนที่เพิ่งกลับมาเยี่ยมบ้านเหมือนกัน

เรื่องเจ้าแม่ตะเคียนจะเป็นเรื่องที่งมงายหรือไม่ไม่ทราบได้เหมือนกันแต่ที่แน่ๆก็คือ...เขาเล่าว่า..
ที่ บ้านธาตุ อ.เชียงคาน จังหวัดเลย มีต้นตะเคียนที่เขาไม่อยากให้ใครไปวุ่นวายกับเขาแต่ก็มีพวกหากินในการแปรรูปไม้ไปรังแกเขา...เหคุจึงเกิดว่าเขาไม่ยินยอมคนงานที่ใช้รถแบ็คโฮขุดเขาขึ้นมาก็เสียชีวิตแล้ว 4 คน นายทุนปัจจุบันป่วยหนักแบบทรมานในห้อง ไอซียู รพ.เลย ส่วนกำนันผู้รู้เห็นและจะ...ด้วยหรือไม่ก็ไม่ทราบได้ ปัจจุบันมีอาการประสาทกล้ามเนื้อที่ใบหน้าเกร็งทำให้ปากเบี้ยว...
...เรื่องเล่าลือกันมาเมื่อ 3-4 เดือนก่อน มาคราวนี้น้องในห้องเรียน(ป้าติ๋มยังเป็นเด็กนักเรียนอยู่น้า) 5 คนจะไปพิสูจน์ เพื่อนรุ่นน้องคนนี้ขอตั้งชื่อว่า กุ้ง ก่อนหน้านี้กุ้งและสามีพร้อมลูกชายตัวน้อยที่มีสัมผัสพิเศษไปที่ริมน้ำโขง หมู่บ้านธาตุที่เป็นที่ไว้ต้นตะเคียนยักษ์ที่คนงานเขาเอาขึ้นมาจากน้ำแล้วตัดเป็น 2 ท่อนพอลูกของกุ้งเห็นต้นตะเคียนก็บอกแม่กับพ่อว่ามีคนอยู่ในต้นไม้เยอะแยะเลยท่อนนึงมีผู้ชายกับเด็กอีกท่อนหนึ่งมีผู้หญิงสวย เจ้ากุ้งคนเนี่ยมันชอบหวย(เหมือนป้าติ๋มแหละ) เจ้ากุ้งได้ฟังลูกพูดอย่างนั้นก็เดินไปที่เขาจัดให้จุดธูปบูชา บอกว่าถ้าเจ้าแม่ตะเคียนมาจริงขอให้ช่วยบอกหวยหน่อยแต่ถ้าจะบอกก็อย่าให้ต้องแปลความฝันนะ ให้เข้าฝันแบบบอกตัวเลขจะๆ เลยแล้วจะซื้อชุดไทยไปให้
...กุ้งเล่าหลังจากเกิดเรื่องให้ฟังว่าเธอฝันเห็นผู้หญิงในฝันแน่ใจว่าจะเป็นเจ้าแม่ตะเคียนที่เธอไปขอหวยจริงๆ มาบอกจริงแต่กุ้งก็กลับไม่ได้ซื้อเพราะอยากรู้ว่าบอกแล้วหวยจะออกตามที่บอกไหม ก็ปรากฎว่าหวยออกจริงๆซะด้วยสิ..
...พอเมื่อวันอาทิตย์ที่ 3 เม.ย. ที่ผ่านมากุ้งเลยชวนเพื่อนๆอีก 4 คน ไปด้วย ในกลุ่มเพื่อนมีคนนับถือศาสนาคริสต์ด้วย 1 คน ขอสมมุติชื่อเพื่อนๆว่า อ้อม หญิง จ้อย และ ตู่ เพื่อสะดวกในการเล่า
อาจารย์ไม่สอน 1 คาบ พวกนั้นไม่ได้ชวนป้าติ๋มเลยคงกลัวว่าป้าติ๋มไปแล้วจะไม่มีที่เด็ดหรือไรก็ไม่ทราบได้ เจ้ากุ้งเล่าว่าเมื่อไปถึงที่หมายเพื่อนๆต่างก็จุดธูปไหว้พระไหว้เจ้าแม่ตะเคียน เดินดูรูปจ้าแม่ตะเคียนที่เขาถ่ายเอาไว้ได้แล้วเอามาติดบอร์ดให้คนที่ไปได้ดูกัน...มีผู้ชายคนหนึ่งข้างๆกุ้งที่ไปดูะต้นตะเคียนใหญ่เรียกให้ใครต่อใครไปดูว่าเขาถ่ายรูปนางตะเคียนได้ในมือถือของเขา กุ้งกับเพื่อนๆก็ดูเหมือนกันเป็นผู้หญิงผมยาวใส่ชุดไทยสีชมพู ชุดเหมือนที่คนได้ตามสิ่งที่บนบานเอาไว้ อ้อม เอ่ยถามหญิงว่าไหว้เจ้าแม่ตะเคียนหรือยัง น้องหญิงบอกไม่ไหว้เพราะเราเป็นคริสต์ แล้วหญิง จ้อย ตู่ ก็เดินไปดูรอบๆบริเวณศาล ส่วนกุ้งก็ยังยืนเกาะกลุ่มดูรูปในมือถือผู้ชายคนนั้นต่อ กุ้งมองหาเพื่อนอีกทีก็เห็นเพื่อนๆไปนั่งในซุ้มพักผ่อน ส่นอ้อมเดินไปนั่งใต้ต้นมะม่วงห่างจากบริเวณต้นตะเคียนไกลมาก กุ้งเลยเดินไปสมทบเพราะเห็นอ้อมไปคนเดียว พอไปถึงที่อ้อมนั่งอยู่ก็ลงนั่งข้างๆเพื่อนและด้วยความที่เป็นคนพูดเก่ง ยังไม่ทันดูหน้าเพื่อนเลยก็ถามว่า พี่อ้อมๆ ได้ดูรุปหรือยังที่เขาเอามาให้ดูน่ะ ถามสามครั้งอ้อมไม่ตอบ กุ้งก็เลยหันมองหน้าอ้อมปรากฎว่าอ้อมนั่งหน้าตรงนิ่งอยู่ กุ้งเขย่าตัวถามอีกที อ้อมตอบมาสั้นๆว่า..อือ... กุ้งเห็นอ้อมมองนิ่งไปข้างหน้าน้ำตาคลอเบ้า เลยเขย่าตัวอ้อมแรงขึ้นปากก็เรียกชื่อเพื่อนตลอดเวลา กุ้งเล่าว่าหากเรียกอีกคำแล้วเพื่อนไม่ตอบก็กะวิ่งไปหาผู้เฒ่าผู้แก่ในบริเวณนั้นให้มาช่วยเพราะปรกติคู่นี้เพื่อนซี้คุยกันไม่มีหยุดปาก กุ้งเขย่าอ้อมแรงๆอีกครั้ง คราวนี้อ้อมผวากอดกุ้งทั้งน้ำตา ชั่วเวลาแป๊บเดียวกันในขณะที่ ตู่มองมาที่กุ้งกับอ้อมนั่ง ตู่บอกว่ารู้สึกสังหรณ์ใจก็เลยชวน จ้อยและหญิงเดินมาที่กุ้งที่อ้อมกำลังผวากอดพอดี พอทั้งสามคนไปถึงอ้อมก็เกิดโวยวายผลักกุ้งที่กำลังกอดตอบอ้อมอยู่ กุ้งตกใจแต่ตู่และหญิงเป็นคนที่มีสัมผัสพิเศษที่สามารถมองเห็นด้วยตาเนื้อว่าเกิดอะไรขึ้นกับอ้อม จึงบอกเพื่อนๆให้กล้บเข้ามหาลัย ทั้ง 5 คนมาถึงก็เรียนไปได้เป็นชั่วโมงแล้ว ป้าติ๋มก็เห็นจ้อย กุ้ง ตู่ แซวอาจารย์เหมือนคนเมาคือหัวเราะร่วนผิดปรกติ หญิงก็เฉยๆตามบุคลิก แต่อ้อมนี่หน้าซีดแปลกๆ แต่ก็ไม่ได้ทักทายพูดคุยกันเพราะกำลังอยู่ในห้องเรียน พอเลิกเรียนต่างคนก็ต่างแยกย้ายกลับบ้านจึงไม่ได้คุยอะไร จนกระทั่งห้าทุ่มของวันอาทิตย์ตู่จึงออนเอ็มมาเล่าให้ฟัง และได้คุยกับทั้ง 5 คนอีกเมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมานี่เอง...กุ้งบอกอารามตกใจเลยลืมไปว่าเจ้าแม่ตะเคียนจะมาทวงที่กุ้งไปสัญญิงสัญญาไว้หรือเปล่า...มิหนำซ้ำ กุ้งมันทิ้งท้ายว่า นี่ถ้าป้าไปด้วยป้าต้องสัมผัสได้แน่ๆ เลย...โธ่ น้องกุ้งมิรู้หรือป้าติ๋มนี่กล้วแบบกี้ขึ้นสมองเลย ไม่เอาค่ะ...ที่จริงเมื่อเทอมก่อนหญิงกับตู่ก็เคยเล่าให้ป้าติ๋มฟังว่ามีผู้หญิงชุดเขียวเดินตามอ้อมตอนที่ไปกินเลี้ยงสอบเสร็จเทอมก่อนแล้วครั้งหนึ่ง...ครั้งนี้เป็นครั้งที่สองที่เกิดเรื่องขึ้นอีกครั้ง ...(อ่านเรื่องเขาเล่าว่าด้วยวิ-จา-ระ-นะ-ยาน นะจ๊ะ)
<a href='http://www.thairealtv.com/main/index.php?option=com_ccboard&view=postlist&forum=2&topic=676' target='_blank'>http://www.thairealtv.com/main/index.php?o...rum=2&topic=676</a>

โดย **phimmanee** » อังคาร เม.ย. 12, 2011 1:30 pm

ป้าติ๋ม เขียน: เรื่องเจ้าแม่ตะเคียนจะเป็นเรื่องที่งมงายหรือไม่ไม่ทราบได้เหมือนกันแต่ที่แน่ๆก็คือ...เขาเล่าว่า..
ที่ บ้านธาตุ อ.เชียงคาน จังหวัดเลย มีต้นตะเคียนที่เขาไม่อยากให้ใครไปวุ่นวายกับเขาแต่ก็มีพวกหากินในการแปรรูปไม้ไปรังแกเขา...เหคุจึงเกิดว่าเขาไม่ยินยอมคนงานที่ใช้รถแบ็คโฮขุดเขาขึ้นมาก็เสียชีวิตแล้ว 4 คน นายทุนปัจจุบันป่วยหนักแบบทรมานในห้อง ไอซียู รพ.เลย ส่วนกำนันผู้รู้เห็นและจะ...ด้วยหรือไม่ก็ไม่ทราบได้ ปัจจุบันมีอาการประสาทกล้ามเนื้อที่ใบหน้าเกร็งทำให้ปากเบี้ยว...

เข้ามาถามข่าวป้าติ๋ม สบายดีนะคะ ถ้าไปขอหวยเจ้าแม่ตะเคียนคราวหน้า อย่าลืมบอกกันมั่งเน้อ

โดย **tAd natchadapOrn** » พุธ เม.ย. 13, 2011 12:07 pm

เรื่องแบบนี้ ไม่เชื่อก็ไม่ควรลบหลู่เนอะ สิ่งศักดิ์สิทธิ์มีอยู่จริง แต่ถ้า ให้ทัดไปพิสูจน์ ก็ไม่เอาหรอกค่ะ อิอิ
ไปขอหวยก็ไม่เอาค่ะ แต่ถ้าใครรู้มา ก็ช่วยกระซิบบอกต่อด้วยนะคะ...
ป้าติ๋ม หนูป้อม พี่ปุย เพื่อนๆ...สงกรานต์ไปเที่ยวไหนกันบ้างคะ แล้วมาเม้าท์ให้ฟังบ้างนะคะ

[QUOTE=phimmanee,April 12, 2011 01:30 pm]

เข้ามาถามข่าวป้าติ๋ม สบายดีนะคะ ถ้าไปขอหวยเจ้าแม่ตะเคียนคราวหน้า อย่าลืมบอกกันมั่งเน้อ[/color]

สวัสดีค่ะพี่พิมมณี น้องทัดและทุกๆคนจ้า...
*ป้าติ๋มเล่นสงกรานต์เผื่อแล้วนะจ๊ะ ชุ่มฉ่ำๆๆๆๆรับปีใหม่ไทย
*ป้าติ๋มก็กลัวเหมือนกันค่ะ ไม่กล้าไปขอหรอกค่ะ...

สวัสดีปีใหม่ไทยค่ะพี่ทัด ป้าติ๋ม พี่พิมมี่ หญิงป้าพี่ปุย พี่มะเหมี่ยว พี่ปาน
พี่ดาว พี่pimlapas พี่หมูแดง คุณmodnoi และพี่ๆเพื่อนทุกๆท่าน ปีกระต่ายทองเข้ามาแล้วนะคะ

พี่ทัด คะ หนูป้อมไม่ได้เที่ยวไหนเลย (ไม่สบาย....ส่งท้ายปีขาล) ได้แต่ทำบุญ แล้วก็กลับบ้าน
จะไปข้างนอกก็เพราะจะต้องไปซื้อของมาทำบุญเท่านั้นค่ะ
พอดีขึ้น และ ไม่เจ็บคอแล้ว วันอาทิตย์ที่ผ่านมาก็ถือฤกษ์ งาม ยามดี หลังจาที่คุยกันเรื่องการขอขมา
ในกระทู้ประสบการณ์สัมผัสที่หก (สี่) หน้า2

รูปภาพ

วันสงกรานต์ปีนี้ก็คิดจะกราบขอขมา คุณพ่อคุณแม่ ค่ะ
ก็ขับรถไปซื้อของเลยค่ะ เหอะๆ ๆ
พอไปถึงก็ไม่ต้องวนหาที่จอดรถเลย จากที่หาที่จอดยากมาก
มีรถออกพอดีเลยเชียว หุ หุ พอคิดทำดีนี่โชคดีมาเลย

ซื้อดอกไม้ธูปเทียนมาใส่พาน
+เตรียมน้ำใสกะละมังพลาสติกที่ซื้อใหม่
+ผ้าเช็ดเท้าผืนใหม่ไว้เช็ดเท้าคุณพ่อคุณแม่
เตรียมเสื้อให้ท่านคนละ 1 ตัว +ใส่ซองให้ท่านด้วย

แล้วก็เตรียมเก้าอี้ให้ท่านนั่งคู่กัน เป็นอันเสร็จ แค่รอท่านกลับมาบ้าน
พอทำเข้าจริงพยายามทำใจนิ่งๆ ไม่ให้เขิน
พอกล่าวคำขอขมาท่านไปได้สักพัก
เสียงเริ่มเครื่อๆ สั่น ๆ มาเองเลยค่ะ (พยายามไม่ให้เสียงเครือ..แต่ทำไม่ได้)
น้ำตาก็ไหลตามมามาเลยค่ะ ห้ามไม่อยู่ กล่าวขอขมาเรียบร้อยแล้วก็ยกพานขอขมาท่าน
แล้วก็นำเสื้อให้ท่าน
ตามด้วยล้างเท้า เช็ดเท้า แล้วก็วางเท้าท่านไว้บนศรีษะหนูป้อม
แล้วเอาน้ำล้างเท้าท่านมาล้างหน้าตัวเองค่ะ ผ้าที่เช็ดเท้าท่านก็มาเช็ดหน้าตัวเอง

ตอนแรกคิดเหมือนกันว่าจะกล้าเอามาล้างหน้าหรือเปล่า
พอทำแล้ว รู้เลยว่าไม่ยากเลย ทำได้ง่ายมากๆ (ท่านอาบน้ำแล้ว อิอิ..)

ความรู้สึกตอนที่เอาน้ำที่ล้างเท้าท่านมาล้างหน้า หนูป้อมรู้สึกเย็นที่หน้า เบาๆ เย็นๆ ดีค่ะ

ปล.ใครยังไม่เคยขอขมาคุณพ่อคุณแม่ลองทำดูนะคะ ไม่ต้องรอสงกรานต์ปีหน้าก็ได้

โดย **pimlapas** » จันทร์ เม.ย. 18, 2011 2:18 pm

ขอบคุณหนูป้อมนะจ๊ะ ไว้พี่กลับเมืองไทย จะทำบ้างค่ะ หลังสงกานต์คงไม่เป็นไรน๊อ หนูป้อมสบายดีนะจ๊ะ

pimlapas เขียน: ขอบคุณหนูป้อมนะจ๊ะ ไว้พี่กลับเมืองไทย จะทำบ้างค่ะ หลังสงกานต์คงไม่เป็นไรน๊อ หนูป้อมสบายดีนะจ๊ะ

หนูป้อมอาศัยวันสงกรานต์แก้เขินค่ะพี่พิม

ตอนนี้สุขภาพดีขึ้นแล้วค่ะพี่พิม
ถ้าไม่เจออากาศเย็นๆให้เจ็บคอ+น้ำมูกไหล อีก(แอร์เย็นมากๆเช่นที่ทำงาน..)
ขอบคุณนะคะที่เป็นห่วง แล้วพี่พิมสบายดีไหมคะ

ขอบคุณมากค่าหนูป้อม สวัสดีปีใหม่ไทยทุกๆคนเช่นกันค่า...

คิดถึงทุกคน
แต่มีเรื่องมากระทบผัสสะ ให้ไม่สบายใจ
เลยมาอ่าน แล้วไปทำขนมแจกชาวบ้าน
ตอนทำก็อธิษฐาน ให้เพื่อนที่เรารักเขา มองเราให้ถูกต้อง
เผื่ออานิสงส์ที่ทำขนมให้คนอื่นกินนี้
จะช่วยให้เราไม่ต้องเสียเพื่อนที่เรารักไป
เพราะเขาไปคิดว่า เราว่าเขา...

โดย **PHAN** » พฤหัสฯ. เม.ย. 21, 2011 3:58 am

หญิงป้า เขียน: คิดถึงทุกคน
แต่มีเรื่องมากระทบผัสสะ ให้ไม่สบายใจ
เลยมาอ่าน แล้วไปทำขนมแจกชาวบ้าน
ตอนทำก็อธิษฐาน ให้เพื่อนที่เรารักเขา มองเราให้ถูกต้อง
เผื่ออานิสงส์ที่ทำขนมให้คนอื่นกินนี้
จะช่วยให้เราไม่ต้องเสียเพื่อนที่เรารักไป
เพราะเขาไปคิดว่า เราว่าเขา...

อย่างงี้นะคะ หญิงป้าต้องเชิญมาทานข้าวเย็นที่บ้าน "กระชับความสัมพันธุ์" จัดเมนูเด็ด ๆ ไป

เมนูอาหารที่แนะนำก็มี 
-ต้มยำรวมมิตรสี่สหาย
-ผัดผักรวมมิตรสายสัมพันธุ์
-ยำรวมมิตรความห่วงใย
-แกงเขียวหวานความคิดถึง
-น้ำพริกลงเรือลำเดียวกัน

เชื่อปานรับรองเห็นผล

เห็นแล้วก็ต้องยิ้มน้อยยิ้มใหญ่กับเมนูของน้องปาน
จริงมั้ยคะ หญิงป้า เมนูสานสัมพันธ์แบบนี้
ต่อด้วยของหวาน บัวลอย...ลอยความเข้าใจผิดออกไปไกลๆ
ล้อเล่นไม่อยากให้หญิงป้าเครียดๆน่ะค่ะ เห็นหญิงป้าเงียบๆไปเหมือนกัน

แล้วถ้าเป็นแบบนี้หละคะพี่ปาน...จะต้องทำอะไรให้ทานดี
(หนูป้อมก็มีเรื่องกระทบผัสสะทุกวันค่ะคุณหญิงป้า...แต่คนละแบบกัน)

คือวันนี้ได้รับทราบเรื่องนึงมา หลังจากที่ไม่เข้าใจมานาน
ทำให้ใจกระจ่างแล้วว่าเกิดอะไรขึ้น
ประมาณว่าหนูป้อมเป็นคนที่ใส่ร้ายป้ายสี
เรื่องที่ไม่ดี แย่ๆทำให้เขาเสียหายไม่ได้ทำเอง ก็เป็นคนทำไปซะงั้น(โดนตลอดๆ ช่วงนี้)
นั่นๆ...ก็ไม่ทราบว่าเรื่องราวไปๆมาๆยังไง ถึงเป็นคนชอบใส่ร้าย ทำให้เขาเสียหายซะงั้น
แต่อย่างว่า คบกันเองยังทำกันเองเลย น่าเศร้าจริงๆ

ผู้หญิงคนนึง ทำเรื่องอะไรไว้ พูดอะไรไว้ ผ่านการกระทำอะไรมาบ้าง ย่อมรู้อยู่แก่ใจ
(หนูป้อมยังจำได้ไม่ลืมเจอกันทุกวัน ถ้าเขาลืม)
(ปล.ถ้าเข้ามาอ่านก็ขอให้รู้ไว้ ตัวท่านหยุดหรือยัง)

หนูป้อมจะไม่แก้ตัวด้วย ใครอยากคิดอะไรให้คิดไป เบื่อแล้ว ไม่อยากยุ่ง มีแต่เรื่องไม่ดีๆ

หนูป้อมคิดว่ากรรมมีจริงถ้าชาติก่อนๆเคยทำเขาไว้ก็ขอชดใช้เรื่องนี้เลย ลูกขออโหสิกรรมพวกเขาเหล่านั้นขอพระแม่ธรณีเป็นพยานให้ลูกด้วย
ถ้าได้คลิกเข้ามาอ่านก็ขอให้ทราบไว้

ปล.ได้เพิ่มและลด บ้างประโยค

ประสบการณ์สัมผัสที่หก (ห้า)

ผู้ใช้งานขณะนี้